Club Brugge — 23 mei 2022 —

Binnenkort beeldverslag van de viering, … 2 maal niet kunnen vieren maar nu is het zover, Genk ( 2019 ) was spelbreker, anders waren we kampioen 5 maal na elkaar !!!

Schreuder, ik vind het jammer dat mijn favoriete speler slechts een plaats op de bank van je kreeg. Hij is en blijft onze kapitein en dat ze we zeker laten weten die dag.

Jammer dat we na je vertrek hem ook zullen kwijtspelen. Maar Ruud geeft alles voor zijn ploeg en wil spelen ! Wie hij ook kiest, jullie zullen enorm veel plezier aan hem beleven. Maar eerst moet hij nog die beker de lucht insteken voor een overvolle markt.

Viering 2018

Buffo’s wake – Brugge –

Een gehalveerde band, normaal twaalf muzikanten. Maar vanavond in De Snuffel slechts zes muzikanten. Een gratis optreden in het kader van Airbag. Deze geschifte bende zette in luttele seconden de degelijke concertzaal van De Snuffel in vuur en vlam.

Nathan ( ? ) ” Come a little bit closer, … and get a little more drunk “. Het feestje was gestart, … en ook Airbag, het geesteskind van Peter Roose.

Het was gisteren kiezen, de Markt of de Snuffel. Beide gratis !

Dank aan de organisatie om zo te starten met deze tiende editie. Nog tot 29 Mei worden we op diverse plaatsen in het Brugse verwend met dit excellent festival, waarin de accordeon centraal staat !

En hopelijk is dit niet de laatste editie. Want Peter gaat op pensioen. De elfde wordt dus een uitdaging voor wie dit aparte genre overneemt. Want verdwijnen zou een cultureel gat zijn in de programmatie van de Brugse stadsschouwburg.

verder verslag en beeld volgt.

Het aanwezige publiek ging echt uit de bol met deze knotsgekke band uit Brighton. zelfs al kregen we een gehalveerde band, zes muzikanten i.p.v. 12. Een zeer degelijke en gepassioneerde drummer; een knotsgekke zanger. Accordeon en gitaar enorm op elkaar in gespeeld en een contrabas die mooi de lijnen uitzette met de drum en hun violiste, ietwat statisch maar o zo secuur in al die nummers waar ze een speciale touch aan gaf.

Nostalgie Beach Festival 2022 – Nieuwpoort –

Het aftellen is begonnen, na twee jaar wegens Covid mogen we ons opwarmen voor een gezellig feestje. Er was een uitbreiding gepland naar twee dagen maar Raymond en Bart hebben er geen feestje van kunnen maken, 70 en 60, een mooie verjaardag vierend met al hun fans .Jammer voor hen. De taart was besmet. Niet getreurd, allen hadden toe gezegd voor het volgende jaar. Te delicaat en teveel verantwoordelijkheid om het festival te laten doorgaan kwam er weer een annulatie.

Normaal gezien hadden allen hun medewerking verleend na dat eerste jaar Covid, de affiche werd een jaar verplaatst. Maar ook artiesten hebben niet het eeuwige leven. The Stranglers zonder hun toetsenist, Dave Greenfield – hartproblemen en Covid, overleed op 3 mei 2020. Jammer en onze deelneming voor het verlies van een Stranglers sound.

Hield Nostalgie nog aan die affiche uit 2019 met een jaar uitstel ? Ronan Keating, The Stranglers, Level 42, Anouk, Bart Peeters, Clouseau,… ? Of werd er een nieuwe line up geïntroduceerd.

Het werd een compleet nieuwe affiche, en sinds kort werden er nog drie namen toegevoegd. Een afscheid, een oude revelatie en een jonge revelatie die ikzelf niet echt kan toeschrijven op dit festival. Maar Nostalgie moet wel onder de indruk geweest zijn van haar capaciteiten. Emma Bale die in het programma ‘ Liefde voor muziek ‘ haar muzikale talent introduceerde.

CPeX, we zullen ze missen,

maar nog één maal mogen we genieten van deze geschifte band die ons jarenlang muzikaal plezier heeft bezorgd. Het zou leuk zijn dat Bart Peeters als special guest nog ééns een nummertje zou mee drummen.

De nieuwe omgeving zal ook zijn weerklank vinden met het optreden van Urbanus,

een nieuwe show ” Bis Bis Bis “, hij is het zeker nog niet verleerd en zal zeker die zeilbootjes in de haven van Nieuwpoort laten deinen op een bontmantel ?

Playing Dj.

Nog een extraatje van Nostalgie om aanwezig te zijn op deze 7de Editie.

Peter & The Gems – Brugge –

Zaterdag 7 mei nog eens ouderwets genieten met deze excellente coverband op de vooravond van Moederdag. Een gezellige sfeer in zaal Trammelant te Assebroek, en dansen kon weer na die lange Covid periode.

Covers van o.a. Status Quo, Billy Joël, The Eagles, The Scabs, The Scene, Noordkaap, Thin Lizzy, … op hun setlist zorgden voor ambiance. Het publiek genoot ervan.

Meerdere beelden volgen.

Ik Ben De Walvis – Wim Opbrouck – Brugge –

Dinsdag 3 mei werden we opgeslokt door stem en klank van een pracht van een bultrug.

De Brugse stadsschouwburg was voor één maal een groot aquarium waar we omheen een gigantische walvis zwommen. Samen met twee muzikanten dompelde Wim ons onder in een pracht aflevering die je normaal op Discovery Channel kan zien. Misthoorns, zeemeerminnen, het klotsen van de golven, werden met enorme finesse gebracht.

Red Rock Rally 2022 – deel 2 – Brugge –

Villa Bota nam de kickoff vanaf 12.00 in het Astridpark met sfeervolle muziek en interviews.

Al een beetje meer volk dan de laatste jaren toen Covid nog geen spelbreker was. Om 13.00 bracht Dalliance uit Brussel haar dromerige muziek die zeker door de toen aanwezigen gesmaakt werd.

De Brugse country band Nick Noel & The Red Rose Rogers begeesterde het publiek, een genre dat ietwat vreemd was aan dit soort rally’s.

Om 15.00 was het rocken met Frau uit Hasselt met rauwe punk klanken. We hadden hun talent al mogen aanschouwen tijdens één van de tribute avonden ( Kurt Cobain ) van Brugotta. Een uitstekende band met een prachtstem. En een mogelijke winnaar.

Maxime Rouquart en Het Nieuwe Normaal uit Gent sloot deze wedstrijd af in de middag, en sinds enige tijd was het koele weer verandert in een stralende zon.

Tussenin de bekendmaking van de diverse prijzen mocht The Guru Guru om 17.15 beginnen van een mooie avondaffiche.

David Galle vroeg aan het publiek wie het glas rum van de zanger ontvreemd had, of wist waar dat glas was,… breng het anders maar naar hier. Dit terwijl de bandleden een dreunende sound vanop het podium het park inzonden. Plots kroop er iemand vanuit het publiek de hekkens over, klauterde de boxen op naar het podium.

De zanger, had hij het gevonden ? ” …where is my dog, .. I’m in a good place, … is it anywhere?,… de opener ” Where is My Rum ( isn’t it anywhere ) “. Een knotsgekke set met een zanger in een soort galactische pyjama, …ADHD kwam hier er daar ter sprake uit het publiek ( … je kon het accepteren deze benaming als je hen niet kende ).

Uitbundig, opzwepend en met een prachtige mimiek steelde de frontman het publiek.

De drummer in sport tenue geselde zijn instrumenten, … één bepaald stuk kwam ten val van het verhoog, gelukkig was het maar een kruk.

Het publiek genoot, sommigen headbangend.

Ramkot , Spinvis en afsluitend Mauro Pawlowski waren de ander namen die deze schitterende editie na twee jaren armoe, nu terug met publiek het park weer deden herleven als weleer.

Ramkot ( tekst volgt )

Spinvis

Mauro

Verder verslag volgt binnenkort.

Red Rock Rally 2022 – Brugge –

Zaterdag 1 Mei, de Dag van de Arbeid, en tevens de terugkeer naar het ( Nieuwe ) normale feest in het Astridpark te Brugge. De RedRockRally kon hun 28 ste editie terug op de oude stek vieren. Het was al vroeg te merken dat er een grote opkomst te verwachten was. Vier groepen streden voor o.a. : 8 uur repetitie ruimte in The Jamm en een cheque van 500 euro , support-act  tijdens één van de Cactus optredens  en die prachtig gemaakte trofee ( de publieksprijs ) gemaakt door de leerlingen van het Go! Atheneum Eureka uit Torhout.

David Galle praatte alles aan elkaar.

Na telling van de vele formulieren werd de Brugse band Nick Noel & The Red Roses Rogers als overwinnaar uitgeroepen. Annick Lambrecht mocht de publiekslieveling uitroepen.

Enkele leden waren al vertrokken tijdens de opname van dit beeld, maar er bleven er toch nog vijf over.

“ Lost Highways “, het finale nummer van Nick en zijn bende waren de snelweg niet kwijtgeraakt want ze sleepten alle prijzen in de wacht. Een tripel. Voor zover de herinnering is dit de eerste maal.

Mathijs Goderis  ( o.a. schepen van dierenwelzijn ) mocht de juryprijs uitreiken. David Galle, sinds enkele jaren de nieuwe presentator had er nog een grapje over. “ … hebben de duiven niet teveel last gehad van de muziek ( lawaai ) …? “.

Pablo Annys overhandigde de cheque.

Ook met de The Jamm prijs kon hun geluk niet stuk.

David vroeg nog enkele groepsleden wat ze ervan vonden, … die eeuwige roem, en die grote prijzenkast

.Iemand van de Staff van de Red Rock Rally overhandigde hen de Cactus award.

Cowboys & Aliens – i.h.k.v. Lokale Helden – Brugge –

Zaterdag 30 april was het eindelijk zover om C & A toe te juichen voor hun 25 jarig bestaan.

De huidige leden hadden tevens enkele ex-leden uitgenodigd als guests tijdens enkele nummers van een uitstekende set die een overzicht gaf van hun carrière.

Het talrijk opgekomen publiek genoot en ging uit de bol voor deze band die tot in het buitenland zijn sporen had verdiend.

De bis was duidelijk een knipoog naar de voetbal match morgen. ” Glory “.

Nog een selfie met het publiek als bedanking.

Rat Pack – Nat King Cole – Brugge –

Dree Peremans, met zijn VRT Big Band ( 18 man / vrouw sterk – 4 trompettisten, vijf saxen, één tenorsax, vier trombone’s ( – Dree’s niet meegerekend – ) drum, piano, gitaar en contrabassist, stonden zondagnamiddag centraal tijdens het Nostalgie concert in de Brugse Stadsschouwburg. De intro van N.K.C. zijn tv show werd ingezet. ” Pick Up Yourself “. Een nummer dat 103 jaar oud was. Nat zijn show startte in 1956, duurde drie seizoenen en werd dat wegens diverse redenen gecancelled. Maar het was wel de eerste zwarte artiest die meer dan 50 afleveringen op tv kwam sinds 1956 en met een breed gamma van artiesten die hun stempel gedrukt hadden in die vijftiger jaren. King Cole de jazz pianist.

@Gottlieb

De muziek, en vooral de onvergetelijke nummers van de Amerikaanse jazzpianist, songwriter, zanger Nat King Cole bekoorde een degelijk gevulde zaal. Met achteraf nog een bal in de foyer waar ze konden dansen op die sfeervolle songs ten tijde van de Big Bands en Crooners.

Dree had drie gastartiesten mee, en zelfs een onverwachte vierde, om die sfeer van de crooners uit de vijftiger, zestiger jaren nog eens in zijn volle glorie te brengen.

“ Unforgettable “, “ Smile “, “ Let’s Face the Music “, “ Lullaby “, “ Watcha’ Gonna Do “, … waren slechts enkele van die schitterende nummers die gezongen werden door Sophie,

Sandrine ( naast hun pop songs, hebben ze ook ervaring op andere genres tot zelfs musical en onlangs toerden ze nog samen om Ann Christy te eren )

 en Yannick Bovy ( The American songbook is hem niet vreemd ).

Tijdens de setlist twee aparte nummers : “ Mona Lisa “, … Yannick wou het zeker in de setlist.  Zonder orkest maar wel met een eigen arrangement van Marijn Daniels ( oprichter VRT band ) op contrabas. Samen met gitarist ( Erwin Maussen ), piano ( Vincent Goris ) en drummer ( Geert Gielis ). Een heerlijk muzikaal schilderij.

En ook ‘ Toen Nat King Cole van de Liefde zong ‘, van Will Tura ( 1983 ), … maar vanmiddag in de Engelse versie “ Walking My Baby Back Home “ ( 1930 van Roy Turk,…  en in 2008 was dit tevens het virtueel duet van Nathalie met haar vader die het in de jaren vijftig vertolkte ).

Vanessa Van Hove ( presentatrice bij Radio 2 en enorm op de hoogte van crooners en dan vooral The Rat Pack ( met Frank Sinatra als bekendste ) praatte de songs aan elkaar met nu en dan enkele weetjes over Nat en de nummers. Zij was de vierde guest, onverwacht, wie had gedacht dat ze zo kon zingen.

 Samen met Yannick, Sandrine en Sophie namen ze afscheid met “ L-O-V-E “.

Vol enthousiasme namen ze het gigantisch applaus in ontvangst.

Yannick, Sandrine en Sophie dompelden ons onder in enkele van Nat’s onvergetelijke songs. Tussenin zorgde Vanessa voor enkele feitjes tijdens Nats leven.

Arno

Een muzikale vriend is vandaag heen gegaan, een vriend ook backstage en een vriend op café als we elkaar tegenkwamen, … tot zelfs op die terras in Brussel … nu een lege tafel …, over alles en nog wat bezig babbelend, gezellig van onze koffie slurpend.

Enkele beelden hoe ik hem herinner. Oostende die rooie loper op 6 maart 2022 was er teveel aan, dat was Arno niet meer. Ik bleef thuis. Dit IS ARNO.

Serge spelend ” Les Yeux de Ma Mére “. Toen alles nog goed was.

Dit is, was Arno, … hem kennende sedert 15 augustus 1981.

Een icoon is gestorven, enkel dagen minder dan één jaar voor het overlijden van zijn kompaan Paul Couter ( cfr. Tjens Couter ).