Daverend / Unplugged – Brugge –

Cold Saturday Night tn_IMG_6237 copyopende zaterdag 17 maart 2018 het unplugged concert in Daverlo met een intiem concert in een gezellige huiskamersfeer. Akoestisch, en voor hen de eerste maal dat het elektrisch geweld aan de kant werd geschoven. Een jonge bende

die vanavond bewees dat hun nummers van een sterke kwaliteit zijn, en een enthousiast publiek wou nog meer. Geen bis, een kleine pauze en set wisseling voor de hoofd act tn_IMG_6264Vikings on Bicycle.

Noël Van Oyen en guests, eigen songs ( cfr. cd ), covers en klassiekers tijdens deze akoestische set, afwisselende zang en geruggesteund door een schare van Brugges  beste muzikanten.

Een heerlijk hoogstaand optreden dat zelfs nog iets langer mocht geduurd hebben. Noël ontving de honneurs en riep zijn kompanen terug het podium op voor nog één bis dat onder applaus onthaald werd, enkel Sam ontbrak.

( verder verslag en beeld volgt )

Slachtinge – Oostende –

Tom, Lien, Mathias en Maaike tn_IMG_6148van Theatermakerij Het Eenzame Westen schitterden donderdag 16 maart 2018 op het podium van De Grote Post te Oostende met hun West Vlaamse bewerking van het toneelstuk van Yasmina Reza.  Een uitverkochte zaal bezorgde hen een daverende ovatie. De West Vlaamse versie van het veel gelauwerde stuk ‘ Carnage ‘ werd enorm gesmaakt en de hilariteit klonk alom in de zaal.tn_IMG_6154 Het West Vlaams is nog steeds één van de sappigste dialecten, die we moeten koesteren.

Verslag :

Donderdagavond 15 maart 2018, voor een uitverkochte zaal bracht Theatermakerij Het Eenzame Westen ‘ Slachtinge ‘ ( De God van de Slachtinge ), een stuk integraal gebracht in het West Vlaams dialect van Torhout met nuances. Wie reeds vorige producties van dit gezelschap (– Het eenzame westen – en – In volle zee –) gezien had wist dat dit weer een sappig staaltje toneel ging worden met al het moois dat het dialect eigen is. ‘ Slachtinge is een bewerking van het befaamde toneelstuk van Yasmina Reza ( Le Dieu du Carnage uit 2007 ), in 2011 prachtig verfilmd door Roman Polanski. De twee ouder gezinnen die samenkomen om het jammerlijk incident van hun kinders te regelen worden vertolkt door Lien Degraeve ( Annette ) , Tom Ternest ( Alain ), Mathias Sercu ( Michel ) en Maaike Cafmeyer ( Véronique ).

Hun kinderen Ferdinand en Bruno, twee vrienden hebben een akkefietje gehad. Bruno is met een stok geslagen en heeft hierbij twee snijtanden gebroken, Ferdinand toont geen berouw. En Bruno heeft de naam van de dader genoemd. Michel en Véronique nodigen de ouders uit om dit uit te praten en een oplossing te zoeken. Wat eerst op een deftige wijze lijkt te gebeuren escaleert …

Aan de ingang van de zaal kregen we een klein boekje, een leidraad in het dialect, dat ons wegwijs maakte in het taaltje van de vertoning. Terwijl we naar onze plaatsen gingen nog een opmerking gehoord dat er op het scherm een vertaling zou geprojecteerd worden. “ Leuk, want ik ben niet echt thuis in het dialect “ zei de ene vrouw tegen haar vriendin. Dit zou later blijken tijdens het stuk dat dit niet echt klopte. Het podium werd ingenomen door een groot rad, een soort boekenrek en bovenaan een fauteuil. Een salontafeltje op de voorgrond met een bos tulpen geflankeerd met een grote staan lamp. Een apart panterachtig tapijt omcirkelde dit alles.

De acteurs speelden van in dit rad zich richtend naar de zaal,

foto07-f7689e58a9423094165f847149fcb531-fotoboek-m

copyright Els Coppens

zelfs al converseerden ze naar elkaar, de blikken bleven op ons gericht. Vreemd, zijdelings theater. Naarmate het stuk echter vorderde, veranderden ook de blikken. We zaten middenin een aparte huiskamer, de situatie over de beide kinderen proberen te regelen. Alain, advocaat, werd constant opgebeld en was enkele zaken aan het regelen, in het Duits. Deze vertaling werd op het scherm geprojecteerd. Véronique nam het initiatief om alles in goeie banen te leiden en een oplossing te zoeken, nu en dan een kleine reactie van haar man. Enkele beamingen van Annette en aparte uitlatingen van Alain dreven Michel tot meer reactie op de situatie. Annette werd plots onwel, het rad nam steeds meer een prominente plaats in.

de_standaard_2-f7689e58a9423094165f847149fcb531-fotoboek-m

copyright Greet Pattyn

Een duisternis op het podium en een hamster ( Michel ) die doldraaide in zijn rad. Twee voorgaande incidenten die met de hele situatie te maken hadden vormden een mooie intermezzo om de beide ouders weer samen te brengen. Drank werd bovengehaald en het rad draaide meer en meer. Het beschaafde gesprek met alle nevenaspecten escaleerde in een verbaal boks partijtje met de nodige dialogen, humor en gespuug wederzijds.

foto16-f7689e58a9423094165f847149fcb531-fotoboek-m

copyright Els Coppens

Komisch drama, op het randje van beschaafd zijn. Zatte opmerkingen, maar waarheden die pijn deden kwamen naar boven. Hilarische beelden speelden zich af onder onze ogen, maar deden ons ook eens in eigen boezem kijken hoe sommige simpele dingen kunnen escaleren in een wedstrijdje egotripperij en persoonsbeschuldiging. Het sappig dialect met tal van zegswijzen versterkten dit stuk en brachten het op een niveau die velen van ons kennen.

DSCF3213-f7689e58a9423094165f847149fcb531-fotoboek-m

copyright Greet Pattyn

Als de drank is in de man, is de waarheid in de kan. En je eigen kind is nog altijd beter dan …

Het was niet verwonderlijk dat deze vier klasbakken met hun dialect de zaal in hilariteit hadden gezet en een grote ovatie kregen van de uitverkochte zaal. Zij die jammer genoeg geen kaartje konden bemachtigen of dit stuk wilden zien : hou de herneming na de zomer op diverse plaatsen in de gaten.

Slapend Rijk – Brugge –

Dinsdag 6 maart 2018 stond SKaGeN met hun productie ‘ Slapend Rijk ‘ op het podium van de Brugse Stadsschouwburg. Een maatschappelijk stuk dat zeer herkenbaar is in deze tijden van zoeken naar andere energiebronnen. tn_IMG_6134

De schitterende cast kreeg een warme ovatie van het niet zo ( jammer ) talrijk publiek.

Verslag :

‘ Slapend Rijk ‘, een hedendaags thema gebaseerd op het boek van Juli Zeh ( een Duitse schrijfster die haar roman uit 2016 omgezet ziet naar het toneel ) – Unterleuten -. Een dorpje ergens in Duitsland, een lege gemeentekas, de typische buren perikelen en gedachtegangen, intriges. Een windmolenpark project brengt de nodige rumoer en opschudding in het dorp. Speculatie begint. Welke gronden komen in aanmerking, de grootte en hoeveel verdienen we eraan. Kleurige figuren elk met hun principes in hun kleine leefwereld reageren op deze komende veranderingen in hun dorp.

Terwijl we plaatsnemen in de zaal zien we op het podium een ietwat rommelig decor, toch op het eerste gezicht.

De acteurs her en der plaatsnemend in deze bizarre omgeving. Muziek gevolgd door een off screen ( podium ) stem leidt ons het verhaal binnen, enkele citaten die belangrijk zijn voor het verhaal naar voor brengend : Sysiphus, cfr. Griekse mythologie symbolisch voor het karakter van Gombrowski en een verwijzing naar Don Quichote en zijn windmolenstrijd.

Plots begint een baby te huilen, een koppel, Jule en Gerhard, in de zetel met hun kind, iets verderop een figuur met kruk aan een tafel, vooraan iemand met rokende autobanden.

Het decor op het podium loodst ons binnen in het dorp, in de huiskamer, … van de inwoners. Groene jongens, luchtverontreinigers, bouwinitiatieven, en daarboven staat Gombrowski ( een rijke boer ) die alles naar zijn hand wil zetten

( Marjan De Schutter zet een indrukwekkende afbeelding weer van deze man ). En een speculant ( rol van Mathijs F Scheepers ) die een graantje wil meepikken met de bouw van dit project.

Het bijna 700 blz. tellend boek van Juli wordt met off screen/podium stem en muziek vertolkt op het podium leiden de diverse fragmenten en rolwisselingen in. Zes acteurs nemen twaalf rollen voor hun rekening, kledij en decorwisseling gebeurt op een zodanige manier dat er geen onderbreking in het verhaal is. Schaller, de autobanden verbrander speelt tevens de rol van burgemeester ( Korneel Hamers ). Marjan en Mathijs geven naast hun rol als speculant en Gombrowski ook gestalte aan het groene gezin met baby. Linda ( Clara van den Broek ), die haar paardendomein uitbouwt speelt tevens Katrijn, de dochter van Kron. Mankepoot, communist, marxist Kron wordt vertolkt door Valentijn Dhaenens . En jong geweld Lois Brochez neemt drie rollen voor haar rekening. Enerzijds Gombrowski’s secretaresse Betty, Schallers dochter Miriam en woordvoerster Pilz van Ventro Direct. ( drie rollen en dan nog eens een uitstekende stemverdraaiing voor Kroontje.

Een dorpsvergadering wordt ingeroepen door de burgemeester, het woord is aan Pilz aangesproken met Mevreer ( een transgender ), man of vrouw ?, en voordrachtgeefster van Vento Direct die instaat voor de windmolenconstructie.

Lawaai en geruzie in de zaal tot je plots een speld kan horen vallen wanneer er over bedragen gesproken wordt.

A Kill Joy ( Gerhard ) en Moover, enkele woorden die Linda gebruikt om een dorpeling en zijzelf te karakteriseren.

Een verdwijning van een kind ( Kroontje ),

Feedie de hond, verhaalstructuren die elk op een originele manier in beeld gebracht worden.

En de ruzies en vetes die uitgevochten worden onderling leiden tot een catastrofaal einde van enkele personages. Apart is hierbij de uitbeelding met een speelgoedauto van een fataal ongeluk van één van de dorpelingen.

Videobeelden, vlogs worden achteraan het scherm geprojecteerd om het verhaal te steunen.

Diverse genres van muziek gebruikend die mooi aansluiten met de sfeer die er momenteel heerst of komt. ( o.a. “ Gute Nacht Freunde “ van Reinhard Mey ). We krijgen ook een flashback met Kron in een hoofdrol, wat gebeurde er die nacht en wat vloeit / vloeide er uit voort ?

“ … eet mij, drink mij , was met mij, … “ , de laatste woorden van een dorpeling, een mooie symboliek beëindigt de weder vaardigheden van de inwoners van Unterleuten.

Een uitstekende bewerking van de roman door Mathijs F Scheepers die de sfeer van kapitalisme en communisme in een fictief Oost Duits dorp weergeeft. Ook decorbouwster Lidia Nagibina die met een wirwar van attributen een gans dorp op scene brengt verdient een felicitatie.

Een welverdiend applaus van de aanwezige toeschouwers

viel de acteurs te beurt voor dit ecologisch stukje theater van bijna twee uur die ons nog eens met de neus op bepaalde feiten heeft gedrukt.