Surfing – The Cult of Cool –

 

Zaterdag 25 maart opent om 10.00 in het Scharpoord te Knokke de tentoonstelling : ‘ Surfing – The Cult of Cool -.IMG_6405 Tot 28 mei kan je er je gratis onderdompelen in de surfcultuur. In 5 scenes wordt je wegwijs gebracht in dit apart wereldje. Tevens kan je nader kennismaken met de aparte fotografie van Knokkenaar Nick Verhaeghe, Angelo Demeulenaere uit Blankenberge exposeert met enkele van zijn zelfgemaakte surf boards. En het Surfers Paradise van Frank Vanleenhove viert dit jaar zijn 30ste verjaardag, een overzicht in beelden.

Vrijdag 24 Maart opende burgemeester Graaf Leopold Lippens samen met Frank de tentoonstelling.IMG_6432 Creatief brein achter deze tentoonstelling  Peter Van LierIMG_6437 gaf iets meer uitleg over de 5 scenes en Pedro Oosterlynck, directeur van het cultuurcentrumIMG_6441 verwees naar de drie jonge gasten op de benedenverdieping. En een special guest had de eer om als eerste de surf simulatie te testen.

Een voorproefje van deze unieke tentoonstelling die je een kijk geeft op deze cultuur.

Spreekgestoelte en micro lieten ze opzij en op de voorgrond in een club house scene werden proficiats en dankbetuigingen gericht naar de mensen die hier een jaar mee bezig geweest zijn om dit te realiseren. Voor Frank was dit een beloning waar de surfer vandaag staat. Tegenwoordig is het zelfs een Hype, en dit merk je al enkele jaren aan het strand. O.a. de shorts. Intussen is het surfen al 15 jaar erkend in België. Graaf Leopold grapte even tijdens het gesprek naar Frank : “ … 30 jaar geleden had je toch meer spieren …”. IMG_6432Ook had hij diverse mails naar kennissen verzonden en die wilden onmiddellijk komen om deze tentoonstelling, de eerste in de wereld op deze manier in elkaar gestopt te bezoeken. Hij was dood gelukkig met dit initiatief. “ Scharpoord is the place to be , en jij blijft hier ( Knokke ) nog wel zeker ?” zei hij tegen Frank. En bedankte hem ook nog eens voor alle activiteiten die hij hier in Knokke verwezenlijkt had.

Peter Van Lier, van Totems communication & architecture. Het creatief brein omringde zich met enkele mensen uit het surfmilieu om deze tentoonstelling op poten te zetten. Met o.a. tal van attributen uit Franks schatkamer,

de inbreng van nog twee jonge gasten, tekstschrijvers en surfkenners krijgen we een beter beeld en tevens zin om het zelf eens te proberen.

De tentoonstelling is opgezet in 5 scenes, vanaf het ontstaan. “ Aloha “, Hawaïaans voor verdraagzaamheid, vriendelijkheid, …  De gedragscodeIMG_6423 en begroeting van de surfers. Hij had het ook nog even over een speciale gast die op 17 tot en met 23 april aanwezig is. Tom Pohaku,

een boardcarver die zal tonen hoe deze surf boards gemaakt worden op de traditionele manier. En natuurlijk een groot feest op 30 april in Surfers Paradise, ‘ Ley Day ‘. De traditionele bloemenkrans.

Pedro nam als laatste het woord om Nick en Angelo voor te stellen,IMG_6442 te zien op de benedenverdieping en natuurlijk de derde jonge ( ? ) gast die dit jaar zijn 30ste verjaardag viert van zijn club house ‘ Surfers Paradise ‘. Foto’s, t-shirts gepersonaliseerd, een overzicht in beelden van de surfclub. En zijn bucketlist, the places to be. Er blijven er niet veel meer over.

Nog even een groepsfoto bij een authentiek surfersbusje.IMG_6454 “ Sorry gasten, dit is de eerste maal dat ik met schoenen op een surf board sta “, de burgemeester had hem min of meer uitgedaagd.IMG_6475

Even later kon de special guest

zich opmaken voor de surfsimulatie ( voor de eerste maal in België )IMG_6495 en het beleven van een 3D sensatie. Tijdens zijn 3D trip ( beelden gefilmd in Hawaï met authentieke golven ) werd hij geïnterviewd over wat hij zag. “Momenteel zit ik onder water, …” zei Louis Talpe.IMG_6517

Op de benedenverdieping werden nog enkele interviews afgenomen met Nick, Angelo en Frank.  Nicks

speciale fotografie over het surfen, kleur en zwart-wit, een mengsel van algen en zeewater voor het procedé. En met eigengemaakte lijsten, tonen een mooie blik op deze cultuur.IMG_6536

Angelo’s zelfgemaakte surfplanken opgehangen op zwarte achtergrond met enkele teksten die zijn idee weergeven wat hij voelt.IMG_6546

En een mooie fotoreeks die en overzicht geeft van  dertig jaar ‘ Surfers Paradise ‘. Een paar gesigneerde t-shirts en foto’s van beroemde surfers vervolledigen de benedenverdieping.

Een zeer verzorgde en uitnodigende tentoonstelling voor jong en oud, surfer of niet surfer. En misschien krijg je hierna zin om het eens zelf te proberen of eens af te zakken naar ‘Surfers Paradise’. Deze expositie blijft te bewonderen tot zondag 28 mei, telkens van 10.00 tot 19.00. En gratis wat tegenwoordig niet zoveel meer voorkomt. Dus allen daarheen en ‘ Share the Stoke ‘.

 

Kookeet – Brugge 2016 –

img_8652Zaterdag 24 september 2016 startte Kookeet onder een stralende zon. Het plein aan de achterkant van het stationsgebouw was voor de tweede keer the place to be.  img_8653Nog tot maandag 26 sept. 21.00 uur kan men er volop proeven en genieten van diverse gerechtjes klaargemaakt door de fine fleur van Brugse chefs. Dit jaar een vreemde eend in de bijt als gastchef. Geen Bruggeling, geen chef en geen restaurant maar een tv kok. Jeroen Meus, een kleine twee jaar geleden stopte hij met Luzine en concentreerde hij zich volledig op ‘Dagelijkse Kost’ en gastoptredens in andere tv programma’s.

Zaterdag veel volk, maar zondag werd er nog een grotere opkomst genoteerd. Iets frisser, maar nog steeds ideaal weer om al dat lekkers in open lucht te degusteren.

Enkele minieme druppels voelbaar rond 15.45 maar verdwenen in luttele seconden. Het ziet er dus naar uit dat deze editie weer een recordopkomst zal noteren. Drie dagen niet koken en op restaurant gaan in Brugge, maar dan op één plaats. Je keuze maken en je hebt aparte gerechtjes gegeten voor een kleinere prijs dan in het restaurant. Je kunt ze natuurlijk ook allemaal proeven verdeeld over drie dagen en zo culinair Brugge ontdekken.

Voor deze editie werden er ook drie cuvées gebrouwen en deze vielen in de smaak. Voor de verzamelaars van champagnecapsules : de 32 chefs hadden elk hun beeltenis op de flessen.

Rond 14.45 liep het Kookpaleis vol, want Sabine Goethals zou er een culinaire gesprek hebben met Jeroen. Een 200 tal zittend en nog tientallen rechtstaand luisterden naar een gezellige babbel met de gast van deze 6de editie.

Over zijn schooltijd, zijn studies, zijn tv shows en natuurlijk zijn gerecht. img_8706 Jeroen : ” Als je alles goed organiseert, kan je zelf nog iets eten.  Ik zal proberen alles te proeven, heb jetons genoeg “. Hij had ook nog een pluim voor deze organisatie en de stad Brugge. Hij had er een weekendje van gemaakt met zijn gezin. Een beetje sightseeing, maar wel verloren gereden. Maar zo enkele pittoreske plaatsjes als Damme, Hoeke en Westkapelle gezien. ” Een mooie streek “, zei hij.

” Ik mis het wel een beetje chef zijn, maar de heisa errond niet “. ” Sous chef vond ik het gezelligst, je moet je enkel bezig houden met koken “. Hij heeft een goeie leerschool ( Ter Duinen in Koksijde ) gehad, verstrooid, niet veel in de boeken gekeken. Met de neus in de feiten ( letterlijk in het gerecht ) gedrukt,…Van afwas tot bereiden. Over ‘Dagelijkse Kost’ en de andere programma’s : ” Vergelijk me met een singer songwriter, ik speel graag live “. ” Mensen en eten, dat zijn de twee dingen die me interesseren, en het geeft me een speciaal gevoel “. Het contact hier met de mensen, dat geeft me een tof gevoel, het zijn immers je kijkers, je publiek. Op de boekenbeurs was het ook zo “. Eindigen deden Sabine en Jeroen met zijn ‘Würst’. Aanleiding of oorsprong lag ergens bij Marlon Brando en The Godfather. ” Een hotdog, dat zijn diverse dingen op een broodje, smaken door elkaar. En toch geven ze iets “.

Op zoek gegaan naar de ideale frankfurter, textuur van het vlees, dit vond hij bij Philippe Rondeaux. Een bevriende slager uit het Leuvense. ” Er lang aan gewerkt om tot het product te komen “. Tevens had hij stage gelopen bij een bio bakker ( bakkerij de Trog ) om tot dat speciaal smakend broodje te komen. ” Het was lastig, ’s nachts werken en …vroeg opstaan wat niet mijn ding is “. Dus ‘ Würst’ is niet zomaar een hotdog, maar een culinaire smeltkroes van smaken op een chiabatta.

Na dit gesprek werd hij lichtjes overrompeld voor foto’s en selfies. Met plezier poseerde hij met allen om dan te verdwijnen, nog een beetje werken en hier en daar proeven. img_8727

Tijd voor een drankje of een dessertje, het werd een dessertje, keuze uit citroentaart, dessertontbijt, oliebollen of iets met chocolade. Het werd ‘Cho-Cow-Boy’ van Dominique Persoone.

De cowboy aankleding en die chocolade cowboy op zijn ros lachte naar me. Het was verfijnd en heerlijk.

NOSTALGIE BEACH FESTIVAL 2016 – stippypictures –

tn_IMG_3075

De derde editie van het Nostalgie Beach Festival zaterdag 13 augustus 2016, vond dit jaar plaats op een andere locatie, niet meer te Bredene op het Staf Versluys centrum, maar in Middelkerke in het sportpark ‘de Krokodiel’. De zon was al vroeg van de partij en aan de files te merken onderweg, beloofde het een succes te worden qua opkomst. Een heuvel midden op het terrein,tn_IMG_3073 die deed denken aan de Kapelmuur ( Muur van Geraardsbergen – Ronde van Vlaanderen ) werd vlug ingenomen door de eerste toeschouwers. Met mooi zicht op de twee podia.tn_IMG_3074

Schumtz had de eer om te openen op de Main Stage rond 12.00 u, een nostalgische blik op de eighties. Ouder en zonder de in 2006 overleden toetsenist Carlo Peeters bewees Schumtz dat ze de naam Belpop klassieker nog steeds eer aan doen.tn_IMG_2720   “ Straight From the Heart “ en “ Love Games “ met de alom gekende intro had nog niets van zijn pluimen verloren. Jammer voor zij die door het fileleed er iets van gemist hadden. Tussen de groepen zat er ongeveer 15 minuten, net genoeg om zich te verplaatsen van de Main Stage naar de Marquee en v.v.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Coco Jr. kon zijn eerste gast aankondigen, tn_IMG_2724op zijn typische manier, al zingend. tn_IMG_2729Sydney Youngblood, deze Texaan met zijn warme soulstem nam onmiddellijk de massa voor het podium in vervoering. Een trip door Memory Lane.tn_IMG_2764 Zijn charisma en aanstekelijk hiphopritme zorgde voor een eerste hoogtepunt rond de middag. De sfeer zat erin, startend met mooi fluitspel bouwde hij zijn set op naar enkele hoogtepunten. “ Feeling Free “, “ Sit and Wait “. Maar het publiek ging nog meer uit de bol wanneer hij enkele nummers bracht van overleden collega’s. De zonnebril intussen verdwenen. Met zwaardere stem een mooie versie van een nummer van F. Zappa. Maar het was vooral “ Billie Jean “ van M. Jackson en “ Purple Rain “ van Prince die de aanwezigen deden joelen. Prachtversies die echt eer deden aan deze geliefde artiesten. Hij sloot zijn act af met, hoe kan het anders, “ If Only I Could “. Nostalgie was gestart en vanaf toen kon het niet meer stuk.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Walter kondigde om 13.20 ‘Machiavel’ aan. Mario Guccio, enkel met drummer en synthspeler opende met : “ …this is a song dedicated to the women …”. “ Wild as the Wind “. De Belgische ( Waalse ) progressieve rockband al meer dan veertig jaar ( met onderbrekingen ) in diverse bezettingen kan nog steeds op een grote schare fans rekenen. Mario : “ … 2 friends of mine must be on this stage but they are blocked in an accident …, hopely they arrive soon …”. “ Ropedancer “, a very big hit, Yes I can tell that …”. “ I watch you … “. De hoed en bril verdween, een aparte blik in het publiek werpend en we kregen “ Find the Mistake “. De zang bij het volgend nummer werd overgenomen door de drummer. “ Bijna op het einde van de set, de stekkers werden in de gitaren gestopt en enkele nummers later ging het publiek al zingend uit de bol met “ Fly “.tn_IMG_2984 Walter wees er nog op dat een roadie één van de snaren hanteerde. Chapeau, slechts één van hen had het podium bereikt, maar hun roadie zorgde ervoor dat dit nummer in volle glorie de wei kon vullen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het was tijd voor Ace of Base, oftewel Jenny Berggren ( zus van de originele frontzangeres ), samen met een broer ( ? ). Coco kondigde aan met ‘ Put your hands up’. Het Marquee publiek genoot van “ All That She Wants “, “ Happy Nation “, “ Don’t Turn Around “, …tn_IMG_3060 Deze Zweedse formatie die bij ons bekend werd met “ Wheel of Fortune “. Nog voor het optreden zijn eindpunt kende was er al een verloop van het publiek want in luttele minuten maakte daar ‘Level 42’ zijn opwachting.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Level 42 was één van de bands die ook tijdens de eerste editie van dit gezellig festival op de affiche stond. Maar vandaag gaven ze één van hun beste gigs van 2016.tn_IMG_3128 Mark King : “ ….better than last time, …and we got a lot of songs for you …”. Een immense massa voor de Main Stage, genietend, dansend en meezingend met de aanstekelijke funkjazz van deze Britse hit machine. Bijna 40 jaar, maar intussen zijn nummers als “ Lessons of Love “, Running in the Family “, “ Love Games “, “ It’s Over “, … klassiekers geworden en gekend bij jong en oud. Na “ Sons and Daughters “ werd er zelfs op het podium een feestje neergezet. tn_IMG_3217tn_IMG_3176 Er werd geroepen om bissen maar Walter tn_IMG_3077kon enkel hen ( en het publiek bedanken ) voor dit schitterend optreden.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Want de Marquee werd in gereedheid gebracht voor de frontzanger van de FYC, Roland Gift.

Soundcheck en afstelling liepen iets uit maar een kleine 10 minuten later vervoegde Roland zijn muzikanten en backings op het podium, dit onder luid applaus. Even voordien klonk uit de boxen : “ here’s the man that makes you loco, Coco Jr.. Zingend op de tonen van ‘Let’s Dance’ werd Roland aangekondigd. “ Suspicious Mind “ vulde de ‘Krokodiel’ en niemand ergerde zich aan het oponthoud.tn_IMG_3303 Het was volop genieten van een jammer genoeg korte set. Maar “ Johny Comes Home “, “ She Drives Me Crazy “ klonken als van nooit weggeweest. Een nieuw hoogtepunt op dit podium. Er was nog een leuke interactie met het publiek : “ … do you love punkrock ?, do you love punkrock ?”. Her en der werd er “ yeah, yeah,… “, gescandeerd. “ Let’s do some reggae “, zei Roland en we genoten van het mooie “ Ever Fallen in Love “. Roland gaf zich volledig en stelde met appreciatie zijn muzikanten en twee backings voor. Nog volop in de sfeer van dit excellente optreden begaven we ons naar de Main Stage.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Waar niemand minder dan Bonnie Tyler, momenteel 65 jaar, ietwat molliger. Maar na één nummer mocht het reeds gezegd worden. Deze blonde Welshe zorgde nog steeds voor vuur en de hese rauwe stem, haar kenmerk. Niet luisteren naar je dokter kan soms erge gevolgen hebben maar Bonnie dankt er haar succes aan. Ooit binnengekomen op de eerste plaats in de charts als vrouwelijke artieste met het album ‘ Faster Than the Speed of Night’. De hits, we kregen ze, country, rock en covers vervolledigden haar optreden.tn_IMG_3420 Het publiek zong uit volle borst mee met “ It’s a Heartache “, “ Total Eclips Of the Heart “,… Bonnie werd begeleid door een sterke groep muzikanten, ze stelde ze dan ook voor als haar vrienden. Met “ If You Love Somebody “ kreeg ze opnieuw de handen op elkaar. Dit BeeGee’s nummer lag haar. Gitaren jankten, drum bonkte tijdens Jim Steinmans nummer “… Speed of Night “. Deze brok energie op gepensioneerde leeftijd toonde dat ze nog kan rocken als vanouds. Leuk, nadat ze ook de soundguy, lightguy, … bedankt had : “ …lights are easy today … “. Het was immers nog geen 18.00 u. Ook riep ze haar man en haar manager op het podium om hen voor te stellen aan een wild enthousiast publiek. tn_IMG_3559Tijdens “ Turtle Blues “ van Janis Joplin beroerde de gitarist zijn snaren vanuit de nek en even later met de tanden. A story : “ … singing, in front of the mirror with a hairbrush … a song of her hero,… her aunt takes her to a talent competition “. Ze eindigde op een tweede plaats. “ Don’t matter this, you can come first later “. We krijgen een stevige versie van “ Mountain High, River Deep “. “ Thank you “.tn_IMG_3460 En we worden nog verwend, “ … in the eighties it was a flop, … I thought it would be a hit “. “ Tina made it a hit two years later, but now you can hear the original version of ….’ Simply The Best ‘ “. “ What goes around comes around “.“ I’m gonna say goodnight now but not without … ‘ I Need a Hero ‘, come on raise your hands “. Nog onder de indruk verplaatsen we ons naar de Marquee.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Brits en een eerbetoon aan John Lennon, ‘ Imagination ‘. Enkel zanger Leee John met enkele muzikanten. Maar deze man van de voormalige succesvolle discoformatie neemt het podium tot zelfs daarbuiten in met zijn zang en dans en mimiek tn_IMG_3571“ Body Talk “, “ Just an Illusion “, “ State of Love “, … Hij had het al aangekondigd : “ … are you ready for a flashback ?”. Tijdens de set een electriciteits panne, geen probleem. Een muzikant met conga vooraan op het podium geroepen en verder zingen en spelen. Even later commentaar op een beginnende rookmachine, “…guys I’m not singing if you don’t stop with that smoke, … I mean it, stop it “. Gelijk had hij, hij had het eerste probleem op een originele manier opgelost, een ander moest er niet komen. Het publiek apprecieerde het en zelfs het uitdelen/ gooien van flyers werd met applaus onthaald. De grote massa had intussen plaats genomen voor de Main Stage voor het optreden van de Pointer Sisters.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

“ Yes We Can Can “, “ Sisters Are Doin it For Themselves “, “ I’m so Excited “, … seventies charme, soul van de dominee’s kinderen van Elton Pointer. Vanavond op de Main Stage geen zussen, maar Pointer Sisters blijven Pointer Sisters, het zit in de familie.tn_IMG_3698 Drie generaties, origineel lid Ruth ( 70 ), haar dochter Issa en kleinkind Sadako. En voor vuur ( “ Fire “ ) zorgden ze. Samenzang, afwisselend leadzang, R&B, soul, pop, country, jazz. Diverse muziek genres in een sublieme set. “ He’s So Shy “, “ Having a Party “, “Jump “, “ Neutron dance “. Tijdens hun optreden ook een spetterend cover van Aretha Franklin. Dit was genieten en meezingen, verder van het podium weg werd er lustig geswingd op deze zeer aanstekelijke nummers uit vervlogen jaren die nog steeds voor de nodige sfeer zorgen.tn_IMG_3742 De uitverkochte concerten enkele jaren geleden samen met Natalia bewezen het. Muziek uit onze jeugdjaren gebracht door drie klasbakken van zangeressen in fleurige franjejurkjes en door een swingende band begeleid.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Voor velen was het een topper, de terugkeer van ‘The Dinky Toys’ als afsluiter op de Marquee. Dit zag en hoorde je al voor aanvang van het concert. Zingend heeft hij drie edities aangekondigd op dit podium en nu staat hij er zelf, wie kondigt The Prince of the Marquee aan ?, …de stem van Radio Nostalgie en een selvie met het publiek was genoeg voor luid respons. De eerste keer in drie jaar dat hij de artiest niet aankondigt op zijn podium.tn_IMG_3847 “ My Day Will Come “, en exact 25 jaar later mag Coco Jr. en zijn Dinky Toys dit succes nog eens herhalen. Voor velen onder ons een heerlijk weerzien na hun stop in 1999.tn_IMG_3909 Kleurrijk, hitgevoelig. Ambiance nummers gekruid met ska, hiphop, reggae,… stroomden van het podium. “ The Test of Time “, “ Out in The Streets “, en “ Declaracion de Amor “. “ Never Give Up “ en “ I Can’t keep My Hands Off You “ werden uit volle borst meegezongen. The Dinky Toys zijn nog niet vergeten en Coco straalde vanonder zijn pet.tn_IMG_3920 Een waardige afsluiter op de Marquee, en een kers op de taart, 25 jaar na datum.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Rond 22.15 u kondigde Walter voor de laatste maal aan op de Main Stage. “ …ik was nog een puber toen ze hun eerste hits scoorden…”. Het Britse pop-synth duo Andy McCluskey en Paul Humphreys, oftewel O.M.D. Vanaf de eerste synth klank veel applaus, met “ Enola Gay “ gaven ze het startschot, een hit van formaat. Dit optreden zal nog lang naklinken en binnenkort mogen we een nieuwe elpee verwachten. Na “ Metroland “en “ Dresden “ een nieuwe single in aantocht, Andy had gezegd “ … we play singles …”. Halverwege “ Enola Gay “, een mankementje, technische problemen. “ … I did not sang false I hope …, we just do it over “. Velen waren hiervoor gekomen, de elektronische popmuziek ondersteunt met gitaar en de stem van Andy.tn_IMG_3945 tn_IMG_3985Acht jaar heersten ze in de charts, lieten ons dansen op “ Maid of Orleans “, “ Messages “, “ Locomotion “, “ ( Forever ) Live and Die “, … tot in 1986 ze verdwenen. Maar in 2007 met een nieuwe elpee en de Proms concerten enkele jaren nadien stond O.M.D. terug in de belangstelling. Vanavond bijna veertig jaar na hun eerste hit was het echt genieten van een zeer gesmaakt optreden, een ongelooflijke afsluiter voor deze derde editie.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Die tal van hoogtepunten had. Level 42, Bonnie, Pointer Sisters, …Sydney, Roland , Leee, Coco jr.,… allen hebben ervoor gezorgd dat deze editie meer dan 15.000 man over de vloer kreeg zelfs de zon. Tot kort voor middernacht was het nog mee wiegen op de O.M.D. klanken.tn_IMG_3946

De keuze van Radio Nostalgie, een nieuwe grotere locatie, het nieuwe kassasysteem,… blaast een verse frisse wind voor komende edities. Er zijn weer groeimogelijkheden. En zij die hier voor de eerste maal waren, hebben augustus 2017 al in hun agenda genoteerd.

Schitz – KVS – Brugge

 

“ Schitz “

Vrijdag12 februari 2016 kon Brugge kennismaken met het stuk “ Schitz “, een 40 jaar oud stuk aan de hand van Hanoch Levin, een zeer bekende Israëlische theatermaker. En toch voelt het aan alsof het zich nu afspeelt. Pater ( vader ) familias Schitz, vertolkt door een schitterende Bruno Vanden Broecke, dirigeert zijn gezin,

1

Foto : Danny Willems

meer bepaald zijn dochter ( Brenda Bertin ? ) die hij als een stuk vlees aanprijst voor uithuwelijking. Je krijgt er twee voor de prijs van één. Huiselijke discussies. Shpratzi ( Brenda Bertin ) wil een man, ze is geen schoonheid en er hangen ook enkele kilootjes teveel aan, net zoals bij haar ouders. Zij stookt haar moeder Sétcha ( Mieke Verdin ) op om zonder haar man een reis naar Amerika te ondernemen. Een professor is een mogelijke gegade. Dit alles wordt bekokstoofd door haar toekomstige man, Tcharkès ( Jean-Baptiste Szezot ) om vader volledig buiten spel te zetten. Geld is belangrijker dan seks. Zichzelf verbeteren op scrupele wijze. Hij is een echte fortuinjager. De dochter van een rijk man te trouwen en ook nadien als soldaat in het leger probeert hij met enkele zaakjes fortuin te halen.

 

Een sober podium, 3 stoelen en een wit wandpaneel met deurgat. Naast de stoelen enkele muziekinstrumenten. Ze komen op en zetten zich neer. Enige minuten algemene stilte, staan plots recht terwijl er muziek weerklinkt en dansen op “ …. Baby boy ??? NR. ? …”. Eerst bijna geen beweging dan plots ietwat wild en uitgelaten. Het stuk is opgevat als een soort cabaret, want nu en dan wordt er door de acteurs gezongen. Een donkere komedie opgevat als een soort musical. En met alle truukjes van het cabaret, worden we ondergedompeld in een wereldje van afgunst, GREED. Musicalstramien, a-capella nummers, o.a. : dochter zingt “ …later, …over haar toekomstige man …”, terwijl een tuba haar begeleid. Dochter en toekomstige : “ … een vrouw die kan borduren …’k zou willen trouwen met een friet …”. Vader zingt over zijn ballen, …2 mooi camions ( ? ), muziek op accordeon. Ook nog enkele nummers met onderwerp Amerika, kotsen,… gitaarbegeleiding.

Op een feestje zoekt Tcharkès toenadering bij Shpratzi. Hij bewierookt haar lichaam.

4

Foto : D. Willems

Ze kussen elkaar en …proeven elkaars eten ( nr frit ). Dit terwijl vader en moeder op hun stoelen zitten, Schitz hangt in zijn stoel en eet constant nootjes. Het gesprek, de discussie en de onderhandeling over de bruidsschat. Er wordt gegoocheld met auto’s, huizen en geld. Respect, aanzien, maar respect is ver te zoeken. De uitbeelding van de neukscene,

5

Foto : Danny Willems

( T & S ), … kop niet nodig, enkel dat volumineus lichaam. Vader die opzij wordt geschoven voor de trouwfoto van de familie. “ Havanakila ? achtige song. Hem op alle mogelijke manieren proberen buiten spel te zetten. Alles is veroorloofd om zijn fortuin, zaak binnen te rijven. De moeder die gepusht wordt om een professor te ontmoeten in Amerika ( I like to be in America stramiennummer ), …een nieuwe man. Het koppelen. We krijgen plots een onderbreking in de vorm van licht op de set die duister wordt en een sirene die weerklinkt. Het is oorlog, opnieuw, … het stuk werd in 1975 geschreven tijdens de zes jarige oorlog. Tcharkès die terugkeert uit de oorlog, een zaakje opzet met het leger, ook hier op een bepaalde manier via aftroggeling fortuin proberen te halen. Oorlogen worden ook gebruikt om zich te verrijken. Oorlog is ook economie. Een tragikomedie, venijnig en sarcastisch, grof en cru, winstbejag die zeer ver gaat. Dit, de aparte kostuums en het excellente spel van de acteurs zorgen voor een aangrijpende tragikomedie. Eén bepaald moment loopt het conflict tussen Schitz en Tcharkès enorm hoog op, dat de vader op sterven na dood op de grond ligt. Moeder roept een dokter, Shpratzi denkt al aan de begrafenis en Tcharkès ziet zichzelf al als toekomstige Pater Familia. Dit is een moment waarin Bruno schittert, het buikspreken met een salami, “…salami houdt van Schitz…”. Zich verslikken, neerliggen voor dood.

8

Foto : Danny Willems

Tcharkès die de lijdensweg wil inkorten. Net als iedereen in de zaal denkt dat Schitz dood is proest en spuwt hij de stukken salami de lucht in. Gegier.

 

Een tweede oproep voor Tcharkès, nogmaals uitbreken van de oorlog, wordt een fatale. Hij sneuvelt. Het moordplannetje gaat niet door. Ook het LA avontuur met de professor gaat niet door.

Jammer dat de inleiding niet doorging, eventuele achtergrondinfo,… Maar vanavond waren we getuig van een XXL familie, hectisch, sarcastisch en hilarisch. Hoe vettiger hoe prettiger ( zoals in de aankondiging vermeld ) en sommige zullen zich er iets ongemakkelijk bij voelen, de manier van spelen, het uiterlijk van de acteurs en hun uitspraken. Waarden worden hier totaal aan de kant geschoven, we kunnen met momenten enige sympathie koesteren misschien ook door de karikaturale uitbeelding. Bruno en Mieke hebben ons enorm vermaakt met hun hilarische uitbeelding van de vader en de moeder. Humor en precisiespel mooi gedoseerd. Mieke is heerlijk als hun dochter en Jean-Baptiste zijn accent is prachtig en zeer passend in deze familiesatire die zich afspeelt in Israël tijdens de oorlogen.

Brenda, Jean, Mieke, Bruno, jullie waren subliem in deze voorstelling en H. Levin mag trots zijn dat jullie ons zijn werk hebben leren kennen. Soms schoten jullie recht in de ziel en met momenten bekeken we onszelf. Het stuk heeft de mensen getroffen, het verhaal, de onderlinge strijd, en jullie acteertalent.   IMG_3481   IMG_3462

IMG_3466  IMG_3473IMG_3476

Wintervonken 2016

 

Vrijdag 05 en zaterdag 06 februari 2016 kon men genieten van de derde editie van ‘ Wintervonken ‘. Op het programma “ La Compagnie des Quidams “ uit Frankrijk met hun ‘FierS à Cheval’.

Het was warm en knus onder de bomen, waar een feeërieke winterterras je uitnodigde. De dranghekkens voor het podium met het stadhuis op de achtergrond waren reeds goed bevolkt voor de voorstelling van 19.30 uur. Ongeveer 10 minuten voor aanvang, een kleine duizend aanwezigen.

Rond 19.35 betraden enkele bizarre figuren in aparte kledij het podium. Een dierentemmer flaneerde tussen deze figuren, net witte emoes.

Met een pluim liet hij deze bizarre bende ontluiken. Een ware transformatie volgde. Acht paarden verschijnen in een wit ivoren materie, symbool voor vrede puurheid en esprit. Dansend bewegen ze zich voort op de muziek, net en soort dressuur. Een  Apassionata met figuurlijke paarden.

Door elkaar, samen figuren vormend verschijnt plots vanuit de Hoogstraat een enorm zwevend paard, ‘ Pegasus ‘.

De acht paarden, ondertussen ook al enkele tussenin het publiek dansend, dicht tegen de massa bewegen sierlijk verder terwijl Pegasus hoog boven de hoofden over de Burg zweeft / vliegt. Hij heerst over het plein, met het Belfort op de achtergrond. Onder luid applaus en appreciatie verlaten ze de Burg.

De eerste avond wordt afgesloten door drie muzikanten. Deze drie blauwe reuzen lijken net weggelopen uit een stripverhaal, een fantasy film. Fluitist Kevoïj, accordeonist Yïrt en de opzwepende trom en stem van Zetzïk veroveren het Burgplein met hun Oost-Europees getinte ritmes.

“ Les Prophéties Celestroï “ konden op enorm veel bijval rekenen van het massaal opgekomen publiek. Hier en daar werden enkele toeschouwers uitgenodigd tot dansen, anderen kregen een soort stempel op hun hoofd. Yïrt amuseerde zich enorm, te merken aan de nu en dan volledig ontblote tanden en grimas. Met dit genre van opzwepend ritmische muziek hadden ze iedereen in vervoering.

Zaterdagavond vliegt ‘ Pegasus ‘ en zijn gevolg nog eens uit, maar afgesloten wordt er met ‘ Les Fanfoireux ‘ een Brussels ritmisch gezelschap. Deze weer zeer geslaagde editie werd afgesloten met een hapje en een drankje onder de bomen, nog even napratend of genietend van de sfeer, omringd door de gezellige bloemlichten en warme korven waar de sintels knetterden. Iets verderop genoten velen van het kampvuur, enkel de gitaar ontbrak.

En met dank aan de verschillende Franse gezelschappen die in deze drie jaar prachtige voorstellingen aan het Brugse publiek hebben gegeven.

Hier waak ik – Janne Desmet en Villanella

Villanella & Janne Desmet

Zaterdag 23 januari 2016 gaf Janne Desmet een sterk staaltje solotoneel met de nodige humor gekruid. Het stuk “ Hier waak ik “ schitterde reeds op Theater aan zee, een verlenging kon niet uitblijven en Brugge mocht haar ook ontvangen in de Magdalenazaal. Gecoacht door Johan Petit en met de hulp van kunstenaar Bruno Herzele heeft Janne een grappig en confronterend stuk geschreven, met als rode draad, diefstal. Reeds in 2009 bleek dat dit jong talent veel in haar mars had.

Die avond, patrouilleerden een tweetal agenten in de foyer tussen de massa. Nauwlettend toekijkend op eventuele diefstallen. De zaal ging open en het publiek nam plaats, de twee agenten waren gevolgd en keken hier en daar nog even rond om dan plots te verdwijnen. tn_IMG_2562 Hun figurantenrol zat erop.

Janne vatte haar stuk aan vertellend tn_IMG_2564 over het rijden met haar auto langs de Brederostraat. “ Zijn er hier mensen van Antwerpen ? ”, vroeg ze. De commentaar liet niet lang op zich wachten, en was niet bijster positief. Ze had het over het regenweer, een getaande passant die ze bijna onder haar wielen had. “ Ja, de Brederostraat, t’s een beetje de Turkenstraat “. Plots gaat er tussen het publiek een gsm af, “ … klootzak, geef maar hier ”. En zij de zaal in om de gsm af te nemen, ze stopte hem in haar zak en zei nog : “ …de beste manier om er vanaf te zijn, hem eens goed tegen de grond gooien “. Gelach steeg op en de toon van de avond was gezet.tn_IMG_2565 tn_IMG_2570 Een bepaald moment heeft ze het over ‘Wowei ‘ ? Niemand kent het. “ Wu wei ( het niet-doen of loslaten ), dit is één van de grondbeginsels uit het Taoïsme ( een Taoïst probeert zich niet te verzetten tegen de loop der dingen, maar er spontaan en welbewust in mee te gaan ) “. “ Wu, … Winnie de Pooh is extreem Wu wei “. De manier hoe ze met het publiek omging tijdens haar verhaal, hen er bij betrekkend zorgde voor enorme hilariteit. tn_IMG_2574 De commentaar op de gepensioneerden. “ Constant met jezelf bezig, … lastig hé “. “ Zo voelde ik me dus na de inbraak, … me voortslepend, oud, geen reactie “. Even later had ze een jongeling vooraan in het oog. “ 15 ? ”, … euh is dat je moeder naast je ? “. Een momentje later wisten we waar ze naar toe ging. “ … al je ouders eens aan geklaagd ? “. “ Moet je doen “… … Ook leerkrachten waren niet veilig. En steeds vroeg ze of er mensen in de zaal zaten, die zich in het stuk herkenden en hun hand wilden opsteken. Dit alles bracht haar naar sporters, voetballers. “ E. Hazard, A. Witsel, …zijn januari kinderen, succes,… December kinderen zijn losers. Ik ben een decemberkind “. “ Mijn ouders zijn hiervoor verantwoordelijk .” Ze kon hen een proces aandoen. “ Zij zijn verantwoordelijk voor mijn gebreken “. Toont iemand op de knipsels die aan het bord hangen. “ … ja daar moest je niet zitten, ik had het nog gezegd “. “ Je moest maar vroeger binnenkomen “. Schuin rechts van het podium kon je bepaalde knipsels niet zien. tn_IMG_2587

Over haar moeder en Louis Neefs , zij was een enorme fan. Haar meer dan favoriete zanger. Ze wou dat haar dochter een reïncarnatie was van hem ( geboren worden op zijn sterfte dag ). Ze legt het uit met het nummer : “ Oh ,oh Ik heb Zorgen “. Drie dagen duwen persen en zingen op dit nummer. Niet willen, … en oeps, de 23 ste ( Louis gestorven op de 25ste ) uitgekomen. Rap-rap-rap. “ Elektriciteit in mijn kop,… iets verkeerd,… dyslexie,tn_IMG_2576 dyscalculie ( kan niet rekenen ), en een beetje ADHD ? “Wat wil je als je niet geaard bent …”. Het gelach en geklap in de zaal is enorm met al deze uitlatingen en de vingers die opgestoken worden. Een huis kopen, ze vergelijkt Hoboken ( Antwerpen ) met St. Andries ( Brugge ). “ In Hoboken is het veel goedkoper “. Ze had al vrij jong een huis gekocht. “ Iemand in de zaal die al op jonge leeftijd een huis gekocht heeft ? “. Een hand gaat de lucht in. “ Ja, ik bij Monopoly “. Geschaterlach in de zaal. … …bang voor inbrekers in het huis, het nadoen van een hond … …. Het besluit om een toneelstuk te schrijven over diefstal. “ Met acteurs, geen monoloog, wie wil er nu voor 4 uur op één en hetzelfde gezicht kijken. Het schrijven vanuit het oog van de inbreker “. De fototentoonstelling, zij tussen twee bodybuilders. Ja, naaktfoto’s  ,maar niet erotisch of kunstzinnig. Een getrouwe weergave, met alle gebreken. Haar foto, naakt vanop haar rug, zich bukkend in de keuken om iets op te rapen.

De vraag richting publiek :tn_IMG_2578 “ Wie heeft er hier al eens iets gepikt ? “. Eén vinger, zei : “ Bijna niemand, dat kan niet, statisch onmogelijk “. Start dan maar een verhaal, open voor discussie over de supermarkt en het zich vergissen. “ Die pak cola of water die je vergeet onderaan de kar. Het wegen van groente en fruit, ticketje erop en er nadien nog iets bijdoen. Een stylo van het werk meenemen “.  tn_IMG_2581Het verhaal van de Berlingo  “ Met zo’n auto, zeker ook geen Polo, wil je niet mee gezien worden dus parkeer je hem een heel eind verder dan waar je moet zijn “. In het publiek zit er toch wel een zekere Ann die een Berlingo heeft, en indien ze mag kiezen voor iets anders toch de Berlingo of dan nog wel dat andere merk kiest. ”Zo iemand heb ik nog nooit in het publiek gehad “. Het gelach zwol weer aan.tn_IMG_2591 tn_IMG_2592 tn_IMG_2597

Naar de school , wat aandoen ? “ Leraarskleren zijn a-seksuele pakjes “. Dit naar aanleiding om op een school contact te nemen met allochtonen. Te praten over hun meningen, ervaringen. Zich een beeld kunnen vormen over diefstal. En een ideale manier om haar toneelstuk in elkaar te stoppen.

Ze doet enkele leerlingen van de klas na. ( o.a. een slungelachtig type die over zijn stoel hangt en van rock and roll houdt ).tn_IMG_2594 tn_IMG_2596 Tevens het nadoen van gedragscode, spreektaal de accenten ( schitterend ). Je ziet dat ze in nauw contact geweest is met deze mensen. tn_IMG_2599 tn_IMG_2615Het stuk eindigt na een grote twee en een half uur. ( Verkeerde affichering aan de ingang : 100 ‘ ). Hierdoor verlieten na iets meer dan anderhalf uur enkelen de zaal. Zij verwondert en vraagt wat er gaande is. “ We moeten onze laatste trein halen “. Even nadien aan de andere kant van de zaal nog een paar. Nu commentaar van Jeanette, “ … ja ga allemaal maar naar huis, lachend.”. Ze eindigt het stuk met het rijden door de Brederostraat, de regen de passant met een bananendoos onder zijn arm die naar haar knikt. Zij herkent het gezicht. Na anderhalf jaar ziet ze eindelijk het gezicht van haar inbreker. tn_IMG_2616 tn_IMG_2617

De inbraak die alles in gang gezet had : zij was boven, haar vriend in de tuin, een boek lezend over zen of zoiets. Hij ziet plots iemand in de living, zwaait maar deze zwaait niet terug maar neemt de laptop mee, zit in de handtas, hij beseft plots dat het een inbreker is, ( hem achterna zitten zit er niet in, zit in een zen toestand ) deze verdwijnt, was een donkerachtig type.

Vanaf haar zestiende jaar werd ze geconfronteerd met diefstal : Tekst uit Jannes theaterstuk –“ Bij ons thuis was er een alternatieve volgorde van de tien geboden. Op één-Vader, moeder zult hij eren twee –durft van uw leven niet te stelen of te bedriegen drie – en oh wee als ge tracht te liegen.

Ik ben zestien als mijn fiets gestolen wordt. Er zullen er nog vijf volgen. Ik ben zeventien als ik voor het eerst een diefstal verijdel. Er zullen nog vier verijdelingen volgen. Ik ben 21 als mijn eerste wagen wordt gestolen en daarbij nog mijn eerste sjakos. Er zullen er nog drie volgen. Gestolen sjakosjen dan.

Ik ben 31 als er voor het eerst in mijn huis wordt ingebroken terwijl ik boven in mijn kamer zit. De weken daarna loop ik over straat met mijn sjakos tegen mijn lijf geplakt. Contoleer ik drie keer per dag mijn deurslot, hamer ik mijn ramen dicht en koop een derde ketting voor mijn fiets. Ik loop in mijn stad en ik ben bang. Ik loop in mijn stad en zie het overal bij iedereen gebeuren. Ik loop in mijn stad en bereid me voor op de volgende diefstal. Ik loop in mijn stad en kijk constant achterom. Ik loop in mijn stad en beslis, hier moet ik een voorstelling over maken “.

Op haar éénendertigste wordt er ingebroken in haar huis zelfs met het achterdoen van een hond. Dit is de aanleiding voor het stuk” Hier waak ik “, met diefstal als rode draad. Dieven, racisme en vooroordelen. Jeugdherinneringen, de school ( het verschil tussen ASO – de beste opleiding-, TSO en BSO, de gebreken, de elektriek in haar kop. Alles is zeer herkenbaar.  tn_IMG_2619 tn_IMG_2624 tn_IMG_2620 tn_IMG_2625 tn_IMG_2626 tn_IMG_2628 tn_IMG_2632 MAZ : de derde voorstelling van de herneming. Nog tot eind april een zestiental vertoningen verspreid over de Vlaamse zalen.  tn_IMG_2634

Waterdragers-Het Zuidelijk Toneel- Brugge

“ Waterdragers “,

67ab8241-109c-4634-b32d-f983b752462e

Foto : Het Zuidelijk Toneel

een toneelstuk met als onderwerp : administratie, ambtenarij. Wie iets verwachtte in de trend van ‘ de collegas ‘ ( met o.a. : Marc Van Eeghem,… ), gebaseerd op de alom gekende tv reeks, of de spitsvondigheden op kantoor van ‘ Blam ‘, kwam bedrogen uit. “ Waterdragers “ bekijkt het gegeven vanuit een totaal andere hoek.
De voorstelling vond plaats dinsdag 19 januari 2016 in de Biekorf. Ietwat later gestart (-: , maar ja, het gaat immers over ambtenarij. De acteurs stonden nog gezellig samen te praten met een glas wijn in de hand toen het publiek de zaal binnenkwam. Het decor waar ze tussen stonden was vrij sober, een verhoogd podium geflankeerd met links en rechts enkele stoelen. Tussenin een tafeltje aan weerszijden met links enkele flessen water en koffiekopjes, rechts flessen wijn. tn_IMG_2549   Het stuk startte met een korte uiteenzetting door één van de acteurs ( bril op ! ). Hij legde het verschil uit qua benamingen en tijdsduur , o.a : wij spreken over schepenen, in Nederland noemen ze dit wethouders. Bij ons om de zes jaar verkiezing, in Nederland om de vier jaar,… Ook de verkiezing van de burgemeester gebeurt op een andere manier. “ … voor de rest is alles hetzelfde zoals bij jullie…” eindigde hij. De bril werd afgezet en hij vervoegde zich met de drie andere acteurs op het podium.
We bevinden ons in een huis, bewoond door drie mensen, en er moeten verbeteringen, herstellingen gebeuren. Het dak, het druppelt binnen, de keuken, formaat te klein,… Maar wat is het belangrijkst ? Er wordt geruzied onderling, en een externe ( soort adviseur ) wordt aangesteld. Hij moet voor een oplossing zorgen of toch ten minste na het aanhoren en bekijken tot een compromis komen.
Bij momenten richtten de spelers zich naar het publiek en spreken Marcel Osterop aan ( deze heeft plaatsgenomen tussen de toeschouwers ). De regisseur die een drietal maanden heeft gewerkt bij een gemeentedienst in Eindhoven. We krijgen zeer leuke interactie tussen regisseur en spelers. Apart, want hij heeft zwijgplicht, maar hij heeft het stuk geschreven. Zij zijn spelers, figuranten die zijn woorden gebruiken. Geen echte mensen, ze bestaan slechts op papier, dus … zij hebben geen zwijgplicht. Zodoende kunnen ze alles zeggen en niet verantwoordelijk gesteld worden voor de uitlatingen. Bij hen kan er niet op de vingers getikt worden, echt een ideale manier om iets aan te klagen.
Het stuk werd in twee delen gesplitst, de uiteenzettingen en verwikkelingen op politiek gemeentelijk vlak en de heisa tussen de bewoners in het huis.

Waterdragers 3-vlnr  Dennis  Coenen-Carola Arons-Michiel Nooter - fotograaf Phile Deprez - kopie

Foto : Het Zuidelijk Toneel

Veranderende belichting en een geluid uit de boxen waren het teken van de speloverschakelingen. De heftige knal van een lamp was niet voorzien ! Zoals beschreven in het programmablaadje : het tumult van het stadhuis, de vergaderingen, het samenspannen, de eenling,… en de ambtenaar werkt verder om burgemeester en inwoners van de stad te dienen. Dit alles met het oog op een transparanter beleid naar de buitenwereld toe. Communicatie en miscommunicatie, realisaties soms onbegrijpelijk, andere keren wordt er iets moois gecreëerd.
Zoals gezegd bij de aanvang zijn de gelijkenissen tussen Nederland en België ,niet zo verschillend. Er werd lustig gezinspeeld op de werking van het ambtelijk apparaat. Wethouders en Raadkamer, externe adviseurs. Wie is baas, bezuinigingen, verhuringen en uitbestedingen. Positie, hiërarchie en verantwoordelijkheid. De eerlijkheid, het samenwerken, de druk om te presteren, doelstellingen, matrix en positioneringsgesprekken. Incapabel zijn, partijen tegen elkaar opzetten, een eigen mening hebben. Dit alles zeer herkenbaar voor mensen die er werken, maar toch wordt dit alles aan de kaak gesteld op een anonieme manier.
Tijdens het spel zeer leuke uitlatingen, vergelijkingen en commentaar richting regisseur. De kaasschaafmethode, hier en daar een beetje eraf, niemand verantwoordelijk. “ Het zijn niet mijn woorden, het zijn die van hem. Ik heb het geschreven, ik speel niet mee, anders wordt het te ingewikkeld. Jullie zijn personages, ik heb het zo geschreven “. “ Kan je me volgen Marcel, kon je het niet simpeler schrijven ? “.  tn_IMG_2547     tn_IMG_2540  Ook het podium speelt een rol, waar de macht ligt of wie de bovenhand heeft,… Het podium kantelt naar links, naar rechts, naar voor en naar achter via een ingenieus systeem. Wat zich afspeelt in het huis tussen de drie inwoners, bijgestaan door een luisterend oor ( de externe ) staat symbolisch voor de werkvloer van de ambtenaar. De beslissingen die genomen worden, wie er de baas is, het opereren op eigen houtje. Er onderdoor gaan en niet meer kunnen functioneren of weten wat te doen. ( Jasmijn die terugkomt op het podium, emotioneel gebroken, stress ).

Waterdragers 1- Carola Arons -  fotograaf Phile Deprez - kopie

Foto : Het Zuidelijk Toneel

Een aparte visie op de ambtenarij of ambetanttenarij. De lange termijnvisie, zoals op scene gezegd werd, Jasmijn : “ Mijn vader wil een scene “. Iets tastbaars verwezenlijken, een indruk nalaten op de buitenwereld, dit kan van alles zijn. Denk in Brugge aan beslissingen van het stadsbestuur, de vernieuwing van het Zand,… En op bepaalde momenten kan een onafhankelijke soms iets meer.
Het stuk eindigt met de uitspraken : Politiek afhankelijk gemaakt van de onderbuik van de kiezer, de bevolking enkel nog gevoelig voor de buitenkant, verantwoordelijkheid van de stad. Fouten richting media en pers. Woorden die soms in de mond gelegd worden, de metafoor, wethouder – ambtenaar ruzie over het stuk. Een slotconclusie.

Waterdragers 2-vlnr Carola  Arons-Dennis Coenen-Michiel Nooter-Juul Vrijdag - fotograaf Phile Deprez -  kopie

Foto : Het Zuidelijk toneel

Alle spelers van het podium en terug samen rond de stoelen nippend van een glas wijn. Bij de start de vraag : “…waarom heb ik al een halve fles wijn binnen…”, Marcel zei dat enkele glazen wijn een opener gesprek zou geven, gemakkelijker zou zijn.
( Waterdragers staan voor : het kleine radarwerk dat werkt voor de overheid )    tn_IMG_2546

 

tn_IMG_2544  tn_IMG_2543  tn_IMG_2539

HetZuidelijkToneel_Mark-Engelen_022-1393x2000

Foto : Het Zuidelijk Toneel

Regie : Teunkie van der Sluijs
Concept : Marcel Osterop ( tekst ) en Matthijs Rümke
Acteurs : Carola Arons – Jasmijn –
Dennis Coenen – de keukenman –
Michiel Nooter – de bemiddelaar –
Juul Vrijdag – de tweekamerdame –
Marcel Osterop -spelend vanuit het publiek –                                                                                        –  tn_IMG_2561   tn_IMG_2558tn_IMG_2559tn_IMG_2556tn_IMG_2557tn_IMG_2555tn_IMG_2554tn_IMG_2553tn_IMG_2551