Corona Brugse artiesten in de kijker -67 – Brugotta Awards –

‘ Sailors Don’t Cry ‘, klonk gisterenavond eens niet door de Brusselse hoofdstad ( cfr. Marc Diddens film ” Brussels By Night ” ), maar door de Brugse Stadsschouwburg. De trofee voor Life Time Achievement werd uitgereikt aan Elsje Helewaut ( Elisa Waut ).

Deze tweede Brugotta Awards had nog enkele verrassende optredens in petto. Verder verslag volgt, met beeldmateriaal van de live streaming. De Stadsschouwburg moest het stellen zonder publiek, zelfs al waren alle tickets verkocht. Covid-19 gooide hier ook roet in het eten voor de Brugse muzikanten. Maar het cultuurcentrum zond alles live uit, een live streaming naar ieders huiskamer.

In 1982 namen enkele Brugse groepen deel aan Humo’s Rock Rally, nu 38 jaar geleden opende Sam Claeys met een nummer van Fizik “ Let Me Out Of Here “. Gesteund door de Metronoom band bracht hij een prima uitvoering van dit klassiek New Wave nummer. Karel Vandendorpe, Geert Demeyer en Patrick Provoost hebben hier zeker van genoten thuis vanuit hun divan . Later op de avond stonden er nog artiesten op het podium die toen een gooi deden naar de Humo Trofee van ‘82.

Oude getrouwen, en jong talent waren genomineerd in de diverse categoriën voor de tweede editie van de Brugotta Awards.

Jordi en Mieke deelden de presentatie ( geen Chris Dusauchoit dit jaar ).

“Een uitgestelde editie “, zeiden ze, geen toeschouwers en alle anderen moesten zich houden aan de gekende maatregelen. “ De prijzen worden uitgereikt met enige vertraging, de genomineerden hebben een half jaar hier op moeten wachten “. “ Wie zal met eeuwige Brugse roem gaan lopen ?“.

Sam Claeys had het ook nog even over de uitgestelde expo ‘ 18 jaar in 1980 ‘ en natuurlijk Red Zebra.

De eerste award werd uitgereikt voor Hotspot@Bruges. De eer ging naar De Kelk. De trofeeën waren echt hebbedingen. Speciaal ontworpen met een persoonlijke toets naar de winnaar. Ontworpen en gepersonaliseerd door Geertje Vangenechten.

Tijdens het korte praatje kwamen we nog te weten dat ze iets in de kelder had gedaan samen met Peter Slabbynck.

Winnaar Vincent De Jaegher had het vooral over de vernieuwde zalen die nog niet geopend konden worden. “ Het is momenteel niet rendabel als je maar 25 man mag binnenlaten “. De tweede trofee kwam eraan, de meest zinnestrelende act, Nico Blontrock ( Schepen van Cultuur ) mag ze uitreiken in de zaal die sinds maart voor de eerste maal weer in gebruik is.

En hij was toch ietwat verheugd dat er momenteel een groter aantal toeschouwers aanwezig mogen zijn in de diverse Brugse zalen. Hij hield wel zijn hart vast voor 2021, maar hopelijk lukt het en stopt het bloeden van cultuur. Nog vlug iets over de culturele zondag op 20 september voor hij de naam uit de enveloppe haalde. Maanbar !, … Dicky Antoine informeerde ons nog even dat de naam Maanbar in feite een misverstand was. Een schilderij ( Nighthawks ? ) met een andere naam, een kleine misser ( die voor succes zorgde, o.a. in 2019 de RRR winnaar ) werd de groepsnaam. Door de omstandigheden geen normale soundcheck, er zelf voor moeten zorgen.

Een klein akkefietje met plug ins maar de song “ Samen “ ( toepasselijk in deze tijd maar dan op afstand zei Dicky ) zweefde gevoelvol door de parterre.

De derde award was voor de strafste band van het moment. Vele groepen, vele muzikanten, vele anekdotes, een schitterende stem, een uitstekende gitarist die alle registers opent. En op de koop toe ook nog een wandelend Brugs archief. Anekdotes houd hij liever binnenskamers.

Er zijn er teveel en wat mag je naar buiten brengen ? Toch een kleine verwijzing, de glorietijd van St. James, de goden van de Brugse rockscene. Ook nog even over Noëls cafeetje, toe, zijn partner in crime. De Witten, ik zie hem zo vaak niet meer sinds hij in het woonzorgcentrum zit. Leadzanger Roel Jacobus nam met plezier de trofee in ontvangst voor zijn groep ‘ Beuk ‘. Momenteel een schitterende versie te horen op hun site van Voodoo Child ( Beuk in het Engels ! ! ). Noël stond intussen op het podium om zijn enveloppe te openen. Welke band met de hardste decibels was de winnaar ? ‘ Wasted 24/7 ‘,

Mieke had ze opgezocht, niets te vinden, zelfs facebook oogde leeg. Tijdens het interview iets over een accident, de politie, … ? … niet echt een antwoord, we zullen het nooit weten. Hun album hadden ze net voor de lockdown uitgebracht, maar voor promo optredens wordt het nog even wachten. Jordi en Noël over vroeger, over Vikings In Bicycle. “ … ik fiets, ik ben wit, … ben dus een Viking … “. Dus goeie groepsnaam, lp volgt in 2021. En natuurlijk over St. James. “ In drie woorden, … J-A-M, … dat zijn letters “ zei Jordi. Drie woorden waren te kort, en even later stond St. James op het podium. Bassist Noël, drummer Jean Marie Peire ( Max , want een vent drinkt geen 25cl maar een 33 cl ), zanger Chris Claeys en gitarist Geert Devuyst. Aangevuld met op sax Geeraard De Groote en synth ( ? ). Sublieme sax en gitaarsolo’s, de typische rustmomenten voor die rauwe en hese stem. Ingetogen drumslagen, maar zo krachtig samen met dat basgeluid. Zij die St. James nooit live gezien hadden weten sinds die twee luttele songs waarom ze tot buiten Brugge tot buiten België zo succesvol waren. En zij waren geselecteerd voor de allereerst Humo’s Rock Rally. “ Sooner Or Later “  en vooral “ Hard Luck Story “ ( 1985 ). Hebben ze ooit stilgelegen ?

Antoine De Clerck, nog zo’n wandelend Brugs archief ( cfr. zijn twee boeken over de Brugse rockscene, de laatste zou uitgedeeld worden aan iedere betalende toeschouwer, maar ze zijn op een andere manier toch bij het publiek geraakt, hier en daar nog enkele luttele exemplaren ) reikte de vijfde award uit.

“ … de nieuwe garde zit in lockdown, maar als er een vaccin is springen ze er wel uit …”, dit over de vraag hoe goed hij op de hoogte was met de jonge Brugse garde. Brugs monumet werd ‘ Cowboys & Aliens ‘.

Henk en John hadden het even over de laatste 9 jaar, het laatste vinyl. De stop, de comeback, de nieuwe bassist. En de aangekondigde optredens in Duitsland. Waar ze als Bruggelingen top of the bill zijn. “ Brugs monument = Icoon ? “ zei Henk grappend… In 2021 zal het feest zijn voor hun 25 jarig bestaan.

De “ Violent Husbands “ werden uitgeroepen tot het meest memorabel Brugotta optreden. Niemand aanwezig, maar de trofee wordt hen bezorgt.

Een verschijning in oogverblindend pak ( … nog zonder spaghetti slierten zei Jordi ), … Jan Van Acker op het podium met zijn muzikanten van weleer, wel enkel wissels, want de drummer is zijn zoon. De Alley Gators, bezig met een comeback ?  Buiten enkel kleine technisch storinkjes leken ze van nooit weg geweest.

Tijd voor de uitreiking van de 7 de award : de pittigste coverband. Geen Metronoomband ( allen zijn lesgevers ) voor winnaar Cajun Moon. Met Filip Bollaert op gitaar en Carlos Van Belleghem op bas en een uitstekende drummer staat Stevie zijn man. Zijn stem, apart , ja , … “ … ik zal geen reclame maken, maar ja Jack Daniels en Marlboro ?

Ze brachten een prachtige versie van Bob Dylans “ From New Orleans to New Jerusalem “. Tevens riep hij naar de aanwezige muzikanten met mondmasker in de zaal om de zwarte mannen met masker ( de crew ) die voor het eerst weer samenwerkten hen een hartelijk applaus te geven.

Award 8 : de Tribute act ging naar Steel Orchid en werd uigereikt door directeur Filip Strobbe.

Zijn muziekgenre situeert zich van klassiek tot bleus afhankelijk van het uur en het moment van de dag.

“ Kunstenaars vormen het peper en zout van de stad “ , “ … en wij proberen ze te steunen “.

Na ontvangst van de trofee zei hij dat Madonna hen niet zo lag maar ze hebben zeker een fameus nummer van David Bowie voor de volgende tribute, … dat belooft.

De dj set award was voor ‘ Team Damp ‘, niet echt verwacht ( maar wist het al, Jordi : “ …dat is dan achter de schermen … “ ), ze hebben al enkele onderscheidingen, tijdens de lockdown periode veel gewerkt en ook veel streaming zoals nu zondag ook bovenop de Gentpoort. Kijk thuis en enjoy.

De 10 de award ging naar Doornroosje, de meest gevatte vuurspuwers. Lara Taveirne reikte  ze uit.

Nina was er stil van in haar hoofd. Zij legt haar herte bloot, op basis van HipHop muziek en haar dagboeken en tevens grote fan van medegenomineerden Grafgravers en D’ Expiditeurs. Nina Everaert is tevens één van de huiskunstenaars dit jaar.

De laatste trofee van de avond, je kon er niet op stemmen, een Brugs icoon, … ze woont wel al 20 jaar in Zarren, broer en man ook in de muziekwereld. Een winkel in Brugge. De Brugse roots blijven en haar verschijning en stem ook zelfs al ligt ze reeds lang stil, in 2015 wel een nieuwe cd maar vijf jaar later nog eens live op het podium in haar thuis, … Brugge …

Dirk De Fauw , de Brugse burgemeester leidde haar in, … lang geleden studerend in Leuven, een lieflijke stem en dito nummer. Geen enkele platenzaak kende het of haar. In Brugge bij Rombaux het gevonden meegenomen naar Leuven en het in feite grijs gedraaid op zijn pick upje die op zijn kot stond. Fan? , heel zeker.  Ook nog even over de redelijke anciënniteit van sommige muzikanten. Grijzend, kalend, … maar een nieuw jonge garde komt op en allen treden het liefst op in Brugge. “ Dat is hartverwarmend “. Els, ja een dame om verliefd op te worden, ben zelf 4 jaar jonger.

Elsje had het nog even over de groep, The Voice Seniors ( ? leuke anekdote ), de 7 cd’s, haar broer bij Ketnet. Deze award is niet ego – strelend, wij deden altijd ons ding en de rest  … volgde. Muziek is altijd mijn eerste liefde geweest.

Tijd voor muziek, ze bracht ons vier heerlijke klassiekers met die intieme dromerige zoetgevooisde stem die nog niets van de kracht en magie van weleer verloren heeft.

De Metronoom band bedankend in zijn geheel, … en Mieke en Jordi konden enkel afsluiten met een bedanking aan allen.

Foto’s : livestreaming Cultuurcentrum Brugge / Brugotta

Corona Brugse artiesten in de kijker – 66

Brugotta Awards, een driejaarlijkse stemming bekroond met een award op diverse vlakken, 2020 zou een tweede viering worden voor onze Brugse artiesten, hotspots, Brugse monumenten en acts. Decibelrijk, verfijnd of dansend. Chris Dusauchoit kon weer op zijn aparte manier tal van ons Brugs kruim voor zijn micro nemen voor een kort en krachtig interviewtje. Metronoom kon weer schitteren met tal van musici die deze academie voortbracht. En het publiek die voor verscheidene artiesten had gestemd zou live meemaken of hun favoriet in de prijzen gevallen was.

Jammer, het werd uitgesteld naar een nieuwe datum, zelfs deze werd geannuleerd. Geen publiek maar toch een aparte livestream voor iedereen te volgen op de site van het cultuurcentrum Brugge. En ook op hun facebookpagina vrijdag 18 september 2020 om 20.00.

Tussenin hebben we twee schitterende Brugotta Tributes mogen meemaken, en volgend jaar mogen onze artiesten die zich geroepen voelen het oeuvre van David Bowie aan pakken voor een nieuwe tribute.

Hoofdact van deze tweede Awards zou niemand minder zijn dan Elisa Waut. In 1984 had ze de Humo Rock Rally gewonnen, om dan bijna 10 jaar her en der aanwezig te zijn in het muziekland. Enkele jaren stilte maar rond 2015 toch een kleine opflakkering. Een nieuwe elpee en de single ‘ Love Rears ‘ ( 2020 ). Intussen 58, maar nog steeds een mooie verschijning en stem. Benieuwd, zelf is het vanuit de huiskamer om één van de iconen uit de jaren tachtig te zien schitteren in de Brugse Stadsschouwburg.

Andere artiesten aangekondigd zijn o.a. : Noël Van Oyen ( Split Window, de voorbode van Skov ), Sam Claeys, Maanbar, Alley Gators ( come back ? ) en Cajun Moon.

Corona Brugse artiesten in de kijker – 65

Ook Waregemse Koerse werd geannuleerd door het virus, geen 11 editie voor mij. En voor allen die al jaren aanwezig zijn, de organisatie en allen die dit jaarlijks in goede banen leiden. De Waregemse hoogdag van het jaar zal een jaartje overslaan.

Benieuwd wat 2021 zal brengen, zeker ongelooflijke hoeden ( veel tijd om met iets origineels op de proppen te komen om een lange bepeinzing en uitvoering ), verdwenen jockeys, paarden ? Leeftijd speelt hier altijd een rol, is het niet voor een jockey, het is zeker zo bij een paard.

Wat heeft Waregem Koerse te maken met Brugse artiesten ? Het is niet enkel een hoogdag voor de plaatselijke inwoners, het is ook een plaats om gezien te worden, op te treden in de tent van Willy Naessens, zijn het soms Brugse artiesten of verpozen ze even tussenin het publiek om dit evenement te zien en zelf gezien te worden .

Geen haag of Ierse berm dit jaar maar een aparte terugblik op mijn eerste contact met deze mega happening. Een hoed met een paard die een mondmasker draagt ? Niemand anoniem op Waregem Koerse, De camera’s registreren iedereen, zelfs ik, een biertje of foto nemend.

Corona Brugse artiesten in de kijker – 64

Augustus 2020, een leeg beukenpark, … ze stonden lang in beraad en afwachting of hun festival toch zou kunnen doorgaan,

maar die rotte corona bleef maar roet in het eten gooien. Hopelijk lukt het op 21 en 22 augustus 2021 om terug een normale editie van dit gratis festival te kunnen aanbieden aan het publiek. Voor sommige toeschouwers is dit zelfs een gezellige familie bijeenkomst. En dit vooral op zondag wanneer de kleinsten onder ons niet vergeten worden.

Parkpop is tevens het festival dat de tribute groepen in de kijker heeft gezet. Vanuit gans Europa tot zelfs erbuiten hebben we in al die jaren ongelooflijke optredens mogen aanhoren.

Diverse steden in België en grote concertzalen sprongen erop om toch maar die ultieme tribute binnen te halen. Sommige onder hen kon je hier gratis zien terwijl bepaalde zalen tot 50 euro vroegen voor een ticket.

Het kruim van de Belgische artiesten stond hier op het podium

waaronder ook tal van Bruggelingen.

2021, wordt het de negentiende editie of hebben ze iets speciaals in het achterhoofd ?  een aparte lustrum, … 20 jaar Parkpop tussen de beuken. Een cultureel kanonsschot voor een frisse en gezonde start. Misschien laten ze met een Brugse band de omgeving opschrikken dat cultuur Covid-19 heeft overwonnen. ‘ Beuk ‘, … laat ze beuken en horen dat we het overwonnen hebben, mits we voorlopig veilig de richlijnen volgen.

En mogen we weer iedereen verwelkomen en zal het niet een 1.5 meterstreep zijn om  afstand te bewaren maar één voor vuurwerk.

 

Corona Brugse artiesten in de kijker – 63

Grote festivals waar meer dan tienduizend man op af komt, en soms een Brugse artiest op het podium. Dit was normaal gezien ook zo op het Nostalgie Beach festival te Middelkerke dit jaar. Een extra festival dag werd aan het programma toegevoegd. Zondag 8 augustus, nieuw, Belgische artiesten in de kijker. Clouseau had zich in 2019 enorm geamuseerd op dit ongelooflijk open lucht festival. IMG_7314 copyVerse zeelucht inademend, in plaats van het zweet in het Sportpaleis. Dit vraagt naar meer en het kwam er ook. Zestig geworden en zeventig geworden, dit zou een unicum worden op Belgische podia. Wie ?, ja , Bart Peeters

en Raymond Van Het Groenewoud ( met een schalks knipoogje ) IMG_8252 en Milow, jij bent ook uit genodigd. ” Walter, excuseer, maar wij willen met deze sublieme artiesten op het podium staan, en … breken we misschien het record aan zee van Belgische groep ( lachje ). IMG_7284 Hou wel rekening met de Nostalgie All Stars.

Jammer, Covid-19 gooide roet in het eten, maar het excellente programma wordt integraal overgeheveld naar 2021. Zij die hun tickets hielden zijn de grote gelukkigen, … want er resten nog een kleine hoeveelheid tickets voor 7 & 8 augustus 2021 om deze eerste tweedaagse Nostalgiedag te Middelkerke mee te beleven. Hopelijk is alles dan achter de rug en mogen we weer als vroeger uitbundig de vele artiesten naar zonnige perioden zonder zorgen toejuichen.

Jammer genoeg zullen we een excellent lid van The Stranglers moeten missen, … dit zal voor hen een moeilijk optreden zijn maar ook een afscheid aan al hun fans.

 

Ashes to Ashes, Zomer in O – Oostende –

Uitzonderlijk Brugge had op 28 augustus dit stuk geprogrammeerd. Maar op een bepaalde dag werd beslist om alle resterende vertoningen van dit mooi initiatief te annuleren.  Enige dagen later het vervangprogramma van TAZ te Oostende onder ogen gekregen. IMG_0266

Dit stuk stond ook op hun programma, … onmiddellijk twee tickets gekocht, want dit stuk beloofde.

Maandag 10 augustus 2020 had de cultuursector nog een noodkreet geplaatst. Meer dan 80.000 mensen actief in de branche, meer dan 70.000 evenementen verspreid over zalen en open weides. Dit werd duidelijk met een oranje kruis met opschrift die tal van beelden sierden. IMG_0289bis

O.666, zaterdag 15 augustus om 18.00 uur te Oostende was het genieten in een fris weertje van de éénakter van Harold Pinter ( in 2005 winnaar van de Nobelprijs voor literatuur ). Zijn ‘ Ashes To Ashes ‘ van 1996 werd door Stefaan Degand bewerkt, en samen met Evelien Hanselaer spelen ze het koppel Devlin en Rebecca.  ( hij had haar ergens opgemerkt, en later opgebeld, … sinds Maart had hij niet meer op een podium kunnen staan, er moet gespeeld worden en we zien wel hoe ).

Plotseling lost ze een schot (startschot ?) om de meeuwen te verjagen (?) maar het heeft het averechts effect want tientallen vogels scheren over het speelterrein en ons, de toeschouwers.

Een dramatisch en beklemmend gezinsdrama speelt zich voor onze ogen af. Zijn ze man en vrouw, of is hij haar therapeut ? Rebecca leeft in haar eigen droomwereldje, en ééntje met geweld, ze draagt de sado – masochistische ervaringen van haar ex-vriend nog steeds mee. Devlin gefascineerd door die periode wil er alles van weten. Samen, afgesloten van de buitenwereld, in hun huiskamer, net een lockdown in deze Corona periode. Gedachten en gevoelens zweven door de kamer. Hij wil doordringen in haar apart wereldje van geweld. Met momenten is hij echt meedogenloos, er wordt geruzied en gesnauwd naar elkaar. Hij in een chic jasje en wit hemd, net een gentleman, zij in het zwart met rooie schoenen en …

een jachtgeweer bij de hand. Zal dit met een moord uit de hand lopen ?

Normale gesprekken en bevragingen worden gemixt met deportaties, fabrieken en mondkapjes. Het kussen van een vuist, de handen rond haar keel, het hoofd achterover gedrukt. De gewelddadige relatie met haar vorige vriend. Devlin rauwer vragend, deze agressief seksuele handelingen toepassend op haar. Zij overstuur, richt het geweer, IMG_0280 … Beide worden even later onderbroken door een politiesirene, … die wegebt.  ” De politie heeft het druk “, zegt Devlin. Het leven buiten gaat zijn normale gang. Devlin vliegt plots uit over een pen. “ … een pen is dat een ding, een persoon ?, … schuldig of onschuldig, … beide elkaar plots aan het af grommen, net twee  wilde beesten.

De pen, situeert zich als een metafoor. Zijn geschiedenis, zijn ouders, … “ …een pen heeft geen ouders “ zegt ze.

De lockdown situatie wordt nog eens aangesneden met het vacuüm van spelen in een stadion, … geen ziel, enkel het fluitje van de scheidsrechter. Geen mens, … een wereld zonder winnaars. Devlin wil het iets intiemers zien, “ … uit je subjectieve leefwereld “. “ … denk aan je kapper, ogen toe, masseren, … je geliefde zijn hand aan je keel, … deed hij je toen denken aan de kapper ? “. “ … nee, hij wilde me niet vermoorden, hij aanbad me “, zei Rebecca.

Hij verdwijnt even in de tuin, onkruid plukkend. Dan stilletjes, “ Liefje, liefje, … liefje liefje, … “  meerdere keren herhalend,

“ wat gebeurt er ? “, komt dichter en kust haar. “ kweeekweekwee, ..” ( knijpt in haar borst ) beide lachend, een moment van geluk en plagerijen ? IMG_0289 Devlin zet zich terug neer en begint plots te zingen  stil en  ingetogen “ Morgen Früh , …”.

Rebecca vertoeft opnieuw in haar droomwereldje. Staat recht op haar stoel en vertelt over een film uit de cinema. Devlin vraagt haar om opnieuw te beginnen. Heeft het over zijn zus en de kinderen, … “ jij bent tante “. Zijn zus heeft een mooie tuin, “ …jij hebt groene vingers, je houdt ervan “. Devlin strooit met complimentjes maar zij kan niet meer. Zelfs al hielden ze vroeger van dezelfde liedjes.

Hij met zijn vuist voor haar mond, “ … kus mijn vuist …, leg je hand op mijn keel “. Hij beide handen rond haar keel. Zij begint terug over baby’s ( hebben ze een kind gehad samen of met wie ? ), het bundeltje, de trein , de vrouw, het bundeltje wordt afgenomen. Droom of werkelijkheid, nergens ben je nog zeker van. Dromen visioenen en werkelijkheid worden prachtig dooreen geweven.

“ He’s nobody’s baby now  “.

Evelien echt uitbundig in haar vertolking, nu en dan met een oneindige blik richting publiek, wezenloos, dromerig. Stefaan gezapiger, afwachtend, maar toch met enkele stemverheffingen die de sfeer doen oplaaien.

Twee muzieknummers gaven nog een extraatje om deze schitterende vertoning van twee mensen die naast, zijdelings en op elkaar leefden. De realiteit is hard, … je kunt je beschermen in een soort droomwereld, maar altijd wordt je terug geroepen naar de werkelijkheid. Hoe cru ze soms ook is. Ook al is ze soms hard, er is en er zal altijd plaats zijn voor liefde. IMG_0274

Beide kregen een daverend applaus van de ongeveer 100 toeschouwers.

Ze werden ook teruggeroepen,

wat niet verwonderlijk was na zo’n sterke prestatie.

Sit-down comedy – Oude meesters – Compagnie Marius , Oostende

Je kan iets zodanig analyseren tot je het kapot analyseert. Analyseren om te analyseren. Betreft het nu een schilderij, een boek, een muziekstuk, … of zelfs een persoon.

Compagnie Marius nam het boek van Thomas Bernhard ( ‘ Alte Meister ‘ – 1985 ) onder handen en op hun eigenste sublieme manier creëerden ze een monoloog die door twee acteurs gespeeld werd. Anderhalf uur werden schilderijen, schrijvers, filosofen, muziek, ouders, school, … kunst en cultuur op het rooster gelegd en werd er de draak mee gestoken. Kritiek gevend tot er toch maar een fout of een punt van kritiek werd gevonden.

Wegens de Corona werden diverse optredens van deze Compagnie ( o.a. tournee in Frankrijk ) afgelast, na meer dan 100 dagen geen vertoning kunnen gevend, een klein lichtpuntje. Her en der werden kleinschalige optredens geprogrammeerd in een Corona veilige omgeving. Social distance, beperkt publiek, de nodige hygiëne en mondmaskers En in open lucht, waar Marius al voor bekend was. Bepaalde gemeenten annuleerden ook deze kleinschalige evenementen door een tweede opflakkering. Maar Zomer- O, in Oostende, een vervangprogramma voor TAZ laat nog alle optredens doorgaan.

Nadat Compagnie Marius hun première ( uitgeregend, paraplus en regenkledij waren nodig ) begin Juli in het Middelheimpark ( 10 dagen twee optredens per dag ) gaf werd er gekeken waar ze deze vertoning  nog konden laten doorgaan. Oostende was zo bij de gelukkigen om dit stuk  op 8 en 9 augustus ( twee vertoningen per dag ) aan een klein publiek te kunnen aanbieden. Plaats van het gebeuren O.666, in de tuin van een voormalige visserscoöperatie langs de Hendrik Baelskaai. De tribune van Comp. Marius moesten we missen maar iedereen zat op kussentjes op de geïnstalleerde vaste tribune. In bubbels anderhalve meter van elkaar.

Namen van de aanwezigen werden genoteerd.

Terwijl we plaatsnamen speelde er een stuk van Beethoven. Beide acteurs ietwat wachtend op die rode canapé, nu en dan op het uurwerk kijkend of aan het publiek vragend hoe laat het was. Ja, ze waren een beetje te vroeg. Afspraak was om 22.00 uur. De sonate nog spelend op de achtergrond. Een goei moment om aan ons te vragen of we het klassiek muziekje kenden. Geen antwoord, … tot toch iemand zei : “‘ Beethoven “ ?  Kris : “ Ja, maar wat ? Niemand kon er een antwoord op geven. Het zou nog enkele keren weerkomen in de vertoning. Voor de kenners : het betrof de pianosonate Nr. 17 in D- mineur Opus 31 nr. 2 van Ludwig Von Beethoven. Of beter gekend bij sommigen onder de naam ‘ Stormsonate ‘. Nog een vijftiental toeschouwers te kort. Kwamen binnen en namen plaats, intussen was het al 21.12, … “ … moeten we nog even herhalen ?, beide acteurs waren echt om 21.00 begonnen aan hun monoloog. Het viel niet echt op, maar dit is ook één van de sterke punten van deze compagnie. Inspelen op het publiek, zelfs te midden van de vertoning.

Vanavond kon het publiek hen goed horen, maar zij konden ons vanavond minder horen, … interactie is ook één van hun sterke punten. Zij die vroegere vertoningen hebben gezien weten waar dit op slaat.

We zitten aan zee, en ja, meeuwen vliegen boven onze hoofden en krijsen. Kris vouwt zijn hand tot een pistool en … IMG_0212 we zullen ze de ganse vertoning moeten tolereren. Beide : “ O ja, een uur te vroeg voor de afspraak, wachten voor we hem kunnen ontmoeten “. Dus dan maar even vragen aan het publiek, o.a. over dat kunst historisch museum in Wenen. Of iemand het kent. Toch een paar toeschouwers.

Een beetje uitleg over de zaal, de bank in de Bordone zaal met zicht op ‘ Man met witte baard ‘ van Tintoretto . 2020-08-08_140423

Vanaf dat moment gaat het vliegensvlug, Er wordt geleuterd om te leuteren, … leuteren tot de kunst dood geleuterd wordt.

Op die bank, zesendertig jaar starend naar dat schilderij. Suppoost een vriend geworden, … was er smeergeld bij bemoeid om die bank aan te slaan jaren geleden. Op deze bank kon je boeken lezen. Wat je thuis niet kon. IMG_0225 Maar lees niet het hele boek maar lees een paar tientallen bladzijden meerdere keren, je onthoudt meer over het boek. Intussen krijgen schrijvers, filosofen en andere mensen ervan langs.

De paus, grotesk, Bach en Mozart, horen / zien falen. A. Stifter en M. Heidegger worden op één lijn geplaatst. Beide worden geanalyseerd tot op de laatste miniscule pixel en wat blijkt : … dit is gemakkelijk leesbare pudding … kort samengevat. IMG_0236

De ouders in het publiek kregen ook nog wat opvattingen mee. De kilte van het opgroeien. De kindertijd is een donker gat. Je moet je er maar zelf uitgraven. Ouders begaan twee misdaden : Verwekking en onderdrukking. Ouders maken dus kinderen op een onverantwoorde wijze. De kilte van het opgroeien, kindertijd is een hel.

Je kunt dus van alles een karikatuur maken, … en op die manier ben je er tegen bestand.

Ook gidsen kregen ervan langs, of toch hun manier in het overbrengen naar hun groep.

De befaamde bank in de Bordonezaal IMG_0253 van het kunst historisch museum van Wenen kan in die zes en dertig jaar dat Reger naar ‘  De man met de witte baard ‘ zat te kijken ( uitgezonderd de maandag ) boekdelen spreken, ook met het contact daar met zijn vriend Atzbacher. Eén van die anekdotes betrof de Engelsman uit Wales met zijn chique schots jasje. Normaal geen fan van Engelsen maar die kon hij wel pruimen. Met zijn aqua brava geur. En hij had dat schilderij boven zijn bed hangen …, en erfstuk, … vervalsing, … wie ? Liever zo’n persoon dan die stinkende toeristen op zaterdagen, wat het vandaag was. Russen en knoflookgeur. Ook regeringen en parlementen kregen ervan langs : Staatsvuilnis. En  leraren zijn levensvernietigers, Ze verkleinen de kunst tot een blokfluit les. Europa of zijn inwoners, op alles hadden ze een grondige reden voor analyse. Een grote vraag was, waar gaat het naartoe met de cultuur. In het geval van Wenen met zijn erbarmelijke sanitair blijft er na enkele jaren niets meer over van cultuur. “ Ja, ik wordt ook ouder, meer wc bezoek, maar ik heb mijn angsten moeten overwinnen “.

Nog even op de kap van drukkers en het Prato museum. En ja dle genante vraag, waarom ik hier vandaag met je afgesproken had. De ganse vertoning vroegen we ons af waarom hij hier op een zaterdag had afgesproken en pas op het einde kregen we het antwoord..

Kris Van Trier en zijn Nederlandse collega, Vincent van den Berg schitterden in deze monoloog, apart, samen, door elkaar, elkaar aanvullend, verschillende intonaties. Twee en net één. Stil en beraden of luidruchtig en uitbundig. Kris : “ … iets minder kan ook …”.

Beide acteurs werden meerdere malen terug geroepen om hun applaus van het publiek in ontvangst te nemen, zelfs enkele gaven hen een zeer gesmaakt staand applaus.

Wat tegenwoordig met de cultuur, vallen we in een zwart gat ? Als het zo doorgaat hebben we binnen enkele jaren

Black, Yellow, Red Zebra / Willy Organ – Brugge –

Zanger, frontman. Journalist, schrijver. Dj., een veertigjarig stuk vinyl. Niet op zijn tong gevallen en altijd te vinden voor krasse uitspraken. Niet verwonderlijk dat hij zijn naam in 2019  mocht geven voor het Pleintje ( St. Jacobsstraat 8 Brugge ). Het beloofde een apart cultureel jaar te worden voor hem. Platen voorstellen en draaien in de kelder, een kunstige bewerking afleveren van een bestaande platenhoes of een geheel nieuw ontwerp, … maar enige tijd nadat iedereen volop bezig was met een hoesontwerp dook ook Coronavirus ( niet de strijdwagen uit de Asterix strip ), maar Covid-19 België binnen. Geen tentoonstelling van kunstige hoezen. Ook het optreden met de befaamde Brassers ( en Alk-A-Line ) werd verschoven naar december. Maar Peter kennend bleef hij niet stilzitten en besloot om diverse locaties aan te doen, met een akoestische set, Red Zebra Mini.

Op onze Nationale Feestdag was het zover. Black, Yellow Red Zebra. Peter, Sam en Chris, wie geel, zwart of rood is moet je zelf maar uitmaken. In een Corona proof omgeving konden we van een heerlijke set genieten. Na nog enkele bis nummers werd het podium vrijgemaakt voor Willy Organ.

Een concert zittend met afstand, en ook de bubbels ( zelfs letterlijke ), want indien honger of dorst, je moest het zelf meebrengen. Geen bar, te moeilijk en onverantwoord, tevens een steun aan plaatselijke horeca.

Mondmasker aan bij het binnenkomen tot op je plaats, handen voor en na verlaten van het terrein insmeren met ontsmettings gel. De stoelen aanraken was erop zitten want ze waren ontsmet, dus niet vlug verkruipen naar een ander plaatsje. Sommigen hadden wel vragen. Wat met die containerbakken die door allerhande handen aangeraakt werden om er hun afval in te gooien? Aan de ingang toch enkele die zonder masker wilden aanschuiven, vergeten , niet aan gedacht. Er werd nochtans vooraf genoeg info gegeven. Geen naam noteren aan de ticketcontrole ? Iemand had gehoord dat er een persoon niet kon en het ticket dan maar doorgegeven had. Hopelijk gebeurt dit niet al teveel, want anders voelen velen zich niet veilig. Hier en daar werden de mondmaskers het gehele optreden aangehouden, zelfs al was dit niet verplicht.

Normaal gezien een verslag zonder foto’s, geen toestemming, er was een huisfotograaf. Maar vanop je stoel om het even waar ? Geen info hier meer over ontvangen, wat te doen ?, en Zebra, geel, zwart of rood zei : “… breng maar mee … “. Op diverse plaatsen werden fototoestellen bovengehaald om beelden te nemen, dus toch enkele beelden vanop de stoel over de koppen en tussenin de koppen.

Nadat iedereen neerzat werd de Belgische vlag aangekondigd. IMG_0031 Openen deden ze met “ Polar Club “. Peter Slabbynck informeerde ons dat ze juist vele optredens gepland stonden in o.a. Andorra, Lichtenstein, Vaticaanstad,… en tal van clubs in Europa. Dit kon nu echter niet doorgaan. Dus spelen we maar hier onze grootste hits.

Hij had een vergiet mee, een nieuw attribuut, passend in deze tijd, want je weet nooit hoever het speeksel vliegt. IMG_0035 “ Kan wel gereinigd worden zeker ? “. Een korte set vandaag dus, nog Living Room en t’is gedaan,( hahahah ).  “ Paradise Lost “ volgde. Na “ The Ultimate Stranger “ stelde hij zijn kompanen voor, dit is Sam en die daar is Hazy, je ziet dat ze niet naar dezelfde kapper gaan. Tevens fier op zijn broek, een Dries Noten ontwerp.IMG_0103 En goedkoop, slechts 1 euro in de kringloop van Veurne, dus allen daarheen. Een nummer dat ze niet zoveel meer speelden  stond zelfs in ‘ De Afrekening ‘ van Studio Brussel. “ Don’t Put Your Head in a Bucket “, 1 ste week op 29, 2 de week op 30, lachend, …maar nu versta ik wel waarom we daarin stonden. “ John Wayne “ werd ook weer op zijn eigenste zelf ingeleid. De cowboyacteur, die in tal van oorlogsfilms speelde maar nooit zelf in het leger had gezeten.

De onvermijdelijke tribute kregen we ook, “ Winning “ van The Sound. Red Zebra’s frontman was enorm beïnvloed door Adrian Borland ( en ook Johnny Rotten, ja ze noemen mij soms de Brugse J. Rotten, die tanden hé ,…). “ Beiroet By Night “, ik heb er nooit een kop aan gekregen dat ze dat nummer op sommige lijnvluchten draaiden. Zijn connectie met Michaël Caine en H. Niels. Sindsdien was zijn leven nooit meer hetzelfde. Een single met een A, B en C kant. “ I Can’t Live In A Living Room “, talrijke anekdotes. De rookmachine, ergens op een optreden stond er een barbecue naast het podium, de beste rookmachine ooit en nog worsten ook. Rook en worsten, iets om door te spelen aan Scheuremans , kunnen er nog aan verdienen. “ Falling Apart “, “ Shadows Of Doubt “, … plots deden ze allen mondmaskers aan.

“ The Art Of Conversation “, … geen duct tape, … het was zijn eerste keer , moest nog eens uitzoeken hoe je dat aan moest, “ … ben net als Trump “. Tussenin nog enkele vlugge wc instructies. “ Spit On The City “, kreeg weer een ongelooflijke intro mee. Mc Donalds, Het Simon Stevin plein en een clip die opgenomen werd. Met Maaike Cafmeyer in de hoofdrol, … en een zwerver, die kwam niet af, … nog even wachten. Uiteindelijk zagen we een verfomfaaide kerel in een aftands jasje afkomen, daar is hij toch. En Maaike die riep : “ …d’as mien man …”. De set zat erop, geel zwart en rood verlieten het podium.

IMG_0144

Onvermijdelijk terug geroepen voor enkele bisnummers. Even nog iets over zijn Kung Fu tshirt, … The Rubettes,… die stok, hangt er een sjakos aan ?, ideaal voor pickpockets. En nog eens een verwittiging voor dat toilet bezoek.

Prachtige akoestische versies van “ Holidays In The Sun ( cover Sex Pistols ), “ Innocent People “, Living Room al 40 jaar de A kant, vraag het me nog steeds af. “ Neen, niet uit de jaren ’40, en ja ik hoor hier alles zelfs dat klikje van je bierblikje. Ze speelden ook nog het meest Belgisch nummer aller tijden, een mengeling van Vlaams en Frans. “ Vandaag immers een speciale dag, het zal maar een stuk zijn want ik ken de volledige tekst niet “. “ Rendez- Vous “, … “ ik wil jullie wel niet naar huis sturen met dat nummer in jullie kop, … zo aanstekelijk “. “ We eindigen met de Joy Division cover ‘ Transmission ‘ “.

“ …dance, dance , dance op het einde, … maar zeker niet dansen op het einde, ‘k wil niet de nacht doorbrengen in een Brugse cel “. Tijdens “ Transmission “ plots weer Rendez- Vous, … “ ja je kunt het er overal in stoppen “. “ … dance, dance, dance to he radio …”. Een schitterend subliem optreden, bas en gitaar spel en drie stemmen. Ook akoestisch staat Red Zebra er,  het spelplezier is duidelijk te merken, de muzikale interactie tussen rood , geel en zwart. IMG_0151 Zelfs al gauw je geen rekening met de vele maanden die ze niet op een podium konden staan. Voor herhaling vatbaar, maar dan in normale omstandigheden. Punk en New Wave lenen zich enorm goed akoestisch, maar dat wisten we al van The Stranglers met hun show in de Brugse Stadsschouwberg enkele jaren geleden.

“ En nu nor de merchant, momenteel zie je nog wa je kopt “.

Na een kleine pauze was het podium na de aankondiging voor Willy Organ, sinds enige tijd uitgegroeid bij de jongeren als een cultheld. Vanavond echter geen verklede mensen, … en ook de jonge garde niet echt aanwezig. Marginale kitsch zoals er over hem geschreven is was zeer toepasselijk. Hier en daar werd er lustig meegezongen en geroepen. Maar het merendeel droop hier en daar toch stilletjes af. En eerlijk, ik ook. “

“ Communiceer ginder via de boxen of roep je het af  ?“, … “ afroepen, mag da ? “. Een minieme soundcheck, vier noten drie woorden, korter kon niet. “ d’As in orde “.

“ Goeienavond Blankenberge “.

Een beetje hocus pocus met de armen, bezweringen als een fakir. “ Ik Ga Nooit Meer Naar Huis “,

na een halve minuut van het tweede nummer, ik wel naar huis, “ …sorry Willy … “. Elk zijn genre.

Het eerste concert in Coronatijd zat erop. Het is wennen.

 

 

Corona Brugse artiesten in de kijker – 62

Een terugblik op de Tripel Feesten.

Ook onze Nationale Feestdag in Brugge die traditie getrouw duizenden toeschouwers naar de Markt brengt voor de driedaagse Tripel Feesten lijdt onder het virus dat momenteel weer aan het opflakkeren is. 2020-04-17_081549 Reeds vier maanden worden ons tal van evenementen hierdoor ontzegd. Hou je aan de regels zodat we terug kunnen keren naar die gezellige dagen van weleer. N. Blontrock had jaren geleden nog geen idee dat wanneer hij nu iets aankondigt het als schepen van cultuur zou zijn.

Een massa volk was op de been voor onze grootste Belgische artiest die een maand later zijn zeventigste verjaardag zou vieren. Dit jaar wordt hij er tachtig, maar zijn  ” Hoop Doet Leven ” klinkt nog steeds vol overgave.

Diverse Brugse bands deelden al die jaren het podium en één bepaald jaar klonk het vanuit het publiek, ” Bolle, Bolle “, ja onze eigenste F. Bollaert

als gitarist bij Radio Guga. Het optreden was één van de beste in dat jaar.

Laurent schitterde met zijn band.

De Kreuners zorgden zelfs voor een lockdown, de Markt kon geen toeschouwers meer aan. Oude gloriën trokken op die dagen een massa volk.

The Selecter,  IMG_0211nog met een redelijk authentieke bezetting. Boney M. was jaren geleden ook een grote trekpleister. Zelfs al waren het de backings en een stand in die Bobby ( enige jaren terug overleden ) verving. Enkel Liz Mitchell kan nog als oorspronkelijk lid beschouwd worden, maar de sfeer was er niet minder om.

Hoop, IMG_7020 zoals Will het zegt, en zeker volgende maand op zijn verjaardag. We krijgen dit wel klein als we allen samenwerken en de regels volgen, hoe moeilijk het ook is.

Corona – Brugse artiesten in de kijker – 61

Een extra editie, geen typische Brugse Artiesten in de kijker dit keer maar toch een kleine connectie. Vele Brugse bands hebben hier opgetreden en vele toeschouwers waren Bruggelingen. Parkpop en RedRockRally organisatoren waren meerdere malen hier aanwezig om ideeën op te doen of groepen te leren kennen.  De 34 ste editie van Kneistival in 2019 zal nog lang in de herinnering blijven liggen, een kleinschalig evenement in 1986 dat uitgroeide tot een zeer succesrijk festival, jaarlijks door duizenden bezocht.

Ouderen konden er zich gezellig neer vleien op de trappen. Kinders speelden met de bal of reden er met go karts,… veilig afgeschermd van de straat. Ook een jaarlijks samenzijn op die trappen met vrienden of kennissen die je enkel dan weer eens zag. Het Corona virus stak ook hier een halt aan. De jubileum editie van 2020 werd geannuleerd, het is uitzien naar volgend jaar. Op dezelfde plaats ?, dat is een vraagteken want De Put wordt omgevormd tot een modern plein. Erfgoed is tegenwoordig niet zo belangrijk meer.

Zelfs De Put die meer dan 70 jaar oud is. En mee te sfeer heeft helpen bouwen van dit nog steeds gratis festival. Wat zal er dan met het monument gebeuren ? Wordt het verplaatst of toch geïntegreerd ? Wat met het speelparcours van de kinders, waar zelfs de grootvaders zonder angst voor het verkeer konden ravotten op allerhande manieren. Zelfs ieder jaar werden de kinderen door iedereen in de gaten gehouden, zodat er niets verkeerd kon voorvallen.

Donderdag 16 juli was het normaal de opener van een zesdaagse muziek entertainment dat zou worden afgesloten op de Nationale feestdag. O.a. Razorlight, Raymond en Cleymans en Van Geel stonden er geprogrammeerd.

Een overzicht in beelden van de laatste jaren.

 

Groepen die hun afscheidsoptreden gaven, artiesten waarvan we in de loop der jaren jammerlijk afscheid van namen, oude gloriën die er nog steeds stonden, maar niet meer in de originele bezetting, artiesten die online huisconcerten gaven tijdens de lock down periode, de opkomende  gender identiteit ( cfr K’ Choice ), … 500 miles afgelegd om er te geraken in die Put, bekende gasten en toeschouwers waren ook aanwezig onder de toeschouwers, verrassingen, hugs van de Truttes die momenteel niet aan de orde zijn, Quentin Tarantino stuff met ‘ Little Green Bag ‘, tot zelfs huwelijks aanzoeken, onvermijdelijke pit dances ,… De Put van Heist heeft het al gezien en meegemaakt in die jaren. Staand en zittend werd er mee gezongen, gedanst en geroepen. Terrassen in de aangrenzende straten zaten propvol, tot zelfs op de balkons van de appartementsgebouwen werd er lustig meegedaan. En de organisatie van Kneistival kan nog steeds rekenen op talrijke vrijwilligers, sommigen al aanwezig vanaf het eerste uur.