Nijghse Vrouwen – Brugge –

Twee grote hoogtepunten in de show.

Een statement tijdens het nummer “ Welterusten, Mijnheer de president “. Een V teken, appreciatie, steun met wat er momenteel in Ukraïne gebeurt.

En een sublieme versie van ‘ De Pastorale ‘, Astrid in duet met Amaryllis.

Verder verslag en beeld volgt.

Zondag 27 maart stonden de Nijghse vrouwen op het podium van de Brugse stadsschouwburg. Astrid Nijgh ( ex lennaert ), Sabien Tiels, Amaryllis Temmerman en Stephanie Struijk openden met ” Avonden “. Eén voor één kwamen ze op tot de vier, in intieme en met verschillende timbres — ” ik geloof, ik geloof, ik geloof in jou en mij …” de zaal al in furore brachten.

Astrid was voor deze avond de verteldraad tussenin de nummers. Ze had het o.a. ook over Rob De Nijs, zijn allerlaatste concert ‘ ’t I Mooi Geweest ‘, op 10 april in Amsterdam zou niet kunnen doorgaan. Geveld door Covid. Maar voor jullie nu een aparte versie van zijn ” Dag Zuster Ursula “. Sabien Tels ( leadzang – rest backing ).

Astrid wou ook dat de mensen van de techniek even de lichten veranderden, om te tonen wat een mooie schouwburg dit was. ” … we zijn hier ooit geweest, … toen we nog braaf waren … “, geen idee wat ze bedoelde maar ik had er het raden naar. En na nog enige woorden zong Astrid solo ” Alleen, is maar alleen “.

Leuk was de manier hoe ze haar drie zangeressen als dochters omschreef die voor haar zorgden. En dit was te merken hoe ze een stoel plaatsten, en haar de gitaar gaven voor het nummer ” Een Grijze Lente “.

Even later volgde er een zeer intiem duet met Stephanie op gitaar en Sabien.

Peter Verhaeghen op contrabas tokkelde er de sfeervolle noten bij.

ook zijn collega muzikant, nu eens op piano dan aan de trekzak ( accordeon ) bezorgde ons mooie momenten die het haar op onze armen liet oprijzen. En dit vooral met het nummer ” … ” . Hij op accordeon en Sabien op de toetsen.

.. volgt verder

Het geheugen van water – Brugge –

Vrijdag 25 maart de derde opvoering beleefd van dit excellente stuk. Zaterdag was het nog één maal te bewonderen in de MAZ.

‘ Het geheugen van water ‘.

Een klein verslag over weer een prima stuk in de historie van de meer dan 75 jarige toneelvereniging van De Valk.

HET GEHEUGEN VAN WATER  ( Shelagh Stephenson ) in een regie van Jos Teughels.

Pascale Chavatte : Trees

Katrien Reynaert : Katrien

An Dierickx : Marie

Michèle Mosar : moeder Viviane ( Vi )

Marc Mosar : Frank, echtgenoot van Trees

Francis Vandenbroucke : Mike getrouwd en minnaar van Marie

Drie zussen komen samen in het ouderlijk huis, hun moeder is onlangs overleden. Dit om de laatste voorbereidingen te treffen voor de begrafenis. Drie zussen, drie karakters. Elk hun eigen mening, overeenkomen is moeilijk want ze verschillen teveel.

Het stuk start met een filmfragment aan zee. Water, golven, en de drie zussen aan het strand / duinen. Sfeervol, alles leek toen nog gelukkig.  Het nummer van Lana Del Rey “  Watercolor Eyes “,

zeer passend, doet ons op het moment even wegdromen tot we worden ingeleid in de slaapkamer. De gemoedelijke intro sfeer is passé.

De middelste zus heeft overnacht in het bed van haar moeder. Slapen ging moeilijk,  herinneringen kwamen boven, … haar moeder spookte in haar geheugen. Een intiem gesprek, … niet echt een flash back, maar meer een onderbewust contact met haar moeder. Dit werd mooi gebracht op scene.

 We krijgen zo al de eerste commentaren tussen Marie en Viviane. Moeder min of meer gebiedend, zowel qua houding als stem, geen uitdrukking op het gezicht. Marie ondergaat de commentaren van haar moeder. An Diericicks en Michèle Mosar tonen hier reeds hun acteertalent.

Trees had beter geslapen want zij had de logeerkamer aangeslagen. Dat kwam tot uiting toen er al een eerste klein conflict was tussen beide zussen. Marie wou nog even rusten, … uitlatingen over huidschilfers en haar … tot een teennagel toe, in dat bed. “ … ik kan ze in een hangertje steken …” . Een ietwat sarcastische opmerking, voor laat me gerust, laat me rusten. Trees in alle staten, had al veel geregeld en wou hulp bij de rest. Pascalle Chavatte, bazig ?, zenuwachtig ?, ietwat hyperkinetisch ? Ze haalde alle emoties in haar rol van Trees boven.

Enige tijd later vloog Katrien binnen, de jongste van de zussen.

Een bon vivant, opgefokt ? Nog vlug even gaan shoppen. Katrien Reynaert vloog het decor binnen als een uitgelaten furie. Ietwat later snapten we haar gemoedsgesteldheid. Verslaafd aan pillen en joints. Een vlucht die zich jaren geleden had voorgedaan tijdens haar jeugd ? Een ongelukkige jeugd ?

Alle drie hebben ze zo hun eigen mening over moeder, hun ouders, hun opvoeding. En hun onderliggende jeugd.

Een tik op een venster raam, koud en vragend om binnen te komen. Mike, Marie haar minnaar. Nog steeds bij zijn zieke ( ? ) vrouw. Ook dit mondt uit tot een grote discussie. Marie accepteert het niet meer. Maar Mike ietwat onderkoelt wordt in bescherming genomen door Katrien. Naast verslaafd ook mannen geil ?

We worden steeds dieper in de onderlinge relaties meegesleurd. Het escaleert nadat Katrien een joint opsteekt en de andere zussen ook even een trekje of meer nemen.

Er moet een foto gemaakt worden en Frank, ietwat tegen zijn zin zet de drie zussen op beeld, … moeder staat er ook op.

Ruzie en meningsverschillen escaleren tot een reinste hilariteit. En dit tijdens het opruimen van moeders kleerkast. Op dat moment komt Frank ( echtgenoot Trees ) binnen. Moe, wil met rust gelaten worden. Hij is het beu om te reizen, dingen te verkopen waar hij niet echt achterstaat. “ … twee pintjes, een cola, … dat is dan … euro …”. Vreemde uitlating maar even later horen we dat hij liever een café zou openen.

Hij wil op dit ogenblik rust, Katrien wachtend op een telefoontje van haar Xavier. Zij wil gekoestert worden, … dit na enkele joints. En dit na een hevige uitbarsting toen ze zich in haar moeders kleerkast opsloot.

Trees is het beu, en grijpt naar de fles.

Marc Mosar, na lange tijd weer eens in een rol en niet als regisseur acteert als een vermoeide, gelaten man. Francis Vandenbroucke ( Mike ), komt over als een soort sul, gemoedelijk, onderdanig. Wat even later tot een ruzie komt als Marie hoort dat hij een vasectomie heeft ondergaan. En dit nu horen op dit moment na een vijf jarige affaire en dat zijn vrouw niet zo ziek is als hij laat uitschijnen. “ … leugenaar …”.

De poppen zijn aan het dansen. Zelfs de keuze van de bloemen leid eronder. “ … nr. 7, deze, in de vorm van een voetbal …”. Ietwat later zijn het lelies. “ … moeder hield daar niet van,… “. “ … geen probleem ze zal er zeker niet meer van niezen ..”.

Trees had het ook geregeld om de avond voordien de kist met ma in de slaapkamer te plaatsen. Opnieuw een hevige confrontatie met Marie. En toch een leuke interactie met Katrien hierover.

Intussen had Trees de fles whiskey aan haar mond gezet, … en Frank had al gezegd dat een enkel glas ( want ze drinkt niet ) haar dronken maakte. Op dat moment kwamen vele geheimen uit hun jeugd, puberteit boven. Hun ouders hadden er ook een grote rol in gespeeld. Bescherming voor hun kinderen, hen dom houden ?

Dit toen één van hen een doos met tampons vond, …”… geef dat terug ! “. De uitleg hierover, het dient om haar te kleuren. Maar er was ook nog een andere doos

Elk had zijn eigen opinie over moeder, hun opvoeding die ze gekregen hadden. Hun ervaringen, maar Jens was toch één van de ergste geheimen. Marie die een kind wou met Mike, hij kon er geen meer krijgen. Het enigste dat ze uit dit ouderlijk huis wou houden was de geboorte akte van haar kind dat ze had af moeten staan. En die doos had nog meer geheimen. Maar wat ? 

Naar het einde toe nog eens een confrontatie tussen Marie en Vi, moeder vergeeft haar en verdwijnt.

Een laatste drink onder de familie, … ” en Mike denk er even aan voor je je vrouw verlaat om deel uit te maken van dit circus ” ( cfr. Frank )

.Een welverdiend applaus kwam hen te beurt en eindigde met het nummer van Nat King Cole “ Unforgettable “.

Het water heeft toch een geheugen zoals die Franse schrijver zei.

Foo Fighters

Tussenin diverse reviews een memory / nagedachtenis voor een gepassioneerde muzikant en entertainer,

en een grote publiekslieveling die alles gaf en samen met Dave Grohl de ruggegraat van de Foo Fighters was.

Taylor Hawkins we zullen je missen.

De Foo Fighters zullen nooit meer klinken als vroeger.

Het geheugen van water, De Valk – Brugge –

Vanavond nog een laatste kans om dit uitstekend stuk van Shelagh Stephenson in een regie van Jos Teughels te zien. Nog geen ticket, schaf er één aan, het is zeker de moeite, zelfs al is dit geen professioneel gezelschap, de sfeer, de mimiek ,… Het is de moeite. Deze acteurs vrijwilligers, naast hun gewone job geven weer eens alles van zichzelf. Toch nog eens denken om mee te doen met het Koninklijk Landjuweel ( indien dit nog bestaat ).

Drie zussen, een overlijden, … elk registreert het op zijn eigen eigen manier. Maar toch kan dit uitlopen op ruzie of onuitgesproken gedachten, meningen.

Maar een joint kan soms helpen ( … begin er wel niet aan, want het kan zeer verslavend werken… ).

Verslag en beeld volgt na de laatste vertoning.

Minerva Classic Brugge – De Panne – Brugge –

De lente is in het land, Covid zit bij velen al in het achterhoofd. Mondmaskers hebben plaatsgemaakt voor kleurige kledij, t-shirts en jurkjes onder een big smile. We mogen weer alles en deze editie van Brugge – De Panne ( na twee jaar zonder publiek ).

Brugge – De Panne is intussen uitgegroeid tot een Classic. ( Minerva historiek lees je hieronder, dit voor de fervente wielerfans )

Historiek

Een moeilijke start

In de jaren zeventig verbleef de destijds prestigieuze wielerploeg ‘IJsboerke’ tijdens de Vierdaagse van Duinkerke jaarlijks in hotel Terlinck op de Zeedijk. Dankzij de vriendschapsband die ontstond tussen het management van de ploeg en het hotel, groeide de idee om een rittenwedstrijd te organiseren tussen Tielen, de thuishaven van IJsboerke, en De Panne. Op maandag 21 maart 1977 was het zover! De allereerste ‘Vierdaagse van De Panne’ ging in De Panne van start met een ploegentijdrit. De volgende dag ging de rit van De Panne naar Tielen, de dag daarop keerden de renners terug naar De Panne en stond er nog een tijdrit geprogrammeerd. De organisatie was er zelfs in geslaagd Jan Raas, die de Primavera net gewonnen had, en Tourwinnaar Lucien Van Impe aan de start te krijgen. Ondanks de geslaagde eerste editie, had de organisatie het financieel moeilijk om de nodige sponsors bijeen te krijgen. De drie daaropvolgende jaren telde de rittenkoers dan ook maar drie ritten. Tijdens de jaren tachtig kon de organisatie rekenen op de steun van de gemeente Herzele en werd het opnieuw mogelijk om als tweede rit een tijdrit te programmeren.

Wind in de zeilen

In 1990 ging de Oxyclean Classic van start aan een gekende brouwerij in hartje Antwerpen. Dit bezorgde de organisatie heel wat problemen. Ze moesten de toelating krijgen om het verkeer tijdelijk stil te leggen en door de stad te rijden. Gelukkig viel de goedkeuring van de minister veertien dagen voor de start toch nog in de bus. Het jaar daarop werd de wielerronde voor het eerst live uitgezonden op de VRT. Aanvankelijk was de organisatie, samen met de organisatoren van enkele andere wielerwedstrijden, gaan aankloppen bij VTM. De VRT had echter net de uitzendrechten op het voetbal verloren aan VTM en wilde bijgevolg maar al te graag de Oxyclean Classic live uitzenden. Een contract van acht jaar werd afgesloten. Ondertussen was ook Koksijde bereid om financieel bij te springen. In ruil eiste de burgemeester een aankomst in zijn stad. Hetzelfde jaar sloten beide badplaatsen een langdurige overeenkomst en werd ‘Koksijde’ bijgevoegd in de officiële benaming van de wedstrijd. Enkele jaren later zou ook KBC een van de hoofdsponsor worden en veranderde de naam opnieuw naar KBC Oxyclean Classic van De Panne – Koksijde.

Rumoer in het peloton

In 1993 stond opnieuw een ploegentijdrit van 27 kilometer op het programma, maar ook deze keer was ze geen lang leven geschoren. De renners vonden vier ritten te veel van het goede. Het volgende jaar was er geen ploegentijdrit meer, mede om een degradatie op de internationale kalender te vermijden. Nog eens een jaar later lieten de renners opnieuw hun stem horen. Vlak na de start van de tweede rit vanuit Zottegem begon het enorm te sneeuwen. De renners zetten voet aan de grond en weigerden nog verder te rijden in deze omstandigheden. Na overleg en een telefoontje naar Koksijde, bleek het aan de kust niet te sneeuwen. Bussen werden ingelegd om de volledige karavaan naar Oostduinkerke over te brengen, waar nog tien plaatselijke rondes van tien kilometer gereden werden.

1999 kende eveneens heel wat tumult. Het leek wel een aprilgrap toen op 1 april alle kranten vol stonden over een dopingaffaire binnen de Mapeiploeg. De start werd toch gegeven, maar aan de ‘Ster der Zee’ in Koksijde legde de rijkswacht de wedstrijd lam. Alle Mapeirenners moesten de wedstrijd verlaten. Ze konden rekenen op de steun van hun mederenners, die niet meer verder wilden rijden. De rit werd afgelast.

Het laatste incident dateert uit 2003. In barre weersomstandigheden reden een drietal renners voorop. Ze moesten de Kemmelberg over en deden dit ook. De rest van het peloton vond het echter te gevaarlijk en weigerde. Ze namen de route langs de voet van de berg. Het voorval werd geklasseerd als wedstrijdincident. De kopgroep behield de voorsprong die ongeveer vijf minuten bedroeg.

De laatste memorabele, heroïsche editie was die van 2020 waar de nodige wind voor waaiers en spektakel zorgde. Door windvlagen van 90km/u reed het peloton aan een hels tempo vanuit Brugge richting De Panne en namen ze meer dan een half uur voorsprong op het snelste schema. De live-uitzending op Sporza werd vervroegd want anders zou de wedstrijd amper in beeld komen. Op de koop toe werden de windvlagen in de Moeren zo hevig dat kleine boompjes afknakten en op de weg terecht kwamen. Ook alle spandoeken, boardings en inflatables dienden verwijderd te worden. De wedstrijd werd ingekort en de laatste passage door de Moeren werd geschrapt. West-Vlaming Yves Lampaert won in écht Flandrien weer, in een afvallingskoers avant-la-lettre! In 2021 ging de overwinning bij de mannen naar een ijzersterke Sam Bennett in de sprint en bij de vrouwen naar Grace Brown na een prachtige solo.

Vandaag konden velen de ploegen aanschouwen en toejuichen vanop de Markt te Brugge.

FOUTJE PhotoNews – is Brugge, NIET Brussel ( copyright foto’s PhotoNews )
Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is 2022-03-23_140306.jpg
Copyright foto’s Belga
Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is 2022-03-23_140515.jpg
Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is 2022-03-23_140553.jpg
Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is 2022-03-23_140639.jpg

Om 11.55 werd er gestart, de officiële start gebeurde rond 12.15 in de Torhoutsesteenweg. Enkel akkefietjes voordien maar in de Torhoutsesteenweg al één lekke band. Nog thans een vernieuwd wegdek maar de Ier Sam Bennet reed lek, de helikopter die de karavaan volgde zag het ook.

Een nagel van renovaties, een stukje glas, wie zal het zeggen want de vuilniskarren hadden alles al zeer vroeg in de ochtend opgehaald. Gele zakken, … het kon een mooi beeld geweest zijn, want geel is meestal de trui van de winnaar.

Volgwagens, motorrijders met cameramannen en fotografen,

vlogen door de straat gevolgd door de renners nog geflankeerd door moto’s en auto’s.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is img_8691-klein.jpg
Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is img_8697-klein.jpg
Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is img_8706-klein.jpg
Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is img_8717-klein.jpg

Rustig de expresweg overstekend onder het oog van tal van toeschouwers. Hun auto’s met fietsen op het dak volgden. Toetergeloei, fluitsignalen, maar geen RODANIAAAA zoals in vroegere tijden.

In amper 6 minuten was de karavaan voorbij de kleine 100 toeschouwers / fans gepasseerd.

Tijd om de tv aan te steken en met enkele snacks ( of een maaltijd van het vrouwtje of vice versa ) verder de koers volgend vanuit de zetel.

Het was nog vroeg voor een lekke band maar de Ier Bennet zal zeker zijn titel willen verdedigen, benieuwd … want enkele Belgen en gerenomeerde sprinters ( Cavendish, Merlier en Groenewegen ) willen deze editie ook op hun palmares zetten.

De uitslag 2021

Worden de Moeren een strijdtoneel ?

Volg het thuis.

Morgen, de vrouwen, supporter allen voor onze Lotte Kopecky.

Team Valkenburg en Coop, Nederlanders vooraan na de officiële start in de Torhoutsesteenweg.

Toch redelijk veel toeschouwers weer in de omgeving van de expresweg. Minder volgwagens en motards dan bij de mannen, maar het belangrijkste is dat hun prijzengeld toch goed de hoogte is ingegaan.

De vrouwen laten zich niet onbetuigd, net zoals in andere sporten.

Ze staan er en strijden voor de overwinning, … een Belg, of toch één van die Nederlanders als eerste over de meet in De Panne ? We zien wel, … Kopecky niet kunnen op beeld zetten. Ergens in het pak.

Dit jaar geen signalisatie op die middenberm in de Torhoutsesteenweg. De renners, zowel gisteren de mannen als vandaag de vrouwen waaierden rondom deze berm.

Misschien nog in gedachte wat enkele jaren geleden gebeurd was op zo’n verkeersdrempel.

Binnen enkele uurtjes weten we of bij de vrouwen een Belgische overwinning kunnen vieren, … of wordt het toch één van de Nederlanders ?

Atomic Vulture + RAWdriguez + Stonemule – Brugge –

Na lange tijd was het zaterdag 19 maart weer eens ouderwets genieten, zonder de beperkingen ( geen mondmasker, geen QPR code ) in zaal Daverlo van drie groepen die eindelijk na de Covid periode hun set, en of nieuw materiaal konden brengen.

Stonerock, Grunge, hardcore, punk, … als je er een noemer op wil plakken.

Stonemule opende om 20.00. Een korte krachtige set van 45′.

” Unfair Fight “werd opgedragen aan het zinloze geweld in Ukraïne.

Na een kleine pauze kwam RAWdriguez het podium op.

Dit was tevens de laatste keer dat John Pollentier met hen speelde, … genieten dus van zijn onvergetelijke riffs. Babak Mohammad, aanwezig tussen het publiek wordt zijn vervanger.

Even wennen, Christophe Depree, zonder gitaar, maar achter de drum.

Afsluiter Atomic Vulture kon eindelijk hun nieuwe plaat voorstellen.

Dit was de A-kant, terwijl jullie de plaat omdraaien spelen we nog enkele klassiekers.

Een zeer sterke instrumentale set.

Het geheugen van water -( voorrede ) – Brugge

Vrijdag 18 maart 2022 wordt het weer genieten van een sterk staaltje toneel door De Valk in het MAZ  : “ Het geheugen van water “, een zwarte komedie over drie zusters, Theresia, Mary en Catherine

die samenkomen nadat hun moeder is gestorven. Mannen en drugs en … spoken, onbesproken geheimen,… vol emotie en hilarisch. Niet iets wat je van een dood zou verwachten.

Ook lang geleden Marc nog op scene gezien, de laatste jaren steeds regisserend, maar voor dit stuk,  terug in een glansrol ? Na 10 jaar nog eens zelf in een rol.

Marc Mosar, naast regisseur, acteur, … van toneel De Valk is hij tevens Chef protocol van de stad Brugge sinds 1995.

Hoe doet Jos het, zo’n bekend stuk regisserend en dan nog één van de Valk’s excellente regisseurs onder zijn hoede te krijgen ? Op zijn Quasimundo’s of op zijn ervaringen bij werkgroep 66 ?

Benieuwd.

Even in het verleden van de Valk kruipend, … altijd zeer degelijke en bekende stukken gebracht in hun bestaan. Een kleine bloemlezing :

Auteur : Bart Moeyaert  — Ongelikt ( 2016 ), gebaseerd op King Lear van Shakespeare // Regie : Dirk Van Den Broeck  … King Lear : Marc Mosar

Auteur : Milan Kundera — ( vrije associatie – theaterstuk 1971 ) Jacques en zijn meester ( 2019 ), gebaseerd op Jacques de fatalist en zijn meester ( 1796 ) van Denis Diderot  // Regie : Marc Mosar

Auteur : Robert Thomas — 8 vrouwen ( 1958 ) ( tv movie in 1965 van … o.a. Janine Bisschops en Yvonne Lex – , latere verfilming van François Ozon 2002 met o.a. Catherine Deneuve  // Regie : Marc Mosar ( 2018 )

Auteur : Patrick Bernauw — De minister en het maffiameisje ( 2013 ), kreeg er de Sabbam prijs voor in 1999. // Regie : Dominique Berten.

Auteur : Guido Van Meir — De stoel van Stanislawski ( 2012 ), gebaseerd op een improvisatieoefening van de Russische toneelvernieuwer Konstantin Stanislavski ( method acting )-eind 1800-begin 1900-

Auteur :  — De Rafaëls ( 2012 ), in 1994 geschreven in opdracht van de Korre ( Brugge )- Filip Vanluchene.

Auteur : — Rostekop ( 2012 ), naar ‘ Poile de Carotte ‘ van Jules Renard ( 1894 ). Verfilmd voor de eerste maal in 1926. ( later 1932,1952, 1973,2003 )

Auteur :  — Tisaltijdiet ( 2011 ), … komt alles terug …, Wim Dewulf was de artistieke leider van Toneelgroep Ultima thule ( gebaseerd op zijn Gomaar -2004/2007 trilogie met  Shakespereaanse verwijzingen ).

Dit zijn slechts tien vertoningen in het bestaan van deze toneelkring, maar werden steeds op professionele wijze aangepakt, geadapteerd, …  door diverse regisseurs en niet professionele acteurs / actrices.

Vrijdag 18 maart staan ze weer in de Magdalenazaal (MAZ ) met een nieuwe vertoning : “ Het geheugen van water “. ( ook vertoning op 19, 25 en 26 maart om 20.00 ).

Geschreven door Shelagh Stephenson, die er in 2000 de Laurence Olivier theater award voor kreeg voor haar voorstelling in 1999 in de Vaudeville Theatre…, in 2002 o.a. verfilmd door Lewis Gilbert, na 7 jaar non actief geweest te zijn, zijn laatste regie /– regisseur van o.a. drie Bondfilms – /. Gekend onder de titel ‘ Before You Go ‘ ( dit op zijn 82 ste ), met o.a. Julie Waters. Ook in Frankrijk verfilmd in 2007 als ‘ La Memoire de l’eau ‘ door Bernard Murat.

Qua reviews op filmisch gebied zegt deze enorm veel : “ I watched this film on the plane just a little while after my Mom passed away…and I laughed and I cried watching it. In many ways their is something in most peoples past and relationships with parents/lovers/wives which this film does bring to the fore. I found it moving and ultimately satisfying that a resolution was reached by all the characters in their own way. I watched it with our 21 year old daughter last week and she enjoyed it – she who enjoys the latest blockbuster inc Twilight series, Thor, X-Men etc….enjoyed this film about sisters getting together at their mothers funeral. That is a testament in itself! “.

We mogen ons dus weer verwachten aan een zeer sterk staaltje toneel met alle komische, tot schrijnende of crue toestanden toe.

De acteurs, actrices kregen voor de generale repetitie nog enkele laatste aanwijzingen,

enkele nog even vlug hun tekst bekijkend in het decor.

Een decor die met veel zorg gereconstrueerd werd om het stuk ‘ Het geheugen van water ‘ zijn volle glorie qua uitvoering te geven.

Toneel De Valk is er klaar voor om weer vier avonden alles van zichzelf te geven.

Toneel kring De Valk is er klaar voor om weer alles van zichzelf te geven vier avonden in de MAZ. Kaarten, of verdere info te vinden op hun site.

Brugotta – Tribute Kurt Cobain – Brugge –

Zaterdag 5 maart in de Brugse Stadsschouwburg, een nieuwe tribute ter ere van een artiest die zijn stempel op onze muziek had gedrukt. Brugotta – Tribute Kurt Cobain. Diverse Brugse artiesten die Cobain elk op hun eigen manier eerden, eigen versies tot zelfs Nederlandstalige vertolkingen van Nirvana’s nummers. Intiem, integer, uitbarstend tot zeer emotioneel. Was het nu rock, funk of electro pop. Zijn nummers lenen zich tot ieder genre. Slechts drie elpee’s in hun korte maar zo gerenomeerde carrière. Kort en krachtig. Maar deze zijn allen uitgegroeid tot iconische songs. … zelfs al was het jaren wachten op bepaalde nummers die Courtney Love tegenhield. De club van 27 ( de naam kwam er nadat Kurt het leven liet ), een getalenteerde groep van artiesten die te vroeg gestorven zijn. Ere vandaag voor één van deze artiesten die nog steeds velen onder ons hoog in het vaandel dragen. Her en der hangt er nog wel een poster van Kurt boven iemands bed.

Metronoom en vele Brugse muzikanten, tot zelfs nieuwe opgerichte bands hebben een bijna uitverkochte stadsschouwburg laten genieten van de sfeer, de intimiteit, de gedachten gang van Kurt. De grunge, die momenteel weer opflakkert. Een genre, nog steeds aanwezig, en die tevens nog steeds veel artiesten tegenwoordig inspireert.

Metronoom, Les Bienzeureux, Koeferbak, Locus Control, Maanbar, Shuriken II,

Tom Van Landuyt en Tommy Vlaeminck,

We Are Ooh People, Behr, Birds Collective,

Black Hole Beautiful Mind, Fran, House of Liso, Jen en Welvaart

hebben deze avond de Brugse stadsschouwburg laten herleven, vanop de parterre tot in het kiekenkot. Na de pauze bracht Metronoom nog een drietal nummers. Enorme respons voor -Lithium, Molly’s Lips en Turn, … wat volgde was apart en gedurfd, het iconische nummer, ” Smells Like Teen Spirit ” , die iedereen kent, soms het enige nummer. Dit werd op zeer ingetogen wijze gebracht door House of Liso ( zangeres Jana De Muelenaere, ,cellist Pieter Nguyen Phuc en Stijn Van Kerkhove op piano ), krachtig met op het einde een uitbarsting van die frele excellente stem die enkel ondersteund werd door cello en synth. Het applaus in de zaal was overdonderend. Dit hadden velen niet verwacht. Maar House of Liso deed het maar.

Ook de politiek, de oorlog in Oekraïne werd er op een bepaald moment bij betrokken. Dit tijdens het nummer van Tom en Tommy, schrijnende escalatie van Tom tijdens het niet zo gekende nummer ” Sappy “. Hoog schrijnend door merg en been, op het einde van dit prachtig nummer was het net alsof we een Ukraïns volkslied hoorden. Met amper enkele medeklinkers maar zo intiem en ingrijpend eindigden ze deze excellente performance.

Tijdens het interview : ” …, voor al de mensen die hun leven laten in Ukraïne, … en voor Poetin- Fuck yourself !”.

( meer beelden, nummers en interviews van deze memorabele tribute worden nog aangevuld ).

Een zeer degelijk gevulde stadsschouwburg ( net niet uitverkocht ) was in hun nopjes met de diverse versies van Nirvana’s nummers die tal van gekende en minder gekende bands brachten ( soms speciaal opgericht voor deze tribute ). Tijdens het binnenkomen na scanning van wat misschien de allerlaatste keer was van die QPR code merkte je al wie centraal stond tijdens deze tribute. Enkele paspoppen

en natuurlijk de drie vermaarde lp’s ” In Utero “, ” Nevermind ” en ” Bleach “.

Op de schermen, enkele representatieve beelden van Kurt.

Metronoom opende de show met zangeres Justine Salenbien ( lerares zang ). Dit nadat iedereen zijn plaats in de zaal had ingenomen op de tonen van energiek piano / synth

spel van Mike Julien.

Nummer moet ik jullie jammer genoeg schuldig blijven.

Mieke en Jordi opnieuw moderator, namen ons mee in de wereld van Kurt cobain, weetjes, uitspraken, …, en nu en dan een kleine babbel met enkele van de artiesten.

Een Lola -Compagny Cecilia – Brugge

Een bijna volledig uitverkocht Maz ( Eindelijk. Een bijna normaal gevulde zaal – de Brugse Stadsschouwburg doet er alles aan om op een effectieve manier het publiek op veilige manier te kunnen laten genieten van de vertoningen ), genoot gisteren met volle teugen van een ongelooflijk sterke vertoning van ” Een Lola “. Opnieuw een produktie van Compagny Ceclia op hun best. En dit keer met enkel vrouwen in de vertolking … die zelfs mannenrollen voor hun rekening namen. Het omgekeerde theater van William Shakespeare.

Actrices Marie Schraepen, Lucie Plasschaert, Eva Binon, Souad Boukhatem en Marijke Pinoy schitterden elk in hun rol of dubbelrol. Het gegeven was bijna een thuismatch, want al die perikelen rond een nieuw voetbalstadion zijn we hier in Brugge al enkele jaren gewend. Ja – Nee, wie pikt er een graantje mee, andere integratie van landbouwgrond. Komt het er of niet ?

Niet verwonderlijk dat ze allen tot driemaal toe op het podium werden geroepen.

Eén van de hoogtepunten van deze vertoning, de schitterende adaptatie van Annie Cordy haar hit ” Le Chou-Chou de Mon Coeur “.

( wordt nog uitgebreid met beeld en woord )

Update

Na enige stilte, mogen jullie zich verwachten aan een verslag met beelden van ” Een Lola ” van Compagnie Cecilia. ( 03/03/2022 )

Een nieuwe tribute van Brugotta – 05/03/2022 – ( Kurt Cobain door Brugse artiesten / bands en gelegenheidsbands zoals Welvaart – cfr. Roel van Beuk – foutje van mij, verdere check hieromtrent ).

Tevens binnen enkele maanden eindelijk na twee jaar stilte Nostalgie Beach Festival te Nieuwpoort op 5 en 6 augustus 2022, ook opnieuw verslag. Met enkele excellente groepen op het programma : … nu nog een teaser, WIE ? Hou de radiozender in de gaten de komende weken. En intussen luister naar die heerlijke nummers die je in je jeugdjaren tal van heerlijke momenten hebt bezorgd.

Kneistival ( de put blijft !!! en de eerste namen zijn Les Truttes,

Yevgueni en Mustii ( 2 en 3 juli ) en Parkpop ( 19 tot 21 augustus ) mogen jullie ook weer verwachten. Maar het zal ietwat verandert zijn. Kleinschaliger maar niet minder sfeervol.

MF2-2201

Tot gauw.