Triennale Brugge 2021

Geopend op 8 mei, … al enkele maanden, maar zelf kwam ik er nog niet aan toe om ze allen te bezien en te bewonderen. Tot nu.

Nog tot 24 oktober kan je deze derde triënnale te Brugge bezoeken en bewonderen. Diverse kunstenaars hebben weer prachtige installaties in de binnenstad neergepoot. Dit maal zelfs tot in Zeebrugge, … als je van vogelnestjes houdt en in Zeebrugge bent, zoek ze op.

Brugge kende in de vroegere jaren reeds enkel triënnales, maar 1974 was de derde en de laatste, hopelijk nu niet. Want, 41 jaar wachten is wel ietwat lang. Dit jaar was de noemer : TraumA, niet te associëren met Corona want toen artiesten, kunstenaars gecontacteerd werden was er nog geen sprake van dit virus dat al voor diverse trauma’s gezorgd heeft.

Trauma, een verwonding, een aandoening, … een psychisch letsel dat je hebt opgelopen, een paniekerige rilling. Realiteit, of meer in een droomsfeer. De dertien kunstwerken beelden het prima uit.

Twee of drie installaties kunnen wel enkele mensen een mindere dag bezorgen. Hoogtevrees,

bang in het donker,

schrik van naalden ?

Zoek het zelf maar uit tijdens je wandeling. Het wordt wel duidelijk wat ik bedoel.

Waarom zelfs niet ergens een corona virusje in de vorm van een kantstukje kopen in één van de vele souvenier shops na het zien van deze tentoonstelling.

Zelfs andere installaties zullen voor iedereen een andere betekenis oproepen die ergens aan verwant is. Clownachtige skeletten op een lieftallige draaimolen, wie weet.

Ontdek het zelf nog in deze laatste week, één kunstwerk blijft sowieso in Brugge, is het een Griekse tempel die invalt door een aardbeving, of is het een benauwende wurging van een bos ? Of de werkdruk, stress, .. wie zal het zeggen. Elk zijn eigen opinie.

Een impressie van deze dertien fenomenale werken.

Iemand moet het doen, Lazarus / Arsenaal – Brugge –

FAKE NEWS – ( wat kan je en wat mag je geloven ) een soort livestreaming door Corona. Maar verder uitgewerkt, want livestreaming op zichzelf is geen echt theater – het gemis aan contact met het publiek als je speelt.

Het verhaal “ Iemand moet het doen “ van Arsenaal / Lazarus werd geboren in juni 2019. Alles begon met een brainstorming gebaseerd op de grote kunstroof gepleegd door de amper 21 jarige Mario Roymans aka Tijl Van Limburg. Velen dachten aan een professionele bende. Het schilderij ‘ De Liefdesbrief ’ van Johannes Vermeer werd op 23 september 1971 uit de lijst gesneden in het Paleis voor Schone Kunsten te Brussel.

Hij wou er losgeld voor krijgen voor de hongerende kinderen in Oost-Pakistan ( nu Bangladesh ). Dit naar aanleiding van de grote indruk die het op hem liet van ‘ The Bangladesh -benifit- Concerts ‘ georganiseerd door George Harrison en Ravi Shankar in 1971. Arsenaal / Lazarus onder de indruk van hem.

Het theatergezelschap had enige jaren terug Robbin Rooze leren kennen. Hij imponeerde hen met zijn kortfilm “ Springstof “ ( vooral artistiek leider Willy Thomas, en … ook Günther speelde hierin een rolletje ) van zijn manier van filmen : o.a. camerastandpunten, zo  ontstond het idee om een totaal spektakel te maken. Toneel en film verweven op scene.

 Rond februari 2020 brak de datum voor try out / première aan. Alles viel echter in het water met de steeds nadrukkelijke berichten i.v.m. Covid. Een grote domper op bijna een jaar werk. ( het was vechten tegen de bierkaai maar het spelplezier en de passie doen ons doorgaan , cfr interviews van het collectief voor diverse media’s).

De geplande vertoning in het MAZ te Brugge op dinsdag 5 mei 2020 werd zo ook geannuleerd. Een nieuwe datum kwam er niet echt tot de productie opnieuw in de brochure 2021 – 2022 stond. Dinsdag 12 oktober kon men eindelijk in de Brugse Stadsschouwburg genieten van deze vernieuwende theater vorm.

 In “ Iemand moet het doen “, zien we drie mannen ( scenaristen ) in smoking aan de toog hangen, dronken en lallend over diverse waarheden, het leven in deze wereld. Dit alles geprojecteerd op doek, een film. De cafébazin daagt hen uit ( want hun woorden worden toch nooit omgezet in daden ), het stelen van een bepaald  schilderij ‘ Aristoteles bij de buste van Homerus ‘ van Rembrandt.

 Het stelen van een ander schilderij hun variatie op de Vermeer, én minpunt. Een blauwe muts ( komt nog op sublieme wijze in beeld met een rekeningnummer waar te storten ) wordt gevonden, Beunhaas’ muts. Losgeld wordt gevraagd voor het schilderij, wel iets minder. Losgeld voor ‘ Facts Foundation ‘, een platform voor burgerjournalistiek. Die avond op café waren de drie echter te dronken om nog alles te herinneren. Het gesprek werd ook door iemand opgevangen en uitgevoerd.

 Vanaf dan vertoeven we in een melange van filmfragmenten ( zelfs op het podium wordt er gefilmd ) en live gespeelde stukken die schitterend en subliem in elkaar weven. Wat is nog waarheid wat is leugen ? De daders of de vermeende daders, blauwe mutsen die zich uitgeven voor – The association of enthousiasts for the Real and the Universal –

Het achterlaten van een blauwe muts inspireert de massa, mensen op straat in blauwe muts, de uitlatingen :  die we herkenden als enkele jaren terug in het nieuws, “  Nous sommes Charlie “, hier “ … wij zijn de vereniging van enthousiaste … “.

Het collectief, Ryszard Turbiasz,  Günther Lesage, Pieter Genard, Koen De Graeve, Joris Van den Brande, Charlotte Vandermeersch.( zesde kernlid, maar 2019-2020 was haar laatste seizoen, en er niet meet bij als vast lid ), straalde enorm veel spelplezier uit samen met hun gastacteurs – actrices. Fake News, … het leven is al zo serieus, zoals ze zeggen. Onzin en zeveren, lekker dollen, … hun uitspraken. Iets doen voor het goede doel, zelfs al is het een misdaad, het loont niet echt, kom je er mee weg ?

 In 2009 werd er ook een schilderij gestolen uit het René Magritte museum in Jette, “ Olympia “.

Ook hier werd een losgeld gevraagd, en tot op de dag vandaag geen idee of dit moest dienen voor de financiering van de aanslag op het metrostation van Maalbeek. Kunst roven voor het goede doel, … wat mogen we nog geloven, wat is nog een zekerheid. Wat is tegenwoordig nog waarheid of fictie, … moeten dubieuze krantenkoppen de verkoop stimuleren. Lazarus / Arsenaal speelt met al deze uitgangspunten en brengt het zodanig op scéne dat wij als toeschouwer er onze eigen opinie over hebben.

Na de vertoning toch hier en daar enkele opmerkingen gehoord van mensen ( … geluisterd maar er niet op gereageerd, elk zijn opinie … ). Geen toneel, … kunnen evengoed een film maken die we in de cinema bekijken, … elk zijn opinie. Maar zoals jullie zelf gezegd hebben, tijdens de lange stilte van Corona, … vechten om te overleven, velen hebben zich de live stream toegeëigend om toch maar het publiek te bereiken. Maar dit is geen toneel, het contact, de interactie ontbreekt ( cfr. het vele gelach in de zaal die avond ). Maar streaming is nu ook niet volledig negatief, want indien een beetje inspiratie, deze nieuwe manier om naar het publiek toe te komen in crisistijden. Het is hoe je het beziet of aanpakt, en dat is wat jullie met deze vertoning hebben verwezenlijkt.

Nog even over enkele excellente momenten uit het stuk, … de manier van live theater en camerawerk op scene tijdens het auto fragment.

Je moet het maar doen, … het was net of de opname op een filmset gebeurde, maar hier op scene zagen we duidelijk hoe alles in zijn werk ging. De opname, de projectie. Het heen en weer bewegen met een soort looplamp om zo de autorit zeer realistisch uit te beelden. Een variatie was o.a. min of meer te zien in “ Locke “ van compagnie Cecila met Koen de Graeve. De hilariteit, of het clowneske tussendoor. Het wachten op respons als je iemand opgebeld hebt, … dansen op de – in wacht -,

het lawaai in de achtergrond en niets te zien op scene, tot enkele vooraan de projectie bekijken, in hun handen zagen, houtfragmenten van een kader,… om het schilderij terug in elkaar te steken na uitgesneden te zijn.

Een sportjournaliste ( ze was de enige aanwezige op dat moment in de studio –  verlengingen in de voetbalmatch -,)

ontvoeren of wat om in het nieuws te komen. En ook de projectie van de tv show omtrent heel de heisa, gestolen schilderij, losgeld, … was hilarisch.

Diverse personages, bijna te echt om echt te zijn. Zelfs Poetin, Erdogan en Meryl Streep kwamen met hun opinie over Facts Foundation in beeld. Wat mogen we nog geloven ?

De affiche van het stuk, meer een filmaffiche,

met de namen van de acteurs. Wie staat erop ? wie doet mee ?, Zelfs dit is geen realiteit. Robbin, Izzy, Pieter, Amata ( in kader ), Karen ( Karen De Wolf , de costumière ), Günther, Ryszard, Koen, Illiass, Akram Saibari,

De première was voorzien op  19 maart 2020 te Mechelen maar werd verplaatst naar 9 september 2021.Momenteel nog vertoningen tot 29 januari 2022, intussen al 20 vertoningen ( Brugge was de 18 de in de lange rij ).Tot 29 januari kan je nog genieten van deze excellente vertoning die toneel en film verweeft, zie site Lazarus / Arsenaal.

Wouter Hendrickx nam sedert 6 oktober de rol over van vast lid Pieter. Ouderdomsdeken steeds in schitterende rollen Ryszard Turbiasz als de Poolse regisseur Krszysztof Zanussi en een sublieme Mevrouw Naessens, cfr. de tv / studioshow uitzending.

Nog een origineel einde van het stuk was het terug plaatsen van het gestolen schilderij. De afmeting klopte niet.

Tot driemaal toe werd de cast op het podium geroepen onder geweldig applaus van de bijna 500 toeschouwers.

Diva, theater FroeFroe – Brugge –

Theater FroeFroe werd maandag 4 oktober 2021 op een staande ovatie getrakteerd.

Het verhaal gebaseerd op de Italiaanse castraat zanger Farinelli ( Carlo Broschi ) die tijdens de 18° eeuw furore verwierf in Europa met zijn ongelooflijke stem die de hoogste noten in die tijd liet horen. Ook zijn oudere broer Riccardo ( muzikant, composist, … cfr. de ukelele, in het stuk ) kreeg de nodige aandacht in dit muzikale poppentheater. FroeFroe toverde dit fenomeen op hun gekende manier om in het verhaal van de tweeling broers Angelo en Ricardo Brossi, die vanuit de stront opklommen ( vader was een varkenshouder ). en mooie beurs geld gekregen voor zijn zoon (s ). Een varken in schaapskledij ( Riccardo ? )

Zes poppenspelers, drie muzikanten en twee zangers trakteerden ons op een wervelend verhaal met 18 de eeuwse muziek. Van de Consigliere richting Vaticaan, tot in de cabaretiers van Parijs om te eindigen in een opera van Händel. Vermoedelijke verwijzing naar ” Lascia ch’io pianga ( act 2 aria Rinaldo – Farinelli ).

CDS ( concentratie, discipline en stemoefening ) kwam uitdrukkelijk in beeld. De jonge engel, Angelo opleidend als toegangspoort voor het Vaticaan. SHB ( stem, handen, brein, … één geheel, een soort familie zoals Alexandra zei ).

Tussenin de vele momenten waarin de kerk op een kritische wijze wordt aangepakt, de Covid inenting ( pfizer momentje ), de dood, machtsvertoon, driehoeksrelatie,… en dit alles met een schitterende soundtrack.

Nu en dan wordt Theater FroeFroe verweten, ietwat een groot woord, dat er teveel op een vertrouwde manier gespeeld wordt, zonder verassingen. Maar weinigen zijn zo recht voor de raap, kritisch, … en FroeFroe is naast een puppeteer theater ook een theater dat de acteurs in kostuums stopt, wel niet zo expliciet als hun samenwerking met Tropoi. Maar het geheel en die steeds prachtige ondersteunende muziek zorgen wel altijd voor een vertoning die een ticket dubbel en dik waard is. Criticasters zoek het niet zo ver, FroeFroe zorgt al jaren voor schitterend spel over diverse onderwerpen.  Zelfs al was er weinig volk deze avond, en zag  je niet de vele leerlingen van bepaalde scholen tijdens deze vertoning, de aanwezigen waren enorm beroerd en staken hun appreciatie niet onder stoelen of banken. De Brugse Stadsschouwburg hield eraan na uitstel deze theater groep zeker te programmeren op een nieuwe datum.Ook vanavond werden bepaalde instellingen, opvattingen, … niet gespaard. Op aparte en soms expliciete manier in beeld gebracht. Was het nu in close ups of tableaux ( met een minimum aan decor attributen ). Enkele stoelen, palen, doeken zorgden voor de sfeer en het verhaal tijdens de diverse verhaallijnen.

Schitterend was de verwijzing naar de X-factor, of The Voice met de buzzers om een nieuwe koorknaap te verkiezen.

Expliciet de castratie, met de rode balletjes en de glazen kelk. Het resultaat na een catastrofe tijdens het eerste optreden, … de baard in de keel.

Onder het witte doek werd Angelo aangepakt, … ietwat later ook onder dit doek, maar groter van formaat de spielereien van Riccardo en Alexandra. Angelo kwam er ook aan te pas, want hij had de stem. Het gehavende karkas aan het kruis, de christus figuur kwam er zelfs van tot leven om dan roerloos neer te storten.

Pietje de Dood, een zwarte kraai in de mist deden hen uitwijken naar Parijs.

Daar had je geen kloten nodig om succes te hebben tussen de groten der aarde, zelfs niet voor Celine Dion. Lange tijd een succes in de cabaretiers, …en een sublieme presentator / ceremoniemeester. Trok ietwat op die kerel uit La Grande Vadrouille. De neus, de frons,…

Een bepaald ogenblik is Angelo het beu die vrouwenrollen met nepborsten te spelen.

Een uitnodiging gekregen voor een opera rol in een stuk van Händel. Ruzie met Riccardo, ” … ik heb het hier al voor jou gedaan maar ik wil verder … “. Slechts één hinderpaal om die rol te bemachtigen, … een soort rode draad, het begin en het einde van deze schitterende opvoering.

Hopelijk geen foutje in de performers deze avond. Muzikanten : Nelle Bogaerts – cello / Pieter theuns – theorbe / Justine Bourgues – viool (ook zangers onder de naam Tsar B en 4 jaar violiste bij School Is Cool ).

Contra-tenor Serge Kakudji en zangeres en puppeteerster Thais Scholiers zorgden voor de heerlijke achtiende eeuwse aria’s.

Abigail Abraham ( Alexandra ) schitterde, zelfs al had ze een vorige vertoning haar voet omgeslagen, … het was niet te merken ), het dansen, zelfs haar monoloog en ook als puppeteerster ( gezicht herkenbaar onder die zwarte aankleding ).

Filip Peters deed zijn ding, opnieuw subliem en ook Dimitri Deqeunnoy kwam zeer nadrukkelijk op het voorplan als de stem van Angelo. Heleen Haest, Koen Swanenberg en Dries de Win zorgden weer voor een excellente performance om de poppen zo levend voor te stellen dat je de acteurs niet opmerkte.

Theater FroeFroe beklijft en is altijd naar uit te kijken.

Der Klinke , Daverlo – Brugge –

Vrijdagavond 1 oktober 2021 daverde een donkere mythische sfeer in Daverlo. Uit de tijd ontsnapt, … of een nieuwe modernere revival. De New Wave sound is nog niet dood. Nu en dan staat er ergens een band op die niet moet onderdoen voor die glorietijden. Der Klinke is zo’n band,

…een energieke bende die met die heerlijke dansbare beats de zaal in een soort nostalgie omtovert.

Meer dan 10 jaar toeven ze reeds solo of tussen die groten uit vervlogen jaren op diverse podia en festivals. Oostends, Brugs of vice versa, … het doet er niet toe. West Vlaanderen mag trots zijn dat we een groep in ons midden hebben die deze sound opnieuw naar het publiek ( een jonger publiek – zonder de oudere garde te vergeten ) gebracht hebben.

Een betere kennismaking en beelden van die avond volgen, na deze eerste impressie.

Der Klinke, opgericht in 2009 door Geert Vandekerhof. … in zijn achtertuin. Feestjes met vrienden, verjaardagen, plaatjes draaien, … alles in dat tuinhuisje. Tot ze zelf besloten om een groepje op te richten. Iedereen was overigens welkom in dat tuinhuis dat meer en meer veranderde in een soort kleine jeugdclub. Geen bel, dus enkel ‘ de klinke  omlage doan doen en binnen goan ‘. De Klinke met een letter erbij groeide zo uit tot een New Waveband te Oostende. Een vuurdoop in De Vooruit te Gent lanceerde hen. En nu 12 jaar later mogen we ze toejuichen in Daverlo te Assebroek. Sinds die beginjaren met een enorme appreciatie voor Joy Division ( cfr. hun cover van de debuutelpee uit 1979 / Unkown Pleasures / “ She’s Lost Control “ ). Connecties met Red Zebra en Serge Feys ( Sam en Hazy die hem vervoegden en de Oostendse synth speler van Arno die “ the Facts of Live “ geremixt heeft ) zorgden voor grotere bekendheid en populariteit. Heidi Van Tiggelen ( die ook nog de synth verzorgde in de beginjaren ), de stuwende kracht in het begin niet te vergeten. Ook The Bollock Brothers, meer bepaald de manager Jock, of beter gezegd de leadzanger Jock Mc Donald heeft aan dit succes meegewerkt. Optredens her en der tot in Duitsland en Nederland.

Joy Division, Fad Gadget, Sisters Of Mercy, … in gedachte, voor zij die toen als jongeling deze platen grijs draaiden en zelfs nu nog steeds was het een soort nostalgie naar die periode. De sound wel iets moderner en volwassener geworden maar die beats kunnen het niet ontkennen. Intussen mag Der Klinke er een groot aantal jongere fans in hun rangen meerekenen.  Wat merkbaar was vrijdagavond in Daverlo. Er waren zelfs Britten aanwezig die liever dit meemaakten dan een optreden in Gent van je ne sais pas qui.

Een kleine 150 man genoot met volle teugen van een subliem concert in deze excellente zaal. Allen werden degelijk gecontroleerd op hun Covid Safe pas voor ze hun ticket konden laten inscannen.

Wordt Der Klinke even groot in hun genre zoals Red zebra ? Ze hebben alvast een nummer die net als “ Living In … “, de nodige beats, riffs en swung hebben, namelijk “ The Doll “ met een spielerei naar het nummer “ Psycho Killer “ van de Talking Heads. Wie weet, … !

Net zoals – Nothing But The Blues – programmeert  het Brugse Cultuurcentrum  nu – Nothing But The Dark -, een nieuw concept dat volgend jaar normaal zeker vervolgd zal worden. Zang, dans ,theater, kunst steeds op een andere manier heruitgevonden of gecombineerd.

Wie Der Klinke nog niet echt kent, zoek ze maar eens op. Het alom gekende W-Fest met een verzameling artiesten en groepen, een soort nostalgie van de New Wave iconen en nieuwere, jongere bands die deze sfeer terug laten herbeleven. Red Zebra, de Brugse Godfathers van de punk en het jongere New Wave/ Gothic Der Klinke mochten zich tussen al die grote namen een plaats op het podium toe eigenen.

Geert ( Chesko ),

Sarah ( Lollirot Deaddoll ),

Marco

en Sam

speelden Daverlo zowat plat. Er kwamen niet één of twee, maar zelfs zes bissen. Het zesde nummer mocht het aanwezige publiek zelf kiezen en dit werd unaniem toegeroepen, “ The Gathering Of Hopes “.

Geen idee waarom Chris de Neve ( Hazy ) er vanavond niet bij was, … maar we kregen zo een iets duistere sound die Sarah uit haar synth toverde, samen met het gitaarwerk en Chesko’s gothik stem.

Na een pracht van een tentoonstellingsfilm van Sylvie en een schitterende monoloog van Sam, … een derde voltreffer voor dit nieuw project. ( Geen verslag en beeld van S. Crutelle en S. Louwyck wegens er niet bij geweest zijn door bepaalde omstandigheden ).

Op de setlist van Der Klinke ook een nieuw nummer waarbij Miss Lollirot ( klinkt net als één der aka-namen van Les Truttes, … direct herkenbaar voor het publiek ). Tijdens “ The Swallow Shadow “ voerde ze een soort ballet uit, met zwarte doek, op de bonkende tonen van een stevig nummer die kan uitgroeien tot een klassieker in hun repertoire.

Nu en dan op het einde van het optreden kon Sam ( tevens een excellente tweede stem tijdens bepaalde nummers – waar ligt zijn timbre van deze duizendpoot ? ) zijn emoties niet de baas, het publiek nog meer opzwepend, hen uitnodigend tot meezingen, … ( die avond was er redelijk veel te doen her en der, dus het publiek werd bedankt om te kiezen voor Daverlo ), de sfeer zat er tijdens het concert enorm in en der Klinke zag het en apprecieerde het. Dus waarom niet nog een extra effort om een sublieme avond te bezorgen aan iedereen aanwezig. Een selfie, onvermijdelijk,

want op het einde van de set werd er luidkeels geroepen om meer, zelfs na een eigen keuze die al het zesde bis nummer was.

Brugge, nee Oostende, … of hoe je het beziet dit is een groep die buiten al hun andere verbintenissen nog hoge verwachtingen kan inlossen met hun genre muziek.

Zwins, Het Eenzame Westen – Stalhille –

Een 260 toeschouwers genoten van de openluchtvertoning van Zwins op een boerderij te Stalhille.

Morgen avond is er nog een kans om deze vertoning mee te maken over de perikelen waarmee een varkenshouderij kampt. ( nog enkele tickets )

De familie Rijckaert kan amper het hoofd boven water houden tussen al dat paperassen gedoe en reglementeringen.

Een aanklacht richting de boeren die tot stand kwam na tal van afgenomen interviews, door Het Eenzame Westen.

Een zeer verdienstelijk applaus werd met plezier in ontvangst genomen.

Landbouwers en boeren kunnen zich de laatste jaren nog moeilijk het hoofd boven water houden. Een eenzame stiel met ook veel concurrentie. En tegenwoordig ook het vele papierwerk waaronder milieu vergunningen, omgevingsvergunning, mestbankaangifte, registratie dierengezondheidszorg, hygiëne, bedrijfsarts, … en de soms niet rendabele verkoopsprijzen. Al dit heeft ertoe geleid dat er tegenwoordig veel zelfmoorden zijn onder deze mensen, … is het schaamte, trots, depressie, wie zal het zeggen. En een faillissement wordt meestal bedekt op één of andere manier. Ook de vele investeringen om rendabel te blijven zijn niet te verwaarlozen. Enige tijd geleden was dit merkbaar in het Ieperse, … weer een zelfmoord, de talloze zwarte vlaggen. In Frankrijk is het nog erger gesteld met deze mensen, …die ons voorzien van vlees, groenten en zuivel producten. Een nieuwsartikel vermelde 600 gevallen die zich van het leven beroofden in één jaar.

Dat deze mensen hun job uitvoeren met hart en ziel werd al in de jaren ’30 beschreven door Felix Timmermans. “ … ik ben maar een arme boer, en al heb ik veel miserie gehad, toch is het boerenleven het schoonste leven dat er bestaat. Ik wil nog met geenen koning wisselen …”.

Woensdag 29 september wordt er in de Brugse Stadsschouwburg ( Het gezin Van Paemel ) nog even teruggeblikt naar het boerenleven in de beginjaren van de twintigste eeuw. Nog geen reglementeringen zoals nu toen, maar pachtverhogingen waren toen aan de orde.

Het is dus niet verwonderlijk dat deze stiel op een eenzame hoogte staat en wij dankbaar mogen zijn dat velen generaties na generatie het bedrijf proberen verder te zetten.

Het Eenzame westen, … in de Corona periode geen steun gekregen … , realiseerde toch maar een pracht stuk over dit leven. Her en der interviews afgenomen ontstond zo het scenario voor de vertoning van “ Zwins “. Het Eenzame westen staat voor de eigen taal. De eigen verbondenheid om ons, de toeschouwers een blik te geven op onze heimat. En onze taal als erfgoed te catalogiseren. En ook kwalitatief verstaanbaar te maken voor een groter publiek.

Woensdag 22 september 2021 mocht de Brugse Stadsschouwburg de vertoning van de voorstelling “ Zwins “ programmeren op de boerderij van de familie Vermeire-Gille te Stalhille. De medewerkers zorgden voor een degelijk onthaal. Verkeersagenten, parkeermedewerkers, eens iets anders dan de toeschouwers naar hun plaats te brengen in de stadsschouwburg.

 Alles verliep zeer vlekkeloos en de aanwezigen werden zelfs ook nog eens geïnformeerd dat er nog enkele tickets voorradig waren voor de volgende avond. Leuk voor zij die vanavond er niet bij waren en ook nog geen ticket hadden voor donderdag. Familie, vrienden, … konden zo toch nog een ticketje voor deze unieke outdoor vertoning in een authentiek decor meemaken.

Janne Desmet ( ter info :  voor Covid Maaike Cafmeyer , twee verschillende actrices, maar voor dit stuk is Janne echt de beste boerin, mijn opinie ) en Lien De Graeve verdiepten zich in het Zwevegemse dialect. Twee zusters, de ene de varkensboerderij uitbatend ( met haar man Jurgen ) vol passie, de ander meer actief als een soort manager over de wereldbol. Twee aparte karakters, soms eens botsend. Zijn het de beesten die tellen of zijn het de paperassen en de vernieuwingen. Vader was niet meer in staat, en kon enkel het gesprek, conflict, twist van zijn twee dochters volgen uit zijn stoel. Tussenin een krantenartikel, … een Mexicaanse boer, zat, een gevecht met zien zwiens, … en de gevolgen ervan, … t’is net t’verhoal van onze vader zei Katrin tegen haar zus Veerle. Nu en dan een rommelend gegrom of uitlating als hij het eens of niet eens was met hun opvattingen over de running van de varkensboerderij. Moeder was al enige tijd geleden heengegaan.

Een inspecteur ter plaatse om zijn verslag over de werking en infra structuur te noteren was ondergespoten met stront. Geen probleem, in zijn ondergoed kon hij ook zijn vaststellingen noteren. En tevens dank aan de vele figuranten op de diverse plaatsen die wilden figureren als varkens, … ervaring niet nodig, gewoon goesting.

( TAZ was uitverkocht, CC Brugge geannuleerd-verplaatst)

Een tragikomisch stuk, realistisch, met momenten zwaarmoedig, maar Janne en Lien zorgden met hun mimiek en dito uitspraken toch voor een luchtige vertoning. “ …Deuredoen, hoe moeilik t’ ook is …”, ne Vlaming heft ni op. “ Want  ’t zin moar d’hinnen die acheruut skarten “. Emoties, passie, hilariteit, … op een rauwe brute schrijnende manier gebracht, maar ons toch eens goed doet doordenken op de levenswijze van onze boeren.

Nog enkele fragmenten uit dit schitterend stuk, “ … al wa je nu hoart, zit, riekt zien gestoelt up echte menschen van vlees en bloed. En echte verhoalen “. “ … vor onze stiel moe je zwinneogen hebbe …”. En voader mo ruttelen ut zien stoel. Controleurs zijn altijd op tijd voor de koffie, … maar meestal op ongepaste momenten. Net stroant an’t opkeussen. Ja, een ondergespoten controleur is nu niet echt ideaal om je bedrijf een goeie nota te geven. En als het al de derde keer is op controle …? “ .. t’s nie gemakkelijk mo me doen deure ..”.Controleur Dirk Van Neste, … Vannesten ! gespeeld door Tom Ternest ( tevens medeoprichter van het gezelschap ) stelde zich volledig op de achtergrond van de beide zusters. Ingetogen, gegeneerd, soms ietwat apathisch, … maar met een performance om u tegen te zeggen.

De ideale afleider tussen de meningsverschillen van de zussen hoe je een bedrijf runt.

Hoe dit afloopt zie je op één van de vertoningen in je streek op een boerderij. Wie heeft het vernuft, wie de passie, wie kan de zaak langs ouders kant uitbouwen op een degelijke manier.

Ne zwinnestal met ne steartje. Nog tot 2 februari 2022 te zien tussen de velden.

Na o.a. : The Lonesome West, hun eerste theaterstuk profileerde dit gezelschap zich tussen de gevestigde warden met aparte vertoningen met een boodschap.

“ Liever een smakelijke hap dan een industriële hap, een leuke banner ”.

De kruispuntbank werd  ook vernoemd in het stuk, de site die je als landbouwer beter van op de hoogte bent om boetes te vermijden.  Dit alles in een excellente regie en research van Tom Ternest.

Een welverdiend applaus, richting publiek, figuranten en medespelers.

Gelukkig na de annulatie, verplaatsing wegens Covid toch gekozen voor de Stadsschouwburg, mijn tickets behouden. Zelfs al stond het deze zomer geprogrammeerd bij Taz. Getwijfeld, maar Brugge ( Stadsschouwburg ) heeft voorrang.

WK Tijdrijden 2021 – Brugge –

Zondag 19 september 2021.  Het WK tijdrijden met start te Knokke en aankomst te Brugge kon op een  immense belangstelling rekenen. Sinds 1994 en 19 jaar geleden ( Zolder ) mocht België nog eens de sfeer van een tijdrit op wereldniveau meemaken.

 Veel sfeer langs de Damse vaart aan ’t Apertje.  Op enkele luttele kilometers van de aankomst werden onze Belgen aangemoedigd.

 Ook vanop de Lamme Goedzak die net op het juiste moment één van onze Belgen zagen passeren werd er enorm gejuicht om hen aan te moedigen.

 Brugge stond sinds 1994 voor de eerste maal op de kalender in België wat betrof het WK tijdrijden. Zondag 26 september is Leuven het schouwtoneel voor de wegrit, de tiende maal  in België. Kunnen onze Belgen er nog enkele medailles, liefst goud, pakken.

Vandaag hebben Wout Van Aert

en Remco Evenepoel 

alvast zilver en brons voor ons land veroverd. Op een luttele 5 seconden veroverde Ganna, die enkele dagen geleden ook het goud tijdrijden te Trente in Italië meenam, de gouden plak voor onze landgenoot Wout Van Aert.

Brugotta tribute : David Bowie – Brugge –

Vrijdag 17 september 2021 vond de derde tribute plaats van Brugotta. David Bowie zijn muziek met al zijn verscheidenheid werd excellent geëerd door diverse Brugse muzikanten.

Enkel toegang mits de Covid Safe Pas, en dat was te merken aan de ingang van de Brugse Stadsschouwburg. Mooi in rij werd er aangeschoven.

Men mag zeggen dat een bijna uitverkochte schouwburg genoot van de vele vertolkingen.

Van ” Heroes ” tot ” Ziggy Stardust “.

De Metronoomband opende de show, Philippe Lanckriet ( N-Carbon ) mocht onder veel gejuich afsluiten.

Brugotta, David Bowie tribute – Brugge –

Morgenavond vind in de Brugse Stadsschouwburg opnieuw een speciale tribute plaats, ietwat uitgesteld maar Brugotta programmeert divers Brugs talent die zich wagen aan deze iconische zanger.

Geen idee momenteel wie of welk nummer ze zullen vertolken maar als je Brugotta Madonna en Brugotta Tom Waits gevolgd hebt mogen we ons weer verwachten aan enkele pareltjes. Welke periode, welk personage, welk genre kiezen ze ?

David Bowie , te vroeg heengegaan maar zijn muziek blijft voor eeuwig bestaan. The White Duke, Ziggy Stardust, Aladin Sane om maar enkele memorabele momenten uit zijn carrière in de kijker te zetten.

Afspraak : Brugse Stadsschouwburg vrijdag17 september 2021 om 20.00. Met een beetje geluk en een Covid Safe Pas misschien nog een ticket te versieren.

‘T Pleintje – Stadsschouwburg – Brugge

Na anderhalf jaar Covid konden er weer een aantal mensen lijfelijk aanwezig zijn voor de inhuldiging van het ’t Pleintje. Een zestigtal genodigden konden de inhuldiging live meemaken. Drie vaste camera’s en één lopende zorgden dat iedereen deze zesde inhuldiging livestream in de huiskamer mee konden volgen. Een overgangsfase tot het nieuwe normaal. Foto’s op de ramen van de gast.

Alles was strikt getimed, speeches, uitreikingen, … maar een klein beetje misrekend met Sam, hij weet altijd wat te zeggen en het toch binnen deze timing te houden.

Filip Strobbe, de directeur van de Stadsschouwburg,

opende met iedereen te verwelkomen op deze zondagmorgen. “ Vrijdagavond hadden we reeds de opening van één van onze huiskunstenaars voor dit jaar, Sylvie Crutelle “.

Zaterdag avond was er ook al een aparte voorstelling, maar vandaag, zondagmorgen is het de Hoogmis ”.  “ Sam Louwyck  die in de kijker wordt gesteld “

. “ Hij volgt Anna Vercammen op “. “ Verleden jaar was geen gewoon jaar en Anna wordt dit jaar dan ook opnieuw in de kijker gesteld “. “ Vele programmaties zijn dan ook doorgeschoven naar dit nieuw seizoen “.

Het nieuwe jaar is gestart, maar een nieuw jaar betekent ook een nieuwe naam aan de muur.

Dirk De Fauw, geflankeerd door schepen van cultuur Nico Blontrock { geen tekst ?, … de rechterhand  van onze Burgemeester stond naast hem als een soort bodyguard ( ? … uitzonderlijk dat hij niks zegde… ) } nam dan het  woord.

De Burgemeester heette iedereen welkom op deze zesde inhuldiging. Hij had het ook nog even over de eerste naam van het ’t Pleintje : Jacqueline Compernolle. En verwees nog even naar de aanwezigen die hun naam al aan dit pleintje hadden gegeven.

Sam werd op het podium geroepen. Nonchalant, maar toch ietwat onder de indruk stapte hij het podium op. Enkele seconden later kwam hij los, de Louwyck zoals de meeste hem kennen. Oneliners, opmerkingen, verwijzingen, spelend met dat heerlijk West Vlaams accent. Uitweidend naar standbeelden in Brugge, pleinen, … naar Willy Lustenhouwer die Brugge op de kaart zette en via Benny Scott uitgroeide tot ons volkslied.. “ ‘k En Brugge in m’en Erte “. Sam had echt zin in een spaghetti, verwijzend naar bepaalde zaken uit het verleden zoals t’ Volkstje ( ? ) vroeger, of nu, de place to be, De Estaminet.

Leuk was zijn verwijzingen naar de standbeelden in Brugge, :  Van Acker, Simon Stevin, Memling, Jan Breydel en Pieter de Coninck, … Memling woonde dichtbij het St. Jans Hospitaal ( nu het Memling Museum ). Sam  : “ … ik ben geboren in een bed daar … “. Plakkaat naam te lang voor Jan en Pieter, dus De Grote Markt. Walpleintje, … ook zo’n naam, als je te lang blijven plakken hebt heb je wallen onder je ogen.

Hij had het ook nog even over zijn fotograaf Kris De Witte en één aparte foto genomen in het Tillegem bos. Te zien aan één van de ramen. Sam als de heilige Sebastiaan. Ze was nie gevaarlijk maar ze schiet er ook niet nevens.

Nog even iets over zijn vertoningen dit cultuurjaar, ontmoetingen die kunnen uitdraaien op aparte gesprekken, zoals Axel Red en Dave, een Nederlandstalige zanger. Beide enorm geapprecieerd in Frankrijk.

Dirk De Fauw onderbrak hem, want Anna was net aangekomen. Ze zat nog in de Stadsschouwburg. Haar naambord werd haar overhandigd, het zou een leuke plaats kunnen krijgen boven haar bed.

Alles was strikt getimed !

Anna bedankte nog iedereen voor de steun in het voorbije, moeilijke jaar. Maar wij mogen haar zeker nog enkele keren live bezig zien. Het Pleinbord verdwenen, maar zij blijft dit jaar ook één van de huiskunstenaars.  Naast Sam en Sylvie Crutelle, die een mooie bloemenruiker kreeg overhandigd van onze Dirk.

Anna, terug naar de Stadsschouwburg waar ze vandaag nog op het podium staat met haar  “ The Future Is Ours “ ( 17.30 ).

Sam zal nog wel een stapje zetten, … maar nog even terug op het podium. De microstandaard iets hoger geplaatst, hij heeft nog een verrassing.

Een nummer van Danny Bossaert, de verrassing die hij voor ons in petto had.

Danny had het nummer zelf geschreven, kijkend naar films, kijkend naar die danspasjes van koppeltjes op trouwpartijen. Een wals in 3/4, die hij samen met onze beiaardier Wim Berteloot uitgewerkt heeft en speelt.

Danny en Wim Berteloot, onze Beiaardier.. ” The Dance Of Love “.

Er komen nog verrassingen gedurende het cultuurjaar wanneer Sam op het podium staat. Momenteel wordt Sylvie bedolven onder vraagjes, haar mooie ruiker in de handen..

Naast dit evenement speelde op de markt een harmonie en op de burg en onder de bomen werden de standjes opgezet.

WAREGEM KOERSE 2021 – Uitslag rennen –

Niet alleen de ING was een spannende strijd ook tijdens de andere rennen was het soms een nek aan nek race.

De 64 jarige Jos Verbeeck mocht nogmaals de overwinning van De Grote Prijs Stad Waregem op zijn naam schrijven.

Andere uitslagen ( wordt aangevuld ) – Zoals beloofd de rest van Waregem Koerse.

Tevens enorme publiciteit voor Messi, niet de voetballer maar het paard. Timo Keersmaekers, fokker-trainer en eigenaar van dit paard dat fenomenaal The Jewel Crown gewonnen had in Abu Dhabi. Maar de witte grijs getinte hengst niet opgemerkt, ook niet op het programmablad. Geen idee, … tevens niet zo op de hoogte van het reilen en zeilen in dit wereldje. Dus we houden het dan maar later bij de winnaar en zijn achtervolgers.

Dit jaar een halvering wat betrof, publiek en Vips. Ook aan de start van de diverse rennen minder paarden dan we de voorgaande jaren gewend waren. Covid heeft zijn impact, en ook hier in Waregem. Maar 2021, de 173 ste editie moest wel niet onderdoen van spanning t.o.v. van voorgaande jaren. Diverse rennen was het de adem inhouden. Spanning, sensatie, … jammer genoego ok enkele valpartijen waarbij de jockeys ongelooflijke toeren uithaalden op toch terug in het zadel te geraken. De aanwezigen hebben genoten en het beloofd voor volgend jaar wanneer alles weer zijn normale gang kan gaan.

Om 14.15 vond de start plaats van de Prijs Jean Bouckaert, met als winnaar Last Winner. Tweede plaats, Fier D’Ars en als derde eindigde Jambora.

Liefst vijf van de 11 deelnemers werden gediskwalificeerd, … strijdlustig maar enkele foutjes.

De tweede ren, prijs Baron Casier was er een opmerkelijke val. De jockey T. Andrieux probeerde met alle macht terug in het zadel van Heniway tre blijven maar uiteindelijk belande hij toch op het Gaverse gras.

De uitslag Heclypse Blue – Hulapalu – Histoire De Reve

Patrick Quinton mocht al opnieuw vieren tijdens deze editie. En 2 uur later stond F. de Giles nogmaals op het podium om even later de diepte van de Gaverbeek te testen en de misses uit te dagen.

De Prijs Rallye Waregem werd gewonnen door Espion De Guye, 2de werd Friendly star en op de derde plaats eindigde Flavius. Opnieuw een moment, in het zadel blijven na enkele capriolen of het onderspit delven.

Op magistrale manier bleef hij in het zadel aan de Gaverbeek om even later uit geroepen te worden als winnaar..

Horse Race 4Brain werd gewonnen door Niels Bruynseels. Marie Vansteenbrugge en Tessa Wullaert volgden op twee en drie.

Een race voor het goede doel.

16.45, waar iedereen op wachtte, een tiende overwinning voor Ecurie Des Dunes. En ook zijn dochter op de voorgrond.

en unicum in de geschiedenis van Waregem Koerse. ( zie vorig verslag ).

Felix, heeft het dit jaar zelfs gepresteerd om ook de misses min of meer de beek in te krijgen.

Overwinningsroes zullen we maar zeggen.

Opnieuw een viertal gediskwalificeerd bij de Grote Prijs Stad Waregem. Te gretig voor de overwinning na een jaar afwezigheid ?

Rebella Matters met Jos Verbeeck won deze 6de ren. Tweede Falco Run, Cargo Door werd derde.

Voor de eerste maal op Waregem Koerse : Sheikh Mansoor Festival Cup.

Deze Arabische volbloeden toonden toonden hun klasse in een spannende strijd tot aan de finish die gewonnen werd door Assayel, Picasso T werd tweede.

Op enkele lengtes eindigde El Zarka D.A. als derde.

Jockey A. Pietsch en Assayel.

De 8 ste Ren,

Waregem Bingoal St Leger werd gewonnen door de vrouwelijke jockey K. Dieltjens met haar paard Lady Magda

. Ook hier werd het een nek aan nek race voor de zege. Eclectic Bird werd tweede, Sri La Frime derde.

Waregem Koerse eindigde met een overwinning van M. Moes met Nevele Hall Graux in de Prijs Jules Storme.

Jammer dat er enig oponthoud was om op mijn stek te geraken, toch nog enkele beelden van de wedstrijd.

De laatste prijs, het laatste interview.

Waregem Koerse 2021 zat erop, een schitterende editie met veel spanning die uitstekend van commentaar werd voorzien door Nicky De Frene. Vooral met de ongelooflijke sprong met vijf naast elkaar over de open ditch in een bepaalde ren deed hij er nog een tandje bij.

Nog enkele sfeerbeelden van deze 173 ste editie van M. Rau.

kk