André y Dorine, Kulunka Teatro – Brugge –

Vrijdag 28 november 2019 stond het Baskische gezelschap Kulunka Theatro uit Spanje op het podium van de Brugse Stadsschouwburg. Een huiskamer, achteraan het podium vormde het decor voor bijna anderhalf uur dramatiek, met een lach en een traan.tn_IMG_5435 Lag het aan het onderwerp, alzheimer ( te dicht bij huis ? ), het einde van de maand ? Of liggen poppen, maskers en mime niet in de bovenste lade van de theater bezoekers ? Wie zal het zeggen. Maar één ding was zeker, de stadsschouwburg, slechts voor een derde gevuld overlaadde dit gezelschap met een enorm applaus, net als betrof het een uitverkochte zaal. ” André y Dorine “, een ouder koppel, en ook een terugblik in het verleden. tn_IMG_5441 Tot driemaal toe kwamen de drie acteurs ( actrice ) naar voor om dit appreciërende applaus in ontvangst te nemen. tn_IMG_5483

Tien rollen ( pastoor en postbode, miniem maar het was een rol ), vertolkt door drie mensen, de vlugge scene wisselingen. tn_IMG_5460 Fragmentarisch het onderwerp zeer gevoelvol brengend zonder één enkel woord. ” La Vie en Rose ” is soms niet zo rooskleurig.

 

Het koninkrijk van Henry Darger – Brugge –

Donderdag 21 november 2019, cultuurzaal Daverlo te Assebroek, alle aanwezigen in een uitverkochte zaal werden na de vertoning door Peter De Graef en Lynn Van Royen gevraagd om hen op het podium te vervoegen. tn_IMG_5158 Sinds de schandalige beslissing van de nieuwe besparingen in de cultuur sector wordt tegenwoordig ook aan het publiek gevraagd om solidair te zijn met de artiesten. Dit hoeft geen twee keer gevraagd te worden. Want ook wij delen mee in deze besparingen. Wij, minder schitterende vertoningen en zij een paar boterhammen minder. Reactie moet er zijn, de regering moet maar een andere oplossing voor hun begrotingen zoeken.

Allen op de foto met de beide acteurs. tn_IMG_5165

Het koninkrijk van Henry Darger werd vooraf gegaan door een heerlijke inleiding bevolkt door een 90-tal personen. Stoelen moesten bijgezet worden in de ruimte. ” … de lat hoog leggen … “, had regisseur Thomas Janssens gezegd. En hoe !, het acteerspel was nog hoger dan zijn vooropgestelde lat.

Acteur, regisseur Thomas Janssens gaf een korte inleiding over zijn stuk ‘ Het koninkrijk van Henry Darger ‘. tn_2019_10_19_peter_de_graef__c__fred_debrock Het zaaltje bleek ietwat te klein, geen probleem. Er enkele stoelen bijgehaald en iedereen kon zitten. Hij bijna in een hoek van de kamer gedrukt. “ Zelf speel ik niet mee, … wie moet ik erop zetten ? “. Peter zijn naam kwam als eerste op. En Lynn, kende haar van De Ridder en haar prestatie in Beau Séjour, die van zijn generatie is vervolledigde de cast. Peter De Graef was onmiddellijk akkoord met de keuze. Thomas wou de lat hoog leggen met twee uitstekende acteurs die beide direct ja tegen het project zeiden.

Thomas had het even over een monoloog die hij in 2013 ( jaar, …niet echt zeker meer ) gespeeld had over Donald Crowhurst. Kleinschalig en slechts weinigen gezien. Het verhaal van een zeiler die de grootste fraude ooit had gepleegd tijdens een zeilwedstrijd. Dit bleek uit zijn logboeken. Maar het waren vooral zijn dagboeken die hem in de annalen van de geschiedenis hadden bijgeschreven. Solo, rond de wereld, nooit gezeild en dan nog alles zelf gebouwd. Aandacht vragend, of de aandacht op zichzelf vestigend ? We zullen het niet echt weten, want hij pleegde zelfmoord en zijn dagboeken neigden op de laatste pagina’s naar krankzinnigheid. In feite aandoenlijk want het waren kreten voor hulp.

Niks over dit gegeven vanavond maar over een man die geboren werd in 1859 in Chicago. Een zeer armoedige en traumatische jeugd had. Na een medisch onderzoek bleek dat zijn hart niet op de juiste plaats zat. Hij belandde in een krankzinnigengesticht, ouders overleden. Zelfs zijn zus afgestaan voor adoptie nooit gekend. Hij is een nobody, enkel goed om latrines te kuisen, … en zelfs op zijn zestiende was dit nog zo toen hij in een ziekenhuis werkte. In 1973 stierf hij, … grote verwondering toen zijn huiseigenaars Kiyoko en Nathan tn_Series 2074 a LR zijn appartementje betraden. Hij had tegen hen gezegd, dat ze zijn spullen maar moesten weggooien. In een inham van het kleine kamertje lagen manuscripten, een roman. In 29 delen, duizenden bladzijden, getypt, geïllustreerd en zelf ingebonden. “ In the realms of the unreal “. En dan nog eens een driehonderdtal schilderijen, opgerold. Vier meter lang en meer dan 1 meter breed.

Aan beide kanten beschilderd met panorama’s. Een appartementje met meer dan zestig jaar werk vormt het onderwerp van dit stuk.

Gans zijn leven lag hier in die kamer, de veldslagen die hij verloor won hij met zijn kunst. Zelf had hij nooit de aandacht getrokken. “ Want, wat is aandacht ? “, zei Thomas, “ … van u naar mij, … of is het iets waar ik zelf voor moet zorgen “. Succes is nooit gelijk aan roem. Henry’s huisbewaarders, Nathan een fotograaf. Hij heeft succes. Zij, Kiyoko, een pianiste, niet. Ze streeft naar bevestiging. Maar hoe moet je omgaan met succes, … en aandacht ? Wat te doen met het werk van H. Darger.

We zien in bepaalde stappen de evolutie van het echtpaar. Tussenin passeren wel een vijftigtal figuren. Hoe ziet het eruit, en hoe komt het over op toneel ? Sleutel van de speelstijl. Anekdotes van buren. Is het kunst, of niet ? “ …Van Gogh werd ook tijdens zijn leven uitgespuwd …”. Outsider-art of duidelijker in het Frans, l’Art Brut. Bruut, naïef, …. Zoals het werk van psychiatrische patiënten. Of door mensen zonder scholing. Diegene die creëert, communiceert met zichzelf. Ook Louise Bos met haar kunstige spinnen is zo iemand. Destructief naar constructief, haat naar liefde. “ … the Science of Neglect, … “, nog eens een verwijzing van Thomas om You Tube aan te klikken en zo meer te leren. “ … mocht het reuze meevallen deze vertoning, er is een boekje met de tekst verkrijgbaar aan het onthaal …”. Onze interesse in dit stuk werd met deze inleiding nog iet wat aangescherpt.

Thomas Janssens kennen we vooral van tal van rollen in series, naast zijn werk voor het KVS. Tegenwoordig meer bezig met regisseren.

Eénmaal in de zaal, buiten twee stoelen en enkele lichtschermen een leeg speeloppervlak. We zien Peter De Graef met stok en militaire lange jas ietwat strompelend op het podium lopend, … hij is Henry Darger, op weg naar zijn appartementje. Maar verstijft op de trap, geen fut meer om hogerop te geraken. Zijn tijd zit erop. Taal, mimiek en beweging, … ronduit schitterend deze opkomst.

Lynn Van Royen vervolgt, “ … met een bedanking voor de grote opkomst ( een uitverkochte zaal ) en … welkom in het koninkrijk van het onwerkelijke …”.

Projecties op het beeldscherm achteraan. ‘ Henry Darger, the realms of the unreal ‘. Tussenin ook enkele  muziek fragmenten. “ Yellow Brick Road “ en “ Over the Rainbow “, uit de film ‘ The Wizard of Oz ‘ ( 1939 ). Projecties van Dargers panoramaschilderijen worden op beeld gezet door Nathan. Hij fotograaf en in discussie gaand over kunst met Kiyoko over de grotschilderingen van Lascaux. Kunstenaar of artiest ?

Peter en Lynn, diverse rollen spelend, de gedragingen, de stemintonaties. De opinies over Henry, de verschillende meningen over dit alles tussen Nathan en Kiyoko. De gespeelde fragmenten uit de dagboeken van Henry. Het instappen in die fantasiewereld en / of de dramatische leefwereld van Darger. Een uiting, de gruwel van zich afschrijvend, en toch ongemerkt blijven. Zichzelf op enige manier reddend. Ook tussen de lijnen door verwijzend naar roem, succes, appreciatie voor henzelf ?

Beiden spelen heel subtiel, zowel in hun bewegingen als met hun stem. Lynn op een bepaald moment, sokken en schoenen uit. Stretchend, net een pianist die zijn vingers opwarmt, zij warmt tevens haar tenen op. Beide zo intiem spelend, geëmotioneerd dat de tranen meer neigen naar echte tranen, zo opgaand in hun spel. Zijn overspel, zijn liefde voor haar en haar … pianospel. Kiyoko’s verdriet en haat over die uitlating …  …

De verwijzingen naar Coca- Cola, Japanners en het Louvre, de Mona Lisa. De film ‘ the Wizard of Oz ‘, … blizzard wordt wizzard. Het enige boek dat Henry van zijn tante gekregen had en waaraan hij zich krampachtig aan vasthield. En ook de film ‘ Birth of a Nation ‘ ( 1915 ) zal Henry vermoedelijk gezien hebben, 2 clans en de Ku Klux Klan. Wat op bepaalde panorama schilderijen opvalt, …maar in zijn verbeelding.

Een luid applaus viel hen te beurt met deze intieme, dramatische voorstelling die her en der toch een traantje moest weggeveegd worden. Lynn eindigde nog even met de tentoonstelling van Henry’s werk, … en er werd zelf een theaterstuk ( klein lachje ) over gemaakt. En de verkochte schilderijen van deze uitzonderlijke figuur.

Peter en Lynn riepen hierna allen op het podium voor een groepsfoto, allen ” Samen voor Cultuur “. tn_IMG_5157

Jacques en zijn Meester – De Valk – MAZ Brugge

Vrijdag 15 november 2019, een honderdvijftig tal aanwezigen om de première van ‘ Jacques en zijn Meester ‘ bij te wonen. tn_MICHELE MOSAR - kopie Allen zeer benieuwd hoe Marc Mosar en zijn acteurs dit stuk in drie bedrijven van Milan Kundera op hun manier zouden brengen. Met in het achterhoofd dat decors uit den boze zijn en attributen tot het uiterste minimum herleid worden. Regie en spel dragen volledig dit verhaal, in feite moeten we zeggen verhaallijnen, van Diderots roman.

Naturalisme, fatalisme, satire en de regels van de roman verwerpend. Waar gaan Jacques en zijn meester naar toe ? Op weg, pratend, ruziemakend, elkaar toch niet kunnen missen. Wie is op momenten knecht en wie meester ? Oorlogsverhalen of feiten, wat is waar … wat neem je met een korreltje zout. Heden en verleden, onderbrekingen en herhalingen. Diderot heeft zich geamuseerd met deze roman waarin hij ook de lezer aan de praat houdt, misleid. Dit is een roman om te ontdekken, wij kennen beter de knecht Sancho Panza en zijn meester Don Quichote ( Cervantes ).

Geen gemakkelijke opgave dus, en welke figuren laat je naast meester en knecht op de voorgrond treden ? Hoe en waar plaats je hen op het toneel en wat voeg je er als regisseur aan toe zonder afbreuk te doen aan het verhaal ?

Bepaalde feiten, kunnen soms tot bepaalde gevolgen leiden, “ … zonder die kogel in mijn been, zou ik nooit verliefd geweest zijn “ zei Jacques. Grote besparingen op cultuur leiden tot opdoekingen, generaties die de liefde van het toneelspel nooit zullen kunnen beleven.

Maar terug naar vrijdag, de zaal verduistert nadat iedereen neerzit. Muziek, een flauw lichtschijnsel op een zandvlakte en een verre stem dompelen ons onder in het stuk. Sleurend met een kist stopt Jacques in het midden van het podium.

Zijn meester volgt, de kist wordt neergezet. Zich neerzettend en pratend. De kogel in zijn knie brengt ons naar heden en verleden. Levenswijsheid die hij van zijn kapitein heeft meegekregen. Agathe, de beschrijving, … en haar kont. De meester geïnteresseerd, … in vrouwelijk schoon en … konten.

We leren de onderlinge relatie kennen van de Meester en Ridder van Saint-Ouen en natuurlijk Agathe. Saint-Ouen, aparte karaktertrekken neigend tot het perverse en hij vindt zichzelf een schoft. Een stille Agathe, bijna een standbeeld.

De peetvader van Jacques, de oude Bigre. Zijn zoon en Justine. Sul Bigre, de wagenmaker die voortdurend op de kap van zijn zoon zit, de vriend van Jacques. Hij ziet meer een zoon in Jacques. Twee verhaallijnen ( de Meester en Sint-Ouen en Justine en de jonge Bigre ) spelen zich af op de achtergrond terwijl Jacques op zijn kist vertelt en commentaar heeft. Een duidelijk voorbeeld van hoe dit toneelstuk verloopt.

Eigen interpretaties toegevoegd aan dit stuk zorgden voor enorme hilariteit naast de gewone verhaallijnen. Uitlatingen zoals “ … waarom hebben wij geen paarden ? “. “ … we zitten hier wel op toneel …”. “ Kwaad, jaloers, “ … piest dan op ne blauw steentje ..” deden de toeschouwers nog luider lachen. Jacques en zijn Meester komen aan in een herberg, De confrontatie tussen hen. Over dichten en gedichten. Zelfs de schepper kon een slechte dag hebben. “ … daarboven staat geschreven dat het mijn toer is om te vertellen “. Het respect voor vrouwen, uit de mond van Saint-Ouen en de Meester. De soms boertige, platte uitlatingen van de herbergierster. “ … kluten en hérsens …, met andere woorden geld en verstand “.  “ … ’t is toch vo je dum in je gat te breken …”. “ …santé santoater, ‘tis beter win da woater “. En intussen zit de Meester gefascineerd naar de kont van de herbergierster te staren.

De markies komt op de proppen, afspraak met de herbergierster. Wat zijn ze van plan met de markiezin en haar dochter. De kledij ( FOTO Ma en dochter )moet wel veranderen om hun plannetje uit te voeren. “… ik ben niet voor zo’n heilige / geilige vrouw …”. Intussen in de herberg na enkele flessen wijn en een beneveld hoofd verandert ook het dialect en het Nederlands. Het moment voor die heerlijke fabel van het mes en de schede, een hoogtepunt in het stuk. We hadden al enorm genoten en gelachen met alle uitspraken en zinspelingen. Het mes en de schede is de basis van alles, … het mes in de schede en / of de messen in de schede, … of het mes in een andere schede “.

Wat is macht en invloed, … ik ben de binnenkant, jij de buitenkant, en wat deed die daarboven ermee ? Wie heeft in feite ons verhaal geschreven, rondlopen als schooiers zonder paard. Verliefdheid, op Justine, … op Agathe, … op de herbergierster. Of zolang het maar een dikke kont heeft.

“ … wie heeft die carrousel geschreven, … ’t is net een foorkramer die ons in rondjes laat draaien … “.

Mooi ook de beschrijving van de herfst, “ … 50 tinten bruin …”.

Na iets meer dan anderhalf uur zonder pauze, en een eindmuziekje verduisterde het podium. Tussenin het spel, of als afsluiten van een bedrijf werden zeer bekende fragmenten muziek gespeeld, “ Je ’T Aime, Moi Non Plus “, “ Nathalie “, “ Marina “, … en enkele medleys.

Een daverend applaus tn_IMG_5083 werd met zeer veel plezier ontvangen, een high five van een fiere regisseur en allen in de bloemen gezet

voor deze fantastische vertolking van Diderots schelmenroman.

Spelers :   Jacques – Amadeo Dierickx

Meester – Ben Henau

Herbergierster : Katrien Reynaert, Ridder Saint-Ouen en de stem v/d brouwer : Koenraad Vernieuwe, Agathe en de dochter : Aline Gailliaert, De jonge Bgre : Hansjörg Staelens, de oude Birge, de vader van Agathe en de stem van de herbergier : Martin Bouckaert, Justine : Anna Kourtesis, De Moeder: Pascale Chavatte, De moeder van Agathe : Sabine Lagast, Commissaris en Baljuw : Ruben Hennon, en figuratie door Anita De Clercq ( of An Denys – reserve ). Nog één man vergeten, de Markies gespeeld door Michéle Mosar ? Een vrouw, … de fijne handelingen, de verwijfde edelman, Marc had er bewust voor gekozen, die bepaalde finesse. Dit in een schitterende regie van Marc Mosar die ere aan het stuk aandeed met toch enkele eigen interpretaties. Zoals ook de prachtige kledij en grime in het stuk maar met een toets van Marc,… jeans en baskets. Ook niet te vergeten allen die achter de schermen meegewerkt hebben aan deze prachtige productie.

Deze productie net als ‘ 8 Vrouwen ‘ uit 2018 van De Valk kan zeker meedingen voor het Koninklijk Landjuweel, de wedstrijd voor amateurgezelschappen in Vlaanderen. De Valk is ooit in de prijzen gevallen en Marc heeft het ooit ook meegemaakt.

Jacques en zijn Meester – De Valk – Brugge

Wie ‘ 8 Vrouwen ‘ verleden jaar heeft gezien mag zich opnieuw verwachten aan een sterk staaltje toneel van De Valk. Dit keer heeft Marc Mosar Diderots roman ( een scheldenroman ) uit 1796, die een vrije bewerking kreeg in 1971 door Milan Kundera, aangepakt.

Een stuk met een hoge moeilijkheidsgraad. Hierdoor krijg je dit stuk ook zelden op toneel te zien. Heden en verleden door elkaar verweven, veel acteurs en op een bijna lege scene. Het vergt veel van hen want je acteert bijna naakt op het podium. tn_IMG_4929 Geen groots decor of attributen om de aandacht af te leiden. Een verhoog, een trap en een zandvlakte badend in wit licht. tn_IMG_4909

Gisteren vond er nog een generale repetitie plaats met enkele toeschouwers. De eerste confrontatie van de acteurs met kijkers. De eerste reactie tussen acteur en toeschouwer. Voor aanvang werden in de foyer van de MAZ nog enkele richtlijnen aan hen gegeven. Het was ook de eerste maal dat De Valk met on line tickets werkt, en dus genummerde zitplaatsen. Men wou zien hoe vlug de mensen hun plaatsen innamen.

Twee rijen vooraan leeg gehouden zodat hun vaste fotograaf beelden van dit stuk kon nemen. Naast hen nog een fotograaf. Een stagiair, theaterfotografie niet zo gemakkelijk, dus een open zicht voor hen. De toeschouwers namen rondom hen plaats in de zaal. Ook nog even een kleine commentaar i.v.m. de nieuwe besparingen in de cultuur sector.

Dit verliep zeer vlug, Marc er even tussen om alles te checken en even later de zaal in het duister. Het stuk ‘ Jacques en zijn Meester ‘ kon starten. Er zou geen pauze zijn en ongeveer 100 ’ duren werd er nog gezegd.

Marc had dit stuk vroeger al eens onder handen genomen in een kleinschalige versie, maar nu op het toneel met een uitgebreide cast. Nog even een gedeelte meegepikt, het belooft. Een mooie aankleding, belichting, kostumering en grime. En heerlijk dialect van Jacques, gespeeld door Amadeo Dierickx, wetend dat hij normaal spreekt in mooi Nederlands. Grappige uitlatingen van hij en zijn meester over Agate. ( spoiler : … zo’n kont … ). tn_IMG_4924

Vrijdag 15 november gaat de eerste publieke vertoning door in de Magdalenazaal te Brugge om 20.00, ook op 16 november en nog eens op 22 en 23 november kan je dit heerlijk stuk van De Valk zien. tn fb-1 De Toneelvereniging De Valk gaat nooit iets uit de weg zegt Marc Mosar. Jaren geleden was er een probleem in Parijs, het mocht niet meer opgevoerd worden. Nu opnieuw vrij gegeven en wij sprongen erop.

 

Race , Arsenaal / lazarus – Brugge –

Arsenaal / Lazarus stond dinsdag 12 november 2019 op de planken van de Brugse Stadsschouwburg met een controversioneel stuk. tn_IMG_4826 Racisme en seksisme, twee onderwerpen die heden ten dage nog altijd de gemoederen hoog oplaait. Vier acteurs, drie jongere en één van de oudere generatie. Ook tussen hen discussie, want George Ocloo, Aminata Demba en Jeroen Van der Ven zijn opgegroeid met deze polemiek. Dirk Van Dijck echter, net als zijn personage is zich gewoon van geen kwaad of principe bewust. Dit was nog de generatie die nog een neger, neger noemde en zonder zich ervan bewust te zijn dat dit rascistisch was. Zelfs # Metoo was nog niet aan de orde.

Neem dan de tekst van David Manet, geschreven in de periode van de eerste zwarte president van Amerika. En de concurrerende advocaten bureaus die toch maar die zaak willen aannemen die hen roem, succes en geld opbrengen. Een oudere blanke en rijke man verdedigen die ervan beschuldigt wordt een zwarte vrouw te hebben verkracht. En dit dan nog door een mixed race van advocaten.

Een ietwat te lang stuk doorweven met muziek en videoprojectie,

 maar met schitterend spel van de vier acteurs, worden we met alle vooroordelen van racisme en seksisme om de oren gegooid. Wat kan nog, wat mag er gezegd worden en hoe zeggen we het. Blank en zwart, zelfs het speelvlak oogt zo. De beschuldiging staat zwart op wit beschreven. George is advocaat Henry Brown. Geprojecteerde zin sneden, vooroordelen, conflicten tussen de advocaten en hun stagiaire. Rap, jazzy muziek, stil ingetogen die aanzwelt, een schlagernummer ‘ Zeg eens Meisje ‘, dat tussenin alle discussies, een adempauze brengt en ook weer niet. Hun stagiaire willen gebruiken als nietsvermoedend object, ( … de serie Suits kwam met momenten toch in mijn gedachten ) wie is er rascistisch ? Uiteindelijk blijkt wie de grootste rascist is, … en dit komt weer tot discussie. We hebben allen onze opinie, onze vooroordelen om het even welke kleur we hebben.

Leuk was wel de manier hoe Jeroen zijn telefoongesprekken aannam en converseerde.

 De uitbundige dans van hen, wat was deze aanleiding ? 

Dit zorgde toch voor enige humoristische adempauzes in dit zwaarbeladen stuk die echt oproept tot discussie.

Een welverdiend applaus kwam hen te beurt, tn_IMG_4880 

en de schoolgaande jeugd, met velen aanwezig in een niet echt gevulde stadsschouwburg weten weer waarover ze in bepaalde lessen over kunnen discussiëren.

Arsenaal / Lazarus heeft weer even de grenzen verlegd.

Steeds op de planken met schitterende producties.

 

Que Sera Sera – Tg Stan – Oostende

‘ Que Sera Sera ‘, klinkt instrumentaal door de zaal van De Grote Post te Oostende op zaterdag 9 november 2019. Doris Day haar grootste hit werd aan het publiek voorgesteld in 1956 in de Hitchcock film ‘ The Man Who Knew Too Much ‘ copyricht Hitchkock

1280px-The_Man_Who_Knew_Too_Much_trailer_screenshot_Doris_Day_Que_Sera,_Sera

copyright Hitchcock

. Whatever will be will be,

MV5BNGZjNzgxMjUtNjNhMy00NzdkLWIzNTctMDY5NGExZjRjOGU1XkEyXkFqcGdeQXVyNTQ1NzU4Njk@__V1_

copyright Hitchcock

en ook zo in dit theater stuk van het Toneelgezelschap Stan. Aanleiding, het interview in 1962 van François Truffaut, terwijl Alfred Hitchcock bezig is met zijn eind montage van ‘ The Birds ‘.

Vier jaar later, een lijvig boek, een soort bijbel over de meester van de suspense. En met dit boek in de hand nam Damiaan De Schrijver ons mee in de wereld van één van de beste Britse filmregisseurs. Guido Henderickx ( regisseur van o.a. – Moeder waarom leven wij – ) gaf hem het boek. Eerst niet echt bekeken. Hij zat ook nog met de vraag : Moeder waarom leven wij, waarop hij nooit een antwoord gekregen had. Later dit boek doorgespeeld aan Bert Haelvoet. “ Hij is fotograaf, trappen gemaakt ?, en leert nu toneel spelen “. De onderlinge grappen waren hier al in deze inleiding gemaakt. Inleiding, was er één ?, we kregen er één, geïmproviseerd, … of niet ? Intussen mensen van op de achterste rij aanmoedigend om vooraan plaats te nemen, er waren nog enkele vrije plaatsen dichter tegen het podium. “ … geen vrees, je hoeft niet bij te betalen … “. Bert vervolgde met wat we zoal te zien zouden krijgen.

Stukken uit het interview, ”  …we halen er ook nog Dick Cavett bij en we voegen er nog Jean-Luc Godard aan toe. Jullie zien wel zien wanneer ik met bril of zonder speel, … en Damiaan neemt dan de andere rol voor zijn rekening “. Interactie à volonté met het publiek , … en we zouden nog kunnen participeren, … want, “ … zijn er hier ook Hitchcock kenners in de zaal ? “, …een quiz met prijzen ? En technicus en souffleur Tim Wouters speelde ook een belangrijke rol in deze adaptatie van het boek van Truffaut. “ …hij speelt zelfs het lijk in ‘ Rope ‘, waaruit we nu een fragment voor jullie spelen “. Zal de sigaar tussen de vingers van Damiaan aangestoken worden ? Gedaan met de inleiding, de lichten gedempt en we zaten in een fragment van ‘ Rope ‘. Brandon en Philip ( Damiaan en Bert ) vermoorden hun studiegenoot David ( Tim ), stoppen hem in een kist en gebruiken ze als eettafel. We zien suspense en … komedie ( spoiler, er komen nog vertoningen ! ). Algemeen gelach in de zaal, de scene wordt weer in het licht gezet en we vertoeven in de interviews. Godart en zijn ‘ Sauve qui Peut ‘. Twee vrouwen, één man, de ene vrouw gaat te snel, de andere te traag of achteruit, de man staat stil. Eén van de vrouwen ( een prostitué ), “ …ze heeft zich er bij neergelegd …”. Interactie richting publiek, de naam Isabelle. Andere namen van mensen uit het publiek worden doorgespeeld, … o.a. Melisa. “ Melita ..?, d’as een koffiefilter …”.  Doorheen de ganse voorstelling zal er zo ingespeeld en geacteerd worden, woordspelingen, verslikkingen,… en toch zal de leek buitengaan met een goed gevoel en een kennis van de figuur Hitchcock.tn_IMG_4799 Met de nodige hilariteit bijna continu in de zaal aanwezig leren we wie Alfred Hitchcock was en hoe de realisatie van een film in elkaar steekt. ‘ Mac Guffins ‘ in de films “ Notorious “,  “North By Northwest “, het niets en toch iets. Suspense, spanning, surprise en ontspanning. Hoe hou je een publiek aan je vast, de ingeniositeit van A. Hitchcock en de wijze waarop dit stuk in elkaar werd gestoken. Met inspelen op de situatie, met interactie, met acteurs die hun vak onder de knie hebben. Zelfs al is er iemand  voortijdig de zaal verlaat om één of andere reden, ietwat struikelt,… “ … soms verliezen we een schaap “. “ … en soms mist ze iets … “. tn_IMG_4797

Komedie, tragedie, … humor, horror, verschillende thema’s, maar toch hangt het zo nauw aan elkaar. Alles hangt af van hoe je monteert, hoe je de kijker wil verrassen, hem of haar op het puntje van de stoel wil krijgen. “ Psycho “, “ The Birds “ ( … meeuwen de gevaarlijkste, dat zullen jullie hier in Oostende wel beamen … ), voorbeelden werden gegeven, snelle montage , close ups, niets laten zien en toch veel laten zien. De grote sterkte van Alfred Hitchcock. En dit deden Damiaan en Bert uitstekend. Er werden zelfs voorbeelden van effecten getoond en uitgevoerd, was het nu een bom of een kraai, … soms kan je ook eens allergisch zijn voor een vogel en loopt het iets anders af.

Enkele opmerkelijke momenten. “ Ik generaliseer,… nee ik ben geen soldaat … “ Damiaan met veel bravoure een soldaat uitbeeldend. Schitterend, de woordspeling. Graag knutselen, … een kerstkaart ‘ Joyeux Noël ‘ , een afrateling van het alfabet, … na drie keer was het publiek mee.

Enkele minuten meer dan twee uur hebben we genoten, gelachen gegierd, en iets meer opgestoken van deze grootmeester uit de Britse en Amerikaanse cinema. Hebben we Cha-Cha’s ( nog een opmerking over sponsering en subsidie ) gegeten omdat we het antwoord juist wisten en Damiaan een exemplaar naar ons toegooide. Zelfs champagne gedronken, want we geloofden eerst niet wat er op het podium gedronken werd. Gelachen met Tim, de souffleur die enkele standjes kreeg omdat hij te laat was en zijn tekst met momenten niet meer volgde. En de sigaar die werd naast Tim toch aangestoken.

Ook niet te vergeten de prachtige monoloog van Bert Haelvoet tijdens de projecties van tal van beelden uit de meer dan 53 films.

En natuurlijk ook Alfred zijn cameo’s, want hoe anders kan je een scherm vullen als je je acteurs vee noemt, … nee als vee moet behandelen. tn_IMG_4792

Een welverdiend staand applaus vielen beide tn_IMG_4803 en ook Tim tn_IMG_4795te beurt. tn_IMG_4793 Met dit stuk dat luttele maanden na de dood van Doris Day tot stand kwam.

Nog een tiental vertoningen om dit schitterend hilarisch en toch leervolle voorstelling te kunnen meemaken.