Coolio

Coolio, a rapper best known songs like “Gangsta’s Paradise,” “I, 2, 3, 4 (Sumpin’ New)” and “Fantastic Voyage,” died Wednesday in Los Angeles, TMZ reports.

The performer, whose given name was Artis Leon Ivey Jr., reportedly passed away while visiting a friend. An official cause of death is not yet known.

More pictures : https://stippypictures.wordpress.com/2022/08/22/parkpop-oostkamp-2/, op deze blog 22/08/2022 ( Parkpop )

Manoesh stole from the fifties

Zondagmiddag 25 september om 15.00 uur werden we van cel na cel doorheen de jaren vijftig meegesleurd.

Manoesh zorgde anderhalf uur voor heerlijke en gekende hits die soms hun oorsprong vonden tijdens of na arrestaties van enkele grootheden uit die jaren. Soms werd een nummer zelfs geboren in de cel. De bijhorende projecties zorgden ook voor een extraatje.

Marijke, Marianne, Els en hun vierkoppige band schitterden in samenzang, a-capella en solo’s.

Na de pauze hadden ze hun gevangenis achtige outfits verandert in fleurige jurken. Nadat ze nog enkele bissen gebracht hadden werden ze met veel applaus overgoten.

De Brugse Stadsschouwburg ( http://www.ccbrugge.be ) zette hen daarna nog in de bloemetjes. Na de try-out in De Muze te Zolder had Brugge de première van deze tour die nog 12 vertoningen omvat..

Zangeressen Marijke Hulsmans, Marianne Van Gemert en Elke Smeets met in de benedenhoek gitarist Fabio Canini.

Rest muzikanten : op contrabas Rob Vanspauwen, piano David Demuynck, drum en trompet Daniel Vanderhoydonks.

Verder verslag, o.a. nummers en beelden volgen.

’t Pleintje – Grazzhoppa –

Het was ietwat wachten voor de inhuldiging van het Pleintje. Ietwat minder volk, maar toch een droge voormiddag met enkele minieme zonnestraaltjes. Ideaal weer voor deze inhuldiging.

Binnen kon men het werk bewonderen van een andere huiskunstenares die dit seizoen ook in de kijker gezet wordt, Alice Vanderschoot.

Dit terwijl dj /RON ( mijn toetsenbord kan zijn naam niet spellen, sorry ) voor de sfeervolle muziek zorgde.

Rond 10.15 nam Filip Strobbe het woord. Enkele inleidende woorden over wat we dit seizoen mogen verwachten.

En een mooie appreciatie over dit charmante pleintje dat al diverse malen van naam was verandert. Nico Blontrock nam dan over

en gaf een enorme appreciatie richting Sam Louwyck, de diverse vertoningen, en dan vooral die café Louwyck. Die publiek en artiest zo dicht bij elkaar bracht, … er was geen kloof tussen beide. Huiskamer optredens met een hoog gehalte.

Sam werd gevraagd om een cadeau, een geschenk te komen halen. Zijn naambord. Hij wist wat hij er zou mee doen, ergens in de woonkamer hangen, of aan het plafond als er soort spiegel. Maar in de slaapkamer boven zijn bed zou het ook mooi passen.

Een einde van iets moois, maar tevens een begin van iets moois. Een zevende naambord die ook weer zijn voetspoor in de loop van het nieuwe cultuurseizoen zal nalaten. Eénmalig, of een nieuwe start, een wedergeboorte. We zullen zien en wachten af.

Het was tijd om voor de zevende maal een nieuw naam te onthuldigen, een nieuwe huisartiest die een jaar lang in de kijker wordt geplaatst met diverse projekten.

Dj Grazzhoppa werd met applaus naar het podium geroepen om zijn naambord te onthullen.

Hij vond het een hele eer, ietwat ook onder de indruk van dit eerbetoon. Voor velen onbekend, maar als je de tijd induikt snap je waarom hij een naambord verdient. In 1991 DMC Europian Champion en enkele jaren later brons op het WK tijdens de International Turntable Federation. En dan ook niet te vergeten twee schitterende elpee’s samen met zijn echtgenote Monique Harcum ( denk hierbij ook maar aan Rhym Cut Core en Zap Mama ) en het project Two Places.

The Big Band zal opnieuw samenkomen, allen zien het zitten en we zullen er terug invliegen. ” Een trein die op gang komt en niet te stoppen is ” zoals Wim zei. Tussenin wees hij ook even in de verte. ” …Leuk pleintje, ginder heb ik nog de afwas gedaan…” Of het een éénmalig jaar wordt of een nieuwe grote start, dat wordt nog even afwachten. Maar intussen is het genieten van deze eer. En beatboxend ( het vijfde element van HipHop – voor kenners- ) opende hij de receptie.

Tijd om iets te drinken of enkele koffiekoeken binnen te spelen tijdens het napraten terwijl de dj voor de sfeervolle achtergrond muziek zorgde.

Ook een momentje om even binnen te stappen in de Biekorf en expositie te aanschouwen.

Indien je nog meer kunst wil ontdekken, dat kan nog in het Belfort, Sant 2022. Een initiatief van www.ccbrugge.be.

Laureaat was Diego Latruwe,

de aanmoedigingsprijs ging naar Judith Desmyttere.

Afwachten wie van deze artiesten de prijs van het publiek in de wacht sleept ?

Deze ster misschien. ( of sterren )

’t Pleintje – Brugge –

Zondag 18 september 2022, een autovrij Brugge.

Te voet of per fiets kon men vandaag rond 10.00 het zevende naambord ontdekken ( dit voor zij die dit nog niet kennen ) in de binnenstad van Brugge. Een intiem pleintje gelegen in de Sint Jacobsstraat 8, … stap binnen en geniet van dit rustige stukje Brugge. Niet groots, niet prestigieus, maar het straalt een zekere charme uit.

Vandaag mocht Grazz ( Wim Verbrugghe ) zijn bord onthullen.

Een Brugse Dj die zijn sporen op internationaal vlak al heeft verdiend, … en nu met deze eer een nieuwe geboorte in het verschiet ?

Stripmuseum Brussel – tentoonstellingen –

Er wordt zelfs nu nog steeds ietwat minachtend neergekeken naar strips, volgens velen is dit minderwaardig, Als je iets leest, is het een boek. Is het nu een roman, een poëziebundel, een biografie, … op papier, en tegenwoordig ook digitaal ( e-book ).

Maar velen vergeten soms de kinderboeken met prachtige illustraties. En als je het hebt over illustraties in zijn pure vorm kom je terecht bij de strip. Het is compacter, een gemiddelde van 56 pagina’s, maar het wordt vervolgd, en tegenwoordig ook digitaal.

 Net zoals in de gloriejaren van de cinema met een soort cliffhanger. Dit is momenteel weer de manier van diverse tv series om de kijker aan het scherm te kluisteren.

De strip doet niet anders, je leest een deel en je vraagt je af, hoe loopt dit verder, hoe loopt dit af ?

En tegenwoordig steek je ook een groot deel cultuur of geschiedenis op met het lezen van de diverse series.

Het is niet voor niks dat de strip een zekere plaats ingenomen heeft op cultureel vlak.

Denk maar aan Angoulême en zovele andere, de vele nominaties of prijzen die onze Belgische scenaristen en tekenaars hier mochten ontvangen. We spreken soms over het achtste wereldwonder ( cfr. Nero : 135 uit 1996 ).

Sinds 1983 kan men in Brussel het stripmuseum bezoeken. En momenteel zijn er meer dan 60.000 werken op één of ander manier te raadplegen. Dit o.a. met dank aan Bob De Moor, Alain Baran en Hergé. Grasduin maar eens in de immense bibliotheek.

Momenteel loopt er een tentoonstelling van Nero ( Marc Sleen ), een mooi overzicht van 1922 tot 2016 ( Marc overleed op  november 2016 op 93 jarige leeftijd ). En hij heeft ons een immens archief nagelaten, en dan niet enkel de Nero ( 75 jaar ) strips. Denk maar aan al zijn ander werken en zijn vele safari’s. Tegenwoordig is het een soort cultuur shock. Veel veranderd tegenwoordig, bepaalde woorden, benamingen, … mogen nu niet meer gebruikt worden. Maar criticasters, zet dit even in de tijdsfeer. Ik zal geen woorden of benamingen noemen maar iedereen weet waarover het gaat.

Tussenin de tekst ontdek je het wel. 

Een pracht tentoonstelling, zelfs al hebben er intussen een tweetal bezoekers gereageerd dat dit niet kon ( wat ? ) ,niet door de beugel kon ????

Was het op het vlak van sexuele beelden of verwijzingen, of kleurlijke mensen, … of op rokers ? Zelf rook ik en hier enkele beelden uit die jaren toen alles nog kon.

Spijtig dat er ook hierover commentaar komt. Mensen, denk toch eens aan vroeger, alles was anders, nu zitten we in andere tijden, en opvattingen. Tegenwoordig worden we argwanend aangekeken als we over bepaalde culturen spreken, bepaalde woorden gebruiken. Of zelfs bespuwd, … twee straten van het museum, huiswaarts, omdat ik een sigaret aan het roken was. Waar is de verstand houding naartoe, … denk aan je vader, je grootvader. Het waren andere tijden. Het is tegenwoordig ook een soort cultureel erfgoed. Maar blijf er toch af. Vroeger is vroeger, nu is nu, … en laat ons dat cultureel erfgoed op alle vlakken behouden , in plaats van diverse censuur toe te passen.

Nero, de moeite om te ontdekken, en dit nog tot 5 maart 2023.

Iedereen die vroeger meezong met Dennie Christian, in 2013 met “ Hoeba Hop “ kan nog tot 15 januari 2023 de geboorte van onze Marsupilami meemaken. Het fictieve dier met de ongelooflijke lange staart die uit het brein van Franquin en na zijn dood in 1996 verder leefde in de verhalen en tekeningen van Bartem, Frank Pé en Luc Collin.

Vergeet ook niet de geschiedenis van de strip en de diverse QR-codes ( een nieuwe toevoeging in het museum ) die momenteel een mooi overzicht geven en je iets meer leren over dit cultureel wereld wonder, als ik het mag zeggen. Eénmaal ondergedompeld laat het je niet meer los.

Ook hier hebben we te maken met ongelooflijke schurken.

Maar hoebahoeba, laat ons genieten.

Geestelijke vader Andre Franquin, later overgenomen ( en /of medewerking met Franquin ) door Luc Collin ( Batem ) en tegenwoordig een zeer aparte versie van Frank Pé, hij introduceerde ons in een zeer realistische versie die echt de moeite is om te ontdekken voor zij die Hoeba nog niet kennen. Net zoals we de laatste jaren de nieuwe reeksen, denk maar aan Amoras ( Suske en Wiske ) , Jerommeke ( J. Rom ) en de Rode Ridder tegenwoordig hebben leren ontdekken – appreciëren – ja of nee ). Elk zijn mening, Disney doet het dus waarom ook niet onze stripwereld.

En ook van de nieuwe versie, realistisch, met momenten angstaanjagend.

Ze verdwijnen niet, is het nu de jaren dertig, vijftig of zelfs 2022.

Opnieuw een prachtige representatie van enkele pareltjes, verjaardagen uit onze Belgische stripwereld.