Paulus feesten – Eerbetoon Arno – Oostende

Duizenden aanwezigen, Pier en Pol was te klein. Tot in de omliggende straten werd er luid meegezongen en gejuicht voor dit ongelooflijk eerbetoon.

Van jongs af aan opgegroeid met muziek en begonnen als onbekende mondharmonicaspeler ( freckleface ).

En de betreurde Willy Willy stond mee aan de wieg van zijn carrière.

Een resem bevriende muzikanten brachten nummers van Tjens Couter, Charles et Le Lulus, en natuurlijk ook TC Matic.

Een knipoog, een groet van Arno en allen naar zijn geliefde stad en de Paulusfeesten.

Initiatief nemer Serge Feys werd luid toegeroepen voor dit mooi afscheid.

Marcel Van Thilt, Johannes Verschaeve, Maurice Van Engelen, Patrick Riguelle, Pierre Goudesone, Roland Van Campenhout, Stijn Meuris en zelfs acteur Dries Vanhegen die de presentatie verzorgde brachten vele pareltjes van Arno’s oeuvre.

Begeleid door Axl Peleman op bas, Mario Goossens achter de drum, gitarist Roeland Vandenmoortele en blazers Marc De Maeseneer en Yves Fernandez ( ietwat later vergezeld van Arno’s broer Peter ) en jarenlange kompaan Serge Feys op synth. De twee backingzangeressen Monique Harcum en ? werden nu en dan bijgestaan door Riguelle.

Uitbundige nummers, sfeervolle, emotionele, we kregen het allemaal.

Zelfs de mimiek , het spelen met het statief, de tong uitsteken, het vloeken, … en die beruchte cymbalen tijdens het nummer ” Bathroomsinger “.

Allen eindigden samen met ” Putain, Putain ” die uit duizenden kelen werd meegezongen of soms gebruld.

Hoogtepunten van enkele onsterfelijke nummers : o.a. Maurice met ” Ohlalala ” en Stijn zijn versie van ” Que Pasa ” gingen door merg en been.

De ouderdomsdeken Lulu van Charles et les Lulus met o.a. ” You Gotta Move ” kreeg van iedereen een groot applaus. Speciaal uit Gent overgekomen om dit eresaluut te brengen op Pier en Pol, Roland.

Marcel Van Thilt had al op zijn manier commentaar gegeven tussenin maar ‘ Oostende is van hem en hij is van ons ‘, deed het publiek nog meer juichen. ” Komaan je kan het, viva fucking Arno “..

Paulus Feesten – Dolfijntjes – Oostende –

Zondag 14 augustus was het rustig genieten van de sfeervolle muziek van Sugar Cane op het Paulusplein.

Eerst dat voertuig doorlaten.

Even het drumstel verlaten om een nummer van Arno te brengen.

Net op de tijd gelet want nog enkele minuutjes en De Dolfijntjes worden losgelaten op Pier en Pol.

Enorme sfeer en ambiance met een de Verre Rien toer. De Dolfijntjes, 30 jaar, en nog steeds straalt het plezier van het podium.

Het publiek dol enthousiast.

Nog een laatste bis, en na het publiek gegroet te hebben verdween deze sympathieke bende muzikanten.

Nog een reeks beelden van mijn collega, Micheline.

Paulus Feesten – Praga Khan – – Oostende –

Een korte introductie voor Praga Khan aan hun optreden begon.

Afscheidsoptredens, en een massa volk op Pier en Pol was aanwezig.

De beats werden luid onthaald, Praga Kahn is nog steeds immens populair.

Iets minder extravagant dat we gewend waren, maar de show mocht er weer best wezen. De set van hun afscheid lag vanavond vooral op de  muziek.

Bassiste ( voorheen Ruth Verelst ) = vanavond Safyée ( dochter Simi Nah die jarenlang de bassiste was ) / synth = Tylaine Van den Broeck ( tevens een gekende modeontwerpster ! ) / gitarist = Erhan Kurkun  / drummer = Geert Mariën /

Danseressen : Zohra en pinguin …naam ?? ( wie haar naam weet zend maar door )

Blonde zangeres met kepie = Marieke Bresseleers, frontvrouw Lords Of Acid trekt als twee druppels water op Margot Robbie als Harley Quin indien ze haar haar in twee paardestaarten heeft. Jammer genoeg niet meer gezien, we waren reeds richting Brugge. Een zangeres die de mannen onder ons deed kwijlen.

België, eind de jaren een nieuw geluid, techno, New Beat, Acid,…Hun debuut in 1989 met het nummer “ Bula Bula “ opende een nieuwe trend in de muziekwereld. Een aparte extravagante bende werd op ons losgelaten en algauw veroverden ze ons en andere continenten. Ook  Maurice zijn zijsprongetje – Lords Of Acid – dat rond dezelfde tijd opgericht werd ( 1988 ) sloeg vanaf de start aan. Het was wel iets donkerder en … gewaagder. Zij die ze kennen hebben vermoedelijk meer gekeken naar de danseressen dan naar Maurice. Geen schande, ze hadden een prachtig lichaam die in alle mogelijke bochten kronkelden.

Niet opgelet of ze “ Take Control “ en “ Rubber Doll ” gebracht hebben. Maar o.a. “ Breakfast in Vegas “, “ Glamour Girl “ en “ Love Power “ klonken volgens mij wel over de hoofden van een volgestouwde Pier en Pol. Of ik moet mis geweest zijn. Foto’s nemend en meedeinzend in front van deze magistrale band die we niet meer zullen zien op onze podia.

‘ …i feel one with the Universe, I’m afloat on the waves, naked… ‘. Voor zij die het nummer niet kennen “ Phantasia Forever “. Mijn favoriet.

Voor aanvang van hun optreden gaf de presentator ( naam ? ) nog enkele hoogtepunten uit hun carrière, diverse Amerikaanse films waarin hun muziek een prominente sfeer gaf.  Zoals in o.a. ‘ Basic instinct ‘, ‘ Sliver ‘, … en het enorm succesvolle game die ook naar het witte scherm zijn entree maakte. “ Mortal Kombat “.

Jammer dat Maurice op zijn 63 ste het einde aankondigde van Praga Kahn. Hoe het met Lords of Acids zit, is nog niet bekend.

“ Injected with a Poison “, we zullen steeds die prik herinneren.

Benieuwd wat hij na zijn allerlaatste optreden in de AB te Brussel ( vrijdag 9 september ) zal zeggen tegen zijn publiek.

Praga en al zijn muzikanten en danseressen hebben ons 33 jaar begeesterd met hun muziek.

En dat het nog steeds leeft zag je op Pier en Pol tijdens dit schitterend optreden dat vooral op het muzikale zijn stempel drukte van deze schitterende afsluit tournee.

Paulusfeesten – Red Zebra – – Oostende –

Eerste beelden van de start van de Paulusfeesten ( jubileum -1 ) dinsdag 9 augustus 2022.

Terug naar het normale.

Reeds veel volk aanwezig voor de Nederlandse groep Beautiful Strangers met hun Celebration of Prince.

Reeds vanaf het eerste nummer werd er overal op het plein meegedanst. Een excellente tribute maar toch met hun eigen toets.

Na bijna 2 uur een kleine pauze was het podium voor Red Zebra.

Back to the roots, terug een viertal.

Het is even wennen, want je hoort het verschil. Maar de Zebra’s waren in topvorm.

Het publiek genoot.

Beautiful Strangers : David Dam, Kris Rietveld, Jessy Hay, Anan Ya’Ari, Willem van der Krabben, Marc Mangin, Efe Erdem, Nathani Eldov en trompettist Alvaro Artime Jiménez. ( niet Randell Heye ).

Na de plotse dood van Prince kwamen enkele Nederlandse muzikanten samen om de man te eren. Wat enkel een eerbetoon ging worden groeide uit tot een tribute band.

Met hun ‘ Let’s Go Crazy ‘ show hebben ze al diverse zalen weiden, … sindsdien laten mee swingen op die funky, soul tonen van zijn purperen hoogheid.

Zelfs de ultieme Prince fan is lovend over hen. Ze imiteren hem niet maar brengen een hommage op hun eigen manier.

Ook Pier en Pol was vanaf het eerste nummer onder de indruk. Er werd gedanst, gezwaaid met hemden, funky bewegingen her en der in het publiek tot de ultieme slow, hun afscheidsnummer. Het iconische nummer die iedereen kent. “ Purple Rain “, met David die de hoge tonen van dit nummer prima bracht. Ook de samenzang met Kris en het plezier van performen werden enorm geapprecieerd door het publiek.

De band groette het Paulus publiek. Ook zij waren onder de indruk van de sfeer die hier heerst. Nog een laatste bis om af te sluiten. “ 1999 “. Na één uur en 45’ dankten ze het Oostendse publiek voor hun enthousiasme.

Nog een klein halfuurtje, tijd om de innerlijke mens op te zoeken of een toilet bezoek voor de Brugse band Red Zebra het podium innam.

Na zestien jaar keert Red Zebra terug naar hun roots, een viertal. Chris De Neve ‘ Hazy ‘ ( die in 2006 Nicolas Delfosse verving ) maakt momenteel geen deel meer uit van deze bijna 45 jarige band. In ’78 opgericht onder de naam The Bungalows met Peter Slabbinck, Geert Maertens, Jan D’Hondt en Johan Isselee. Maar al vlug omgedoopt tot Red Zebra. Met een mix van New Wave en Punk raasde de groep door het Belgische muziek firmament. En met één subliem nummer die in feite een B-kant was groeiden ze uit tot een iconische band, wel met de nodige ups en downs en band wissels.

Na enkele optredens als viertal mogen ze vanavond als headliner de opening van de Paulusfeesten afsluiten.

Openen deden ze met ” Agent Orange “.  Al vlug kwamen enkele verschillen naar boven. Geen opvallende kledij, of attributen. Alles volop op muziek en zang. Dit toch voor de eerste zes nummers want na “ Shadows “ trok ik huiswaarts. Het was de laatste tijd al enorm laat geweest. Wat ook opviel was dat Fritz  ( voor hem een moeilijke opgave van 2 naar één gitaar ) iets meer schwung op het podium uitstraalde. Red Zebra beukte, denderende drum met navenante bastonen, schrijnend gitaarwerk en een zang als vanouds. The nieuwe sound mag er wezen. Het is wel even wennen.

Nostalgie Beach festival 2022 – Nieuwpoort –

Dit jaar na 2 jaar Covid moet ik jullie allen teleurstellen.

Er was een enorm grote respons qua pers. Vrijdag 5 augustus kon ik normaal aanwezig zijn foto’s en verslag. Maar mijn collega die sinds de eerste editie meewerkte had geen accreditatie.

Wij werken als een team, dus ik heb mijn accreditatie doorgegeven aan iemand anders.

Jammer voor jullie die deze blog volgen, maar dit jaar zullen jullie een eventueel verslag en foto’s ergens anders moeten terugvinden.

Maar hier toch enkele beelden van de artiesten die dit jaar op Nostalgie staan.

oude in gescande beelden van Jim Kerr, ( was het nu Axion Beach waar ik vaste fotograaf was of Marktrock Leuven, geen idee meer. Daarvoor op zolder onderduiken in de duizenden negatieven. Er is één beeld dat toen meermaals verkocht is, Jim liggend op zijn rug, het statief boven hem houdend al zingend, maar geen idee waar ergens in mijn archief. ), sinds hun ontstaan in 1978 reeds fan. Maar sinds 1985 één van mijn favorieten in het genre. Augustus 1985 gaf voor mij de doorbraak. Werkend in cinema Menling, meer dan 30 vertoningen van ‘ The Breakfast Club ‘ na elkaar.

Op en bepaald moment terwijl iedereen in de zaal genoot van de film stonden wij in de foyer te dansen op ” Don’t You ( Forget About Me ) “.

Alle beelden van vroegere optredens.

Normaal gezien binnenkort verslag en foto’s van de Paulusfeesten.

TAZ – Regent Regentes – Oostende –

Nog 3 maal kan men in De Grote Post te Oostende deze schitterende voorstelling meemaken.

Woensdag 3 augustus werden de spelers van ‘ Regent, Regentes ‘ meermalen teruggeroepen op het podium.

Na tien jaar straalt het stuk nog steeds zijn kracht uit.

Theater aan zee vierde dit jaar hun 25ste jubileum. In normale omstandigheden was 2021 het 25 jarig bestaan, maar Covid deed de editie van 2020 de das om.

TAZ#2020 geannuleerd Blijf verwonderd!

Na overleg met het stadsbestuur van Oostende heeft Theater Aan Zee besloten om dit jaar het festival te annuleren. De organisatie schuift de programmering door naar de volgende editie

”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

TAZ#2020

Na de Nationale Veiligheidsraad en in overleg met het stadsbestuur van Oostende besluit het bestuur van Theater Aan Zee TAZ#2020 te annuleren. De editie wordt verplaatst naar 2021, van 28 juli tot en met 7 augustus.

Gastcurator Caroline Pauwels laat in het persbericht weten: ‘Ik voel de collectieve pijn, van de artiesten en gezelschappen, van alle mensen die jaar in, jaar uit alles in goede banen leiden. En niet in het minst van jullie zo trouwe publiek. Het is hard, voor jullie, voor ons, voor allen.’

Caroline

heeft toch een nieuwe kans gekregen in 2021. Gastcurator dit jaar is VUB-rector Caroline Pauwels. Ze koos voor de overkoepelende thema’s ‘verbondenheid en zorgeloosheid’ om na een zwaar coronajaar weer wat fijne ervaringen te brengen.

 Theater aan Zee mikt in totaal op 45.000 toeschouwers. Mensen hebben meer dan ooit nood aan een terugkeer naar het normale, en dat weet ook de gastcurator. “Er mag opnieuw wat zorgeloosheid en uitbundigheid in de samenleving binnensluipen, zonder overmoedig of losbandig te werk te gaan. Daarvoor is Covid nog te zeer een risicovol, sluipend gif. Het was voor velen een vreemd jaar van onzekerheid en stilstand. TAZ staat daarom ook in teken van verbinden, tussen generaties, maar ook tussen artiesten en het publiek”, zegt Caroline Pauwels. 

Foto : TAZ-curator Caroline Pauwels, coördinator Luc Muylaert en schepen van Cultuur Bart Plasschaert. © Leen Belpaeme

, maar op 5 augustus 2022, de voorlaatste dag van deze jubileumeditie is ze na een harde strijd tegen kanker jammerlijk overleden.

Het thema dit jaar was : “ Zorg “.

De allereerste editie van dit festival vond plaats in en rond Fort Napoleon.

Eén van de leuke anekdotes is dat Tom Vermeir ( momenteel Oostendenaar ) nu schitterend met zijn collega’s in “ Regent en regentes “ in 1997 toen ook al meedeed in één van de vele vertoningen.

“ De Bacchanten “, een zonsondergangspektakel. Theaterstudenten van het conservatorium Gent i.s.m. Craig Weston ( een Britse mimespeler en acteur ). Z

ZONSONDERGANGSPEKTAKELS – 4-9/8

4/8 v 20.30 u. Conservatorium Gent – “De Bacchanten” 9/8 e 20.30 u. Regie: Graig Weston Een bewerking van de oorspronkelijke tekst van Euripedes, door theaterstudenten van het Conservatorium van Gent, i.s.m. Craig Weston, in 7 tracks. Track 1. Thebes toen /Brussel nu. 2. Een swingende god met getrapte tenen en geen gevoel voor humor. 3. De “sereniteit” van de Mannen die beslissen en de grootte van hun wapens. 4. Kids en pills / dansen als politiek. 5. Een moeder die haar zoon in stukken scheurt. 6. Techno-warfare 7. Een baksteen fort geworteld in de duinen, en een plas bloed op het dak die weigert te zwijgen. Een Fort Napoleon Remix voor Theater aan Zee, over de arrogantie van de macht, een klootzak van een god, the heart of darkness en de kracht van ‘the beat’. Le texte d’Euripide retravaillé par des étudiants du Conservatoire de Gand. Sur l’arrogance du pouvoir, le mépris d’un dieu, le coeur des ténèbres et la force du “rythme”. Ein Fort Napoleon-Remix für Theater am Meer über die Arroganz der Macht, Gott, die Dunkelheit und die Kraft vom “Beat”. An adaptation of a text originally written by Euripides, performed by students from the Conservatorium of Gent in cooperation with Craig Weston (7 tracks). A remix at the Napoleon Fortress for the Theatre Festival about the arrogance of power, a lousy god, the heart of darkness and the power of the beat.

Fort Napoleon werd in 1976 erkend als erfgoed, maar pas in 1996 ( erfgoed Vlaanderen ) werd er gestart met restauraties.

Leuk weetje i.v.m. deze voorstelling : De overblijfselen van de fresco`s van Otto Pieper worden opgeknapt en de graffiti op de muren bewaard. Fort Napoleon wordt ingericht tot een toeristische attractie met een cultureel-educatieve bestemming. In 1997 maken de verbouwingen zelfs deel uit van een voorstelling, in De Bacchanten klommen de acteurs langs de stellingen omhoog tot in het fort. Het Fort is sinds de start van het festival en tot op heden een vaste stek voor workshops, Jong Werk, tentoonstellingen, muziek.

Na deze kleine trip uit het verleden terug naar de vertoning “ Regent en regentes “.

Het stuk werd geconstrueerd uit briefmateriaal ( tussen twee geliefden tijdens WO II )  gevonden op de rommelmarkt door Tania Desmet ( was de vaste fotografe van het gezelschap Ceremonia ). Een andere versie gaf Tom in een interview, Eric had ze op de rommelmarkt gevonden. Welke is juist en wie weet het nog ?

Deze werden naar een 800 tal kunstenaars gestuurd met de vraag om er iets mee te maken. Ze kreeg een 128 tal antwoorden en koos Eric De Volder zijn theater collectief Ceremonia. Zij maakten er de vertoning “ Regent en regentes “ van.

De vertoning was een dubbele viering / herdenking. Covid in acht genomen was het 10 jaar geleden dat deze theater regisseur overleed na de première van zijn stuk ‘ Woyzeck ‘ en tevens 20 jaar geleden van de geboorte van dit tragisch dramatisch verhaal van Albert, Carla en Alberts vriend René.

Zaterdag 6 augustus was de laatste dag van TAZ en ook nog éénmaal dit stuk ( wel nog enkele keren te zien in Gent ).

Ter info : ook o.a. de moloog “ Marx “ mocht deze schitterende editie afsluiten. Geen ticket gekocht, deze reeds enkele jaren terug gezien, de moeite ( zie De Verwondering ( Marx ) – Brugge – | stippypictures (wordpress.com) ).

Even een kleine geschiedenis van dit jubileum voor ik het stuk op jullie loslaat. Onder meer over één van de acteurs, Tom Vermeir, want hij stond ook op het podium in 1997.

“ Regent, en regentes “, een sober decor, een tafel met enkele attributen, een kapstok met kledij en een oude antieke koffer.

Alle acteurs geschminkt, grime, … karikaturale figuren. Het eerste moment deed het me een beetje denken aan de maskers van Ensor. De gewone mens die zijn persoonlijkheid ietwat wegsteekt. Als je verder in de geschiedenis teruggaat kwam je dit ook tegen bij de oude Grieken tijdens hun voorstellingen. Een soort afstand nemen, maar toch het publiek meetrekken in het verhaal.

Kregen we vanavond een soort katholieke vertoning ? Want het stuk opende met een Christus figuur die oprees. Diverse houdingen aannam, net vastgenageld. Rondkijkend. Maar dan zonder kruis.

Later in het stuk ontdekten we dat Albeir ( Albeir ‘ Beirken’ Beirendonk vertolkt door de intussen 54 jarige Hendrik Van Doorn. Chapeau om zo’n poses aan te nemen zelfs al ben je ook  een danser ) aan een Christuswaan leed. Zoals Doctoor Thienpont ( Johan Knuts ) het ons in een broederlijk taaltje uit de doeken deed.

Toen ik in het Sint Lucas te Gent studeerde ( katholieke school ) en onze klas overste was een broeder die net sprak zoals Doctoor.

Dit alles en voornamelijk het plastische was eigen aan de stukken van Erik De Volder ( opleiding plastische kunsten ).

Dat de originele cast hier op het podium staat mag je uniek noemen. In hoeverre deze nieuwe hernomen versie te vergelijken valt met de originele première kan ik moeilijk beantwoorden (nooit .gezien toen ). Maar veel verschil zal er wel niet inzitten, misschien iets meer gericht naar onze tijd nu.

Twee onderwijzers, elkaar kennend vanop de schoolbanken, staan op het punt om te trouwen maar met het uitbreken van WO II wordt Albeir opgeroepen. Zijn vriend René ( René Pardon vertolkt door Tom Vermeir ) gaat mee, Carla ( C. Parmentier, rol van Ineke Nijssen ) vraagt nog om op hem / op elkaar te passen.

Beide overleven het, maar niet zonder de nodige verwondingen.

Tot 4 maal toe werd de cast het podium opgeroepen.

Nog enkele fragmenten uit dit dramatische stuk, nu en dan doorspekt met psychologische verwijzingen, niet echt Freudiaans maar toch met een redelijk gehalte. De humor tussenin houdt de vertoning luchtig. Een toneelstuk zonder grote namen, maar met volkse karakters zoals u en ik, een greep uit het leven van de gewone mens. Belichting en muziek dragen enorm bij met deze uitvoering gebaseerd op brief correspondentie.

The Rolling Stones

Even een tussendoortje, The Rolling Stones. Still alive and kicking. Bijna tachtigers,… ik heb geen ticket gekocht, had mijn twijfels. Maar jammer dat ik ze nooit voor mijn lens heb kunnen krijgen. Eén van hun optredens in België meegemaakt op amper 1 meter van het podium. Wij lagen zelfs neer voor het podium en hadden ruimte om te rollen op de vele excellente nummers tijdens dit optreden. Smartphones waren dan nog niet echt ingeburgerd, en indien wel, het zou maar een pover resultaat geweest zijn, mij kennende met dit medium. Altijd enorm jammer gevonden dat er geen enkel beeld hiervan bestaat. Mick bijna mijn vingers plettend. Ik rockte mee, mijn handen vooraan op dat immense podium. Iets wat momenteel compleet passé is.

Ze 4 maal gezien in België, laatste optreden dateert reeds van in de jaren ‘ 90. De Urban Jungle Tour.

Tijdens één van deze optredens baalde ik, maar na 5 nummers zat ik in de sfeer. Zelfs al zag ik naast mij links en rechts sommigen foto’s nemen met een degelijk FOTOTOESTEL, MERDE ( hoe waren zij hiermee binnengeraakt ??? ) en de mijne zat in de autokoffer, 850 meter ver weg op de parking !!!! Balen, balen, … net zoals tijdens Bowies ” Spider Tour “.

Opnieuw een balen, mijn icoon, op amper 2 meter in een afgesloten zone.

Soit, ik heb het meegemaakt vanop de eerste rij, me enorm geamuseerd. deze ervaringen kunnen ze me niet meer afnemen, zelfs al heb ik er geen enkel beeld van.

Enkele aparte beelden van The Stones, maar dan in zand. mijn excuses dat ik Ron in het groot vergeten ben.

( binnenkort verslag vanop TAZ, en Nostalgie ) Zie jullie wel, hoor jullie wel en geniet van de beelden ).

Fayard – Zomerbar en film – Brugge –

Fayard zomerbar,  kunstexpositie FAY-ART

Vrijdag 22 juli, een nieuwe Nocturne die om 19.00 uur opende. Opnieuw 12 kunstenaars die hun kunstig talent naar buiten brengen, al gekend of om gekend te worden. Is het nu met sculpturen, beeldhouwwerken, textiel, foto’s, videokunst of met aparte installaties. Jammer dat Esther Alfvoet in laatste instantie forfait gaf. Geen idee wat de reden was. Maar het was wel jammer die aparte schilderingen op haar keramiek te kunnen zien.

Maar de overige elf artiesten waren opnieuw een ontdekking waard, je houdt ervan of niet maar elk op hun manier brengen ze hier nog tot 7 augustus hun kunst in dit kasteel ( die zich er ook enorm voor leent, en tevens dank aan de eigenaar dat we hier nog steeds onze gang mogen gaan, zomerbar, film en kunst herenigd. En nu en dan een mini benenwerk – knipoog – Moods , Eén adres : Pelderijnstraat  54  8310 St. Kruis – Kasteel les Fayards ).

Doorheen het gebouw kon je werken zien van : Lief Keersmaekers, Marleen Haertjens ( MARHA ), Martine Platteau, Nancy Taelman, Peter Van Tricht, Jan Van Kersschaever, Land Van Wynsberge, Matthieu V. Staelens, Brigitte Slabbynck, Seppe De Meyere en Lotte Wietendaele.  

Check het programmaboekje, of de facebook van Fayard  voor meer info over deze artiesten. Hier geef ik mijn mening over deze kunstwerken. De witte slingers badend in zonneschijn van buiten en belicht van onder vond ik prachtig, ik ken zelfs iemand die ze direct zou aanslaan om haar kamer ermee te versieren.

Lief haar werken, hoe ze omgaat met textiel deed me denken aan één van de kinderen van onze buren. Die witte slingers,, als je het zo mag noemen zouden door haar zeker geïntegreerd worden in haar blik hoe je je kamer een apart cachet kan bezorgen.

Marha haar werken, vooral die naast de deur, zou zeker ergens een plaatsje thuis of in de manege krijgen ( elk ziet erin wat hij ziet, maar ik kan er paardenfragmenten uithallen, en tevens prachtig van kleur ).

Martine haar genre van litho sneden , het verhaal kon mij enorm boeien.

Nancy, het voelt zo knus aan.

Peter, nooit gemakkelijk om een model volledig in haar blootje te zetten. Het moet nog altijd een bepaald respect geven aan het model, dik, dun of zoals bepaalde bezoekers zegden, … dit is anorexsia . Maar er schiet er toch ene uit, net een schilderij. De benen opgetrokken tegen de borsten.

Jan zijn Atlantikwall  sculpturen – infinity-  doen je met momenten zelfs denken aan de hoogbouw tegenwoordig in vele steden.

Mathieu, apart, geen idee wat ik er van moet vinden, is dit het einde van ons sinds de machine in ons leven kwam. Worden wij onderworpen aan de heersende technologie ?

Brigitte, anatomie verwerkt tot kunst ?

Seppe, het komt over als straatkunst, graffiti, maar het zegt misschien wel veel over jezelf, en je omgeving. Een impressie van je gevoelens ervaringen.

Lotte, moeilijk te definiëren, … we hebben elkaar niet ontmoet, en je werk blijft dus voor mij een mysterie, misschien ook zo voor de bezoekers.

Ook Land Van Wynsberge valt moeilijk te definieren. Qua videokunst ben ik een leek, maar het zag het toch apart uit, veel researchwerk vermoed ik.

Maar Fayard heeft weer enkele pracht artiesten hier voor deze tweede selectie in de kijker gebracht.

Kom af, drink er ene, grote keuze qua menu ( drank ), misschien even de dansvloer op of … neem een gezellig comfortabel kussentje mee en vlei je ergens neer om van één van de vele films te  genieten.

Wij zijn reeds enige tijd een zomerbar met nevenactiviteiten. En op deze manier leren vele bezoekers  dat er rond oktober / november een resem prachtfilms op hen wachten in de Magdalenastraat. En je weet nooit als je daar om het even wie je tegen het lijf loopt. Is het nu een acteur / actrice – regisseur – producer. Bij ons is iedereen gelijk.

Appreciatie van de eerste bezoekers. De werken bekijkend, en dan repouzen in de Fayard zetels buiten, napratend en genietend van de locatie. Of een praatje slaan met de aanwezige artiesten.

Brugge Tripel Dagen – 2

Rond 23.00 mochten we ons aan een wervelend feestje verwachten, de coverband bij uitstek begon aan hun 26 jarig bestaan. De ‘ Oh My God Tour ‘, met momenten onderbroken door dat smerig Corona beestje is sinds het normale razendsnel door zalen en festival terreinen gevlogen als een muzikale orkaan.

Miss Kitty K, Mr. Animal G, Mr. PH Morris, Mr. Stereo Steve, Mr. Phil The Face en Mr. S.L.Y. de Dilbeekse band weet sinds 1996 hoe je een feestje moet bouwen. Let’s Get party, The People’s Party, The Empire Strikes Black, Elephantastic, … is het nu in het wit, in het rood, in het zwart of in het grijs, deze groep muzikanten weten hoe je in een mum van tijd de sfeer erin moet gooien. drama, kitsch, zwaaien met vlaggen, de bijbel bovenhalen, elkaar plagend, een bandlid in de kijker plaatsen met die ultieme song. En het vrouwelijke lid van de band alle ruimte gevend. Een gebrilde zanger die vol energie zich het podium toeëigend, een rustige synth speler, een gestoorde basspeler, een sublieme oudere gitarist met uitstekende stem en een beest achter de drums.

Sly, Animal en Phil, sinds 1996 bij elkaar hebben steeds vol energie schitterende opzwepende sets gebracht.

De andere leden die er in de jaren bijkwamen hebben sinds die tijd bewezen dat Les Truttes momenteel een hecht geheel vormen. Zowel op muzikaal als op vrienden vlak. en dit merk je steeds op het einde van hun shows hoe ze elkaar begroeten, omarmen en complimenten geven.

Een coverband die niet verlegen zit om bekende bands te parodiëren, instrumenten gebruiken zonder dat er enig geluid uit komt ( gitaar, synth, panfluit ).

Queen, Joan Jett, Lady Gaga, … passeerden de revue.

Op een bepaald moment kwam hij met zijn boek ( bijbel, agenda of … the good book ), … wat er vandaag instond was een soort sprookje. Een klein dorpje, een gemeente ergens in 2022. Luisteren naar een prinses, … en de mensen daar konden goed applaudisseren, … en een slimme meneer met een bril en een fluit … Elk optreden weet hij hoe hij het publiekmoet inpalmen met zijn boek en welke nummers de sfeer doen oplaaien.

” Let It Go “, ” Only Girl “, ” My Heart Will Go On “, ” Ace Of Spades “, … ” Seven Nation Army “, en het prachtige nummer ” Can You Feel the Love Tonight “, gezongen door de drummer.

En als bis eindigend met opzwepende Franse Techno en House nummers die het publiek volmondig mee brulde.

Les Truttes hadden nogmaals bewezen waarom ze op hun manier de ultieme Vlaamse coverband zijn.

Nick Blontrock, zoon van nam de presentarie van deze feesten voor zijn rekening.

Nico heeft zijn opvolger gevonden. Hij eindigde met nog een kleine hint om allemaal af te komen op de Nationale feestdag, gezellig samen zingend. ” Que Sera Que Sera ” was na middernacht al een voorbode die uit de boxen galmde.

.

Brugge Tripel Dagen

Het driedaagse muziek festijn kon weer doorgaan na de Covid onderbreking. Tevens een jubileum, 20 jaar feest onder het Belfort.

Verslag van de tweede dag ( woensdag 20 juli 2022), ‘ La Folie Jolie ‘ gemist. Om 21.00 stond Johnny Logan op het podium. Geflankeerd door Lou Roman en zijn band.

I’am Johnny Logan, but you can call me Reindeer

Johnny of Mister Eurovision of … reindeer werd luid verwelkomt door het enthousiaste publiek. Hij groette het publiek met ” Hoe gaat het ?”. Geen grote hitte, dus ideaal om volop mee te zingen en te dansen.

Naast een sterke set grapte hij ook tussendoor, zoals ” … this is a nice picture, … an irishman drinking water, bah I hate it “.

en appreciatie voor zijn begeleidende band danste hij ook nog eens met één van zijn backing vocals.

” What’s Another Year ” en … ” Bruges, 12 points !” Met dit nummer had hij ook weer een grapje voorzien. ” ” This 42 year old song could have called ‘ What’s Another Ear “. ” If you can’t beat it eat it “. Revererend naar Mike Tyson.

” Hold Me Now ” konden zeker niet onderbreken tijdens dit schitterend optreden. Ze hadden hem ooit eens de vraag gesteld wat hij van het Eurovision song contest vond. ” I never lost one ! ” was zijn antwoord.

Maar we werden verwend met nog tal van pracht songs. Zoals ” Galway Girl “, was gericht naar een vriend uit Brugge ( Carlo ), …” ok you brought your mother with …”. Ik zal het wel merken wat de reactie is zei hij.

Plots schakelde hij over tijdens één van zijn bekendste nummers. Hoe zou het zij als Elvis het zong, … of Placido Domengo. Zijn bewegingen en stem timbre waren subliem. Het publiek genoot ervan en hij kreeg een enorm applaus.

Schitterende versie van ” Hallelujah “, ook een nummer dat hij enige tijd niet meer had gezongen. ” Kiss”, Tom Jones’ cover versie van Prince. ” But first a zip of water, I’m getting old you know “. ” Guess , – I’m 68 “. ” This is a special text for the lady’s, … and also for you guys “.

Tussenin bracht hij ook nog dat heerlijke ‘ Whiskey ’n Beer ‘ song, een traditionele Irish -Celtic folk song.