Urbanus – Alex expo – Brussel –

Brussel, de stripstad bij uitstek. Het tweede weekend van september 2018 werd Brussel voor de negende keer ingenomen voor een groots stripfestival. Naast de ballonparade en de honderden tekenaars die signeerden werd ook voor de tweede maal de ‘ Atomiumprijzen ‘ uitgereikt. Animaties, workshops, tentoonstellingen,… met als uitschieter het 70-tig jarig bestaan van Jacques Martins strip tn_img_9824 over de jonge Romeinse held ‘ Alix ‘.

 Deze tentoonstelling met groot succes in Angoulême werd ietwat vernieuwd en geïntegreerd in het historisch museum van het Jubelpark.

Een 150 tal kaders met originelen, vooral in Oost-Indische inkt verspreid over diverse thema’s uit de strips gaven een mooi overzicht van de immer jonge Alex.

Tevens nog enkele werken uit zijn begin periode

en ook een gedeelte gewijd aan een andere stripheld ‘ Lefranc ‘.

( Geen referentie naar één van zijn andere creaties ‘ Tristan ‘ ).

De moeite om te zien, ook qua diversiteit van onderwerpen : esthetiek, paradoxaal, de liefde voor lichamen, de homosexualiteit, bovennatuurlijk,

… onderverdeeld in 8 thema’s tussenin originelen en kopiën van kunst uit die periodes die de strips van Alex kenmerken.

Indien geen verlenging sluit deze expo zondag 6 januari 2019. tn_img_9735

Een andere striptentoonstelling die nog loopt tot 26 mei 2019 in het stripmuseum is deze van Urbanus, tn_img_0065 sinds het ontstaan in 1982 zijn er reeds 181 albums gepubliceerd. Willy Linthout

en Urbanus sloegen de handen in elkaar, geen idee hoe die verder zou verlopen. Het werd een grandioos succes, en dit is samengevat in een aparte kleine , maar zeer originele tentoonstelling.

Alle personages ( een zestiental ) worden voorgesteld,

meer dan 70 kaders met tekeningen geven een mooi beeld doorheen de jaren en de aangesneden thema’s die soms aanstoot geven, reacties teweegbrengen. Is dit een strip voor kinderen of voor volwassenen.tn_img_9961 Urbanus en Willy gaan geen onderwerp uit de weg. Provocatie, vrije meningsuiting, reacties op de samenleving,… Dit is Urbanus zoals we hem kennen en veranderen, zelfs nu 70 geworden is een utopie. De wijze hoe alles tentoongesteld wordt weerspiegeld ook hun ingesteldheid.

Grappig, uitdagend, je bij de borst grijpend. Apprecieer het of niet maar dit is een ongecensureerde blik op 36 jaar Urbanus. Enkele spitsvondigheden en decors zijn minutieus uitgebeeld. Zoals de tunnel of love,

of moeten we zeggen de pornoafdeling die ergens in een hoekje van de videotheken vroeger ietwat afgescheiden werd. Heb je dorst gekregen, er is een cafetaria in het stripmuseum, en misschien kan je daar proeven van het Cesar bier of is ze te vinden in de shop ? Want deze bar in de tentoonstelling staat droog.

Nederlandstalig, Franstalig of Engelstalig geen probleem, je kan Urbanus volgen van baby tot 12 jarige ( ? ). Met alle fratsen en tevens de trailer ontdekken van ‘ Urbanus, de vuilnisheld ‘

die uitkomt dertig jaar na zijn laatste hoofdrol in ‘ Koko Flanel ‘, een animatiefilm die vanaf 27 Februari in de bioscopen draait. tn_img_9914

En momenteel als je in Brussel bent en deze striptentoonstelling over onze Vlaamse cultheld bezoekt zijn er nog twee excellente en prachtige tentoonstellingen te zien. Tot 27 januari is er nog de ‘ Atom Agency ‘ expo van Yann en Schwartz en tot 10 maart loopt er ook nog de prachtige ( ! ) expo van de strip ‘ Magasin General ‘ ,tn_img_0053

de symfonie uit Québec van Régis Loisel en Jean-Louis Tripp. tn_img_0073

Op de terugweg naar huis is het altijd nog eens gezellig binnen te springen in het comics museum Moof nabij het Centraal station of nog een laatste drankje te nemen in ‘ Het Delirium Café ‘ in de Getrouwheidsgang 4 op 10’ van het Centraal station.

Advertenties

Unplugged, – Ezra and Seven Oaks – Brugge

Vrijdag 21 december werd het laatste ‘ Daverend – Unplugged ‘ optreden van 2018 in Daverlo afgesloten, dit vooraf gegaan door een receptie en voorwoord. Peter Devisch nam het woord, nog steeds het kompas op zak die ons een heel seizoen de goede richting aanwijst om te genieten van allerlei culturele evenementen.tn_IMG_9276 Ook in 2019 is de route bezaaid met vele pareltjes en ontdekkingen. Hij dankte ook Mieke Hoste die zich zes jaar lang op cultureel vlak had ingezet. In 2019 waait er een nieuwe wind door Brugge, maar ze blijft zich verder engageren op cultureel vlak. ( o.a. het allereerste Brugotta festival waar allerhande lokaaltalent een kans krijgt om zich te tonen aan het Brugse publiek en de niet Bruggelingen die erop af komen ). Wel op een andere basis dan tijdens haar schepenambt. Na nog enkele dankwoordjes aan de vele medewerkers en het publiek riep hij Mieke naar het podium. “ Pas op want het is niet gemakkelijk om hier te geraken “.tn_IMG_9285 Door de vele instrumenten op het podium had hij er vooraan moeten opklimmen. Mieke laveerde door de obstakels, en route, …  met hindernissen. Met haar culturele bagage stond ze al vlug voor de micro en werd in de bloemetjes gezet.tn_IMG_9289 Tijdens haar speech kwam ze moeilijk uit de woorden, zelfs de papieren geheugensteuntjes hielpen niet echt. Te emotioneel, te veel onder de indruk van het dank woord naar haar toe. Maar met vochtige ogen kregen we voor het laatst nog één van haar mooie toespraken die we allemaal in de loop der jaren menigmaal hadden gehoord. Een laatste bedanking en Peter gaf haar de bos bloemen terug, die hij even in bewaring hield terwijl hij naar haar toespraak luisterde.

Applaus van het talrijke publiek.

Zittend genoten we van een gratis drankje en knabbels terwijl het ‘ Mike Julien trio ‘ ons entertainde met heerlijke jazz. Drum, contrabas en Mike op zijn pianotn_IMG_9324 lieten ons genieten van heerlijke composities zoals “ Blue in Green “.

Na een half uurtje kondigde tn_IMG_9356-001Patrick Van Hauwaert tn_IMG_9354-001 ‘ Ezra ‘, de groep met frontzangeres Joke Derre aan. Een singer songwriter die zowel de gitaar als de toetsen beheerst.tn_IMG_9409-001_FotoSketcher Maar Ezra is meer dan dat, haar dromerige stem wordt nog extra in de verf gezet door haar muzikanten die de klassieke popsound nog meer gevoel geven.tn_IMG_9496-001 Op een bepaald moment excuseerde ze zich, “ … het is niet gemakkelijk om met die hoge hakken de pedalen te hanteren … “. “ … wel sexy,… “, klonk het uit het publiek. “ … ja daar doen we ’t voor “. Tussenin de nummers had ze het ook over haar dromerig karakter. Altijd ergens anders met haar gedachten. De commentaar die ze kreeg op school. “ … maar ik sta hier toch wel op het podium “.tn_IMG_9488-001 Ook die ene keer dat een vriendin een nummer zong en zij fotografe moest spelen, iets meer achteruit gaand en zo het alarm in werking zettend. Om door de grond te zakken. “ … je moet hier maar aan denken als je een slechte dag hebt … “. Maar haar versie van Joni Mitchells nummer mocht er zijn. “ Morning Morgantown “. Even later een probleempje met haar gitaarkabel. “ … had er beter les over gevolgd “. Een apart dromerig nummer ( Dreamland ? ) door haar zelf geschreven met enkele gesproken zinnen accentueerde dit. “ … between the sheets, … between the lines,… you won’t keep me from singing “. “ We zijn aan ons voorlaatste nummer gekomen, bedankt om hier te mogen staan, jullie zijn een fantastisch publiek “.

Het laatste nummer ontstond losweg over Fukushima. “ Erase your Spell “. “ …ik was beginnen te schrijven maar ik wijk altijd af, …dus je moet het maar breed interpreteren “. Nog een dank je voor haar muzikanten, Wannes Gonnissen ( o.a. gitaar )tn_IMG_9373 copy, op drums Bert Van Damme en contrabassist Joshua ( ? ). En zangeres Joketn_IMG_9372 copy Brugse roots, … maar reeds geruime tijd wonend in Gent.

Een kleine pauze, het podium intussen geruimd qua aantal instrumenten, konden we ons opmaken voor Seven Oaks die ons heerlijk verraste als nieuwe Brugse groep in 2017. In feite geboren in 2014, een kunstenares en een gitaar virtuoos, en niet veel later kwam er een bas bij. Singersongwriter Berth,tn_IMG_9544 copy songwriter Nicolas, magie tussen beide. Intiem en akoestisch, samen met Barttn_IMG_9596 op bas veroverden ze het Brugse publiek. Een tedere dromerige stem die met momenten uitbarst en grote hoogtes aanhaalt, drijvend op dat subtiel gitaarspel en bastonen. Vanavond zou het trio uitgebreid worden met Nicolas Vlaeminck op gitaartn_IMG_9522 en soundscapes en drummer Jan De Smet.tn_IMG_9510 Seven Oaks betrad het podium, her en der in de zaal verwondering. Waar is Nicolas ? Berthtn_IMG_9546 copy en Bart en de twee aangekondigde extra’s, … maar wie was die gitarist ? Allerlei geruchten uit het publiek, gesplit ?, … in vriendschap uit elkaar gegaan ? Patrick Van Hauwaert had het er in feite reeds over in zijn aankondiging. “ … een debuterende band … “. Maar niks zeggend over Nicolas. Berth bedankte Ezra, “ … ik ben gelukkig dat ik niet één van die leerkrachten was die over dromen in de klas bezig was, … dus Joke blijf maar dromen “. Mooi gezegd want dromen is Ezra’s sterkte. Tijdens de setlist had Berth het plots over een dame tijdens een optreden in Dranouter. “ … oppassen met dat nummer, … je hebt het gepikt “, zei deze. “ Niet zo,… luister maar “. Jammer genoeg moet ik dit nummer schuldig blijven maar velen zullen wel weten over welke song het gaat. Na een nummer of vier zei Berth iets over Nicolas, “ … onze Maarten heeft ( live ) zijn plaats ingenomen “. Een stevige setlist, en ons al een preview van de nummers laten horen van de EP die normaal half Februari verschijnt. “ Grease, Stains And Paint “, werd opgedragen aan al haar collega’s. Heerlijk gitaarspel ( aparte klanken ) tijdens het voorgaande nummer, “ Taking Two Times “. Welverdiend applaus uit de zaal en een bisnummer “ The Groove Inside “ met speciale klanken van de Teenage Engineering Operator 1 ( een speciaal instrument, net een klein orgeltje ).tn_IMG_9607

Nicolas Delfosse blijft lid van Seven Oaks, composities maken en alom aanwezig op de EP. Maar niet meer op het podium, “… hij houdt het liever klein “, zei Berth na het optreden. “ En Maarten,tn_IMG_9600 chapeau, hij had slechts anderhalve week om zich in te werken “. Dus die pupiter, spiekbriefje, was hem gegund voor dit eerste optreden.

Kerstmis in gedachte, Scrooge, de geest van het verleden, het heden, de toekomst, Nicolas Delfosse waakt over Seven Oaks zelfs al is hij niet aanwezig.tn_IMG_9610 copy

Dit was een mooie afsluiter van het jaar 2018 van de ‘ Daverend, Unplugged ‘ optredens.

See you in 2019 voor een oorverdovend concert, Daverlo zal daveren met Brugges oudste Metalband After All en nieuwe lichting Vague View op vrijdag 22 februari 2019.

Adela & Helena – Brugge –

Adela & Helena

Zondagmiddag 2 december 2018, in het kader van ‘ Nostalgie ‘, geen komisch toneelstuk zoals andere jaren. Maar een dramatisch stuk passend onder de noemer – En Route – . Hans Kusters en Jean Kluger, twee bekende producenten, al jaren zeer succesvol. Maar in feite weten we niets over hun verleden. ‘ Adela & Helena ‘ , neemt ons mee in een deel van het levensverhaal van hun moeders. Door allerlei omstandigheden komen ze elkaar tegen in Antwerpen. Een Russische en een Poolse, beide Europa doorkruisend om verschillende redenen. Katelijne Verbeke en Simone Milsdochter tn_IMG_9135 copy krijgen hier op het podium gezelschap van de 80 jarige Chris Lomme. Zij speelt Helena’s moeder.

Zondagmiddag 2 december 2018, in het kader van ‘ Nostalgie ‘, geen komisch toneelstuk zoals andere jaren. Maar een dramatisch stuk passend onder de noemer – En Route – . Hans Kusters en Jean Kluger, twee bekende producenten, al jaren zeer succesvol. Maar in feite weten we niets over hun verleden. ‘ Adela & Helena ‘ , neemt ons mee in een deel van het levensverhaal van hun moeders. Door toeval komen ze elkaar tegen in Antwerpen. Allerlei omstandigheden tekenden hun leven. Een Russische en een Poolse, beide Europa doorkruisend om verschillende redenen. Katelijne Verbeke en Simone Milsdochter krijgen hier op het podium gezelschap van de 80 jarige Chris Lomme. Zij speelt Helena’s moeder. tn_IMG_9132 copy

Adela Rozenbaum komt Helena Woronzowa en haar moeder Klavdia, pratend op een bankje, tegen in Antwerpen. Hoort dat ze ook niet van hier zijn en begint een gesprek met hen. We worden ondergedompeld in hun levensverhaal.

Klavdia vertelt over de schokkerige beelden waarvan ze zo hield en nog meer van de man die ze projecteerde begin jaren 1900 in haar geboortedorp in Rusland. Ze werd verliefd op hem, de Duitser Willy Schröder. Een kleine monoloog van Chris Lomme, nu en dan onderbroken door enkele aanvullingen in het verhaal, van Katelijne. Simone rechtstaand kijkend en luisterend naar hen. Plots wordt het gesprek dramatischer, het werkkamp in Siberië. Discussie tussen moeder en dochter. De kou, de honger,… de man die ze volgde, zelfs al waren ze niet getrouwd. Dit nog steeds in de herinnering van Helena. Het verhaal van Simone ( Adela ), op de vlucht uit Polen, WO II, de joden vervolging. Drie vrouwen op de vlucht door Europa om aan de gruwel te ontsnappen. En uiteindelijk via Berlijn belandt in Antwerpen.

Berlijn een prachtige stad, leren we, de kapsels, kledij van de vrouwen, meisjes. De poort naar de vrijheid, maar… Joods, ook dit is ( was ) Berlijn. De woorden liefdeskind en oorlogskind vallen. Helena’s moeder ging een schijnhuwelijk aan met Helmut, de vriend van Willy. Later wil hij haar niet meer lossen. Hij is verliefd op haar. “ Een schijnhuwelijk voor de schijn, dit is tweemaal ontkennend “ zei Adela. Een zus werd geboren, Klara, het is moeilijk om haar zus te noemen. Helena noemt het een kwakje. Het woord dat ook Adela even voordien gebruikte toen ze het over mannen had. “ Ze hebben het niet moeilijk met woorden,… ze hebben geen eierstokken,… ze hebben slechts een miniem iets gedaan. Een kwakje “. “ …ook een kind in mij, een oorlogskind “, zegt ze. Helena echter, noemt haar kind een liefdeskind. De geboorte, de eerste jaren met Willy, hij echter getrouwd, een scheiding niet mogelijk en verhuis naar een werkkamp. Na 4 jaar kon haar vader terug naar Duitsland, zij bleven echter achter. Later naar Zwitserland en dan in Berlijn toegekomen. Ze voelde zich ook ongewenst bij Helmut na de geboorte van haar zusje. De vlucht naar Nederland en in verwachting van haar geliefde, maar wat is liefde in feitelijk ? Zij was ook jaloers op Adela, ze had het beter, maar daarin vergiste ze zich. Adela, een Jodin, jongste dochter van een arme Poolse familie, tot ieders verbazing meegenomen door haar oom, een rijke Antwerpse oom, zij een surrogaatdochter. Ze leert de stiel, diamant bewerken, … en leert er ook haar echtgenoot kennen. “ … een groot verschil …” zei Helena. “ Jij bent opgegroeid in rijkdom, een groot verschil met het werkkamp in Rusland ! ”. Maar Adela had ook genoeg meegemaakt, de Jodenvervolging, de vlucht naar Frankrijk. Zwanger en het overleven daar. Een terugkeer, alles vernietigd, hun eigendommen,… maar nog gruwelijker, hun familie in de vernietigingskampen. Een geboorte werd omschreven als : “ … proficiat, veel geluk , … “. Hans Peter werd geboren in 1942. Jean in 1937. Twee vrouwen, twee moeders met veel bagage. Bagage : Adela had hierover een mooie one liner in het stuk , “…een groot deel van mijn leven zit in enveloppen in Antwerpen, …”.

Het toneelstuk oogde ietwat statisch, maar met enkele minieme bewegingen, en zang werd dit doorbroken. Simone, trots en statig, een sterke vrouw die haar leven een andere wending gaf na al de verschrikkingen die ze doormaakte. Je kunt met haar sympathiseren ondanks haar mening die ze uitstraalde op bepaalde momenten over diverse onderwerpen. Katelijne, emotioneel, roerend, bezorgd en met een bepaalde woede. Chris, gebroken stille stem, emotioneel, met momenten ietwat dement acterend ( … ze had nog die herinnering van een porseleinen kan met landschapstaferelen en een vogel,… “ ’t Is toch maar ne pispot “ zei Katelijne, Simone : “ … sommige herinneringen, voorwerpen hebben een speciale betekenis …”. Een vrouw die getekend was, maar toch nog die liefde uitstraalde. Een kranige oude dame.

Niet verwonderlijk dat deze drie schitterend actrices met een immens staande ovatie werden bedankt voor wat ze hier op het podium hadden neergezet. Peter Roose zette hen dan ook heel verdienstelijk in de bloemetjes.tn_IMG_9190 Chris was enorm ontroerd en Simone nam haar resoluut onder de arm. tn_IMG_9145 copy

Na de film “ Onder de Wolken “, moeder en dochter, een heerlijke performance. Zagen we nu Chris en Katelijne als moeder en dochter op het toneel. Met een schitterende Simone naast hen. Chris Lomme, op 5 december 80, maar nog bijlange niet een vaarwel. In 2019 staat ‘ Reverence ‘ op de planken, gemaakt door de huidige KVS directeur Michael De Cock. Afscheid nemen, verlies en ouder

worden. Een soort biografie in monoloog.

 

Jean en Hans werden in september 2017 genomineerd met ‘ De Muze ‘ van Sabam. Hun levensverhaal, meer die van hun moeders, geschreven door Kris Van Steenberge en in een regie van Ignace Cornelissen resulteerde tot dit schrijnend en ontroerend levensverhaal.

verslag : P. Stieperaere en M. Rau

 

Assisen : De webcam moord – Brugge –

Op 8 januari 2015 te Brugge, vond de première voorstelling plaats van Aspe : Moord in het theater, en op 2 april 2017 volgde Aspe 2 : Het dodelijk jubileum. Een theaterstuk die het publiek volledig betrok in de ontknoping van de moord.

Vanavond waren we weer getuige, of beter gezegd waren we jury in een moordzaak. De laatste vertoning ( 28/11/2018 ) van ‘ Assisen : De webcam moord ‘ vond plaats in de Brugse Stadsschouwburg. Debatteringen, getuigenissen en pleidooien in de zaak van Jurgen Casteels die beschuldigd werd van de moord op prostituee Candy. Wij waren de jury en wij beslisten over het leven van Casteels. Nauwgezet alles volgend om daarna te beraadslagen, schuldig of onschuldig ?  tn_IMG_9021Maar dat was nog niet alles, een schitterend finale sloot het stuk af. Hopelijk heb je nog eens de kans om het zelf te beleven.

Op 8 januari 2015 te Brugge vond de première voorstelling plaats van Aspe : Moord in het theater, en op 2 april 2017 volgde Aspe 2 : Het dodelijk jubileum. Een theaterstuk die het publiek volledig betrok in de ontknoping van de moord.

Vanavond waren we weer getuige, of beter gezegd waren we jury in een moordzaak. De laatste vertoning ( 28/11/2018 ) van ‘ Asissen : De webcam moord ‘ vond plaats in de Brugse Stadsschouwburg. Debatteringen, getuigenissen en pleidooien in de zaak van Jurgen Casteels die beschuldigd werd van de moord op prostituee Candy. Wij waren de jury en wij beslisten over het leven van Casteels. Nauwgezet alles volgend om daarna te beraadslagen, schuldig of onschuldig ? Maar dat was nog niet alles, een schitterend finale sloot het stuk af. Hopelijk heb je nog eens de kans om het zelf te beleven.

‘ Asissen : De webcam moord ‘, met een sterrencast op tournee en woensdag 28 november was het echt de laatste, allerlaatste vertoning of … ‘ never say never again ‘ wie weet. Een rechtzaak , wie heeft de prostituee Candy vermoord ? Is het de beschuldigde Jurgen Casteels ( Peter Thyssen ) zittend op de beklaagdenbank omringd door twee agenten ? Of zorgen drie getuigen Betty De Schepper ( Kadér Gurbuz ), Robert Delorge ( Carry Goossens ) en Rudi Yanosh ( Manou Kersting ) uitbater club, voor een ommekeer in dit proces ? Gilles Colin ( Kurt Rogiers ), zijn advocaat zal toch alles proberen om zijn client vrij te krijgen. Maar hij heeft een stevige tante voor zich, Veerle Durieux ( Francesca Vanthielen ), de Procureur des Konings. Jef Voorjans, de voorzitter van het Hof ( Frans Maas ) zit deze moord voor. De moord op de webcam girl Anne Delorge aka Candy ( Mira Delbaen ) wordt ingeleid door een verteller die ook zaalwachter is op dit proces,( Bert Verbeke ). Wij en wij alleen, de toeschouwers moeten uiteindelijk beslissen of hij schuldig is of niet.

Het stuk startte met videobeelden van Candy, deze werden plots onderbroken door iemand die de kamer binnenkwam. Het camerabeeld verdween, Candy was het slachtoffer.tn_IMG_9010

De zaalwachter leidde ons in. “ …in ieder van ons zit een moordenaar, je moet enkel maar de juiste knoppen induwen …”. “ …ik wou deze rechtszaak van dichtbij zien … “. “ …meestal zijn het oude mannen, de zaalwachters, maar ik kon niet wachten op mijn pensioen,…”. De beschuldigde werd binnengebracht, zijn advocaat nam ook plaats terwijl aan de andere zijde het Hof binnenkwam. Allen moesten rechtstaan, net zoals in een echt proces, wij ook. De rechtszaak kon starten.

Getuigen werden opgeroepen. En wij, wij moesten beslissen en als jury alles aandachtig volgen en nadien konden we enkele gerichte vragen aan de voorzitster van de jury, een dame ( door de zaalwachter gekozen ) uit het publiek doorspelen. Getuigenissen en pleidooien hielden ons stil, nu en dan wel hilariteit vanuit het publiek. De platvloerse uitlatingen en beschrijvingen en versprekingen van Yanosh en Betty waren dan soms ook enorm hilarisch. Met veel vuur werden de getuigen ondervraagt, bestookt door zowel Meester Colin als Procureur Durieux. De vragen, de uitleg, de beschrijving en de flashbacks in rood gedempt licht.

Puzzelstukjes die geleidelijk aan vorm begonnen te krijgen. Een zeer sterke en geloofwaardige vertoning. Mede door de hulp van Jef Vermassen die als juridisch consulent gefungeerd had. De flashbacks leerden ons veel om tot een conclusie te komen. Nu en dan een herhaling van een bepaalde scene, maar vanuit een ander oogpunt, getuigenis. Realistisch, op elkaar ingespeeld zetten allen een ongelooflijke acteerprestatie neer. Medeprostituee Kadèr steelt wel de show van deze vertoning.tn_IMG_9019 Haar plat Gents, haar gelaatsuitdrukking, haar présence en oneliners doet de rechtbank daveren. Frans als voorzitter van het Hof brengt dan weer de rust erin. Ook Manou schittert als bordeelhouder met zijn  Oost- Europees accent.tn_IMG_9045 Kurt en Francesca, aan elkaar gewaagd. Kurt charmant afwachtend,

Francesca vol vuur

, twee tegenpolen. Allebei enorm geloofwaardig in hun rol. Carry Goossens en Peter Thyssen, komen alle twee ietwat braaf over, de ingetogen deftige vader en professor en de sullige stille klusjesman. Maar als beide ietwat in het nauw worden gedreven komt hun ware aard te boven. Het zijn dus niet zo’n stille watertjes.

Regisseur Frank Van Laecke heeft met deze sublieme cast een sterk staaltje toneel afgeleverd dat nu al in Januari te Antwerpen een vervolg krijgt. James Cooke en Bob Jennes van Uitgezonderd weten hun mensen te kiezen. Wij hadden misschien de moeilijkste rol, beslissen over hoe dit stuk zou aflopen. En onze vragen die net na de pauze aan voorzitter Jef Voorjans werden afgegeven.tn_IMG_9043

In het eerste deel was het genieten met sterke oneliners, en uitlatingen zoals : Club Aphrodite, …afro tieten …, “ …je kunt direct bij het ministerie gaan werken, zij liggen ook op hun rug van het profiteren van andermans geld … ”. Het aanleren in de club, hoe je de flos moet pakken. Een éénmalig bezoek aan een bordeel, en dan er een … knoop in leggen. Het opnoemen van de menukaart, pijpen is… “ …niet zo gedetailleerd “ riep Voorjans.

In het tweede deel werden de getuigen nogmaals opgeroepen, want wij hadden tal van vragen voor hen. Aan beschuldigde Casteels, welk weer was het ? Het regende zei hij, … en toch liep er iemand met een zonnebril rond. Luide muziek en toch het geschreeuw horend. Vader Delorge, de relatie met zijn dochter na zijn bordeelbezoek. “ ze kwam minder,…”. Geen alibi, de lessen waren al begonnen. Waar verdiende ze haar geld voor haar studies mee, de leugen tegen zijn vrouw hierover. Betty haar conflict met de webcam kamer. Over de dronken Yanosh die zijn poten niet van de meisjes kon houden, … zelfs niet van Lilly. En zij was de oudste, 92 jaar ! En de reactie van Yanosh op bepaalde vragen i.v.m. de klusjesman, zijn relatie met de meisjes. Zijn agressie. Nog meer flashbacks en de acting van Candy in deze flashbacks. Diverse redenen en intriges die ons deden twijfelen in ons oordeel.

De voorzitster van de jury werd op het podium geroepen en onder ede verklaarde ze de beslissing van de jury.

Schuldig of onschulding, … maar daar bleef het niet bij. We kregen nog een onverwachte finale !

Een daverend en staand applaus werd enthousiast in ontvangst genomen. tn_IMG_9095

 

 

 

 

 

 

8 Vrouwen, de Valk – MAZ Brugge –

Vrijdag 6 november 2018, de première avond van 8 Vrouwen. Toneelkring de Valk kon rekenen op een 250 tal toeschouwers in de Magdalenazaal. Voor we de zaal binnengingen kon je nog een programma boekje kopen, een steun voor deze vereniging die al tal van sterke staaltjes op het podium had vertoond. Tweemaal werd dit stuk van Robert Thomas verfilmd, in 1960 door Victor Merenda. En de alom gekende versie uit 2002 van François Ozon.

Wat weinigen weten is dat de BRT in samenwerking met de Koninklijke Vlaamse Schouwburg dit stuk in 1965 heeft verfilmd met o.a. Janine Bisschops en Yvonne Lex in één van de rollen van deze acht moordgrieten. Wat mochten wij verwachten, hoe was de aankleding, de onderlinge confrontaties tussen moeder, dochters, grootmoeder, kleinkinderen, huisbedienden, … en de zus van Marcel ? Acht vrouwen met elk hun geheimen en een slachtoffer op een winterse avond voor Kerst.

Reikhalzend kijken de bewoonsters van een afgelegen villa op het platteland uit naar de thuiskomst van Suzon, de dochter van de vrouw des huizes die in Engeland studeert. Ze komt naar huis om samen met haar familie, … en een nieuwe huishoudster Kerst te vieren. Ingesneeuwd en van de buitenwereld afgesloten heerst er paniek ten huize van een bourgeois dame. Marcel werd dood in zijn slaapkamer gevonden, met een mes in de rug. De telefoonleiding afgesloten, de honden die niet echt blaffen. Complot theorieën volgen, niemand betrouwd niemand meer. Elkeen is verdacht en we verzeilen in een spelletje who-dun-it. Naarmate het stuk vordert leren we de personages beter kennen, elk heeft zogezegd haar redenen, haar geheimen om Marcel te vermoorden. Is het nu het op geldbelust zijn, jaloezie,… of een maîtresse. Elk heeft een motief en panische paranoia begint de bovenhand te krijgen. tn_IMG_8860

De acht actrices ( amateurs met !!! ) schitteren op het podium.

Pascalle Chavatte als de neurotische Augustine is subliem in haar rol. Pure ADHD, pilletjes zijn zeker nodig. De jongste dochter, Catherine ( Aline Gailliaert ) een puur natuurtalent profileert zich op het voortouw op speelse wijze. Zelfs al is het in feite Bieke Becue als Suzon die de detective uithangt. Grootmoeder Mamy vertolkt door Sandra Maelbrancke speelt schitterend de rol van de oude bourgeois dame, gekluisterd aan haar rolstoel tot ze zegt : “ … die stoel zit toch niet zo gemakkelijk “. Ze kan lopen en tussen de boeken in het rek heeft ze haar vertier. De huisbediendes spelen ook prima hun rol, de eerste kent de familie en wil alles voor de familie doen, ( Chanel – Sabine Lagast ). Een nieuwe huisbediende, Louise, jong en eigenzinnig, soms opstandig. Heerlijk vertolkt door Naomi Vuylsteke. Gaby ( Michèle Mosar ), de vrouw van Marcel, niet echt bij machte om haar wet, haar heerschappij in dit huishouden te laten tellen wordt meermaals door haar dochters en familie ondermijnt. En op de koop toe door haar schoonzus Pierette ( Katrien Reynaert ), … haar gal spuwend naar dit gezin die haar broer heeft vermoord. Op elkaar aangewezen stijgt de spanning.

En ook deze eerste vertoning toonde spanning, allen schitterend acterend, maar enige zenuwen waren merkbaar. Niettemin hebben deze acht actrices ons vanavond in een heerlijk spannende witte Kerstthriller meegezogen. Het applaus en de  appreciatie was dan ook zeer navenant.

Naast de actrices verdienen ook : Koen Larnout, Dominique Berten, Marc Demeester en Johan Vanhoenacker een pluim voor de schitterende scenografie. De minieme ruiten die echt een sfeer van ondergesneeuwd gevoel gaven en de huiskamer die enorm werd betrokken in het spel. Kathy Christiaens die moeite deed voor de kostuumaankleding, grime : Els Van den Broeck en kapsels Katrien Larnout. Dit alles zorgde voor een excellente aankleding van dit mysteriespel. En natuurlijk dank aan Marc Mosar voor zijn deskundige begeleiding, muziekkeuze en regie.

Zonder veel te verraden, en toeschouwers te laten genieten op de twee laatste speeldagen ( 23 en 24 november ), enkele one liners die het publiek lieten lachen. En ook enkele leuke aparte tekstfragmenten. “ Shave the Queen “, “ Ainsi soit il “, “ Mijn dode zee zal voor u opensplijten “, … Een erfgenaam is altijd de moordenaar in detective romans,… “ Vrijheid, blijheid, rijkdom, …”. “ … en wat zijn uw nieuwe conclusies, Poirot ? ”. “ … we moeten haar benen in de lucht leggen, …”.

“ … ja daar weet jij alles van …”. “ … en wat zijn Agatha Christies meningen …”.

Augustine die flauwvalt,… : “… pilletjes, mijn pilletjes,… “. Met enkele heerlijke dialogen en spitsvondigheden heeft theater de Valk weer bewezen dat ze degelijke en bekende stukken aankunnen en er ook nog hun eigen cachet aan geven. tn_IMG_8953

En… Rowan Atkinson keek toe en zag dat het goed was !

 

Het bezoek – De Roovers & Muziektheater Transparant – Brugge –

Dinsdag 13 november 2018 was het genieten van ‘ Het Bezoek ‘. De Roovers aangevuld met drie klasbakacteurs en Lâp stonden op het podium van de Brugse Stadsschouwburg een inwoonster op te wachten die jaren geleden het nu failliete dorp had verlaten. Alles in gereedheid brengend voor een feestelijk onthaal. tn_IMG_8639 Wat volgde was niet wat ze verwacht hadden.

Verdere bespreking en beeld volgt.

Musical 40-’45 Pop Up Studio 100 – Puurs –

Zondag 11 november 2018 om 11.00, exact de dag en het uur dat de wapenstilstand getekend werd. tn_IMG_8542

De vertoning begon met een inleiding : … NOOIT MEER OORLOG …, gevolgd met een minuut stilte, “ … mag ik U vragen even recht te staan, samen met cast en crew achter de schermen “. Dan werd ‘ The Last Post ‘gespeeld door Michiel Demeyer, gevolgd door ‘ Cry For Freedom ‘  ( een extract in het Engels ) door de belleman van  Lokeren Björn Haegeman. tn_IMG_8458

The fire is burning / We lay our weapons down to rest / This war ain’t over / ‘Til all people will be free

Straight from our hearts we cry / This war has stolen too many lives / Cause for the sake of freedom we / Will die / Our songs will carry on

Oh Lord, we try , we try / To keep our dream alive / And voices will be heard / All around the world

So stand up and cry for freedom / …   tn_IMG_8548

Gert Verhulst nog even met enkele info,…

en de deuren van Cinema Rex werden geopend. De zwart wit western van Cecil B. DeMille ‘ The Plainsman ‘. Symboliek ?, inval in het land van de Indianen, Generaal Custer, Little Big Horn. De Duitsers die ons land binnenvielen, voor de tweede maal. Hitler = Custer. Beide delfden het onderspit maar met de nodige slachtoffers en gruwel. Even later zaten we in het levensverhaal van twee broers,… tn_IMG_8464

Een spectaculaire musical, die ons twee uur op het topje van onze stoel stil liet, meelevend met alle emoties die vanaf dat grootse podium ons overdonderden. Intiem, dramatisch, wat een gezin kan meemaken tijdens een oorlog. En dit was in feite maar een fragment van de vele gezinnen in deze waanzinnige 4 jaar durende oorlog.