RRFFF – dag 6 – Brugge

tn_IMG_6988Dinsdag 30 oktober 2018, slotfilm ‘ Utoya 21. juli ‘ mocht onze peter tussen zijn toeschouwers rekenen. Jan Verheyen tn_IMG_7132 was aanwezig om deze aangrijpende film te bekijken en een babbeltje te slaan met fans en collega’s, tn_IMG_7042 ook hij was enorm onder de indruk. ” … dit doet vreemd aan om nu iets te gaan drinken in de foyer … “, kort maar representatief voor de slotfilm.

De winnaars van de ‘ Young Blood ‘ trofee en de publieksprijs werden voor de vertoning van de film bekend gemaakt. ” Number 37 “, tn_IMG_7081 was de grote winnaar. De publieksprijs ging naar de horror komedie ‘ Deadtectives ‘.

Om 19.15 kon je nog genieten van de Podcast Kuleshov, tn_IMG_7027 stipt begonnen want na een kleine drie kwartier waren de ruim 150 aanwezigen reeds richting zaal 1. Hebben ze verder zitten babbelen of zijn ze ook de zaal ingestapt, geen idee.

Verdere verslaggeving en beelden morgen.

RRFFF – dag 5 – Brugge

Maandag 29 oktober 2018, de voorlaatste dag. tn_IMG_6990

Podcast ‘ The Nightbreed ‘ met remakes. tn_IMG_6955

Een Zuid Afrikaanse kanshebber voor de Young Blood Award , ‘ Number 7 ‘.  tn_IMG_7002

RRFFF – dag 5

Maandag 29 oktober 2018, de voorlaatste dag van het RRFFF festival. Om 13.30 uur werd in zaal 1 gestart met de documentaire ‘ Xangadix Lives ‘, zie dag 3. Het te vroege uur of andere reden, maar het was jammer dat deze schitterende documentaire gedraaid werd voor een handvol toeschouwers. Wie zal het zeggen, maar de toeschouwers hebben er van genoten. De laatste ( allerlaatste ? ) vertoning die hommage bracht aan ‘ The Johnsons ‘.

Ook kon je nog twee kortfilmblokken in zaal 2 meepikken met uitschieters ‘ Mascarpone ‘, een 14 minuten durend gangsterverhaal in cardboard decor en het 15 minuten durende ‘ Rape Card ‘, in de toekomst is verkrachting toegestaan, ( #Mee Too ? ).

Niet te missen twee Zuid Afrikaanse themafilms en een heerlijke horror komedie – Deadtectives -, in de trend van de vampieren film ‘ What we do in the shadows ’. Deze film zal zeker nog ergens opduiken. En nog drie horrorpareltjes waarvan ‘ Cam ‘ het meest in het oog springt en geschikt is voor een breder publiek.

De Podcast traditiegetrouw om 19.15 startte op het aangekondigde uur. De twee Bruggelingen van The Nightbreed begonnen hun gesprek met enkele remakes. O.a. “ Freddy “ en ‘ Friday the 13th ‘ passeerden de revue. De remake van ‘ A Nightmare on Elm street ‘, was voor hen niet geslaagd. Robert Englund is de enige en echte F. Krueger, ook het verhaal kon hen niet genoeg boeien. Deze remake hoefde niet voor hen. De remake van ‘ Friday … “ vonden ze dan wel zeer geslaagd. Verder bouwen op de franchise, neem er de beste stukken uit en maak er iets on-origineels van met nieuwe instekers. Elk zijn mening, maar de podcasts zijn toch wel zeer informatief. Liever het origineel, of de remake, na deze gesprekken ben je echt geneigd om ze te zien. De Podcast gelaten want het was tijd voor de horror thriller van Nosipho Dumisa. Gebaseerd op zijn gelijknamige 25 ‘ durende kortfilm van 2014. “ Number 37 “, zijn hommage naar Alfred Hitchcocks thriller ‘ Rear window ‘. Gekluisterd in een rolstoel voor een raam met een verrekijker. Een sterke ‘ Young Blood ‘ kandidaat, en geschikt voor iedereen. De getoonde horror zie je ook in een door de weekse aflevering van een tv serie.

” Number 37 “, een goed verhaal, met enkele uitstekende acteerprestaties. En vooral geen idee hoe dit zal aflopen. De zeer degelijke opbouw doet A. H. eer aan. Zelfs Jimmy Stewart zou ze zeer appreciëren. Zuid Afrika mengt zich zo ook in dit soort thema films van dit festival. Morgen weten we wie de trofee wint, en ik tip op Nosipho’s film of loopt N. Cage ( Mandy ) ermee weg ?

Dinsdag sluiten we de elfde editie van het festival af met nog eens een klassieker uit de oude doos, … ‘ Chucky ‘. En we eindigen met de veelbesproken hart grijpende film van Erik Poppe ‘ Utoya 22. Juli ‘. Over de aanslag op het eiland door de ultra rechtse extremist Anders Behring Breivik. Een film om stil van te worden, en die opgenomen werd in één take.

Dinsdag weten we ook wie het publiek als winnaar heeft gekozen uit de talrijke films die de voorbije week in het Sint – Lodewijkscollege werden vertoond.

RRFFF – dag 4 – Brugge

RRFFF dag 4

Zondagmiddag 28 oktober 2018, kon je genieten van de kortfilms die meedongen naar de ‘ Méliès d’Argent ‘. Zeven stuks variërend van lengte en onderwerp, die allen kans maakten om later met andere Europese winnaars uit te komen voor de gouden trofee. Drie Franse inzendingen, één Britse en één Spaanse naast twee Belgische vertegenwoordigers. Van zombies, wezens, entiteiten, horror tot fantasy en bovennatuurlijke onderwerpen. Zelfs de app doet zijn intrede. De jury bestaande uit een onderzoeker, een illustratrice en een professor. tn_IMG_6907 Net een drietal die een huis binnengaan op zoek naar geesten. Tim Maerschand, Britt Raes en Lennart Soberon hebben naast hun werk ook een grote filmbagage en waren unaniem over de winnaar, allen favoriet van “ Muil “.tn_IMG_6957 De nodige dosis horror gekoppeld aan een uitstekend verhaal die iets te vertellen had. Een one line app into the dark web. Voor “ Summer of ’84 “ werd geprojecteerd kreeg Jasper Vrancken tn_IMG_6920 de felbegeerde trofee uit handen van de jury. Een Belgische overwinning in een productie van o.a. Steve De Roover, muziek Kreng ( Pepijn Caudron ) en met Matthieu Sys in de hoofdrol. Hij richtte zich nog even tot het publiek voor een kort woordje en verdween zwaaiend van het podium. Applaus en “ Summer of ’84 “ kon na een kleine introductie starten. tn_IMG_6927

Beneden in de foyer was de Podcast, ‘ Dogs of Gore ‘ van Bunny en Def volop aan de gang. Ze waren even voor de uitreiking van voorheen vermelde trofee begonnen met de overhandiging van een goodie bag aan Steve de Roovere. Een dvd, een boek, een lp en een envelop met de Spaanse ondertitels tn_IMG_6874 van een film ‘ Mañana ‘. Hilariteit, een ludieke intro voor hun horror babbel. tn_IMG_6870 Steve bleef nog even bij hen toen ze het over ‘ Halloween ‘ hadden. “ De laaste, … wie heeft hem gezien ? “. “ Oei, oei “. Weinig respons in de foyer. “ We zullen dan maar niet teveel spoilers loslaten “. Over Michaël Myers, Jaimie Lee Curtis, … “ Ik vind de eerste nog steeds de beste, … “ De discussies, … konden beginnen.

Intussen verliet Steve de Podcast, tijd voor de film in zaal 1 en de prijsuitreiking.

“ Summer of ’84 “ loste de verwachtingen in, rustig voortkabbelend, sfeervol en mysterieus. Tot het laatste uur, om dan te ontsporen en te eindigen met een excellente twist.

Gasten waren vandaag niet echt aangekondigd, maar toch kon je in het publiek enkele personen uit de filmwereld, tussenin of pratend met toeschouwers ontdekken.

In de namiddag was er ook nog een stripbeurs tn_IMG_7003-001 met enkele aanwezige tekenaars die signeerden of je album met een pracht tekening versierden. Uitgeverij Bonte en Razor Reel sloegen hiervoor de handen in elkaar. Allen druk bezig op dat wit vel papier. tn_IMG_6499 Enkele van hen zitten bij Uitgeverij Bonte.Bruno Gilson ( o.a. samenwerking met Walthéry’s Natascha ), Manuel Tenret ( Les Petites Plumes, samenwerking met V. Leonardo – Morris’ Lucky Luke ), Wouter Van Ghysegem ( Drew & Isao ), Yncke ( Per’ Bat ), Kristof Berte ( Lise op monstereiland, De Kleine Flandrien,…), Derek Wasteland ( Stray – Bots, Hotel Kosmos, The flying Nun,…), Yan Gevuld ( Razor ), en de ontwerper van de affiche Tom Bouden ( De Lustige Kapoentjes, Max & Steve, The importance of being Earnest ). tn_IMG_7005-001

Verdere foto’s volgen.

 

 

RRFFF – Dag 3 – Brugge

RRFFF dag 3  tn_IMG_6394

Zaterdag 27 oktober 2018 hadden we een exclusief interview met de makers van ‘ Xangadix Lives ‘, een documentaire over de cult horrorfilm ‘ The Johnsons ‘. De eerste Nederlandse horrorfilm daterend van 1992 die jaren later uitgroeide tot een ware cultfilm. Momenteel niet meer te zien. Deze documentaire graaft dieper in en toont waarom ze vervloekt is. tn_IMG_6427

‘ Xangadix Lives ‘, te zien op maandag 29 oktober 2018 om 13.30 uur. Niet te missen, want ook deze documentaire zal niet meer vertoond worden. Een dubbele vloek.

Patrick Van Hauwaert interviewde deze Nederlandse filmmakers. Documentaires worden naast de films meestal bekeken om een dood moment op te vullen tijdens een festival. Maar het zijn net deze documentaires die je een beter beeld geven van een bepaalde film. Je leert iets nieuws kennen, het interesseert je en je gaat op zoek. Een gesprek met Bram Roza en Yfke Van Berckelaer

die ‘ The Johnsons ‘ weer van onder het stof willen halen. Patrick in een zetelmoment, een Q&A op de divan. tn_IMG_6335

“ Waarom, The Johnsons ‘ ? “. “ Een goeie vraag “, zegt Bram. “ Ik was 8 toen ik de film zag. Natuurlijk volgden er toen nachtmerries, … maar de liefde voor dat genre was geboren. Later heb ik ze nog eens gezien op dvd, en die liefde voor horror was terug “. Hij kreeg een grote fascinatie voor ‘ The Johnsons ‘. “ Ik moest er iets mee doen, niet meer alles verzamelen wat met deze film te maken had, maar iets groters ”. “ Toch voor het 25 jarige jubileum van een film die een enorme cultstatus heeft verworven “. “ Een hommage, ‘ Xangadix Lives ‘ “. Yfke vervoegd er aan toe, “ … ik wou persé meedoen.

Ik herinner me nog de lobbycards toen “. “ de film zelf heb ik pas een tweetal jaar geleden gezien, maar ik was er onmiddellijk fan van “. Beide wisten ook nog te zeggen dat de film bij zijn release een enorme flop was, maar jaren later verwierf ze een grote aanhang en werd een cultfilm. Maar een cultfilm die niet meer vertoond wordt. “ Deze film wordt geprojecteerd op 35 mmm versie, is eigendom van Universal, en zit nu opgesloten in de kast, …. Wat ook gebeurt met deze documentaire, … “. “ Tijd dus om ze vanonder het stof te halen, … mogelijk een Blue Ray release,…”. Momenteel is enkel de prima soundtrack nog te verkrijgen, op vinyl,

meer info te zien op Xangadix lives.com. Maandag om 13.30 uur stellen ze hun documentaire voor in zaal 1.

Zaterdag liepen er talrijke gasten rond in het Sint-Lodewijkscollege. Enkele juryleden die op de laatste dag de winnaar van de ‘ Young Blood ‘ trofee uitroepen.tn_IMG_6429 tn_IMG_6356 Onverwachte gasten en aangekondigde. Voor aanvang van ‘ Murder in the woods ‘ een klein gesprekje met regisseur Luis Iga, die al in de vroege voormiddag binnengesprongen was met een pak affiches ( gesigneerde ). Om 13.30 had Masato Kobayashi al zijn documentaire ‘ Beyond blood ‘ tn_IMG_6425 voorgesteld. Over een nieuwe invloed in de Franse cinema, gekend als French extreme cinema. De eerste dagen en films van de Franse horror. In de loop van de dag pikte Masato een filmpje mee of verkende hij een stukje Brugge. “ Een mooie stad, … Kopenhagen gezien, Brussel, … “. Een charmante Japanner die promotie maakt in Europa voor zijn film, soms met niet al teveel publiek, maar zeer gesmaakt.

Hij verblijft momenteel in Brussel, wist niet dat het zo’n grote stad was, groter dan Kopenhagen. Maar vindt het wel leuk dat ze er Frans spreken.

Jammer, Tilman Singer

moest afzeggen voor het gesprek die hij zou geven i.v.m. zijn horror /Mysterie ‘ Luz ‘, zijn studiefilm die meedong voor de Young Blood Award. In de vooravond stapte de Duitse regisseur Linus de Paoli binnen. tn_IMG_6422 Om 22.15 gaf hij een kleine introductie bij zijn film ‘ A young man with high potential ‘.

De première was in Berlijn. Excuseerde zich dat zijn producer en schrijver niet aanwezig kon zijn. Zijn vrouw Anna, ze hadden geen babysit gevonden. Over de film zelf liet hij niet al te veel los. “ Hope you would stay and enjoy “, … want op voorbije vertoningen liepen er toch een tiental mensen de zaal uit. Waarom ?, dat bleef hij schuldig. “ Ik wil jullie beter leren kennen, …. See you at the Q&A “.

tn_IMG_6395 Hij vond het een prachtige locatie en had ook bewondering voor enkele schilderijen.

Deze avond was er ook nog de eerste Podcast, tn_IMG_6367 een horror quiz tussen de leden van Klokslag 12 en The Nightbreed, … zelfs voor deze doorwinterde horrorfans waren sommige vragen toch echt moeilijk. Na een gezellig quizje vooraan in de foyer mocht klokslag 12 zich uitroepen als winnaar.Zelfs het publiek was op zoek wat het antwoord was op bepaalde vragen. ( o.a. Abbott en Costello, de mummie en Clint Eastwood – de naam van een horrorfilm ?, .. )

Ook in de vooravond, tn_IMG_6364onverwacht, Jack Tarling, met zijn vriendin.

De producer van de Sci-Fi ‘ Await further instructions ‘ die dit jaar een nominatie ( – God’s own country – ) in de wacht sleepte voor de Bafta’s en op andere films als winnaar het podium op mocht. De Sci-Fi film kan men zondag 28 oktober om 22.15 tn_IMG_6423 zien in zaal 1 met de aanwezigheid van Jack Tarling die iets meer zal loslaten over J. Kevorkians film.

 

 

 

 

RRFFF dag 2 – Brugge –

RRFFF – dag 2

 

Vrijdag 26 oktober 2018 stond om 20.00 de bloederige thriller ‘ Mandy ‘  tn_IMG_6316met in de hoofdrol Nicolas Cage op het programma. Een moderne Death Wish ?, geen architect, maar een houthakker. Onrecht aangedaan aan zijn vrouw, niet verkracht maar gekidnapt. ’s Avonds als vigilante de straat op, hier op zoek naar wraak de bossen in, de daders moeten gestraft worden. Voeg er een snuifje Mad Max aan toe en kleur de film in roodtinten die een apocalytische sfeer scheppen.

Panos Cosmatos levert hier pracht staaltje cinematografie af. Dit samen met een sublieme muziekscore van Jôhann Jôhansson ( stierf jammerlijk genoeg op jonge leeftijd, 48 jaar, hij mocht als eerste Ijslander een Golden Globe Award ontvangen voor ‘ The Theory of Everything ‘ dit naast de vele nominaties en ook voor zijn bijdrage van ‘ Sicario ‘ talrijke keren genomineert ). Deze film met draaidagen in België misschien op weg om een cultfilm te worden, mede door de aparte nooit geziene acteerprestatie van Cage. Kreng aka Pepijn Caudron was één van de producer en zorgde ook nog eens voor een ‘ Additional Score ‘ , jammer, wegens ziekte kon hij vanavond niet aanwezig zijn, maar dit werd opgevangen door Steven Tuffin,tn_IMG_6264 de hoofdredacteur van Vertigo en tevens filmjournalist. tn_IMG_6291 Ooit had hij Panos nog geïnterviewd. Stan gaf de presentatie dus maar al de graag over aan deze charmante Antwerpenaar. Hij was jaloers op dit festival, houdt er veel van en vindt het spijtig dat ze dit niet in Antwerpen hebben. Gezapig en met veel appreciatie een klein interviewtje voor de film startte, dit was echt een festivalopener.

Nog een shot voor sponsor Kingpin

die iedere toeschouwer een stoffen zak schonk en de projectie kon beginnen. En drank is dit jaar Verboden in de aulazaal, en toch heb je nog steeds enkele smokkelaars, betrapt of niet.

Razor Reel – Flanders Filmfestival – Brugge

RRFFF dag 1 – 2018  tn_IMG_6169

Donderdag 24 oktober 2018, de openingsfilm van deze al 12de editie van het Razor Reels ‘ Flanders Film Festival ‘, een remake of niet van Dario Argento’s cultfilm uit 1977. In 2008 was er al eens sprake van, maar pas in 2014-2015 werd een nieuwe versie aangekondigd, een eigen interpretatie en niet echt een remake. Dit was wat Luca Huadagnino toen zei, een remake was onmogelijk. Luca is er zeker in geslaagd met zijn versie van “ Susperia ‘.

Anders en toch  met veel vergelijkingspunten. Opgebouwd in zes acts en een epiloog, moderner, een uur langer. Maar ook met die muziekscore die door been en merg snijd. Een gastrol voor de originele Susie en een sublieme dubbelrol van Tilda Swinton in deze versie. Ballet en heksen, een psychologishe horror-thriller die je moet zien, enkel en alleen al voor de schitterende acteerprestaties. Hopelijk kijk je hem uit want met momenten toch niet echt voor gevoelige zielen.

De opener

kon toch rekenen op een 150 tal bezoekers in de aula van het Sint-Lodewijkscollege, thuisbasis van het festival sinds 2017. Na een prima uiteenzetting van Stan ( voor de eerste maal ), die sponsors, stad Brugge en het trouwe publiek bedankte. Iets, maar zeer miniem, losliet over de film.

Geniet ervan en achteraf zouden er wel weer vele discussies, appreciaties en verdeelde meningen tijdens de receptie gevoerd worden. Het festival had ook een crowdfunding georganiseerd voor aankoop van technisch materieel. “ Achter mij zie je jullie prestatie van deze crowdfunding, een groot professioneel gloednieuw groot scherm om de films nog beter aan jullie te kunnen vertonen “. De verwachtingen van deze inzameling was indrukwekkend, 3.500 euro was de eindbalans, meer dan genoeg om dit te verwezenlijken.

Het traditionele applaus tijdens de aftiteling na 152’ minuten, de lichten gingen aan en de receptie kon beneden starten. Tot laat na middernacht werden de lekkere verzorgde hapjes, Omer , Cava en fruitsap gesmaakt tijdens de gesprekken.

Voor sommigen was het ook weer een terugzien met oude bekenden die dit festival jaar na jaar in hun agenda noteren. Klein maar gezellig en voor elk wat wils, dit is wat de organisators jaar na jaar proberen met alle moeite en kosten in elkaar te boksen. En ieder jaar in slagen.

Tot dinsdag 31 oktober is het nog genieten van een heel scala horror, fantasy, slasher, komedie-thriller, kortfilms en documentaires. En ook voor de tweede maal zijn er podcasts voor de liefhebbers. ( www.rrfff.be ).

Dit jaar niet echt veel gasten, zij die komen is meestal op eigen initiatief. Er moet ergens bespaard worden om het nog leefbaar te houden. Steun dit festival, pik een film mee en misschien krijg je zin in meer.

Don Mc Lean – Brugge –

tn_IMG_5231Botanical Gardens Tour, de afscheidstournee van deze 73 jarige Don ? Tweemaal België en Brugge stond op de affiche. Dinsdag 16 oktober 2018 kreeg hij een staande ovatie van het talrijk opgekomen publiek in de Brugse Stadsschouwburg. tn_IMG_5289Mister ‘ American Pie ‘ en zijn excellente Nashville muzikanten.

 

Na de ietwat mindere passage in 2012 ( ‘ 40th Anniversary release of American Pie Tour ‘ ), vooral door een moeilijke vocale start. Pas na enige nummers kwam zijn stem er toen duidelijker uit. Was het afwachten dinsdag 16 oktober 2018, zes jaar later en intussen 73 geworden, wat de avond zou brengen. ‘ Botanical Gardens Tour ‘ een afscheidstournee ( ? ) van deze legende die menige generaties liet genieten van onsterfelijke nummers.

“ Great to be here, …in this beautiful hall, an old hall, an old man bringing old songs, …”. Hij had genoten van zijn passage in Brugge. “ A took the ponyride twice because both the town and the pony’s are beautiful, … I saw a lot of the town “. Met “ Singing the Blues “ vloog hij erin. Een luide, heldere stem. Zelfverzekerd en zijn ouwe getrouwe band uit Nashville die hem uitstekend begeleidde. “ It’s my third time I’ve been here “, zei hij. ( Geen idee wanneer hij hier voor de eerste maal was ). Na “ Rollercoaster “ had hij het over zijn eerste commerciële succes “ And I Love you So “.Het nummer uit zijn debuut album ‘ Tapestry ‘ werd meermaals gecovered door diverse artiesten, gelach uit de zaal toen hij zei dat Barbara Streisand er “ I Love ME So “ ervan gemaakt had. Na “ Castles in the Air “ had hij plots het balkon in de gaten. “ Oh look, the balcony …be careful, not to be excited there … “ grapte hij. “ Move a little bit, clap your hands “, “ Tulsa time / Deep in the heart of Texas “ pure country uit zijn ‘ The Westernalbum ’.

Alle genres uit zijn lange carrière bevolkten de set list. Country, rock, folk, blues, ballads,… klassiekers en soms ietwat minder gekende nummers, en tussenin nu en dan leuk uit de hoek komend en een beetje info over de songs. Een uitstekend concert, sfeervol met prima zang van Don. Wel niet meer als in vroegere jaren maar toch nog steeds groots.

“ Jeruzalem “, “ Have You Seen Me “, twee heerlijke protestsongs over onrecht, vrede, … in de wereld hadden nog niets van hun kracht verloren. Even later introduceerde hij zijn muzikanten. Op keyboard en piano “ … 30 years with me “ said Don, Tony Migliore ( 1992 ), gitarist Carl ‘Vip’ Vipperman ( 2008 ), drums Jerry Kroon ( 1998 )’ “ …he’s 20 years with me “ en jongste lid van de band bassist David Smith ( 2011 ). Zijn gitarist stelde hij als eerste voor, applaus, Don onderbrak “ … when I introduce I would like applaus twice as hard “. Zijn band ligt hem nauw aan het hart. Deze excellente Nashville muzikanten die allen reeds een carrière hebben om U tegen te zeggen.

“ Crosswords “, een intiem nummer van het ‘ American Pie ‘ album met zijn pianist. Ook het nummer van de hobo ontbrak niet, ontroerend en intieme zang, nog steeds. “ Homeless Brother “. Hij vervolgde : “ … It may be the last time you spent with me, … I would not have got such fine life without you, … my public, …”. “ Lovers Love the Spring “, “ Killing me Softly “, “ Wonderful day “. Jerry drummend met zijn handen. Intieme songs, intieme arrangementen. “ Magdalene Lane “, the city of angels vloeide over naar de eerste akkoorden van, … onmiddelijk applaus in de zaal. Het nummer dat na ‘ American Pie ‘, of volgens anderen is het DEZE, onafscheidelijk verbonden zal blijven met Don Mc Lean. Het zeer poëtische intieme nummer over Van Gogh, een muzikaal palet. Het kleurrijkste nummer in zijn immense repertoire. “ Vincent “. Na Starry Starry Nights boven de Brugse Schouwburg stond iedereen recht, meeklappend en zingend met “ American Pie “. Don,onder de indruk van deze respons (? ) begaf zich dichter naar de toeschouwers, genoot en liet dit ook blijken, ook nog even omhoog kijkend naar de balkons.” Thank you very much “,en even later verdween hij van het podium. Kwam terug met “ Crying “, de beste cover van Roy Orbinsons nummer. De hoge toontjes waren bijna perfect, hij vermeed ze niet en toonde dat hij er nog steeds stond.

Enorme ovatie en roepen om meer, maar bissen zijn nog steeds niet aan hem besteed. Een prima concert en op pensioen ?, misschien voor Europa’s podia maar toch nog niet voor de muzikale wereld. Hebben we een nummer gehoord uit zijn laatste lp ‘ Botanical Gardens ‘ ( maart 2018 ) ? Ik denk het niet, Don meestal eigenwijs, ‘ Botanical Gardens Tour ‘ zonder één nummer ( indien toch laat weten ), maar met een overzicht vanaf zijn debuut bezorgde hij de aanwezigen een ultiem laatste ( ? ) Brugs concert.

Foto’s volgen

 

 

Dex tot de tweede macht – Brugge –

Zondagmiddag 14 oktober 2018 stond Barbara Dex op de planken in de Brugse Stadsschouwburg met nummers van haar vader Marc .

tn_IMG_5098

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‘ Ode aan Bobbejaan Schoepen ‘, samen met Guido Belcanto en Jan Desmet bracht ze op 18 februari 2017 te Brugge hulde aan onze Vlaamse cowboy. Met haar nummer “ Niet huilen, mama “, geschreven door Bobbejaan in ’68 voor haar vader Marc. Dit was zo’n succes, zoveel mooie reacties, dat ze besloot te grasduinen in haar vaders repertoire. Een idee groeide. Een briefje geschreven voor pa en het wel aan ma gezegd wat ze van plan was. “ Pa , ik moet je iets zeggen “. Dit toen ze aan tafel met hem zat. “ Je bent toch weer niet zwanger , “. “ Nee “, en ze gaf hem een briefje. Vader las het twee keer en zei dan : “ Ik zou wel graag hebben dat “ Er is een weg “ erbij zit. Een selectie werd gemaakt, een cd opgenomen en met die nummers werd de show opgebouwd. Tevens gebruikmakend van video en beeldfragmenten. Momenteel toert ze in de zalen met ‘ Dex tot de tweede macht ‘. Haar impressie, uitvoering in een arrangement van gitarist Jo Mahieu. Bijna twee uur en een kleine pauze herbeleefden we de mooie en tedere songs van haar vader. Zijn carrière gezien door de ogen van zijn dochter.

Tijdens de aanvang van haar show met het nummer “ Niet huilen, Mama “ zei ze nog dat we allemaal de groeten hadden van haar vader. Hij kon er jammer genoeg niet bij zijn want Oud Turnhout is iets te ver afgelegen van Brugge. Anders was hij zeker hier om mee te genieten. “ Maar ik heb hem ook gezegd, als hij komt op mijn optredens hij moet blijven zitten “. Rozen, een woord dat dikwijls in Vlaamse nummers voorkomt en ook Marc had er een mooi nummer over, “ Rozen zonder doornen “. Ook enkele van haar nummers stonden op de setlist, Marcs demo, uitgewerkt en haar eerste hitje, eerste stapjes in de showbizz, “ Een Land “. En “ Iemand als jij “, haar deelname een jaar later aan het Eurosongfestival. Drie schamele puntjes in Ierland, laatste, maar haar carrière was gestart in België. Pa had het dan wel beter gedaan in Canzonissima in 1967, zijn doorbraak. Drie liedjes in de finale : “ Oh, Clown “, “ La, La, la, Lai ( gezondheid ) “ en “ Niet huilen , Mama “. Liliane Saint- Pierre won. Een appreciatie van haar in 1968 met “ Oh, oh Marc Dex “.

Na “ Waar moet ik heen zonder jou “, “ Aan een moeder “ en “ Gewoon goed zijn “ deed ze een quizje.  “ Pa deed dit ook met zijn publiek “. Over zijn allereerste groepje, The Ruby’s. Ze liet het publiek raden naar hun eerste single. “ Vaarwel Jenny “ klonk het in het publiek, zij verwonderd dat we het kenden. “ Het staat op het scherm “ riepen er enkele. “ Wachten met de video, … “ zei Barbara. Gespeeld of niet, dit was leuk. “ Oh oh oh, … “, “ Oh oh oh …”, “ … oh clown “ riepen de toeschouwers. Op een zijspoor gezet, want het nummer dat ze zong was “ Oh- Angelina “. Het volgende zouden we zeker allemaal kennen, want het was zijn grootste hit, “ Maar in Amerika “. Een projectie van een scoutsgroep, Marc vooraan,… en links van hem zijn broer. Ze eindigde dit eerste deel met een nummer van haar oom. “ Van Retie zennik “. De Juul Kabas had ook rustige serieuze nummers.

Met “ Oud Turnhout, mijn dorp “ werd het tweede gedeelte ingezet. De lange zwarte jurk was ingeruild voor een rood chic kleedje. Na “ Palma de Mallorca “ en nog even vertellend over haar onrustige slaap, dromen,… en ze altijd terecht kon beneden bij haar vader die nog voor de tv ging, stelde ze haar muzikanten voor. Jo Mahieu, haar gitarist en arrangeur, Sjang Coenen op bas, Geert Roelofs op drums en pianist / synth speler Dominique Vantomme. We kregen nog “ La la la lai ( gezondheid ) “, “ Hier klopt het geluk aan de deur “. Een gymnastiekoefeningetje met haar publiek, een leuke intermezzo die gesmaakt werd. Het einde van de show naderde. Na het videofragment van Jo Leemans en de video toen haar vader haar geluk wenste met de deelname aan het Eurovisiefestival verdwenen Jo, Sjang en Geert van het podium. Enkel met begeleiding van Dominique zittend naast hem werd intiem afgesloten met “ Iemand als Jij “. Maar voor ze afscheid nam van haar publiek, de foto van een clown. Intiemer, zachter en rustiger zong ze haar versie van dat heerlijke nummer “ Oh Clown “. Dit is het nummer die iedereen kent van Marc Dex. Een mooie afsluiter grasduinend in de carrière van de nu 75 jarige Marc Dex.

Als bis werd nog eens “ Niet huilen, Mama “gebracht. “ Mogen we er nog ééntje doen “ zei ze hierna. En even later, want iedereen was curieus naar die rode koffer die ze meehad en daar zo verlaten bleef staan. Het waren cd’s, te koop na de show in de foyer. “ … pas op hé, ik ben rap… “ grapte ze nog. “ Een babbel, een foto, … ik bijt niet “ Allen groetten hun publiek, het was een gezellige middag nostalgie geweest met heerlijke nummers die prima gebracht werden door Barbara en haar muzikanten. En wij ( als derde macht ) hadden nu en dan mee kunnen doen tijdens deze tweede macht. Luttele minuten later stond ze effectief in de foyer haar fans opwachtend.

Foto’s volgen.

Expo’58 ‘ Along Comes Mary ‘ – Brugge –

 

Zondagmiddag 30 september 2018, een namiddagje ‘ Nostalgie ‘ met een U. Diverse vieringen en feestelijkheden in de loop van het jaar. Den Expo, de grote wereldtentoonstelling die België op de Europese kaart plaatste. EXPO-58 Vanmiddag liet ‘ Along Comes Mary ‘ ons die tijd weer even herbeleven met onsterflijke nummers die we op onze grammofoon afspeelden, waar we in balzalen op dansten, we de kledij en haartooi overnamen van de idolen uit die late jaren vijftig. Rock & Roll, Soul , Jazz en Vlaamse smartlappen, nummers die we in cafés induwden. A4, H2, K6, … oftewel ‘ Great Balls of Fire ‘, ‘ Tequilla ‘, ‘ Tom Dooley ‘ ‘ Yakety Yak ‘, …

Enkel het ijzermoleculetje ( Atomium ) getuigt nog van deze wereldtentoonstelling. ( … er zijn wel nog fragmenten van paviljoenen over in veranderde vorm , dit voor de liefhebbers ). Maar de muziek blijft, oldies but goldies die nog steeds gedraaid worden. Met enkele projecties van toen openden ze hun show. “… ’t Was op den Expo in Bruxelles … “. Gevolgd door “ Buena Sera “, … onderbreking. Marijke plots naar haar muzikanten : “ … geen sanseveria’s op het podium ?, … ( een belangrijk decorattribuut werd vergeten ) en “ … zo hebben we het niet gerepeteerd, eerst bas, dan sax, dan gitaar, … en dan de rest “. Fifty’s uitgedost kwam ze leuk uit de hoek. “ Mijn hart is vol muziek “, een nummer van ?  ( Henk Van Montfoort ). Even later mocht de saxofonist zich vooraan uitleven op een muzikaal nummer. ( ? ) Dit werd even later gevolgd door “ He’s got the Whole World in His Hands “ in een mooie a-capella versie.

In het eerste deel kregen we ook nog eens een  prachtige versie van een nummer dat nu en dan toch weer eens opduikt en iedereen kent “ Tom Dooley “. Ze had het even over Benny Goodman, met enkele videobeelden op het scherm, een nummer dat in feite uit 1956 dateerde en van Louis Prima was, maar op den Expo speelde B. Goodman geruime tijd en dit was o.a.  één van de nummers. “ Sing Sing “, die Louis reeds in 1935 had geschreven.

“ Stupid Cupid “ ( Connie Frances ), “ Yakety yak “ van The Coasters. Dansbare nummers en zij nodigde het publiek dan ook uit om te dansen. “ Hier in Brugge hebben ze de dansvloer voorzien op het podium, mocht het kriebelen …? “. Respons bleef uit, dan maar verder met het in 2 takes opgenomen nummer van The Everly Brothers, “ All I Have to Do is Dream “. Het laatste nummer voor de pauze die aangekondigd werd met een beeld uit de cinema.  Ice cream, popcorn , … publiciteit.

Na de pauze openden ze met een muzikaal nummer van de Tielman Brothers , “ Rollin Rock “, zij jongleerden met hun gitaren, de contrabassist haalde stunts uit met zijn instrument, snaren van de gitaren werden aangeslagen met de drum sticks en zelfs met de voeten. Enkele beelden van hen werden op het scherm geprojecteerd.

Along Comes Mary speelde het prima, maar zonder deze stunts. Ook alom gekende coryfee Jo Leemans was één van de artiesten die tijdens de wereldtentoonstelling optrad. Driemaal stond ze op het podium. “ Que Sera, Sera “, de Nederlandstalige versie van Doris Day. M. Hulsmans nodigde nogmaals uit tot dansen, ze excuseerde zichzelf voor haar dansmoves, “ …niet al te elegant, die schoenen met hoge hakken lenen zich er niet echt toe, …”. “ Veel Bittere Tranen “, van Enny Denta, ( wij kennen de versie van Rita Deneve beter, en het leunde hier ook dichter bij aan ). Dit waren enkele van de vele Nederlandstalige nummers die toen de hitlijsten bevolkten.

Er werd terug overgeschakeld naar enkele internationale hits. Een videobeeld toonde één van de zangeres haar favorieten, was het Aretha Franklin of Ella Fitzgerald ? ( het is me ontglipt net als het nummer ).  Gevold door “ Volare “, dat reeds vanaf de eerste noot op applaus onthaald werd. Enkele rustige nummers in een uitstekende set keuze. Maar : “ … voor iedereen in slaap valt, ietwat meer up tempo en het podium staat nog steeds open voor de dansers “. Danny and The Juniors hun “ At The Hop “ en “ Tequilla “, van The Champs. Het dansen kon beginnen en met Cliff’s “ Do You Wanne Dance “ waagde zich een koppel op het podium, vol enthousiasme en Marijke Hulsmans deed even enthousiast mee.

“ … moet toch eens terug gaan lopen,…”, show of buiten adem ?, het was sympathiek. We kregen nog LaVern Bakers “ Tweedle Die … “, en “ Wake Up Little Suzy “ van The Everly Brothers. “ Geen “ Kili Watch ? “ klonk er uit de zaal. Zij zei ja dat nummer is ook van 1958 ( ? ) maar staat niet op onze setlist. Foutje, The Cousins hun “ Kili Watch “ dateert uit 1960 maar staat wel op diverse lp’s, cd’s van Expo 1958, vreemd. ( een klein detailtje in de videobeelden ?

…  klok toont 20.00u en 22.00 u op het einde,… bedoeld voor avondshows en kon niet veranderd worden voor deze namiddag show ). “

Wij moeten naar huis, hopelijk was 1958 even fantastisch voor jullie als voor ons “.

Met nog een heerlijk aanstekelijke instrumental werd afscheid genomen. Zonder bis konden ze ons niet huiswaarts sturen, “ …nog ééntje, en we geven er een lap op “. Jerry Lee Lewis’ “ Great Balls of Fire “ zonder piano, maar even aanstekelijk was een mooie afsluiter van een Nostalgische trip doorheen de muziek van Expo ’58.

Naast zangeres Marijke tn_IMG_4802 copy, gitarist Fabio Canini tn_IMG_4902 copy, contrabas Rob Vanspauwen tn_IMG_4886, drummer ( ook trompet ) Daniel Vanderhoydonkstn_IMG_4761 en saxofonist Daniel Daemen tn_IMG_4766 copy. Een uitstekende groep die niet vergeten mag worden in deze zestigjarige viering. NFA07_DKR-1475-2_X