Geeraard De Groote & Ann Vandaele – Stadsschouwburg brugge –

– Groupies and Strings –

Woensdag 22 april 2015 was de foyer in de Brugse stadsschouwburg het decor voor een Brugse muzikant. Na de succesvolle eerder edities was de belangstelling ook nu zeer groot. De vlotte kaartenverkoop was aanleiding om meer stoelen in de foyer te plaatsen. Een gevarieerd publiek : muziekkenners, vrienden en mensen die houden van een intiem optreden. Geeraard ( zang, gitaar, sax,…) en Ann ( zang, fluiten en tin whistle ) werden bijgestaan door Gunter Callewaert op keyboard en accordeon. Naar de instrumenten kijkend die langs het podium stonden en de opgestelde micro’s kon je afleiden dat ze nog een verrassing voor ons in petto hadden.

We mogen blij zijn dat er geen drumstel ten huize van de kleine De Groote binnenkwam, te lawaaierig vonden zijn ouders, dus leerde de kleine Geeraard dan maar gitaar spelen. Later volleerde hij zich in andere instrumenten. Indien het anders had gelopen hadden we in Brugge misschien geen zo’n fantastische saxspeler. Om maar een voorbeeld te geven : stond naast Tom Robinson, uitgekozen door Mr. 1,2,3, Motorway himself en bijna samen op tournee. Tijdens de set zei Geeraard dat hij vanavond niet zoveel zijn sax zou bespelen, “ jullie kennen me al genoeg op dit instrument “ : richting publiek.tn_IMG_1743 tn_IMG_1757 tn_IMG_1753 tn_IMG_1752 tn_IMG_1748 tn_IMG_1760 tn_IMG_1761

20u07 : “ Sweet Lorraine “, G.D.G. op zijn sopraan sax en G.C. op piano, intiem instrumentaal nummer dat de toon van de avond inzette. Dichtbij het publiek op een klein podium in sober licht. Chaindelairlight. Even later vervoegde Silke Van Daele hen. “ Ze draagt zes strings, dat is toch speciaal,… staat toch op dat dozeke, jullie dachten natuurlijk iets anders, hé”, zei Geeraard. “ Vanavond brengen we covers op onze manier, gekende en minder gekende. De George Baker Selection, nee niet over dat klein groen zakje of die witte duif. Het wordt straks wel duidelijk “. De toon van de bindteksten was ook ingezet. Samen met de vioolklanken van Silke brachten ze “ My Dear Ann “. Vanuit de geïmproviseerde backstage kwam Ann, “ My woman” zei Geeraard en ze nam plaats naast hem. “ Goeienavond iedereen”, iets over de Beatles ( Geeraard is er enorm fan van ), over het eerste gebruik van de sitar.tn_IMG_1764 tn_IMG_1767 tn_IMG_1772 tn_IMG_1782 tn_IMG_1783 tn_IMG_1788 tn_IMG_1790 tn_IMG_1792 tn_IMG_1793 tn_IMG_1794 “ Norwegian Woods “. Voordien had Ann al haar zangkunsten boven gehaald met “ Dream a Little Dream of Me “ van Ella Fitzgerald. Beiden vervolgden met het mooie “ Tu t’en Vas “ ( voor sommigen onder jullie beter bekend als “ If You Go “) en Sinatra’s “ Something Stupid “. Sober, muzikale hoogstandjes, verfijnd pianospel werd verder gezet met Charles Trenets “ L’Ame des Poétes “( 1951 ). De piano werd vervangen door Parijse sfeer op accordeon. We waren nog volop onze appreciatie aan het geven toen Ann zei “ Voila daar zijn ze al, onze verrassing voor jullie“. “ A La Folie, vier meiden, Silke samen met de twee zussen Isabelle en Marlène  t’Jonck en Sigrid Lowyck. tn_IMG_1795 tn_IMG_1798 tn_IMG_1800 tn_IMG_1802 tn_IMG_1805 tn_IMG_1810Zij brengen drie nrs. voor jullie “. Geeraard begeleidde hen op bas bij “ Pack Up “, zonder hem “ Big Jet Plane “ en eindigden met “ Dit is ons laatste nummer, een intiem nummer van de beste singer songwriter van Nederland, “ Dat Ik Je Mis “ ( Maaike Ouboter in het programma de Beste singer songwriter in Nederland ). Geeraard, Ann en Gunter terug op het podium om het eerste deel af te sluiten.tn_IMG_1820 tn_IMG_1834 tn_IMG_1839 tn_IMG_1864 tn_IMG_1843 Geeraard dankt de mensen van het geluid. “ Ze hadden vanavond een beestenwerk, sorry John, we hebben jullie wat aangedaan met al die stemmen. Geef hen een hartelijk applaus “. “ Een nummer van Van Morrison, ik weet niet of het vanavond volle maan is “.  “ Moondance “. Het laatste nummer voor de pauze, een verhuis van instrumenten en statieven. Allen het podium op, “ Oh Baby Mine “ de countryhit uit 1983 van de Statler Brothers. Ann en Geeraard door elkaar, excuses voor de rompslomp : “ We zijn nog op zoek naar roadies,… ja we zoeken nog groupies …, nee, roadies, roadies Geeraard, geen groupies,… we kunnen nog mannen met macht gebruiken “.  Pauze en een druk bevolkte bar.

Aanvang van het tweede deel. Geeraard terug bezig over roadies, roefelend in zijn paperassen. “ Sorry mensen, maar het ligt een beetje door elkaar “. Hij stelt twee mensen voor, de start van zijn muziekcarrière is met hen begonnen. “ Ergens in de jaren ’70-’71, tijdens het tweede middelbaar, oei ik heb nu mijn leeftijd verklapt “. Zijn 2 schoolmakkers, Johny op drums en Marc op contrabas. “ Johny zat toen reeds bij de fanfare en had een drum, ik en Marc hadden geen instrument ,… had altijd graag drum gespeeld maar het is dus gitaar geworden voor mij “. “ We noemden ons Breathless, …geleerd in de Engelse les…, alle letters van The Beatles zaten erin “. “ Vanavond spelen we twee nrs., het klonk niet bijster goed vroeger maar nu zal het anders zijn “. “ En Silke zal haar strings nog eens strijken,tn_IMG_1869 tn_IMG_1872 tn_IMG_1875 tn_IMG_1885 tn_IMG_1882 tn_IMG_1886 tn_IMG_1894 tn_IMG_1887 tn_IMG_1895 tn_IMG_1896 tn_IMG_1919 tn_IMG_1906 “ Working in the Mine “. “ Met dit nummer hebben we meegedaan op een zangcrochet “, niet gewoon toen, met al die Tura’s en Samantha’s… en we droomden ervan ooit in Vorst te staan,… we zijn er vele keren samen geweest maar steeds aan de verkeerde kant “. Met het Beatlesnummer “ She’s a Woman “ toonden John en Marc nog eens hun muzikale kunstjes samen met hun schoolmakker. Geweldig applaus voor de groep die 45 jaar geleden opgericht werd.

Secure pianotoetsen en dwarsfluitklanken begeleid door gitaar, “ Speak Low “ ( 1943 ), zong Ann het nummer van Kurt Weil.tn_IMG_1921 tn_IMG_1922 tn_IMG_1929 tn_IMG_1934 tn_IMG_1937 tn_IMG_1938 “ Ik zal de fakkel nu doorgeven aan mijn dochter : een jazz nummer, “ Bye Bye Blackbird “ ( een song uit 1926 gezongen door menig jazz zangeressen ). Isabelle, sobere, jazzystem die zeker nog verder zal uitgroeien. Een zeer mooie versie van met een even uitstekende muzikale begeleiding. Geeraard : “ Isabelle ’t Jonck, fantastisch “. Opnieuw ietwat door elkaar, Ann en Geeraard over ‘ Words of Love “, een Buddy Hollynummer, een Beatlesnummer, oorspronkelijk Buddy Holly maar wij zijn vertrokken vanuit de beatlescover. tn_IMG_1943 tn_IMG_1945 tn_IMG_1948 tn_IMG_1952 tn_IMG_1956A La Folie terug op het podium met “Jolene“ en “Get Lucky”. Fijne gevoelige samenzang, harmonie en solomomentjes geven  Dolly’s nummer een aparte tint. Tijdens “ Get Lucky “ horen we de overheersende stem van Isabelle. Het einde naderend nemen G., A. en G. terug plaats voor “ La Chanson des vieux amants “ van J. Brel. “ We zullen een programmawijziging moeten doen, of hebben jullie nog tijd ? Nee, Doen, … ze verdient dit “. Ann Christy’s “ Zoals een Mooi verhaal “. En eindigend doen ze met een medley.tn_IMG_1957 tn_IMG_1962 tn_IMG_1969 tn_IMG_1966 tn_IMG_1977 tn_IMG_1979 tn_IMG_1981 tn_IMG_1984 tn_IMG_1988 tn_IMG_1993 tn_IMG_1995 Het is Eurovisietijd. Een verkorte versie van “ O Julissi “ ( Ishtar ), Ann samen met Silke,  gevolgd door “ Puppet on a String “. “ Ons laatste nummer, of we moeten er nog één aanplakken,… meisjes, positie “ zei Ann. Marléne deze keer geen gitaar maar cello. “ In de Stilte na de Storm “ van Lisa Del Bo. Geeraard laat de storm en wind de zaal inwaaien.tn_IMG_1998 tn_IMG_2001

Stormachtig was het optreden niet, wel gevoelig, intiem en sfeervol met prachtige arrangementjes van bekende nummers, covers, gepolijst en in een ander jasje gestoken. Hun eigen touch. Een klassezangeres, twee uitstekende muzikanten, schoolbankvrienden van weleer en A La Folie, vier nichtjes die de muziek vermoedelijk binnenkregen met de paplepel. Geeraard bedankt het Cultureel Centrum, Peter Roose, John Pollentier, Patrick Maipauw, Leen, Bruno en de mensen die voor de sfeervolle belichting hebben gezorgd. “ En niet te vergeten mie moaten, Marc Strubbe en Johny Becuwe “.tn_IMG_2003 tn_IMG_2006 tn_IMG_2008 tn_IMG_2012 tn_IMG_2014 tn_IMG_2021

Maar voor jullie naar huis gaan, voor jullie publiek, voor wie we het steeds doen, de passie die ons drijft, nog een extraatje, “ Smile “ uit La Vita e Bella. “ Zodat jullie lachend huiswaarts kunnen keren “.

Geeraard De Groote : zang, gitaar en sax,… ( Hideaway, and many more )   / Ann Van Daele : zang, klarinet, fluit en tin whistle ( Ishtar, Joe Mullen Band,… ) / Gunter Callewaert : piano en accordeon ( 4 Band, De Beukers, … )tn_IMG_2025 tn_IMG_2028 tn_IMG_2032 tn_IMG_2038 tn_IMG_2040 tn_IMG_2042 tn_IMG_2045

A La Folie : Silke VanDaele ( zang, viool, gitaar ) – Isabelle ’t Jonck ( zang ) – Marlène ’t Jonck ( zang , gitaar en cello ) – Sigrid Lowyck, de blonde ( zang ).

Breathless : Marc Strubbe ( Central station ) op contrabas en Johny Becuwe ( De Bree Veertiene ) op drums.

Blues in Bruges – The Claeysons –

Blues in Bruges,  zondag 12 april 2015    – The Claeysons –tn_IMG_1244

De zesde editie van het gratis Blues in Bruges zit er weer op. Woensdag  8 april gaven Ilja De Neve & Eric Neels de aftrap in de Vino Vino.  Een massa volk, tot buiten de zaak, genoten van deze opener, reacties opgevangen de dag nadien. Dit beloofde dus voor de volgende dagen. Wegens omstandigheden dit jaar er niet echt bij geweest maar zondag 12 april toch een gaatje. Om 14.30 u stonden “ The Claeysons “ in de Marabout. Onbekend zullen velen gezegd hebben, maar zij die op de hoogte zijn wisten dat dit een gelegenheidsband was met Chris Claeys, zoon Sam en Gino Claeys ( geen familie ). Allen hebben hun sporen genoeg verdiend in diverse bands, deze eerste samenwerking was dus iets om naar uit te zien. Mooi weer, meer aanwezigen dan vorig  jaar en tijdens een pauze stroomden nog een resem motorrijders toe om te genieten van de Bluesy sfeer van het tweede gedeelte. Stamgasten, aangewaaiden en motards nippend aan hun cola op de terras. Binnen en buiten toch een kleine honderd man op dit moeilijke uur. Spelen kort na de middag is toch iets heel anders dan op de avond. Maar een oude rot in het vak met de allures van een rocker, die met rauwe hese stem ons direct in de sfeer brengt met “ Don’t You Wait up for me Babe “, subtiel gitaarspel bijgestaan door stevige drums en een bas die alles in een perfect geheel giet. Een nummer van de hand van Chris himself. Een drummer met meer dan dertig jaar ervaring, en om het even welk genre aankan en een kleine ( ! ) die de genen van zijn vader nog verder zal uitbouwen.  “ White Trash Girl “ van Willy Deville en Savoy’s Browns “ Sweet Loving Thing “, volgden.tn_IMG_1429 tn_IMG_1443 tn_IMG_1437 tn_IMG_1414 tn_IMG_1372 tn_IMG_1363 tn_IMG_1353 tn_IMG_1345 tn_IMG_1326 tn_IMG_1282

Dit was blues om van te genieten bij kaarslicht in een bruine kroeg met een glas schuimend bier in de hand en de hoofden omhuld met rookslierten. Maar we zijn 2015, en dit is geschiedenis. De muziek echter is er nog steeds en verre van dood. Het leeft weer enorm op in Brugge. Een kleine hint naar de hoogdagen van het Bluesfestival in de Varens en later de Beurshalle.tn_IMG_1280 tn_IMG_1278 tn_IMG_1237 tn_IMG_1216 tn_IMG_1211 tn_IMG_1191 tn_IMG_1177 tn_IMG_1175 tn_IMG_1171 tn_IMG_1169

Blues, Boogie en een vleugje Rock & Roll’ met heerlijke shuffles. Een samenzang van vader en zoon, een perfecte harmonie, het hese en het warme. Het volle gitaar- en basspel met drums, nu eens sober dan weer duidelijker op de voorgrond zorgden in de Marabout voor een intiem concert. Traditionals als “ Iko Iko “ en het alomgekende  “ One Scotch,…”( one beer, one bourbon ) van o.a. John Lee Hooker.  Even later een geestige opmerking van Chris : “… dat was een nummer ( St. James Infirmary Blues ) van vroeger, een band van vroeger, en nu nog een nummer van hen. Maar wij spelen het iets rapper “. Sam repliceerde : “ Met die jonge gasten erbij …”. “ Hard Luck Story “.tn_IMG_1248 tn_IMG_1246 tn_IMG_1237 tn_IMG_1216 tn_IMG_1211 tn_IMG_1191 tn_IMG_1177 tn_IMG_1175 tn_IMG_1171 tn_IMG_1169 tn_IMG_1159 tn_IMG_1158 tn_IMG_1142 tn_IMG_1136 tn_IMG_1107 tn_IMG_1104 tn_IMG_1093 tn_IMG_1086 tn_IMG_1079 tn_IMG_1073

Tijdens het tweede gedeelte kregen we nog enkele songs van Chris, o.a. : “ One More Chance “, Bad Habits “,… en klassiekers zoals : “ I Don’t Need a Doctor “(R.Charles), “ Take me to The River “ (A.Green), “ I Just Wanna make Love to You “ (E. James),…  Geëindigd werd met Dr. Johns “ Right Place, Wrong Time “. Een sterke set, “ The Claeysons “, een band om naar uit te zien, zelfs al ben je geen Bluesliefhebber. En het was aangenaam om Godfather Chris en zoon Sam samen te zien spelen en zingen, er straalt magie uit. En zeker een even grote vermelding voor de andere Claeys, Gino. Sinds JazzyLipsy,… één van onze toonaangevende Brugse drummers. Gino en Sam spelen samen in Mask, dat was al vuurwerk, nu beiden bijgestaan door Chris. Jammer dat dit zeer geslaagde optreden iets in mineur eindigde.tn_IMG_1064 tn_IMG_1058 tn_IMG_1044 tn_IMG_1040 tn_IMG_1033 tn_IMG_1030 tn_IMG_1024 tn_IMG_1017 tn_IMG_0992 tn_IMG_0987 tn_IMG_0984 tn_IMG_0980 tn_IMG_0976

Niet getreurd indien je ze gemist hebt, normaal gezien ( Nog niet 100 % bevestigd ) op zondag 10 Mei 2015, afspraak in bistro Zwart Huis.tn_IMG_1130