Razor Reel – dag 6 – Brugge

‘ WALL- E ‘ opende deze laatste dag van het Razor Reel Flanders Film Festival. Om 15.30 een bevreemdende fantasy drama ‘ The Fear Of Looking Up ‘.

tn_IMG_4214 

Na de film nam Jordy het publiek mee naar de foyer voor een Q & A met één van de crewleden. tn_IMG_4237 De costume designster Anami Tara Shucart. tn_IMG_4258 tn_IMG_4257

Voor de eerste maal eens geen regisseur, producer of acteur. Een leuk interview, over dromen, slaapwandelen, moorden en kevers.

Amani naast Jordy, voor een korte Q & A, deze keer geen regisseur, producer of acteur, maar een kostuum designster.

De rest van het team was vertrokken naar Canada, zij was achtergebleven in Brugge. “ … they had to work “, zei ze.

“ …shopping and fitting fort he film …”. Een nauwe samenwerking met de art director, zelfs de pop werd onder handen genomen, alles moest passen. Naast de kostumering had ze een ook een zeer nauwe samenwerking ( o.a. producing en script ) met regisseur K. Koutsoliotas.

“ We were all reserval people “, she said. “ … working together and agree with the director “.

Reeds op zes jarige leeftijd was ze al aan het naaien, en op haar zestiende bij het theater mee te werken, kostumering, haar, make up en speciale effecten. Een zeer goeie leerschool. “ … I am working now between stage and film for about 25 years “. “ … you wouldn’t say … “, was Jordy’s uitlating.

De laatste zes jaar is ze ook bezig met schrijven en regisseren. Benieuwd naar haar eersteling.

Theater en film is niet hetzelfde, op het eerste gezicht lijkt het identiek, maar je moet praktisch zijn. Weten hoe je karakters zijn. De interactie met hen. Ze hebben elk een eigen karakter en soms komt het eens tot meningsverschillen. Zij kleedt hen niet, maar hun personages. “ … this is mostly the difficult part of my job, they don’t like something, … ok, but it’s the costume for the character …”. “ … I struggle sometimes with the fashion trends of the nineties, … pop, grunge period “. Dit genre is echt niet aan haar besteed.

Haar specialiteit is haar ( wigs ), “ … it was part of the theatre school, make- up and hair “. “ … how the entirely look is ..”. Bijna een jaar heeft ze aan deze film gewerkt.

en dito appreciatie in het gastenboek.

Nog een krabbel tn_IMG_4438 in het programmablad tn_IMG_4263 en tijd voor verpozing tussen het publiek.

Op de slotavond met de film ‘ Little Joe ‘

 waren er iets meer dan 100 aanwezigen, enkele die hards die de voorbije jaren bijna alle films hadden gevolgd waren niet te bespeuren. Lag het aan de film ?, … niet echt een thriller of bloederige film, maar een aparte moderne adaptatie van het genre sci-fi. Vreemd, ietwat steriel, … totaal anders dan de cultfilm ‘ Invasion of the Body Snatchers ‘ daterend van 1978 en ‘ Little Shop of Horrors ‘ in 1986 met een plant in de hoofdrol. Emily Beechams acteer presence was schitterend. Haar gelaats uitdrukking en haar interactie t.o.v. de andere personages bezorgde haar in Cannes terecht de prijs van beste actrice.

Rond 19.00 kwam het publiek binnen voor deze afsluiter, nog hier en daar iets checken op de smartphone, een babbeltje slaan, een natje,

 … ook onze peter was aanwezig, uitzonderlijk pikt hij een film mee in de zalen. Liever gezellig thuis massa’s films bekijkend , … als hij niet moet regisseren.

Voor de start moesten er nog twee prijzen uitgereikt worden, de winnaar was niet meer aanwezig. Spijtig want hij won zowel de Young Blood Trofee als de publieksprijs. De animatie film ‘ J’ai Perdu Mon Corps ‘ van de Franse regisseur Jérémy Clapin.

 Ook het scenario was van zijn hand.

De jury met moderator Jordy reikten deze trofee uit op het podium met enkele korte uitlatingen over hun keuze. Vanessa Morgan nam het voorwoord, Dianne Leenders en Marc Bussens lieten het graag aan haar over.

Maar Marc moest toch nog iets kwijt na haar commentaar. Vanessa had gezegd dat zij en haar vrouwelijke collega hem onder de tafel hadden gepraat, … of lachend gedronken. Marc zei dat hij zich had neergelegd bij hun keuze. Jammer niet mijn keuze maar ik kan het appreciëren. Maar toch stond deze film als nummer twee op zijn lijstje. Hij had het ook nog even over de subsidie van het festival, hoe het in de toekomst zou zijn voor de volgende jaren.

Jordy bedankte nog eens de ganse crew van Razor Reel, de stad Brugge, alle sponsors  en niet te vergeten alle kijkers die in de laatste week enkele films hadden meegepikt in het Sint Lodedewijks college. Bedankt om weer in grote getallen af te komen, leunend op zijn microstatief. En hij wilde applaus, laat jullie horen, …

Na de film werd nog tot laat in de nacht verbroederd.

Afspraak volgend jaar voor een dertiende editie, en misschien met een nieuwe remake van ‘ Friday the 13 th ‘ , het was opnieuw een gezellige bedoening, de zondag iets minder volk. Lag het aan de meteo of was er nog van alles te doen in Brugge, geen idee. De organisatie was toch tevreden en het stramien van drankkaarten

en de mogelijkheid om iets te eten slaat ook aan. Maar eerst nog het kleine festivalletje Kumafest, deze vierde editie gaat door in dezelfde zaal vrijdag 1 november.

 

Razor Reel – dag 5 – Brugge

Een zeer minieme blik op dag 5,

Om 15.30 was er de Belgische première van de Russische fantasy film ‘ Abigail ‘ tn_IMG_4203van Aleksandr Boguslavskiy. Ook dit land weet hoe een fantasy op het grote scherm te brengen en tevens kindvriendelijk. Misschien iets te braaf voor ons, ouderen, maar we hebben ervan genoten.

Ook deelde hij het script van dit apart wereldje die zich in een zekere toekomst afspeelde. Jammer dat hij niet aanwezig was, verstek wegens omstandigheden. Of … zat hij in één van de zeppelins, tn_IMG_4208 net een duikboot uit de boeken van Verne.

 

 

Razor Reel – dag 4 – Brugge

Zondag 27 oktober 2019 werd er gestart met ‘ Ghostbusters ‘, 35 jaar na datum was het nog eens lachen met deze 4 spokenjagers in hun ectomobile. Ideaal om nog eens het geheugen op te frissen want volgende zomer mag men een sequel verwachten. Met Ivan Reitmans zoon Jason als regisseur. De bacteries en het ectoplasma blijven in de familie.

De volgende vertoning was ook kindvriendelijk. Een ontroerend verhaal van een klein meisje en haar opa. ‘ My Grandpa is An Alien ‘, tn_IMG_4065 gemaakt met amper een budget van 100.000 $. Tevens het filmdebuut van beide regisseurs, Marina Andree Skop en Drazen Zarkovic. Een pareltje met mooie visuele effecten. tn_IMG_4064 Una en het e-wall achtig robotje Dodo tn_IMG_4066  op zoek naar haar gekidnapte opa bevat vele knipoogjes, … en misschien wordt er wel een traantje gelaten in de zaal, als Dodo dit doet waarom wij niet.

Beneden naast de foyer was er opnieuw een stripbeurs met signerende tekenaars. tn_IMG_4086Tom Bouden hoofdrol tijdens dit evenement met zijn Suske en Wiske adaptatie Suster en Wiebke : ‘ Het dertigersdipje ‘. 763 

Jammer genoeg afwezig wegens ziekte.

De zondag staat ook in het teken van de kortfilms die meedingen naar de Meliés d’Argent prijs.

Talrijke gasten waren aanwezig die hun kortfilm in competitie hadden, van bijna iedere kortfilm in competitie was er iemand,

maar vindt ze maar, het is dan ook een apart wereldje. Ze komen soms onverwachts binnen of verdwijnen in de zaal om iets te bekijken. Staan achteloos tussein de toeschouwers iets te drinken, te eten of ergens nog vlug enkele sigarettetrekjes. Toch twee regisseurs tn_IMG_4098 gevonden om een beeld te nemen, Marion tn_IMG_4099 en Alexander Decommere met een oude cowboy in  ‘ This No Land ‘. Amper twee minuten tijd, tn_IMG_4096 want ze wilden de animatiefilm ‘ J’ai Perdu Mon Corps ‘ zien,  de rest zat al in de zaal. Geen probleem, vlug enkele beelden en misschien later nog anderen voor de lens krijgend. Marion Renard samen met haar actrice Nora Dolmans en director of photography Lisa Willame  Net voor de vertoning van ‘ 1 BR ‘ werd al de prijs uitgereikt. tn_IMG_4151 De Meliés d’argent van 2019 ging naar Marion Renard, ‘ Switch ‘ MV5BMzVkNzE1MTEtZWRiMC00MWNiLTg2YjYtMTdiNWQwYjIxNzk1XkEyXkFqcGdeQXVyNjQzMDAwNjY@__V1_SY1000_CR0,0,750,1000_AL_. De jury bestaande uit Jasper Vrancken ( vorige winnaar ), Stijn Buntinx en Shauni De Gussem hadden ook nog een eervolle vermelding voor ‘ The Burden ‘ van Nico van den Brink. Voor o.a. het vakmanschap en de publieks vriendelijkheid.

Marion, opgegroeid in een muzikale familie, tevens filmliefhebbers. In Frankrijk gestudeerd en zich verder ontwikkeld aan het INSAS in België.

Dat net zij moest winnen, één van de twee die ik voordien voor de lens had gekregen.  Marion was zeer verbijsterd dat zij had gewonnen tussen al die prachtige kortfilms. Ze vond haar film niet perfect, er kon nog veel verbeterd worden.  tn_IMG_4153 Ook haar actrice was zeer enthousiast net als haar diop. en enkele vrienden in de zaal. tn_IMG_4146 Het was haar graduate movie ‘ Switch ‘ die de jury had gefascineerd, o.a. de aparte visie op het sexuele. Een pareltje van een fantasy van 18’.

Om 20.00 uur waren regisseur David Marmor en producer Alok Mishra te gast om na hun film ‘ 1 BR ‘, een korte Q & A te geven.

tn_IMG_4171 Over cults, L.A., katten en buren. Het isolement, of de warmte van vele buren. David hield niet echt van L.A. Tot zijn vrouw, een Texaanse hem een andere kant van L.A. leerde kennen. De warmte van buren die samen barbecueën in de tuin,… Neighbours in a community zoals hij zei. De film werd in 15 dagen ingeblikt, … met een halfuur vertraagd.

Alok vertelde hoe dit kwam, ze hadden drie producer trucks en verloren wegens een bepaalde omstandigheid er één van. Een helicopter en drie politiewagens kwamen eraan te pas. Ze hadden een goeie cast, ” …no rehearsal time, a few shots and takes,…”. Maar ook hier liep er iets fout, … ” … never hire a boyfriend, you make a big mistake …”. En een oudere dame en haar echtgenoot liep ook faliekant uit, hij naar het ziekenhuis en overleden.

Zo hadden ze 3 van de vier acteurs verloren. Maar Alok kende iemand, een vriendin, nog van op school. En zo vervoegde Naomi Grossman ( cfr. American Horror Story ) de cast. ” She’s super “, he said . Het klikte zo goed tussen David en Alok dat ze al samen aan een nieuw project werken.

‘ 1BR ‘, wil zeggen één slaapkamer, in Amerika kent iedereen deze uitdrukking maar hier in Europa is dit onbekend. tn_IMG_4441

Alok amuseerde zich ook nog even met ons Belgisch bier, hij bleek redelijk goed op de hoogte.

Nog een krabbel in het boek

en een hartelijk applaus van het publiek voor deze entertainende Q & A.

Razor Reel 2019 – dag 3 – Brugge

tn_IMG_4026Zaterdag 26 oktober konden we om 13.30 genieten van Gissella Bustillos’ documentairetn_IMG_4428 ‘ A Brief History of Time Travel ‘.  We doken onder in het tijdreizen. H. G. Wells’ ‘ Timemachine ‘ en de telefooncel van Dr. Who zijn enkele van de mooie voorbeelden wat tijdreizen inhoud.

Gissella tn_IMG_3973 stelde in het kort haar docu voor. De klok tikte weg, waar zouden we uitkomen … en hoe bouw je een Delorean. Een evolutie vanaf het prille begin en wie weet lukt het ooit. “ … to boldly go where no man has gone before …”.

Nog even napratend met haar over Seattle, de San Diego Comicon, kunst,

Nog een woordje van bedanking in het boek

om zich dan te mengen tussen het publiek nagenietend van de gezellige ontvangst.

…, want even later stond de sci Fi film ‘ Das Letzte Land ‘

geprogrammeerd met achteraf een Q & A.

tn_IMG_3989

Regisseur Marcel Barion ( tevens schrijver, producer, … ) samen met assistant director Carolin Utsch en producer Johannes Bade gaven een uitgebreide uiteenzetting tn_IMG_3988 hoe hun film tot stand was gekomen.

‘ Das Letzte Land ‘,

Marcels eerste of tweede ( ‘ Aloryon ‘, die hij draaide tussenin zijn studies ) langspeelfilm. Deze aparte sci-fi film mag je in feite als zijn debuut film nemen. Low budget, crowd funding. Amper 20.000 euro, retro modellen, één groot exemplaar van een ruimteschip waarin gefilmd en geacteerd werd. Claustrofobisch , denk maar aan ‘ das Boot ‘, een beklemmende omgeving, gevangen in een kleine ruimte. Twee protagonisten ( niet een piloot en een computer zoals in de grote klassieker ‘ 2001, A Space Oddity ‘. Hier, een gedeserteerde flik en een ontsnapte gevangene, kiezen voor ?, de conflicten, de ruimte, waar naar toe. Marcel en zijn crew, was het nu direction, production, writing, special effects, modelling, …allen waren met heel het project op allerlei gebied betrokken, meerdere functies. Ze hadden anderhalf jaar gewerkt aan de constructie van de modellen en het grote ruimteschip. CGI, onbestaande, met diverse materialen en computer werden alle effecten geconstrueerd. Vanaf het eerste idee tot op het scherm, bijna zeven jaar. Maar in amper 2 weken ingeblikt. Een immens project, het zien waard en indien ze een groter budjet hadden zou deze film zeker tussen de grote Hollywood producties staan. Het grote ruimteschip staat nu ergens op een geheime plaats, het wordt niet verkocht, er komt geen prequel of sequel, … het is geen Millenium Falcon maar zal toch eeuwig deel uitmaken van het universum, … ergens. Deze film is echt de moeite waard, en Marcel was ook zeer verwonderd dat hij op het Independent Berlin Festival in de prijzen viel en ook nog eens de Mary Shelly Best Film  award had gewonnen.

Niet vergeten hun visitekaartje te noteren in het grootboek. En een krabbeltje tn_IMG_4440 in het programmaboekje, net een futuristische handtekening van Marcel.

En ook nog even een bewondering van de glasramen te geven, een stukje kunst in dit gebouw dat altijd een aparte appreciatie of opinie teweeg brengt. tn_IMG_4025

Jordy nam dit interview af in de foyer, … er waren in feite geen Q & A ’s gepland, maar hij doet dit zo goed dat we hem eraan houden voor 2020.

Razor Reel 2019 – dag 2 – Brugge

tn_IMG_3963

Donderdag 24 oktober, na een succesvolle opener en receptie sloten de deuren iets na 02.00 uur ’s nachts. De opkuis kon starten en vrijdagmiddag oogde de foyer weer als nieuw en ongebruikt. tn_IMG_3955 De eerste toeschouwers en gasten werden verwacht rond 14.30 à 15.00, voor de start van het eerste kortfilmblok ( gratis toegang ) om 15.30. Waaronder zelfs een comedy – musical. Het Britse ‘ Pleased to Eat You ‘ van Adrian Hedgecock.

Later op de dag stonden er nog 5 films geprogrammeerd, van 17.30 tot 02.00,

voor elk wat wils. Horror, komedie en Sci Fi.

Razor Reel 2019 – openingsdag – Brugge –

Voor de derde maal sloeg Razor Reel zijn tenten op in de aula van het Sint Lodewijks college. Deze 12de editie opende opnieuw met een schitterende film. Een 200 tal aanwezigen hadden bijna allen dezelfde mening achteraf,… mooi, apart, weird, strange, creepy … En momenteel toch even afwachten voor we een huis gaan kopen in een gezins- en kindvriendelijke verkaveling.  Je weet maar nooit !

Deze vivarium net als de gelijknamige film MV5BMzA2YTZmNTctOGVhNi00YTJlLWEyNzYtZTkxMDliYzI5YzgwXkEyXkFqcGdeQXVyNjc5NTc1MTg@__V1_SY1000_SX750_AL_ was een apart experiment, en dan nog eens overgoten met de moeilijkheid die labyrinths je kunnen bezorgen. Een koppel op zoek naar een woning om een gezin te stichten. Een kind krijgen vroeger dan verwacht, MV5BY2Y3NjY0NzYtNTMyOS00NGQyLWJlOTMtOWEyM2UwZTdlMTg5XkEyXkFqcGdeQXVyMTkxNjUyNQ@@__V1_SX1777_CR0,0,1777,835_AL_ een opvoeding geven en dit in een zeer stille omgeving in een straat op nummer 9.

Een openingsbeeld a la National Geography. tn_IMG_3876 Nestvogels, hongerig, moeten gevoed worden. Uit het nest geworpen, dood en ze worden begraven. Wat volgt is een heel andere versie.

Sterke vertolkingen van Jesse Eisenberg, Imogen Poots en Eanna Hardwicke als de jongen. En niet te vergeten Martin, vertolkt door Jonathan Aris.

Nog vlug iets drinken, contacten hernieuwen, even enkele trailers bekijkend en dan naar boven om plaats te nemen in de zaal.

Jordy ( geschmikt ?, nee, meegeprojecteerd ) leidde ons kort in met enkele minieme gegevens. Geniet, … applaus en wij konden het doolhof in. Even voordien had hij ook de de Stad Brugge bedankt en alle sponsors die meehelpen om dit festival verder te zetten. Ook dank om deze aula van het Sint Lodewijks te mogen gebruiken.

Tijdens de aftiteling verdwenen er al velen uit de zaal, wc bezoek en de receptie beneden in de foyer. De Tongerloo voorzien voor deze receptie zat er in een mum van tijd op, … een misrekening in het aantal flessen mede door de grote opkomst…, dus dan maar enkele andere soorten aanbiedend.

Opnieuw werden er ook heerlijke hapjes voorzien.

Er werd nagekaart, opinies uitgewisseld over deze schitterende film van Lorcan Finnegan die tevens ook mee had helpen schrijven aan het verhaal. Pas zijn tweede film na enkele shorts, maar zeer geslaagd. Benieuwd wat het grote publiek in de zalen ervan zal vinden. Een regisseur om te volgen want zijn eerste “ Without a Name “ deed al vermoeden dat we hier met een nieuw talent te maken hadden. Zijn eerste 350.000 $ en nu reeds een budget van 4.000.000 $. Gespreksstof genoeg.

Een geslaagde opener en nu al uitkijkend wat de volgende dagen brengen.

En welke gasten aanwezig zullen zijn om hun kleinood voor te stellen. Al of niet al diverse keren in de prijzen gevallen op vorige festivals.

Nothin’ But Covers festival – Brugge –

Intro :

Punk of punkrock, een ruwe vorm van rockmuziek. De naam werd gegeven aan dit genre door het artikel van Nick Tosches in het tijdschrift Fusion. Het artikel uit 1970 was getiteld, The Punk Muse : The True Story of Protopathic Spiff Including the Lowdown on the Trouble-Making Five -Percent of America’s Youth.

Je moest geen conservatorium gevolgd hebben, simpele akkoorden en er voor gaan. Een rebellie tegen de huidig muziek en met vooral politiek getinte teksten reageren tegen de maatschappij. Een eigen zienswijze met dito kledij en kapsels.fe1611bd-eb25-4fa3-a688-c0fee821e08cZaterdag middag 19 oktober 2019 om 16.00 stelde Peter Slabbynck enkele van zijn favoriete nummers voor. In intieme sfeer onder het grote podium, in één van de vele kelders van de Brugse Stadsschouwburg. Twee Peters, een Pick- up en 15 vinyl pareltjes leerden ons iets meer over deze artiesten, de muziek. En ook over de lead zanger van Red Zebra en beide hun visie op muziek doorheen de jaren.

Peter S. had geen idee hoe dit muziek praatprogramma zou verlopen, “ … zoiets nog nooit gedaan “. Peter Roose ( moderator ) : “ … heeft zijn plein gekregen en we zullen in de loop van het seizoen hem nog wel tegenkomen. Momenteel was boven de repetitie aan de gang voor ‘ Summer of ’69 ‘, de Metronoom band en guests die om 20.00 geprogrammeerd stonden in dit nieuwe festival “ Nothing but Covers “. Het Nederlands werd overboord gegooid, … het gesprek zou verlopen in het dialect. Roose iets ouder dan Slabbynck, maar ook bij hen zit er een punkgehalte in. Dat kwam tot uiting hoe hij o.a. The Clash, The Stranglers, Dexy Midnights Runners,… had leren kennen. Londen, The Marquee, The Vortex, Dingwalls,… clubs waar je deze bands in de late jaren zeventig live op het podium kon horen.

Peter S. over zijn jeugd, de beginjaren van Red Zebra, St. Elooi, zaal Rustenhove in Assebroek,… zijn favoriete café : o.a. ’t Slecht Wuvetje ‘, de Brugse punkscene kon je daar vinden in de jaren zeventig. Weet van zichzelf dat hij geen zo’n goeie muzikant is. Luchtgitaar, zo weet je of je links- of rechtshandig bent. De selectie, geen Joy Division of The Cure. Ook George Michaël niet, … “ … wat heb je tegen G. M ? “, vroeg Peter R. lachend. Terug naar de begin van Red Zebra, … Harry Nilsson’s song ‘ Without You ‘, het interview van Michaël Caine ( … niet nadenken over je tekst … ). De leraar op school met zijn lange – “ … jakkes … “- nagels. “ … ik kon niet spelen, … dus zingen en annozel doen…. “. “ In de esthetica les werd Red Zebra in feite geboren… “. Die bewuste finale van Humo’s Rock Rally in 1980 die gewonnen werd door The Machines. De vier boerenpummels uit Brugge die in Brussel moesten spelen, … geraakten de AB niet binnen na een wandelingetje in Brussel. Over A- kanten en B-kanten, ook Mia was een B-kant. “ … het kan hé, …”.

Een leuke inleiding naar zijn 15 favoriete nrs., wel dikwijls veranderd tot op deze namiddag, maar we konden starten. Benieuwd wat hem inspireerde, waar hij van hield wegens één of andere reden.

Zijn eerste vinyl keuze, … wel veel van zijn vier jaar oudere broer leren kennen, … ( of ze uit zijn collectie weggehaald ? ). Iets wat we allen kennen, je hoort het graag en je wil het hebben. Zelf ook zo vele singles en lp’s in mijn jonge jaren toegeëigend.

De naald laten zakken op een een MFP van EMI,

‘ Musique Originals des Grands Films de Guerre ‘, het instrumentale nummer. “ Quand Les Aigles Aattauqent “. ‘ Where Eagles Dare ‘,  het kasteel, de lift ernaartoe, krijgsgevangenen bevrijden,… op de hoes Michaël Caine. Was dit een reden van zijn keuze ? een verfilming van een scenario naar zijn eigen boek geschreven van Alistair Mc Lean. ” … Ik was gewetensbezwaarde, mijn vader officier in het leger “. “ Ik was zes jaar in 1968, … mijn broer had twee lp’s met filmmuziek, ‘ Cabaret ‘ en ‘ A’ Clockwork Orange ‘, … dan toch maar liever dit nr., filmmuziek…, op het gevoel spelen…, punkperiode… “.

Zijn volgende keuze, een nr. van Bruce Springsteen. ‘ Raining in the Streets ‘.

( wordt aangevuld met verdere anekdotes en beeld )