Angels in America – Toneelhuis, Olympique Dramatique – Brugge –

Voor de eerste maal in de Brugse Stadsschouwburg lag er aan de ingang een lijst met verandering van zitplaats. Reden, een voorstelling met een catwalk die het midden van de parterre verdeelde.

Dinsdag 17 december 2019, een voorstelling van Toneelhuis en Olympic Dramatique : ‘ Angels in America ‘. De vertoning startte al om 19.00, een inleiding ? ( volgens brochure, ticket wel ). Geen, nog geen idee waarom dit niet doorging. Dit beroemd toneelstuk dat meer dan zes uur duurt werd in Brugge door deze theatergroepen ietwat ingekort. Maar tweemaal meer dan ander halfuur bleek toch iets te lang voor sommige aanwezigen. Voor de pauze al enkelen de zaal verlaten. En tijdens de pauze nog zeker een dertigtal huiswaarts. Dachten ze dat het afgelopen was, of was het te lang ? Of lag het aan het onderwerp ? Wie zal het zeggen, maar aids is nu niet zo’n gezellig onderwerp. Tijdens de pauze nog even de catacomben ingedoken voor de kunstige muren van Geertje.

De acteurs hebben een ongelooflijke vertoning gebracht,

die met momenten naar de keel greep. Een daverend applaus was dan ook niet overdreven. tn_IMG_6382 Op de catwalk, enkele pareltjes van acteertalent.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

nevenant.

Kerstmarkt Assebroek – Peter en de Gems, Cosy Corner –

Brugge heeft een weelde aan goeie artiesten. Bijna in elk genre hebben we zangers, zangeressen, groepen en cover bands die tot buiten onze stadsgrenzen succesrijk zijn. Een groot aantal zelfs internationaal. Een weelde, maar soms is het muziekwereldje ook klein. En dan spreken we vooral over onze schitterende cover bands in de loop der jaren. Net als in de politiek veranderen ze wel eens van partij, euh groep. Meer bekendheid, meer optredens, … of gewoon andere horizonten opzoekend.

Dit is ook het geval vanavond op de kerstmarkt te Assebroek. Cosy Corner tn_IMG_6319 zal er hun nieuwe drummer voorstellen. Dirk Defauw vervangt Franky Baete. Drumt hij nog bij Cruiser ( 2016 ) of gooit hij zich volop op zijn blues groep Part Time Blues ?

Ook de coverband die opent om 20.00 heeft zo zijn geschiedenis. Peter Gereels tn_IMG_6251 werd in 1989 gecontacteerd om de vellen te teisteren in een nieuwe cover band uit het Brugse. Zijn vuurdoop in 1991, en vijf jaar lang was hij de drummer van Mainstreet. Mainstreet kon net hun 10 jarig bestaan niet vieren, maar hebben wel hun stempel gedrukt onder de Brugse coverbands. Peter bleef bezig en later sartte hij een eigen groep, ‘ Ambi Puur ‘. Twee ex leden richten na enige tijd een nieuwe cover band op ‘ Dirty Laundry ‘. Ambi en Dirty deelden de heerlijke wilde vettige solo’s op gitaar van nog een ex Mainstreeter. Na enkele jaren Ambi Puur opgedoekt, maar P. Gereels lag niet stil, en samen met Peter van Iseghem deed hij weer van zich spreken onder de naam ‘ P-Connection ‘, ze treden nog steeds op als duo. Muziek zit hem in de genen, het bloed kruipt waar het niet gaan kan, …  Vader Gustje, accordeon, grootvader Frederik, mondharmonica. De kleine Frederik bij Vague View. Grootse nieuwe plannen in zijn hoofd en een nieuw kindje in de kerststal vanavond. Wel al enkele kleine optredentjes sinds hun start

Sinds 31 augustus 2019, hun eerste optreden, is Brugge opnieuw een coverband rijker die vol enthousiasme hun aandeel in de rijke Brugse muziek historie wil vereeuwigen.

Benieuwd, want niemand minder dan een tweede ex- Mainstreet lid zorgt voor het bas geluid. Jaren hebben zijn vingers geen snaar geplukt. Erwin Van Waeleghem, tn_IMG_6230 maar eens muzikant, altijd muzikant. Benieuwd wat deze prille edelstenen in hun mars hebben.

Even voor 20.00 aangekomen, een kleine babbel en bijna klokslag 20.00 op het plein in de witte tent aan het Peerdeke werd “ You Worry Me “ van Nathaniel Rateliff ingezet.

Een bluesy nummer met een tintje soul. Na enkele eerste optredens in beperkte kring was dit vanavond toch wel hun vuurdoop. Kerstmarkten trekken altijd veel volk en als er dan nog eens een optreden mee te pikken is weet je dat er veel volk aanwezig is, sommigen die nog nooit van je gehoord hebben. Maar wel Cosy Corner kennen. Peter en zijn kleinoden hebben het er schitterend vanaf gebracht met enkele duidelijke uitschieters. “ Believer “ van The Monkees zorgde voor veel ambiance en het nummer stond er. Net zoals de aansluiter.

Op eigen wijze, maar “ Long Train running “ ligt hen ook. Dat Peter Van Iseghem ook een goeie stem heeft bewees hij vanavond met “ Hard Times “ van The Scabs.

Peter en de Gems moeten het hebben van ambiance, het publiek mee betrekken, hen mee laten zingen. En ze slaagden er voortreffelijk in. In hun setlist zaten nog ook andere nummers die prima gebracht werden. Bruno Van Rolleghem achter de elektrieken drum. Gems echt goed gekozen als je hun namen bekijkt.

Geen PA problemen en iets vlugger met de volgende song beginnen, en na nog enkele optredens kunnen ze hopelijk concurreren met alle cover geweld in Brugge. Tijdens hun optreden kwam er steeds meer volk binnen in de tent. Was het voor Cosy Corner of waren het passanten die met een warme Hasseltse koffie deze nieuwe Brugse covergroep een ruggesteuntje wilden geven. Allen zongen en klapten mee, hier en daar werd er gedanst. Na anderhalf uur, ja tot twee keer toe, “ …dit zijn onze twee laatste songs … , een opwarmertje voor Cosy Corner “ namen ze afscheid van een dankbaar publiek. De routiniers van Cosy Corner hadden een groot publiek dat opgewarmd was.

Jammer voor hen maar de eerst vijf songs ( geopend met “ Marlene on The Wall “ ), stond er een luisterend publiek voor hen. Genietend, maar niet echt dat amusement eigen aan covergroepen. Hopelijk voor hen met hun nieuwe drummer hebben ze de tent nog eens extra laten oplichten, ( ik was dan al huiswaarts ) want de kerstboom met zijn lichtjes stond buiten achter de tent ietwat uit het zicht. De sfeer moest vanuit de tent komen en de nabijgelegen drank- en eettentjes.

Nostalgie Beach Festival 2020 – een vooruitblik –

Beernem 2014, een nieuw festival vierde zijn geboorte op de terreinen van het Staf Versluys centrum. O.a. Kid Creole and The Coconuts deed de grote massa meezingen met hun duif op een stoel. En tot de bonkende tonen van ‘ Radar Love ‘ werd dit een nostalgisch feest. Zoveel volk hadden ze niet echt verwacht voor een eerste editie met artiesten die de hitlijsten van de jaren ’70, ’80 ( en ’90 ) bevolkten. Treden ze nog op, wie zit er nog in de band, hebben ze nog die schwung en stem ?

Ook de tweede editie lokte een grote massa, luchtballonnen, spiegels en rooie lichten zetten opnieuw Stafs veld in vuur en vlam. Besloten werd om uit te wijken naar een groter terrein, en dat werd gevonden in Middelkerke. Zaterdag 8 augustus 2020 mogen we alweer uitkijken naar de zevende editie, en er werden al grote kleppers vrijgegeven.

Wie kent niet Roger Hodgson, de hoge stem van Supertramp die in 1969 door Rick Davies werd binnengehaald. Zijn hoge stem, denk maar aan ‘ The Logical song ‘, en zijn toetsen spel plaatste Supertramp op de wereldkaart. ( lezers, jammer maar de foto’s die ik had zijn verzwolgen door een kleine tsunami, of zeg een wasmachine die een deel van mijn archief onherroepelijk verzwolgen heeft ). Phats en Small ( geen foto’s- nooit live meegemaakt ), het Britse house – dj duo die hits scoorde eind jaren ‘90 met ‘ Turn Around ‘ en ‘ Feel Good ‘. In 1974 mede door de punkscene stond er een groep op tn_IMG_5376, die prachtige nummers had maar pas in 1982 het grote publiek bekoorde met hun ‘ Golden Brown ‘.

Hopelijk brengen ze ook nog eens die heerlijke nrs. Zoals ‘ Baroque Bordello ‘, ‘ Go Buddy Go ‘. Maar ook met ‘ No More Heroes ‘ zullen velen uit de bol gaan. Zelfs akoestisch tn_IMG_2301 is deze groep nog steeds niet weg te denken na al die jaren. The Stranglers.

En pas binnengekomen, fans van de film ‘ Nothing Hill ‘ zullen zich zeker nog ‘ When You Say Nothing At All ‘ herinneren. Een kaskraker van een hit, van één van de lievelingen van de boysband ( niet echt aan mij besteed toen, ook geen beelden, maar ze enorm leren appreciëren ) Westlife. Niemand minder dan Ronan Keating werd zopas toegevoegd aan de line up van de 7de editie.

Nu al zijn er tickets te koop, check de site van Nostalgie. De radiozender met een hart voor artiesten die ons in de jaren zeventig en tachtig hebben doen puberen, doen krijsen, het behang in onze slaapkamer wegstoppend achter al die posters. We zijn ouder, we hebben kinderen en … kleinkinderen. Maar op zaterdag 8 augustus zijn we weer voor één dagje een een uit de bol gaande teenager.

 

Hideaway – Beernem –

Maandagavond 9 december 2019 was de kleine intieme zaal van OC De Kleine Beer in Beernem uitverkocht. Hideaway, acoustic, grasduinde in hun 33 jarige carrière met een heerlijke set. tn_IMG_5567 Bekende en minder bekende nummers, hier en daar in een nieuw jasje, zorgden voor een gezellige sfeer. tn_IMG_5849

Geen uitgesponnen set, kort ( naar hun normen toch ) maar krachtig en met de nodige kwinkslagen van Ralph was het genieten. Rita ging ook hier uit het dak op de trekzaktonen. tn_IMG_5936 En de iets meer dan tweehonderd aanwezigen deden mee.

 

André y Dorine, Kulunka Teatro – Brugge –

Vrijdag 28 november 2019 stond het Baskische gezelschap Kulunka Theatro uit Spanje op het podium van de Brugse Stadsschouwburg. Een huiskamer, achteraan het podium vormde het decor voor bijna anderhalf uur dramatiek, met een lach en een traan.tn_IMG_5435 Lag het aan het onderwerp, alzheimer ( te dicht bij huis ? ), het einde van de maand ? Of liggen poppen, maskers en mime niet in de bovenste lade van de theater bezoekers ? Wie zal het zeggen. Maar één ding was zeker, de stadsschouwburg, slechts voor een derde gevuld overlaadde dit gezelschap met een enorm applaus, net als betrof het een uitverkochte zaal. ” André y Dorine “, een ouder koppel, en ook een terugblik in het verleden. tn_IMG_5441 Tot driemaal toe kwamen de drie acteurs ( actrice ) naar voor om dit appreciërende applaus in ontvangst te nemen. tn_IMG_5483

Tien rollen ( pastoor en postbode, miniem maar het was een rol ), vertolkt door drie mensen, de vlugge scene wisselingen. tn_IMG_5460 Fragmentarisch het onderwerp zeer gevoelvol brengend zonder één enkel woord. ” La Vie en Rose ” is soms niet zo rooskleurig.