Hotel Paradiso, familie Flöz – Brugge –

Dinsdag 26 februari 2019 was het echt genieten met de familie Flöz hun nieuwste creatie. Een Alpenhotel stond in ‘ Hotel Paradiso ‘ centraal. Dit Duits gezelschap staat bekend voor hun maskertheater en fysiek spel. Mimespelers, woorden loos, het enig menselijk geluid kwam van het lachen uit de zaal. Vier spelers namen meer dan 10 rollen op zich in dit dol komisch stuk met thrillereffect. In een idyllische omgeving ergens in de bergen straalde de poëzie met een donkere ondertoon in dit hotel dat gerund werd door een oudere vrouw. tn_IMG_3035 Net geen anderhalf uur werden we van de ene situatie in de andere meegesleept. Old school comedy in een modern jasje, theater dat we zelden zien.

De spelers kregen dan ook een enorm applaus tn_IMG_3042 en gaven ons nog een muzikale bis. Een laatste groet en weg waren ze, …. Toch nog eens terug, en nu zonder de maskers tn_IMG_3071 het publiek hartelijk dankend voor de appreciatie.

Dinsdag 26 februari 2019 was het echt genieten met de familie Flöz hun nieuwste creatie. Een Alpenhotel stond in ‘ Hotel Paradiso ‘ centraal. Dit Duits gezelschap staat bekend voor hun maskertheater en fysiek spel. Mimespelers, woorden loos, het enig menselijk geluid kwam van het lachen uit de zaal. Vier spelers namen meer dan 10 rollen op zich in dit dol komisch stuk met thrillereffect. In een idyllische omgeving ergens in de bergen straalde de poëzie tn_IMG_3021 met een donkere ondertoon in dit hotel dat gerund werd door een oudere vrouw. Net geen anderhalf uur werden we van de ene situatie in de andere meegesleept. Old school comedy in een modern jasje, theater dat we zelden zien. De spelers kregen dan ook een enorm applaus en gaven ons nog een muzikale bis. Een laatste groet en weg waren ze, …. Toch nog eens terug, en nu zonder de maskers het publiek hartelijk dankend voor de appreciatie.

Een bergresort wordt gerund door een oude gebogen vrouw en haar familie. ‘ Hotel Paradiso ‘, een viersterren hotel dankt zijn reputatie ook aan de nabijgelegen minerale bron.

Het water heeft de kracht om zowel fysieke als mentale problemen te verhelpen. Iedere ochtend voor de deuren opengaan wordt het portret boven de defecte lift afgestoft. Een bloemetje in het vaasje gestopt. De office klerk ( zoon ) legt een singeltje op en samen hand in hand met het kamermeisje of met de zus ( zij kibbelend met broer in verband met vernieuwingen die ze wou doorvoeren ) en moeder houden ze even stilte. Op de achtergrond “ … dann kommt der Aschied für uns drei, … “. De dag verloopt zoals anders, zou je denken. Gasten checken in, de kok bezig in zijn keuken met het versnijden van koteletten, het dienstmeisje bezig met haar normale routine. Maar deze dag zal uitdraaien op je reinste nachtmerrie. De kok versnijdt niet enkel koteletten en het dienstmeisje blijkt ook nog een pick pocket te zijn die de gasten berooft van hun waardevolle spullen.

‘ Hotel Paradiso ‘ van de familie Flöz is een knap staaltje van masker theater. Er wordt geen woord gesproken, mime, niet echt want de maskers brengen geen expressie, … of je denkt dat er expressie op te zien is. Alles wordt fysiek uitgebeeld en het verhaal sleept je mee, doet je gieren. Wat doorheen de voorstelling duidelijk te horen was in de zaal, meer dan eens uitbarstende lachsalvo’s. Dit vooral door de vele komische toestanden, zelfs al mag je met momenten van zwarte komedie spreken. Een mooie hommage aan Buster Keaton, Charlie Chaplin, Harold Lloyd,… de personificaties van die ouderwetse slapstick uit de stomme films, hier gegoten in een modern jasje. Expressief, goochelen met doordeweekse spullen. Geen spraak, maar wel geluidseffecten en muziek. De begeleidende muziek van de stomme films op piano wordt hier vervangen door singeltjes die op een platendraaier worden afgespeeld. Een ander groot verschil met de stille film is dat de acteurs gebruik maakten van mond, wenkbrauwen en ogen om diverse emoties uit te beelden. De familie Flöz moet het enkel doen met hun fysieke uitbeelding. En toch straalt de poëzie ervan af, en kijken we doorheen de knappe maskers ( van de hand van Hajo Schüler ). Fysieke uitbeelding, soms sterker dan woorden, een aparte komische kracht. Elk personage heeft zijn eigen karakter qua speelstijl, en met de vlugge personage / kledij en masker wissels geven deze vier acteurs een knap staaltje theater. Geen enkel ogenblik is er een dood moment. Hommage aan de Comedy Capers , maar ook aan de Britse comedy. ‘ Fawlty Towers ‘ ( of André Van Duins ‘ Hotel de Botel ‘ ) en ‘ Open all Hours ‘ zijn niet ver weg te denken. En natuurlijk de variatie op David Jason personage Del Boy in ‘ Only Fools and Horses ‘. Iets recenters misschien ‘ de tv reeks ‘ Bates Motel ‘, check in of … en kom je er nog levend uit. De kok heeft iets van Norman, zelfs iets kannibalistisch.

Net geen anderhalf uur, maar dit is een theatergezelschap om in de gaten te houden, ‘ Teatro Delusio ‘ was al ongelooflijk, maar ‘ Hotel Paradiso ‘ bevestigt hun kwaliteiten. Leuk was hun ontvangstneming van het applaus.

Als de uitbaters van Hotel Paradiso, tn_IMG_3051 we kregen zelfs een muzikale bis tn_IMG_3056 voor ze van het toneel verdwenen.

Nogmaals terugkomend, in een fractie zie je hen tweemaal verschijnen zonder hun maskers, om dan uiteindelijk toch in klederdracht van hun personages maar zonder dat masker nogmaals vol appreciatie, tn_IMG_3064 lachend de grote respons van het publiek in ontvangst te nemen.

Enkele spoilers of een klein tipje van de sluier opgelicht. Hoe stof je een schilderij af als je amper te poot bent ? Met een wandelstok kan je veel doen. Wat doe je in de keuken met een slijpschijf ? En hoe laat je je hond blaffen op ritme ? Wat kan een draaideur doen als je weet dat de lift defect is ?tn_IMG_3032 Hoe verlies je sterren van je zaak ? Maar wie waren de sterren, het hotel of de acteurs. Een dief op de vlucht, twee agenten op zijn spoor, en hem toch niet vinden ?tn_IMG_3033 Stofzuigers die werken zonder contact ? Een spook die komt kijken hoe het hotel momenteel gerund wordt ?

Fouillering van een dievegge ?tn_IMG_3027 Wat ze al niet vinden. En hou het schilderij boven de lift in de gaten. Want het portret blijkt ook te leven.

Tevens heerlijke muziek ( o.a : Oh Johnny, Oh Johnny en Red River Rock ), singeltjes op de platendraaier en dansjes die Michaël Jackson en John Travolta jaloers zouden maken.

Vier acteurs ( Anna Kistel, Sebastian Kautz, Thomas Rascher en Frederik Rohn ), die meer dan 15 rollen speelden. tn_IMG_3084 Een knappe regie van Michael Vogel en muziekscore van Dirk Schrüler. Hoeken en gaten, beweging in het decor aan de hand van Michael Ottopal en prachtige kostuums van Eliseu R. Weide.

 

1969, Een halve eeuw Woodstock – Brugge –

Augustus 1969, het weiland in Bethel, werd voor deze namiddag ( zondag 24 februari 2019 ) even overgebracht naar het podium van de Brugse Stadsschouwburg. ‘ Een halve eeuw Woodstock ‘. Wouter Mattelin nam ons op sleeptouw in dat heerlijke jaar vol gebeurtenissen en natuurlijk de muziek. Dit tot aan de hekkens, die er niet meer stonden, van het festival terrein. Neeka, Axl Peleman, Esther Lybeert en Maarten Flamand lieten ons nog eens genieten van the sixties en hippie cultuur. Een gevarieerde setlist met enkele excellente uitschieters. tn_IMG_2818 copy Neeka en Esther, zang en Maarten, muzikaal. Axl bond alles mooi samen. Zelfs Wouter zorgde naast de verhalen ook op gitaar, banjo en steel guitar voor de ondersteuning.

tn_IMG_3007Een groot anderhalf uur eindigde met één enkele bis, een heerlijke samenzang vooraan het podium. Axl begeleide hen zittend, op gitaar ‘ Helplessly Hoping ‘ van Crosby, Stills, Nash & Young.

Vague View – After All, – Daverend Brugge

De concertenreeks ‘ Daverend – Unplugged ‘ te Assebroek in zaal Daverlo mocht voor dit eerste concert in 2019, After All tn_IMG_2441 copy op het publiek loslaten. Deze Brugse metal band viert zijn dertig jarig bestaan, net als vele bands in de loop der jaren vonden ook bij hen wissels plaats. Enkel de twee gitaristen Dries Van Damme en Christophe Depree staan nog steeds op het podium, een nieuwe bassist, drummer en zanger tn_IMG_2586 copy vervoegden deze trash metal band in de loop der jaren. Het is even wennen zonder de stem van Sammy Peleman.  Maar Mike Slembrouck  heeft zich vlug geïntegreerd, en na enkele jaren kunnen we ook genieten van een tiende album. Met een nieuwe zanger en een nieuwe drummer. After All leeft voort en zal met deze nieuwe songs ook weer tal van podia tot in het buitenland teisteren. We vergeten dat er ook nog Vague View tn_IMG_2298 copy was die Vrijdag 22 februari 2019 opende. Een garage jam in 2017, een eerste publiek optreden in april 2018 en amper een jaar later mogen ze zich al meten in hun genre met tal van groepen. Vague View,  met een explosieve en stemkrachtige zanger ( Dondi ) tn_IMG_2057 copy heeft zich al een plaats tussen de vele Brugse groepen toe geëigend. Wachtend op die eerste lp ( cd voorstelling in De Kelk te Brugge op 20 april – EP, To Hell with Heaven ), met een heavy sound, en melodieus geluid en een stuwende stem.

P.V.H.  tn_IMG_1971 copykondigde voor de zoveelste keer een schitterend concert aan in deze intieme concertzaal.

Kuzikiliza – Brugge –

Woensdag 20 februari 2019 startte het Project CONGO in het MAZ te Brugge, een blik op 60 jaar onafhankelijkheid, met het stuk ‘ Kuzikuliza ‘. Een samenwerking van Skinfama, KVS en Arsenaal / Lazarus. Om 18.30 opende dit project met een debat over de actuele Congolese kunst en cultuur met moderator Michel Dewilde. Drie gastsprekers informeerden ons het internationaal perspectief. Judith Elseviers leidde ons iets meer in op het vlak van de Congolese kunst. tn_IMG_1818 Door enkele technische probleempjes konden er niet teveel vragen gesteld worden want een luttele 10 minuten later zou de vertoning van het stuk ‘ Kuzikuliza ‘ , Swahili voor “ Gehoord worden “ beginnen.

Rap, dance, mime, gebarentaal en een ingenieus decor vormden het spel van de drie acteurs. tn_IMG_1946 Politiek getint, rascistische uitlatingen, de moord op Lumumba,… een delicaat onderwerp eindigde met een speech. ‘ Eer aan de vrijheidsstrijders ‘.    tn_IMG_1959

Een daverend rechtstaand applaus was dan ook niet verwonderlijk, tn_IMG_1966 enkel jammer dat dit excellente stuk geen volle zaal trok.

 

Dit is de bedoeling – Brugge –

Vrijdagavond 15 februari 2019 was het genieten van een intiem concert. Gitaar, banjo en cello ondersteunden heerlijk het West Vlaams en Zeeuws Vlaams. Een perfecte combinatie, de stemmen van Wannes Cappelle en broeder Dilleman. tn_IMG_1737 Taal en muziek, die resulteerden in mooie verhaallijnen. Een concert dat je echt laat genieten, hoe mooi onze taal is.