For Freedom Museum

Vieringen, was het nu WO I of WO II, niets kon doorgaan, of zeer beperkt. Zelfs ik kan je geen beeld geven van een aparte tentoonstelling die doorging te Ramskapelle. In gedachte dat alles open zou blijven, … niet dus …

April 2009, een nieuw oorlogsmuseum werd geopend in Knokke- Heist, in de gemeente Ramskapelle. Toenmalig minister van landsverdediging Pieter de Crem, gouverneur Paul Breyne, burgemeester Léopold Lippens en zelfs Paul Jambers waren aanwezig om dit nieuw museum op de kaart te zetten.

Danny en Freddy Jones wilden op een bepaalde manier een eerbetoon brengen aan hun vader. Met behulp van Patrick Tierssoone werd een idee uitgewerkt. Pa Jones had gevochten in Normandië en in 1947 trouwde hij met een lokale meid uit Duinbergen. Het trouwkostuum waarin hij trouwde was de start van dit museum.

“ Waarom we bloedden en ons jong leven opofferden “.

Diorama’s, uniformen, memorabilia, wapens, … opgegraven vliegtuigrestanten door een derde partner ( Bahaat ) vormden een eerbetoon aan alle mensen, soldaten die onze contreien hielpen om de invaller te verjagen. Vier jaar gebukt onder de vijand, talloze verhalen, weerstand, onderdrukking, … dit kan men in dit museum ervaren door originele memorabilia, teksten, beeldfragmenten en levens grote maquettes, … raar gezegd maar als je sommige hobbyclubs bezoekt die op schaalmodel iets bouwen over WO II, … hier kan je het zien op mensenmodel.

Bijna elf jaar draaide het museum op een soort amateuristische wijze. Redelijk veel bezoekers maar niet echt het gehalte van Het Passendale Museum of het In Flanders Field Museum in Ieper. Tot die bepaalde oktoberdag.

Woensdag 21 oktober 2020 kwam dit museum in de kijker nadat  Kamal Kharmach zich even ermee bemoeide in zijn programma met dit kleinood. (  Eén om 20.40 ). Hij pushte hen, daagde hen uit naar een tentoonstelling.  Het For Freedom Museum kreeg een nieuwe kijk, een nationale tot zelfs internationale interesse. Vader Dennis Jones werd zelfs meer in de kijker gezet. Ma Jones had het nog kunnen bekijken, deze nieuwe transformatie, … ze zag haar man, zijn uniform, zijn trouwkostuum toen ze binnenkwam. Een nieuwe plaats, de start naar een reis in die weerzinwekkende periode van WO II. Maar enkele maanden later is ze jammerlijk overleden en dit net voor deze nieuwe grote heropening. Danny en Freddy, blij met deze nieuwe heropleving maar tevens triestig hielden zich sterk met de internationale belangstelling en genodigden.

Een hoge Britse militair (de naam vergeten) kwam zelfs op bezoek, een aparte tentoonstelling werd uit de grond geboord, … “ Helden van de Noordzee, – vissers en mijnen “. Die na verlenging nog tot 3 januari 2021 kan bezocht worden. Maar wegens de covid maatregelen zullen we nog even moeten wachten, want ook zij delen in de sluiting van de huidige lockdown situaties. Hopelijk breken ze het nog niet af en kunnen we dit toch nog eens bezoeken met al die namen die opgenoemd worden van zij die het leven hebben gelaten om de bevolking niet van hongersnood te laten sterven. Zonder rekening houdend met een zekere dood van hen zelf, laverend tussen de vele mijnen.

Wat de bomen weten – Brugge –

Dinsdag 27 oktober 2020 om 20.00 uur stond de productie van Lod & Cie Artara “ Wat de bomen weten “ op de planken van de Brugse Magdalenazaal.

Een aparte voorstelling, ook omdat iedereen een koptelefoon kreeg om het stuk te kunnen volgen. Zonder zouden we iets missen.

Scene beelden, een soort verzameling van de mensen die er woonden, er werkten, hoe je je als kind in die omgeving woonde en gedroeg. Opgepast van het bos, de bomen, de aanrakingen. Alles was besmettelijk. De bomen waren stille getuigen van wat er aan de hand was.

copyright Hubertamiel.com

 Hoe de opkuisers aftakelden ( het hoesten, de kledij , de vis in de pan, … allemaal tekens van wat die mensen daar in Majak ervaarden ). Schitterend vertolkt door een sublieme Josse de Pauw, ( toneel ja, maar dan toch zeer realistisch ingrijpend gebracht, in een documentaire vorm ) en dit in een soort apocalytisch decor ( een soort barak, een keukentje, een eettafel, een miniem salon en … een onderdeel van de kerncentrale met al zijn knoppen, wijzers en bedieningspanelen ).

@hubertamiel.com

 En met de schitterende muziek van Dominique Pauwels die je met momenten de haren op je armen deden oprijzen net alsof je er zelf was. Dit samen met de geprojecteerde zwart wit beelden die de betrokken mensen van dit kernafval schandaal aan het woord lieten. Afwisselend met close up beelden van Josse hierin geïntegreerd deden ons denken aan de beklijvende bekroonde serie “ Chernobyl “ van 2019 en de voorafgaande docu met Jan Balliauw.

Voor velen was dit ongekend grondgebied, … maar hoe dieper we de materie indoken met luttele opmerkingen, gedragingen van het hoofdpersonage hoe ingrijpender deze onbekende realiteit voor velen ons deden gruwelen, angst aanjagen. Hoe veilig zijn we nog op onze eigen planeet, … in ons eigen land. Wat wordt ons nog verzwegen vanuit regeringen, … dit voorval uit eind de jaren ‘50 zorgt nog steeds voor slachtoffers. En we moeten de mensen danken die momenteel nog steeds opkomen voor deze in de doofpot gestoken feiten en de talloze gevolgen die ze nog steeds veroorzaakt.

De narede op het einde van het stuk van een speciale toeschouwer …, die een zekere ooggetuige was van het voorval in Majak deed ons wel even paniek aanjagen, … de erfenis van vadertje staat Jozef Stalin.

Die nog steeds vele slachtoffers maakt en nucleair besmettelijk is.

Wie meer wil weten, hier enkele linken :

Majak – Wikipedia

DE KINDEREN VAN MAJAK | Trouw 

Zij ( met de kinderen, Louise Raout, Suzan Magry en Stanley Dupic-Janssens ) moet in beeld gezet worden voor haar inzet om te strijden dag in dag uit tegen dit onrecht , Josse en Dominique ietwat in de schaduw maar daarom niet minder belangrijk.

@hubertamiel.com

Dit was momenteel ook de laatste vertoning van de Brugse Stadsschouwburg want even voor  dien rond 18.00 op tv werden we ingelicht door een extra nieuwsbericht i.v.m. strengere maatregelen voor onbepaalde duur. De cultuur werd opnieuw slachtoffer door dat Covid -19 virus. Een soort kanker die onzichtbaar velen treft, … het stuk vanavond stond er zeer dichtbij.

” Nadezhda ” ( hoop )

Razor Reel Fantastic Film Festival Flanders – Brugge –

13 een ongeluksgetal, of niet !

Voor het Fantastic Film Festival te Brugge zeker, want we hebben wegens de huidige omstandigheden het festival moeten annuleren. Een avondklok in Brugge, na 24.00 mag er niemand meer op straat aanwezig zijn. In die optiek konden tal van films niet doorgaan. Verplaatsen was niet echt een optie, wij staan voor een fantastic film genre met buitenlandse gasten en we kunnen deze mensen toch niet een boete aansmeren als ze hun film rond 23.00 of later voorstellen.

 Of even een afspraakje maken met de luchtvaartmaatschappijen om hen in Brugge te kunnen verwelkomen, zijn ze Covid vrij of niet, er toeren al genoeg zombies en ander gevaarte rond. Dus houden we het liefst binnen te perken en hebben we er controle op. Brugge mag geen nieuwe hoofdrol spelen in een toekomstige virusfilm.

 We zijn met niet al teveel mensen die al jaren dit festival in de schijnwerpers gezet hebben. En we zijn dan ook spijtig dat we jullie geen drankje kunnen aanbieden, of een Godzilla knuffel. We blijven nuchter en verstandig en hopen dat we volgend jaar jullie allemaal weer kunnen verwelkomen in een fantastic- horrible – slashy – enviroment met misschien enkele aparte evenementen.

Laïs ( zingt kleinkunst ) – Dudzele –

Woensdag 21 oktober 2020 trad Laïs ( sinds september met 2 ), op in de kerk te Dudzele.  Twee mini concerten om 19.00 en 21.00 gaven zo de kans aan een 200 tal toeschouwers om dit uniek en intiem concert bij te wonen.

Corona proof veiliger kon dit niet georganiseerd worden, de mondmaskers, de handengel, de 1.5 meter afstand. Veilig op je zitplaats met minstens drie stoelen ertussen. Iedereen werd één na één, of per bubbel  door de medewerkers van de Brugse Stadsschouwburg naar zijn plaats gebracht.

Op éénzelfde manier werden we ook naar buiten geleid na het concert.

Een schitterende keuze qua setlist van Laïs, eigen nummers afwisselend met covers. Sfeervolle zang en muziek dat zelfs de onbekende Laïs toeschouwer niet onbewogen liet.

Eén van de eerste concerten met zijn twee, maar op momenten heerlijk bijgestaan door de percussioniste, drumster.

Na het applaus werd de mogelijkheid geboden om een bundeltje cd’s te kopen. En ze waren gesigneerd. Betalen en zelf nemen, …uit een mandje met de anderhalve meter in acht. Net alsof er om stoelgeld werd gekomen tijdens erediensten in de kerk.

Nog enkele bissen, en op een bepaald moment zelfs een zeer apart bisnummer op een speciale plaats. En na een tweede ovatie konden na enig tijd toen iedereen weg was de tweede groep toeschouwers naar binnen.

AG Driedaagse Brugge – De Panne

Woensdag 21 oktober 2020 startten de mannen vanop de Brugse markt om 11.20, … ze rijden dus een heel stuk vlugger dan ik, als ik naar de Brugse Stadsschouwburg rijdt voor een optreden. Zeker 10 minuten vlugger.

In een mum van tijd was de karavaan en de renners dan ook de Expresweg over. Allen in groep, … maar twee achterblijvers op een 300 tal meter van het pak. Geen idee wie de laatste was, maar de voorlaatste was Mathieu  van der Poel. De kat uit de boom kijkend, al een lekke band gereden of ietwat sightseeing in Brugge ?

 Het is nog vroeg en die luttele meters deren hem niet, enkel zoeken naar Wout Van Aert en bij hem blijven, dit zal moeilijk zijn want Wout doet niet mee.

 Hun volgende krachtmeting zal zich ergens in het slijk afspelen. Of wint er nog eens een Belg deze driedaagse ( Philippe Gilbert ) sinds 2017 of verlengt Dylan Groenewegen zijn titel wat ook uit den boze is want na zijn veroorzaakte val in de Ronde van Polen kwam hij niet meer in actie.

Om iets na 16.00 weten we wie de rit op zijn naam mag schrijven.

AG driedaagse Brugge – De Panne

Dinsdagmorgen 20 oktober 2020 rond 11.32 ( Torhoutse steenweg ) passeerde de karavaan van de AG driedaagse Brugge – De Panne ( Lotto Women’s Classic ). De vrouwen beten de spits af en kunnen live gevolgd worden vanaf 14.00 op tv. Een afstand van 155 km, wie haalt het. De Belgische Jolien D’Hoore of de Nederlandse Chantal Blaak, beide favoriet. Maar diverse outsiders liggen op de loer om deze driedaagse op hun palmares bij te schrijven.

Enkele sfeerbeelden.

Iedereen wordt aangeraden om niet langs het parcours te staan en de wedstrijd thuis te volgen. Morgen zijn de mannen aan de beurt.

Vinyl 15 – Daverlo – Brugge –

Zaterdag 17 oktober 2020 mocht Nina Everaert, één van de drie huiskunstenaars van de Brugse Stadsschowburg ( seizoen 2020 – 2021 ) haar favoriete lp’s ( nrs. ) aan het publiek voorstellen.

‘ Vinyl 15 ‘, werd om 20.00 in Daverlo ingeleid door presentator Kelvin Bossut. In een intiem sfeervol kader kwamen we iets meer te weten over Nina.

Haar jeugd, puberteit. Haar passies en haar projecten. De gedreven inzet van een ietwat frivole jonge vrouw. Een volwassen kijk op het leven en toch nog een jeugdige dromerigheid. Als je zo met taal en poëzie bezig bent is het heel normaal dat je je gedachten de vrije loop laat gaan. Herinneringen, ( dagboek ), fantasie, kennis, hersenkronkels en een ondeugende speelsheid. Net een puber in een volwassen lichaam, maar enorm zeker van wat ze doet. Wat ze wil. Dit komt duidelijk naar voor in haar teksten.

Een verzameling van vijftien nummers die elk op een ander vlak iets voor haar betekenen werd met ons gedeeld. Een aparte keuze, qua genre, qua jaar, vooral omdat ze pas 23 is. Net als velen onder ons hebben we toch een grote bagage muziek van onze ouders meegekregen of gepakt ( “ deze geschoept “, zoals ze zei over één van de platen ) uit hun platenkast.  Plaatjes draaien met haar jeugdvriendin in een funky gekleurde garage, … muziek werd hier ontdekt.

Gitaar spelen vindt ze gewoonweg tof, vandaar dat er ook stevige gitaarpartijen in de gedraaide nummers zitten. Haar poëzie neigt ook sterk aan bij de mystieke en dromerige lyrics van enkele van de gekozen nummers. Invloeden die haar heeft laten uitgroeien tot de artiest Doorn Roosje. Soms is ze misschien met iets teveel bezig, het project One Eyed Collective, projecten in het jeugdhuis Comma ( … en niet Coma zoals Kelvin zei, “ … anders zou het niet goed komen “. Reageerde ze ), haar eigen taal spielereien omzetten in die rap. Er een cd of EP mee maken. Hiphop – rap -slam artiest Doorn Roosje stond in het verleden al op diverse podia en viel tevens op met haar deelname in rap wedstrijden.

Setlist van de avond, met de nodige uitleg qua keuze tussenin de nummers. Enkel jammer dat we niet konden horen wat zij en Kelvin onder elkaar zegden. Het leek alleszins zeer plezierig en interessant.

  1. “ Have A Cigar “ – Pink Floyd / 1975
  2. “ Over The Hills And Far Away “ – Led Zeppelin / 1973
  3. “ All Along The Watchtower “ – The Jimmy Hendrix Experience / 1968
  4. “ Welcome To The Jungle “ – Tash Sultana / 2016  
  5. “ Take It As It Comes “ – The Doors / 1967
  6. “ Turn It Up “ – Arsenal / … niet zeker van dit nr.
  7. “ Summertime “ – Janis Joplin / 1969
  8. “ This House Is A Circus “  Artic Monkeys / 2007
  9. “ Me And Your Mama “ – Childish Gambino / 2016
  10. “ Because “ – The Beatles / 1969
  11. “ Huis Van Fluweel “ – Kommil Foo / 2019
  12. “ Permanent Holiday “ – Mike Love / 2012
  13. “ Werewolf “ – CocoRosie / 2007
  14. “ The Love You’re Given “ – Jack Garratt / 2016
  15.  “ Nine “ – La Dispute / 2009

We kregen er zelfs een zestiende, ze was zeer onder de indruk, verwonderd en “ Patrick, je ziet ne stoeten “. Een leuk cadeau, een lp geperst met haar nummers. Acht in totaal. De EP was er.

Het nummer dat draaide zou ze normaal als tweede live gebracht hebben, dus een ander kiezen dan maar.  Dit werd ter plaatse in elkaar gestoken, in nog geen twee minuten tijd. Woorden uit het publiek werden haar aangegeven ( Nina, pimpampoentje, springkasteel, kerstmis en banaan ). Met dit bewees ze welk talent ze heeft. Ze eindigde deze gezellige avond met het gevoelige “ Wolken Voor Hans “. Kelvin had nog een verassing voor haar, … een boeketje rozen voor haar alter ego.

Zien we haar volgende keer optreden in skate tenue, want ze blijkt dit ook al redelijk goed te beheersen.

Nu en dan werd er veel gelachen met de moeite om een lp op te leggen, of in en uit de hoes te halen. Ja, beide zijn van de cd generatie.

Dit intiem project voor een 25 tal mensen, zittend aan tafeltjes ( max. 4 ), anderhalve meter afstand, mondmasker, handengel op diverse plaatsen. Meer corona proof kon dit niet georganiseerd worden. Dit met dank aan al de medewerkers van de Brugse stadsschouwburg.

Vielfalt – Brugge –

Zaterdagavond 10 oktober 2020 werden we in een magie meegesleurd, dat zelfs tot een een magisch duel uitmondde. De toegestane capaciteit in de zaal tijdens deze nog steeds heersende virus periode heeft zeker genoten van de Jakop Ahlborn Company uit Nederland.

Magie en acrobatiek wisselden elkaar vliegensvlug af in een soort restaurant. Opdiensters, restaurantpersoneel, bijna een soort femme fatale, moedigden beide maar al te graag aan. Uitdagingen, verdwijningen her en der in het decor, je had soms ogen te kort hoe ze te werk gingen. De Brugse Stadsschouwburg had vanavond nog meer onbekende hoekjes.

gsm beeld , … hier en daar werd er toch een smartphone bovengehaald …

Het stuk ‘ Vielfalt ‘ dateert reeds van 2006 en was de grote doorbraak bij het publiek van Jakop Ahlbom ( Zweedse origine ). Nu wordt dit hernomen en houdt het publiek nog steeds in de ban. Een soort vaudeville bar is het decor van een machtsstrijd tussen twee goochelaars, … en een geliefde. Alles begint met enkele kleine typische goochelaarstrucs voor het rode gordijn ( Reinier Schimmel ). Tot hij een vrouw uit het publiek kiest om deel te nemen met één van zijn trucs. Haar vriend of echtgenoot vindt het leuk, zij wil hem mee, een extra steuntje in de rug, je weet nooit. In het verleden zijn er al kleine probleempjes geweest met diverse soorten van illusies en hypnose. Ze verdwijnt in zo’n typische goochelaarskist.

Hij nog niet onder de indruk tot dat hij toch ietwat begint te panikeren, waar is ze, wanneer komt ze weer tevoorschijn en waar ? Hij gaat op zoek, … alles loopt goed af, … maar intussen zitten wij gefocust op wat zich afspeelt op dat podium, in die bar. Twee geliefden aan een tafeltje, een barvrouw en een lange kerel, die de barvrouw probeert te verleiden. Verdwijningen, illusie wisselen elkaar af, het komt zelfs tot een machtsstrijd tussen beide heren, alle twee goochelaars zo blijkt. Concurrentie, wie is de beste ? , of concurrentie voor de vrouw ? We hebben niet echt een idee maar het escaleert tussen beide mannen. Trucs, acrobatie en vecht scenes wisselen elkaar af.

Op een bepaald moment hebben we zelfs ogen te kort, verleidingen aan de bar, verdwijningen in de gootsteen, een tv speelt. Plots kruipt iemand het scherm in, … doet een beetje denken aan ‘ Poltergeist ‘.

 Een geliefde die aan een tafel verdwijnt, terugkomt in groene jurk en in vijfvoud ? Alle vijf ( Gwen Langenberg – Sofieke de Kater – Silke Hundertmark – Merette van Hijfteen en Pleuni Veen )

één van de goochelaars ( R. S. ) tegen de muur drukkend, een verleidingsact ? Alle ogen van de toeschouwers erop gericht en plots blijft er maar één van de vrouwen in groen jurk over.

Even later zijn we getuige van een aparte geboorte, personages kruipen uit de buik van de andere goochelaar (  Freek Nieuwdorp ). Het terugvinden van zijn geliefde, een weder opstand van zijn concurrent ? We worden meer echt in de ban gehouden van de intieme sfeer die heen en weer zweeft tussen realiteit en illusie. Het verhaal komt secundair.

Leuk is de silly walk, die doet denken aan John Cleese. Als je lange benen hebt kan je ze op allerlei manieren gebruiken, en dit wordt duidelijk tot uiting gebracht.  

Gans de show doet mij denken aan een uitgebreide vertoning van de internationale acts in Chassepierre, straattheater die je op magische wijze onderdompelt in bepaalde mystiek. Het doet je letterlijk in je haar scharten , euh, krabben.

Een soort wervelwind van humor, mime, acrobatie, illusie en goocheltrucs heeft ons gans de voorstelling in de ban gehouden. Gootstenen, tafels, tv, kasten tot divans, … geen enkel object in de bar bleek veilig, … of was een uitweg, een soort ontsnapping van een concurrent of een zoektocht naar zijn geliefde.

Of de ongenaakbaarheid.

Een schitterend staaltje magie gespekt met diverse ingrediënten werd met het nodige zittend applaus onthaald door de kleine 200 aanwezigen in de zaal. Het is jammer maar diverse companies moeten het tegenwoordig stellen met een beperkt publiek. Heb je ergens de kans als je er niet bij kon zijn, het loont de moeite om dit schitterend spektakel te zien.

Foto’s in het verslag zijn ter beschikking gesteld door Jakop met copyright Bart Grietens. Dank hiervoor want momenteel is het nog steeds afwachten voor toestemming van het nemen van beelden ( wegens de coronamaatregelen ) vanop de aangekochte zitplaats, zoals toen er nog iets aan de hand was.

Roots 66 – Günther Neefs en Guy Depré – Brugge –

De Nostalgie vertoning van ‘ Roots 66 ‘

op zondagmiddag ( 15.00 ) kon op veel bijval rekenen. Genieten en meezingen en even terug naar die oude nummers uit de jeugdjaren waar velen op gedanst , gevierd en gedronken hebben. Sommigen met hun eerste lief ? Zelfs al hadden we de route 66 nooit afgereden, ( geen idee of er in de zaal aanwezigen waren die deze route ooit zelf gemaakt hebben ) de muziek zat zeker in ons hoofd. Dit was toch te merken aan de ongeveer 200 bewegende toeschouwers, neerzittend met mondmasker. En op het einde hier en daar enkelen headbangend, en ja neerzittend op ” Born To Be Wild “.

Günther en Guy hebben echt een pracht van een vertoning in elkaar gestopt die je laat genieten van landschappen, geschiedenis en muziek op deze iconische trip. Afwisselend met videoclips op het scherm en de heerlijke warme zang van G. Neefs was dit nu al een hoogtepunt in het sobere cultuurlandschap.

Velen waren ook aanwezig in 2017, toen alles nog normaal verliep voor iedereen. Maar wat we op het podium zagen en hoorden moest vanmiddag zeker niet onderdoen.

Request G. Neefs – 2017

Verder verslag volgt. Jammer genoeg zonder beeldmateriaal, geen toestemming wegens de heersende maatregelen i.v.m. dat Corona virus. Maar toch, zelfs al werd het tot tweemaal toe gezegd, geen foto, film, gsm opnames, flitst het meer dan 15 maal ( fototoestel ) in de zaal, zowel parterre als loges en balkons. En ook met diverse smartphones ( zeker 12 man ) hadden ook een beeld vastgelegd van deze sublieme show.

Een welverdiend applaus kwam Günther en Guy ( op scherm ) en de Lou Roman band dan ook te beurt.

abominabel gsm beeld )

Huize Papin – De Grote Post – Oostende

Voor een beperkt publiek werd vandaag ( zaterdag 1 oktober 2020 ) om 14.00 in De Grote Post te Oostende het stuk ‘ Huize Papin ‘ gebracht, dit wordt nog eens herhaald om 20.00 uur. Met de heersende Covid-19 kregen we wel niet het volledig stuk te zien, ” … in fragmenten “, zei Tania Van der Sanden. Alle drie kregen een welverdiend applaus. Karlijn Sileghem vroeg aan het publiek of er eventuele vragen waren ? Met plezier beantwoorde ze deze.

Impressie van deze voorstelling. ( volgt )