Rat Pack – Nat King Cole – Brugge –

Dree Peremans, met zijn VRT Big Band ( 18 man / vrouw sterk – 4 trompettisten, vijf saxen, één tenorsax, vier trombone’s ( – Dree’s niet meegerekend – ) drum, piano, gitaar en contrabassist, stonden zondagnamiddag centraal tijdens het Nostalgie concert in de Brugse Stadsschouwburg. De intro van N.K.C. zijn tv show werd ingezet. ” Pick Up Yourself “. Een nummer dat 103 jaar oud was. Nat zijn show startte in 1956, duurde drie seizoenen en werd dat wegens diverse redenen gecancelled. Maar het was wel de eerste zwarte artiest die meer dan 50 afleveringen op tv kwam sinds 1956 en met een breed gamma van artiesten die hun stempel gedrukt hadden in die vijftiger jaren. King Cole de jazz pianist.

@Gottlieb

De muziek, en vooral de onvergetelijke nummers van de Amerikaanse jazzpianist, songwriter, zanger Nat King Cole bekoorde een degelijk gevulde zaal. Met achteraf nog een bal in de foyer waar ze konden dansen op die sfeervolle songs ten tijde van de Big Bands en Crooners.

Dree had drie gastartiesten mee, en zelfs een onverwachte vierde, om die sfeer van de crooners uit de vijftiger, zestiger jaren nog eens in zijn volle glorie te brengen.

“ Unforgettable “, “ Smile “, “ Let’s Face the Music “, “ Lullaby “, “ Watcha’ Gonna Do “, … waren slechts enkele van die schitterende nummers die gezongen werden door Sophie,

Sandrine ( naast hun pop songs, hebben ze ook ervaring op andere genres tot zelfs musical en onlangs toerden ze nog samen om Ann Christy te eren )

 en Yannick Bovy ( The American songbook is hem niet vreemd ).

Tijdens de setlist twee aparte nummers : “ Mona Lisa “, … Yannick wou het zeker in de setlist.  Zonder orkest maar wel met een eigen arrangement van Marijn Daniels ( oprichter VRT band ) op contrabas. Samen met gitarist ( Erwin Maussen ), piano ( Vincent Goris ) en drummer ( Geert Gielis ). Een heerlijk muzikaal schilderij.

En ook ‘ Toen Nat King Cole van de Liefde zong ‘, van Will Tura ( 1983 ), … maar vanmiddag in de Engelse versie “ Walking My Baby Back Home “ ( 1930 van Roy Turk,…  en in 2008 was dit tevens het virtueel duet van Nathalie met haar vader die het in de jaren vijftig vertolkte ).

Vanessa Van Hove ( presentatrice bij Radio 2 en enorm op de hoogte van crooners en dan vooral The Rat Pack ( met Frank Sinatra als bekendste ) praatte de songs aan elkaar met nu en dan enkele weetjes over Nat en de nummers. Zij was de vierde guest, onverwacht, wie had gedacht dat ze zo kon zingen.

 Samen met Yannick, Sandrine en Sophie namen ze afscheid met “ L-O-V-E “.

Vol enthousiasme namen ze het gigantisch applaus in ontvangst.

Yannick, Sandrine en Sophie dompelden ons onder in enkele van Nat’s onvergetelijke songs. Tussenin zorgde Vanessa voor enkele feitjes tijdens Nats leven.

Arno

Een muzikale vriend is vandaag heen gegaan, een vriend ook backstage en een vriend op café als we elkaar tegenkwamen, … tot zelfs op die terras in Brussel … nu een lege tafel …, over alles en nog wat bezig babbelend, gezellig van onze koffie slurpend.

Enkele beelden hoe ik hem herinner. Oostende die rooie loper op 6 maart 2022 was er teveel aan, dat was Arno niet meer. Ik bleef thuis. Dit IS ARNO.

Serge spelend ” Les Yeux de Ma Mére “. Toen alles nog goed was.

Dit is, was Arno, … hem kennende sedert 15 augustus 1981.

Een icoon is gestorven, enkel dagen minder dan één jaar voor het overlijden van zijn kompaan Paul Couter ( cfr. Tjens Couter ).

Iemand van ons – Brugge –

Iemand van ons, daterend van 2005 ( o.a. reeds opgevoerd in Brugge – de Werf – ) met o.a. Janine Bischops en Reinhilde Decleir, twee van de stuwende krachten achter deze voorstelling kreeg een nieuwe remake. Wegens de Covid perikelen, uitgesteld en verplaatst. Maar op donderdag 21 april konden we weer genieten van deze aparte vertoning vanuit een bed. Enkele acteurs werden intussen vervangen, … want Reinhilde overleed jammerlijk op 6 april 2022. Ook Janine was er niet meer bij.Ook moest het gezelschap in die tijd afscheid nemen van Sam Bogaerts, één van hun compagnons van in de start van dit project.

Maar met een nieuwe cast genoten we van een anderhalf uur theater vanonder de lakens.

Cast :  Mark Verstraete ( 1948 – toneel o.a. Dit zijn de namen – tv/film o.a. Boerenpsalm, Boys, Los Flamingos … / De bossen van Vlaanderen, De Kotmadam, De zonen Van As De bende van Jan De Lichte …).

Bob De Moor ( 1949 – Olivetti 82 , Huisbezoek met Chris Van Den Durpel, Aspe Moord in het theater, Vergeet het, De Mannen, / De bossen van Vlaanderen, Aanrijding in Moscou, Stille waters,…).

 Kristin Arras (  1948 – … Thuis als Mathilde Reimers, De kotmadam, Samson en Gert, De zaak Alzheimer ).

Mieke Verdin (  46 jaar, een rasechte podium actrice en nu en dan ook op tv / film…King Lear, Moeders, De Palestijnen, Augustus ergens op de vlakte,.. )

Els Olaerts ( 1957 – Kwinten Van Heeden en Els O., Muy Complicado, Beginners, Hoogspanning, De hel van Tanger, Blinker,Professor T, Aspe, Heterdaad, Lost Luggage …en Loslopend Wild )

Mieke De Groote ( 1958 – voornamelijk theateractrice, Risjaar drei, Augustus ergens op de vlakte, Drie zusters, Goed, Macbeth, en diverse rollen op film-tv vlak, … o.a. De Familie Claus, De Twaalf, Beau séjour, Cordon, Van vlees en bloed,…).

Zes doorwinterde acteurs.

De zaal binnenstappend, werden we al geconfronteerd met de 6 acteurs die knusjes onder de lakens de toeschouwers in de ogen keken. Sommige toeschouwers ietwat gegeneerd in het passeren namen stil hun plaats in.

Anderhalf uur werden we ondergedompeld in politiek en liefde.

Politiek is … , Liefde is … elk knus onder de witte lakens had er zijn opinie over. En politiek en liefde kwamen soms zeer nauw bij elkaar. ” Keuzes maken, kleur bekennen, water bij de wijn doen en op je bek gaan. Soms offers brengen. af en toe en scheve schaats rijden en niet uit de biecht klappen ! Delicaat.

Kiezen tussen de pest en Corona. Je kan wel eens verkeerd zijn. Je kan afgeschoten worden en een mes in je rug krijgen.

Enkele van de citaten, opmerkingen, … die vanuit de lakens het publiek werd voorgeschoteld.

Even denkend, een scenarioboek bovenhalend, … iets checken, intussen speelde de song : ” 1-2-3 ” van Catherine Ferry. ( o.a. Bob’s voeten wiegden mee op het nummer ).

Soms dingen verzwijgen, ruzie maken om zich te kunnen ontwikkelen, … de Liefde nam de politiek over.

Tussenin al deze opmerkingen, waarheden of opvattingen zaten ook enkele kunstige en geestige one liners die het publiek tot een grote lachbui liet ontbarsten. ” …de kat ( of was het rat ? ) uit de boom kijken om te kunnen vogelen “. ” … het is niet de lengte die telt maar de breedte ..”.

Een derde stuk ging over hun ervaringen, herinneringen, anekdotes, … soms aanleunend aan die politiek en liefde. Citaten van o.a. Nietzsche, De Bauvoir,… tot zelfs Goedele Liekens werden erbij gesleurd. Nogmaals werd er enorm gegierd door het publiek tijdens enkele uitspraken : o.a. ” … in de liefde is vooral het begin prettig, het is dan ook leuk om te herbeginnen … “. ” … in de liefde kan je je een kater drinken dor een poes …”.

Zefs het publiek deed plotseling mee : ” … in de liefde worden vlinderkes soms rattekes ..”.

Na nog enkele rake opmerkingen werd er plotseling nogmaals door Bob het kaftje vanonder de lakens bovengehaald ( het scenario ?, ).

Een kleine pauze, het nummer ” Real Love “. uit de boxen.

Politiek is … , Liefde is …., werd overgenomen door herinneringen, anekdotes, weetjes,.. maar op wie sloegen ze ?

” … wit scheerschuim steekt af op het geel van vaders tanden …”. ” … kastanje bomen op de speelplaats … “. ” … een klets op de billen … “. “… theater was de beste keuze, … echtscheiding, … militaire coup in Chili in 1973, … de moord op Kennedy, … mayonaise, een dwarsfluit en genitale wratten tot neuspeuteren in bed toe “.

Alles begon met : ” Iemand van ons “, de titel van dit Tristero stuk.

” … een slag geven aan de regisseur, …fado masochistisch gedrag, … teen- en vingernagels verzamelen, … graag overdrijven, … tot liegen “.

Zijn / haar grootste succes , outstanding in zijn / haar carrière : Olivetti 82. Voor wie dit kent weet dat het over … gaat ( cfr. foto ).

copyright Malpertuis

Een nieuwe pauze, het zwart kaftje vanonder de lakens en het kinderliedje : ” A Ram Sam Sam ” ( A ram sam sam, a ram sam samGuli guli guli guli guli ram sam samA ram sam sam, a ram sam samGuli guli guli guli guli ram sam samA rafiq, a rafiqGuli guli guli guli guli ram sam samA rafiq, a rafiqGuli guli guli guli guli ram sam sam ) vervulde de zaal.

Er kwam nog een uitlating dat ze blij waren om na maanden van inactiviteit … om weer eens samen in bed te kunnen liggen.

En nogmaals steeg een enorme hilariteit uit de zaal op toen Mieke De Groote zei ‘Iemand van ons ligt al een halfuur met een natte onderbroek onder het laken, omdat iemand van ons zijn/haar flesje water niet goed toegedraaid heeft.’

Iemand van ons … wil nog een theatergezelschap oprichten.

( wordt nog aangevuld met enkele leuke oneliners )

Uit bed stappend, de rondgeslingerde kledij aantrekkend, ( … je kon een speld horen vallen, want ze kwamen naakt of halfnaakt vanonder hun lakens, … ) en alle acteurs konden het applaus van een zeer tevreden publiek in ontvangst nemen.

Knetter – Brugge –

Woensdag stond Ultima Thule nog eens op een Brugs podium met een nieuwe vertoning. Het MAZ, redelijk gevuld ( veel schoolgaande jeugd – een verplichting of een opdracht / thema voor in de klas ? ), genoot van deze aparte voorstelling met een apart thema. Het onderwerp van ” Knetter “,

copyright Ultima Thula

was dan wel niet een feel good stuk. Maar met de manier hoe het gebracht werd was het toegankelijk voor iedereen vanaf 10 jaar.

Twee acteurs, man – vrouw, overliepen hun vriendschap, contact, relatie op een aparte plaats.

copyright Ultima Thula en Brugse Stadsschouwburg

Sinds de première en Covid nam Tom Ternest de rol over van Joris Hessels.

Samen met Dominique Collet werden we in een tijdspanne van 75′ meegezogen in hun relatie. Vader, zoon en een patiënte. ( simpele manier, wie is vader, wie is zoon, … een bril ).

Het stemde ons tot nadenken. Iedereen kan genezen worden, maar bij de ene gaat het vlugger dan bij de ander.

Na de voorstelling werden beide acteurs tot drie maal toe terug geroepen op het toneel om het overdonderend applaus in ontvangst te nemen.

The Bentleys & The Bendellas – Brugge –

Zondag 10 april was het weer eens ouderwets genieten met songs van o.a. Roy Orbinson, Elvis Presley, Nancy Sinatra, Sonny and Cher, The Doors, en vele anderen.

The Bentleys openden ” Rock’ an Roll Music “.

Samen met The Bendellas eindigden ze een schitterend optreden vol klassiekers uit de jaren ’50, ’60 en ’70.

Verslag van dit optreden met enkele beelden binnenkort.

‘ Café Louwyck’ # 3 — Sam Louwyck – Brugge –

In het cultuurseizoen 2021-2022 was Sam Louwyck één van de huiskunstenaars van Cultuurcentrum Brugge. ( ook Sylvie Crutelle en Anna Vercammen worden dit jaar in de kijker gesteld ).

Sam Louwyck, een aparte Brugse artiest kreeg op zondag 12 september 2021 de eer om zijn naam op de muren van de Biekorf te plaatsen. Traditie getrouw betekend dit ook dat we in de loop van het jaar diverse vertoningen, gesprekken, artistieke uitstralingen, …  mogen verwachten. Peter en Anna  ( 2019 en 2020 ) , hadden de pech dat niet alles verwezenlijkt kon worden, of toch met enige uitstel. Maar beide hebben ietwat later zeker van zich laten horen en zo hun ster ( naambord  ) laten schijnen in het programma van de Brugse Stads Schouwburg.

Sam, momenteel door een grote schare fans en kijkers enorm gekend in diverse films en series is nog steeds die gast die gezellig een gesprekje aangaat met iedereen. Velen kenden hem niet. Maar met de serie “ Eigen kweek “  zijn velen deze acteur leren kennen en appreciëren. Dit seizoen ( 2021- 2022 ) zullen we hem ietwat beter leren kennen in monologen en als moderator in zijn café.

Wie de bruinrode lederen fauteuils had verwacht ( cfr. aankondiging van deze sessies )

copyright cultuurcentrum Brugge

keek misschien ietwat ontgoocheld naar het podium, een lange tafel met drie stoelen.

Maar wij als publiek zaten wel knus verspreid aan tafeltjes ( niet op de getrouwe tribune ) met eventuele drankjes om te nuttigen tijdens dit speciaal onderonsje met tal van weetjes.

Axelle red, Stefaan De Gand, Martin Koolhoven,  … zijn o.a. enkele van zijn gasten.

Vrijdag 8 april 2022 , na uitstel konden we Sam, Stefaan en Steve  voor een kleine twee uur horen vertellen over allerhande dingen.

Interactie met het publiek, anekdotes vanop de scene ( podium ), onderliggende appreciaties, intieme anekdotes tijdens of tussenin hun voorstellingen. Het zijn mensen zoals jij en ik en soms moeten zij eens stoom kunnen afblazen.

Sam en zijn gasten hadden ook een bepaalde connectie met elkaar. Neem nu ‘ Eigen Kweek ‘, Sam en Stefaan speelden daar Patrick Museeuw en Bernard ( drugs koerieren ), Sam en Steve Dugardin ,  beiden in het gezelschap van choreograaf Alain Platel.  Stefaan De Gand  en Alain hadden ook een grote connectie. Hij zong op o.a. op zijn huwelijk en op de uitvaart van zijn teergeliefde vrouw Julie. Beide hadden ook een connectie met de studio Herman Teirlinck.

Sam opende deze met een speciale tekst in het Engels ( zelf geschreven of bestaand doet er hier niet toe – een quote of een song ? ), het was intiem en gepast als inleiding. ” …when the curtain drops, … a new song is born … “.

( verder verslag van dit café volgt )Steve Dugardin, de Oostendse countertenor werd als eerste geconfronteerd met enkele vraagjes van Sam. Een persoon die je niet zo vaak aan tafel krijgt voor een interview. Maar hij en Sam hebben een connectie : Alain Platel, ( … en intussen jammer genoeg was Steve ook een graag geziene medewerker / zangcoach bij Tutti Fratelli ( het gezelschap van Reinhilde Decleir, die op 6 april overleed ). Qua keuze tussen opera en muziektheater verkoos hij toch muziektheater. We leerden in dit gesprek ook dat trappen op en af gaan veel vergden van de stem. Je stemtimbre, je concentratie en je fysiek. Alle spieren in bedwang houden, concentratie. Sam kon hem verleiden, … hij had het wel verwacht …, om even een kort fragment te zingen. De Matheus en Johannes Passie ( zong ook iets uit één of andere Shakespeare vertoning ) waren enkele van zijn gekendste vertolkingen.

Sam was echt onder de indruk, … dit hier brengen zonder enige voorbereiding. Je moet het maar doen, wetend dat Steve had gezegd dat hij iedere dag oefende.

Maar hier in een gezellig samenzijn zo’n excellente demonstratie gaf van zijn talent. Zelfs Stefaan was onder de indruk.

Stefaan een bas bariton zijnde kon niks anders dan beamen, hijzelf hield het liever bij acteren. Opera en andere zang exploten kunnen, maar liever niet. Zijn grootste sterkte ligt vooral in acteren, fysiek, intiem tot uitbundig. Wat hij aan het aanwezige publiek ook bewees met enkele fragmenten te lezen uit het boek dat hij voor zich nam. O.a. Sonnet 81 van William Shakespeare. ” … mij kan de aarde …, menig tong kent nog jouw naam, … “. Vol overtuiging las hij dit, de zaal was stil en toen hij van zijn boek wegkeek kwam er ook een zeer geapprecieerd applaus, even sterk als tijdens de zang van Steve.

Na dit speciale onderonsje waarvan wij allen getuige waren vanop onze bistro stoeltjes en tafeltjes beseften we hoe moeilijk het is om je steeds maar te bevestigen, een excellente zangpartij of acteer prestatie neer te zetten. Alle prive, frustraties,… achterwege te laten om je publiek die ultieme ervaring te geven van een vertoning die je niet direct vergeet.

.

Alles kan, alles mag, maar we hebben ook nog een code.

Vele anekdotes werden verteld, de enige nog chaotischer of absurder dan de andere.Soms moet je eens stom kunnen afblazen. En soms is het ook een ideale oefening om in je rol te komen.

Met een verkeerskegel rondlopend op je kop, zwemvliezen aantrekkend en ermee op stap gaan, in de bus op de trein door de gang van de luchthaven, bloedend in die dingen, niet opgevend. Meegepakt worden door Platel net voordat je de clou van een grap niet aan enkele enkelingen ergens in een bar kan vertellen want binnen enkele uren moet je daar op dat podium staan.

Misschien wel een ideale oefening voor een nieuwe rol maar het vergt veel van je. Iets wat je als kijker naar een serie, een film , een opera of …niet beseft hoe intens dit leven als artiest is.

Mensen zoals wij, zich inlevend, alles gevend voor hun publiek, … en ook met de nodige emoties, ontroeringen en verliezen. Wat bleek uit de laatste vraag.

Sam had nog één laatste vraag, deze ging over Blues, … wat beiden wat dit genre vonden, of hoe ze het interpreteerden. Een ode aan Paul Couter, de gitarist die op 27 april 2021 overleed. Samen met zijn vriend Danny Bossaert brachten ze een schrijnende versie. ” …big man with a big heart …”.

Volgens Stefaan een muziekgenre, zou niet weten, …Carpe Diem … Steve, iets zoals die 2 liedjes die ik gezongen heb.

Terwijl op het scherm prachtige intieme zwart wit foto’s van Kris Dewitte ( bezoek ook deBiekorf galerij met sfeervolle foto’s van hem ) werden geprojecteerd van Paul en zijn vrouw.. Danny bracht haar naar voor vanop de tafel waar ze stil genoot van dit intieme onderonsje en onder de indruk was van dit sublieme café Louwyck. Haar liefste die ze kwijt was. Een intieme tedere omhelzing volgt.

Ook in de zaal, dit nu zeer stil, geen stem meer, geen verstoring meer. Dit plakte aan de ribben, deze liefdevolle intimiteit.

Een bedanking van Sam aan zijn gasten en een groot applaus, appreciatie vanuit het publiek kwam allen te beurt.

Dit was een speciale café die je had doen lachen met allerhande tussenwerpsels ( vooral van Stefaan ), maar je ook deed nadenken hoe moelijk en zwaar het leven als artiest soms is.

Eén van de vragen, de opinies over creativiteit was toch de vraag over de creatieve brug die elk op zijn eigen manier zag. In China optreden, in een taal dat ze niet machtig waren of kenden ( cfr. S. Dugardin ), de Javanaise dans ( Zuid Amerika, Mariniers, prostitués,… ) of crème brûlée Stefaan grappend.

Of rare combinaties qua muziek spelend in cafés, Indische zang, Afrikaanse beats, … cfr. Sam zijn exploten buiten onze grenzen.

Troppo Maturo – De Frivole Framboos – Brugge

@ Johan Jacobs
@ Danny Gys

Zaterdag 2 april, een bijna uitverkochte Brugse Stadsschouwburg genoot met volle teugen van dit absurde, technisch excellente muzikale optreden van twee muzikanten, een cellist en een pianist. Peter en Bart, twee virtuozen die reeds meer dan twintig jaar ons klassieke muziek hebben leren appreciëren op een entertainende wijze.

Snaren en toetsen zitten hen in de vingers,

interactie onder elkaar, ook interactie met het publiek is hen niet vreemd. En hun shows steunen meestal op een rode draad. Zoals we in 2015, ‘ Delicatissimo ‘ met Leonardo Da Vinci in een hoofdrol hadden was het vanavond de beurt aan Beethoven. Een Duitse componist, en doof, … verwees dit gegeven naar enkele misverstanden onder elkaar tijdens bepaalde uitvoeringen ? Zoals tijdens de ‘ Bolero ‘ van Ravel, wie zal het zeggen.

Hun sterkte ligt vooral in hun ongelooflijke muzikale kennis, de manier hoe ze stukken interpreteren en nu en dan er afstand van nemen om er hun eigen touch aan te geven.

Tevens een eigen tekst erop zetten, … het eerste moment ben je niet mee, maar plots ben je verwondert. Dit is toch een andere tekst ?

Alles klopt zo miniscuul dat je er zelf niet op let tijdens die eerste noten of zanglijnen. En Peter kan je dan ook nog eens volledig op een dwaalspoor zetten, de taal machtig en gebruikend en ons zo doen geloven wat hij vertelt. Waarheden, kleine verdoezelingen, een eigen versie van exacte feiten, … wij laten het over ons glijden en genieten. Maar soms rinkelt er nu en dan toch een belletje. Was dit juist, klopte dit wel, wie zal het zeggen ….

De Frivole Framboos, frivool, ze hebben zeker hun naam niet gestolen.

Beethoven, Queen, John Denver, Lennaert Nijgh, Prince, … tot Ravel toe werden vanavond op de korrel genomen. George Gershwin en zijn broer Ira ( cfr. Vorky and Mess ), Het nummer ‘ Rosanne/a ‘ van Toto ( ? ). ” I Got Rythm ” van G. Gershwin, Ray Ventura, Marlene Dietrich, Vera Lynne, … tot zelfs Hermann Nielebock met zijn ‘ Erica ‘.

Zelfs ‘ Uptown Girl ‘ van Billy Joël werd verweven met Queens ‘ Bohemian Raphsody ‘, … ” Raphsody in Blue ‘G. Gershwin. Rhapsody in Beret, een muts, een song van Ray Ventura ?

Peter en Bart bedankten het publiek, … maar ze hadden nog een ultieme bis voor ons, mannen, vrouwen, en samen konden meezingen met Verdi’s ‘” Aïda “. Een eer nummer naar de directeur van de Brugse stadsschouwburg. Achteraf een traktatie met champagne. Benieuwd hoeveel er na het optreden in de foyer om een glas gevraagd hebben ?????

Maar de ganse zaal deed mee met deze ultieme bis, de Frivole dankend voor een memorabele show in Brugge.

Iets meer dan anderhalf uur genietend van deze show die in de Covid periode tot een sublieme vertoning / gig uitgegroeid was. Covid, een periode van opruimen, nieuwe dingen ontdekken, verloren gewaande teksten tegenkomen, … zoals in die lade de tekst van Jo Burms. Was dit echt, gespeeld, … een appreciatie naar deze schitterende te vroeg gestorven acteur ? Maar Peter, solo op piano bracht dit nummer zo intiem dat je je af vroeg, heeft Jo dit echt geschreven ?

Paul Severs, de series Cheers en Friends bezorgden ons ook nog een heerlijke herkenning van Beethovens composities ?? !! ??

De Frivole Framboos doet ons nog steeds verwonderen, en dit na ettelijke jaren.