ParkPop 2015

ParkPop

Na de jaarlijkse Parkpopkwis vrijdag 21 augustus 2015, was het zaterdag terug afspraak in het Beukenpark voor een gezellig avondje rock met Tribute Bands. Dit jaar in de gedaante/verschijning van :   The Ramones, Faith No More, Limp Bizkit, Aerosmith en Foo Fighters.

De allereerste fans konden om 16u00 genieten van de punkrockers die niet zo’n bijster goeie muzikanten waren maar toch hun stempel hadden gedrukt op de rock cultuur. The Ramones, bekend van hun nummers die ze in een recordtempo uit hun snaren lieten gieren. Vanaf de eerste noot klonk het reeds snoeihard en de dynamische ‘Rawönes’ brachten ons terug naar de tijd van “ Rock ‘n’ Roll High School “. The Ramones, een familie, de Rawönes, hechte vrienden die hun idolen alle eer aandeden. “ I Wanna be Sedated “, “ Hey Ho, Let’s Go “, “ Judi is a Punk “,… nummers in zesde versnelling.tn_IMG_3376 tn_IMG_3385 tn_IMG_3393 tn_IMG_3396

( Faith No More ), Fake No More, de Nederlandse Tribute en ( Limp Bizkit ), Stiff Bizkit uit de UK, geen verslag en beelden wegens dubbele verplaatsing. Sorry voor de fans van deze groepen.

Uit Nederland, ‘Aeroforceone’ ( Aerosmith ), dit was genieten van de show, greatest hits en uiterlijk ( die mond ). Showbeest Luca Celleti leeft zich uit op het podium samen met zijn prima muzikanten/band, die met pure klasse de greatest hits van Aerosmith het publiek instuwen. Tijdens “ Love in An Elevator “, het eerste vuurwerk en de typische glinsters uit een ander kanon. Perfect samenspel van Luca en zijn gitarist.tn_IMG_3520 tn_IMG_3522 tn_IMG_3646 tn_IMG_3642 tn_IMG_3598 tn_IMG_3589 tn_IMG_3587 tn_IMG_3577 tn_IMG_3537 tn_IMG_3732 tn_IMG_3728 tn_IMG_3719 tn_IMG_3706 tn_IMG_3661 tn_IMG_3659 tn_IMG_3655 tn_IMG_3797 tn_IMG_3787 tn_IMG_3778 tn_IMG_3769 tn_IMG_3763 tn_IMG_3750 tn_IMG_3738

De sfeer kan niet meer stuk voor afsluiter en headliner ‘ Four Fighters’, de Tribute Band uit de UK die ons onderdompelt in het wereldje van de Foo Fighters. Een tribute Band die grote klasse uitstraalt en het van de zang en muziek moet hebben. Een rauwe stem, een frontman die met hart en ziel het publiek trakteert met o.a. : “ My Hero “, “ Everlong “, “ Times Like These “, … Deze 14 de editie op zaterdag 22 augustus kon rekenen op een heerlijk zwoel/warm weertje en een bijna recordopkomst. Met de woorden, “ …we fuckin’ love Belgium, it’s our second home …”, liep het optreden op zijn einde. Zondag 23 augustus staat er nog een knaller van een Tribute Band op het programma.tn_IMG_3853 tn_IMG_3878 tn_IMG_3906 tn_IMG_3916 tn_IMG_3918 tn_IMG_3935 tn_IMG_4214 tn_IMG_4203 tn_IMG_4173 tn_IMG_4161 tn_IMG_4012 tn_IMG_3974

Zondag, pas aanwezig vanaf het optreden van ‘De Mens’, vooraan was ‘Level Six’ nog handtekeningen aan het zetten bij tal van fans. Met een laatste bedanking verdwenen ze uit de frontstage. ‘De Mens’ betrad het podium en onder veel applaus vlogen ze erin, rockend en melodieus, met die prachtige teksten van Frank. Het heeft steeds iets poëtisch, Frank horen zingen en praten. Rond hem op bas de immer jonge (?) Michel De Coster, Dirk Jans op zijn drums en David Poltrock op keyboards. “ Het volgende nummer is nieuw “, zei Frank. “ Dit Lawaai “ van de nieuwe cd, is een prachtnummer, hard stil, luid. Dansbaar en tekstueel prachtig, een parel van een hit. “ Kom maar dichter, …’t zal droog blijven”, en even later dankte Frank Vander Linden dan ook de Weergoden. Na twintig jaar verrast ‘De Mens’ op voortreffelijke wijze, excellente songs, met een andere sound dat te danken is aan David. In feite nooit weg geweest, maar nu, net geboren en met een nieuw fris geluid veroverden ze het Beukenpark. Zelfs de minieme druilregen die eventjes opstak kon de sfeer niet ontmoedigen. “Sheryl Crow, I Need you So”, “ Kamer in Amsterdam “, “ Pijn-Dronkenschap-Verdriet”, oude songs en nieuwe, en nu en dan naar de beginjaren. “ Zonder Verlangen”, er werd gedanst en meegezongen. Geestige interactie met het publiek : “… zet ze een keer open,… snuif eens goed,…niet zeggen, zet ze maar eens goed open “. “ Het blijft onder ons, het komt niet op film of facebook “. Eindigen deden ze met “ En in Gent”, hard rockend en onmiddellijk aansluitend “ Jeroen Brouwers “. Korte en lange solo’s gaven het nummer een extra dimensie. Michel kon zich uitleven, “ …met uw hulp heeft hij alle noten gespeeld “, zei Frank. “… aahaaahaaah,…, en nu in het Engels, in het Frans, in het Italiaans,…in het Brugs”. “ Dank je, dank je wel, wij waren De Mens “.tn_IMG_4227 tn_IMG_4263 tn_IMG_4258 tn_IMG_4255 tn_IMG_4250 tn_IMG_4246 tn_IMG_4240 tn_IMG_4238 tn_IMG_4326 tn_IMG_4320 tn_IMG_4303 tn_IMG_4298 tn_IMG_4292 tn_IMG_4280 tn_IMG_4272 tn_IMG_4350 tn_IMG_4349 tn_IMG_4345 tn_IMG_4344 tn_IMG_4337 tn_IMG_4334 tn_IMG_4327 tn_IMG_4414 tn_IMG_4411 tn_IMG_4407 tn_IMG_4406 tn_IMG_4404 tn_IMG_4401 tn_IMG_4365

Het Beukenpark stond inmiddels bomvol, nog even wachten op The Scabs na het voortreffelijk optreden van ‘De Mens’. “ Zaterdag mochten ze op Zomerhit de trofee van beste groep ontvangen en vandaag hier op het podium, The Scabs “. ( n.v.d.r. : in 1983 hadden ze de trofee voor beste debuut gekregen ). Guy Swinnen, Willy Willy en Frankie Saenen omringd met Geert Schurmans op bas, Wim Van Deuren op toetsen en backings Marie-Ange Teuwen en Kiù Jerôme. Het was bijna … jaar wachten op een nieuwe elpee van deze Vlaamse punkers die bijna vier decennia nog steeds staan te rocken als weleer. Ietwat gematiger, maar met momenten vertoeven we weer in de hoogdagen. Willy Willy ( onze Belgische Keith Richards ) is rustiger geworden, maar zijn vingers zorgen nog steeds voor die snijdende riffs en gierende solo’s. Guy’s stem, Frankie’s drumbeats en met de frisse inbreng van Bart, Wim, Marie en Kiù hebben we een zeer gesmaakt en energiek optreden gekregen. Er werd gerockt en gezongen in diverse versnellingen, “ Keep on Driving “, “ I Need You “, “ Shot “, “ Don’t You Know “, “ Wasted all This Time “. Oude en nieuwe nummers, amper merkbaar, mooi geïntegreerd. Een stomende set, het Beukenpark stond in vuur en vlam. Het publiek kreeg er niet genoeg van en bissen moesten er komen. Maar eerst nog allen uit volle borst het refrein van het rustigere “ Hard Times “ meezingen. Guy : “ Ooostkamp, nog ééntje “, en met “ Robbin’ the Liquorstore “ werden alle registers opengesmeten. Wim bespeelde zijn toetsen op de manier van een gitarist die zijn snaren teistert. Willy Willy en Frankie beukten erop los. Guy’s stem gierde doorheen het park. En met de woorden “ Oostkamp wij zijn er vandoor, nog een fijne avond “ eindigde het optreden. Nog een extra bis, het titelnummer van de nieuwe elpee. Bijna meer dan tienduizend exemplaren de deur uit. “ Ways of a Wild Heart “. Het kon niet op want met bonkende bastonen werd “ Matchbox Car “ ingezet om uiteindelijk na bijna anderhalfuur definitief afscheid te nemen met “ She’s Jiving “. Dit was een optreden om niet te missen, getuige van de enorme opkomst voor deze rockende vijftigers. Ietwat ademruimte in het Beukenpark, maar al vlug stroomde het publiek weer voorwaarts voor de afsluiters van de avond, de Britse Tribute Band ‘ Bon Giovi’ en de nieuwe show van ‘Les Truttes’ : Popaganda.tn_IMG_4423 tn_IMG_4425 tn_IMG_4430 tn_IMG_4435 tn_IMG_4438 tn_IMG_4441 tn_IMG_4450 tn_IMG_4476 tn_IMG_4473 tn_IMG_4469 tn_IMG_4464 tn_IMG_4459 tn_IMG_4456 tn_IMG_4451 tn_IMG_4510 tn_IMG_4501 tn_IMG_4498 tn_IMG_4496 tn_IMG_4492 tn_IMG_4487 tn_IMG_4480 tn_IMG_4531 tn_IMG_4528 tn_IMG_4525 tn_IMG_4523 tn_IMG_4518 tn_IMG_4516 tn_IMG_4512 tn_IMG_4588 tn_IMG_4574 tn_IMG_4571 tn_IMG_4549 tn_IMG_4537 tn_IMG_4534 tn_IMG_4532 tn_IMG_4673 tn_IMG_4663 tn_IMG_4660 tn_IMG_4653 tn_IMG_4647 tn_IMG_4629 tn_IMG_4622 tn_IMG_4726 tn_IMG_4720 tn_IMG_4713 tn_IMG_4706 tn_IMG_4687 tn_IMG_4677

Eerst nog de bekendmaking van de winnaar die met een nieuwe I-Phone naar huis mocht. Eerste naam, onvolledig ingevuld formulier, nieuw exemplaar en de winnaar was : Jacques Kinsabil.tn_IMG_4758 tn_IMG_4763 tn_IMG_4762

Alles intussen gereed op het podium, lichten uit, witte sfeerlicht, rook en de eerste noten van Bon Jovi. We kregen een prachtoptreden voorgeschoteld van deze gerenomeerde UK Tribute Band. Zanger en redelijk look a-like Andrea Ojano nam onmiddellijk het publiek op sleeptouw, “ …raise your hands…raise …”, vol enthousiasme gingen de handen over het plein de lucht in voor “ Raise Your Hands “. “ Shot to Your Heart “, het nummer werd afgesloten met een jump. Dean Harris toverde die mooie gitaarklanken, eigen aan Ritchie Sambora, vol zwier uit zijn instrument. Wayne Harris op keys, James Wright op drums en op bas James Crofts lieten ons nog genieten van tal van klassiekers zoals : “ Livin’ On a Prayer “, “ Keep the Faith “ “ Blaze of Glory “, … Parkpop Oostkamp heeft met trots de beste Bon Jovi Tribute Band naar onze contreien gebracht.tn_IMG_4768 tn_IMG_4770 tn_IMG_4779 tn_IMG_4787 tn_IMG_4789 tn_IMG_4939 tn_IMG_4933 tn_IMG_4928 tn_IMG_4900 tn_IMG_4868 tn_IMG_4858 tn_IMG_4838 tn_IMG_4833 tn_IMG_4825 tn_IMG_4822 tn_IMG_4817 tn_IMG_4801 tn_IMG_4798 tn_IMG_4792 tn_IMG_4999 tn_IMG_4985 tn_IMG_4982 tn_IMG_4979 tn_IMG_4973 tn_IMG_4956 tn_IMG_4942 tn_IMG_5029 tn_IMG_5026 tn_IMG_5024 tn_IMG_5022 tn_IMG_5017 tn_IMG_5015 tn_IMG_5011 tn_IMG_5123 tn_IMG_5118 tn_IMG_5113 tn_IMG_5105 tn_IMG_5103 tn_IMG_5072 tn_IMG_5070

Les Truttes, geen verslag en beelden, wegens het op twee plaatsen tegelijk moeten zijn. Maar zij zullen met hun “ Popaganda “ zeker afgesloten hebben onder een oorverdovend applaus. ParkPop 2015, gespaard door de buien en met een recordopkomst mag zeker van een groot succes spreken.

Optima Open

Optima Open

Van vrijdag 14 tot zondag 16 augustus 2015 op het terrein van Royal Zoute Tennis Club.

De zesde editie van het ATP Championship Optima Open te Knokke opende met Xavier Malisse, winnaar 2014, tegen Thomas Enqvist. Xavier won dit met 6-4 en 7-6. Iets na 17.00 stonden Thomas Muster, in laatste instantie de vervanger voor de gekwetste Gregg Rusedski, en Henri Leconte op het terrein. Muster won het pleit met 6-4. Tussen in kon het publiek genieten van een mixed dubbel met de twee presentatrices Dominique Monami ( met partner Bahrami ) en Sabine Appelmans ( met partner Noah ).

Zaterdag 15 augustus, enorme respons en veel applaus voor Pete Sampras, nog steeds recordhouder qua Wimbledon – en US Open titels. Momenteel geëvenaard door Federer. ‘ Pistol Pete ‘ opende tegen de voormalige Zweedse Daviscup kapitein Thomas Enqvist. Een uitverkochte tribune(s), genoot van de match tussen de koele Zweed en de nuchtere Amerikaan. Enqvist die zich altijd thuis voelde op alle soorten terreinen had het niet onder de mand, maar gaf zich niet zo gemakkelijk gewonnen. Een redelijk fel bevochten eerste set met tal van aces en prachtige punten, maar tegen de typische forward volley spelende Pete was het na ’50 minuten toch 5-4 en Thomas leidde met 30-40. Uiteindelijk haalde Sampras het met 6-4. Enqvist had iets teveel 2de ballen nodig en mooie geplaatste ballen die net out belandden. Een spannende tweede set volgde, beide hielden elkaar redelijk in evenwicht tot Sampras er dat tandje bij zette. Sublieme aces, ongelooflijke net punten, geluk of niet maar het was genieten. Na enkele min of meer lange rally’s stond het 6-6, dit was het moment voor Thomas als hij nog iets uit de brand wilde slepen. Na de verloren match tegen Xavier zijn laatste kans op een revanche op zondag. De tie break die erop volgde was een staaltje heerlijk tennisspel. Maar de drie jaar oudere Pistol Pete haalde het met 7-3. Eindstand : 6-4 / 7-6.tn_IMG_1620 tn_IMG_1686 tn_IMG_1682 tn_IMG_1633 tn_IMG_1793 tn_IMG_1758 tn_IMG_1752 tn_IMG_1830 tn_IMG_1824 tn_IMG_1799 tn_IMG_1862 tn_IMG_1843 tn_IMG_1832 tn_IMG_1908 tn_IMG_1906 tn_IMG_1900 tn_IMG_1931 tn_IMG_1916 tn_IMG_1912

Voor Xavier eraan begon nog eerst een hilarische exhibitiematch van enkele oude bekenden, oud ?, je moet het maar doen, ambiance maken, het publiek laten genieten, tot tranen toe en tussendoor tal van technische hoogstandjes etalerend. De match werd in een tie break gewonnen door Yannick en Mansour met 8- 5. Benieuwd wie er zondag zou winnen en met welke trukendoos ze het terrein zouden betreden. Heerlijk was zaterdag de slow motion van Mansour Bahrami en Yannick Noah. Een pracht staaltje geïmproviseerd tennis ZONDER bal. “ Out “, en dan nog het punt krijgen ooktn_IMG_2029 tn_IMG_2121 tn_IMG_2077 tn_IMG_2076 tn_IMG_2166 tn_IMG_2157 tn_IMG_2141 tn_IMG_2189 tn_IMG_2169 tn_IMG_2168 tn_IMG_2200 tn_IMG_2196 tn_IMG_2191.

Na dit leuk en zeer amusant intermezzo maakten we ons klaar voor Xavier Malisses tweede match, vandaag tegen Thomas Muster, de Oostenrijkse gravelspecialist en ‘King of Clay’ ( tussen 1986 en 1997 meer dan 50 overwinningen op clay ) en twintig jaar geleden winnaar van Roland Garros . Vanmiddag tegen de negen jarige jonger X-Man. Reeds na amper 9’ voelden we reeds dat Xavier zondag de finale tegen Pete Sampras zou spelen. Enkel mooie aces en secuur geplaatste ballen en het stond 2-1. Thomas Muster kon er nog 2 spelletjes uithalen : 6-3. De 2de set was een formaliteit, maar Muster toonde met lage balwisselingen en harde returns dat hij het nog steeds niet verleerd was. Bijna gans de match luid commentaar uitend, tegen zijn eigen ( ? ) of toch zo hoorbaar dat het publiek ervan kon genieten. De gravel van zijn schoenen afkloppend en dit op een hard court. Muster, een sympathiek iemand die reeds van bij zijn eerste deelname hier te Knokke wist hoe hij het publiek kon entertainen, iemand uit het publiek erbij halen, even voor fotograaf spelen en toch prima tennisspel voorschotelde. Na 1u .07 ‘, 6-3 en 5-4, opslag Malisse. Eindstand : 6-3 / 6-4. Na de match vroeg Sabine Appelmans nog waar hij de energie vandaan haalde. Thomas antwoordde dat hij de afgelopen vijf maanden 21 kg had verloren en redelijk veel loopt. Morgen zien we deze man terug in de kleine finale tegen de andere Thomas.tn_IMG_2215 tn_IMG_2240 tn_IMG_2238 tn_IMG_2225 tn_IMG_2279 tn_IMG_2258 tn_IMG_2252 tn_IMG_2315 tn_IMG_2313 tn_IMG_2285 tn_IMG_2362 tn_IMG_2341 tn_IMG_2339 tn_IMG_2412 tn_IMG_2393 tn_IMG_2369 tn_IMG_2452 tn_IMG_2447 tn_IMG_2422 tn_IMG_2466 tn_IMG_2464 tn_IMG_2459 tn_IMG_2482 tn_IMG_2477 tn_IMG_2467

Zondag 16 augustus, enorme belangstelling voor de finale match van Malisse tegen Sampras. Verlengt hij zijn titel ? Duizenden live aanwezig en nog meer kijkers die het thuis op hun scherm konden volgen want o.a. RTL Club zond de match live uit. De finale werd gespeeld in twee sets en eventueel een tie break tot 10. Tijdens de eerste spelletjes werd er nog afgetast en een beetje geplaag van beide spelers. “ 1-1, nog niets veranderd,…” zei Xavier. “ 2-1, goe gedaan…” zei Sampras, in het Nederlands. De voorstudie zat erop en beide gingen voluit, een spannende gelijk oplopende match, opslagspel na opslagspel werd gewonnen. Volleys, crossovers, netfouten, smashes, enkele slices en de talrijke rally’s sierden de eerste set. Het werd 6-6, de tie break was een feit. Opnieuw behielden beide spelers hun opslag. Mooie lobs, spins net over het net, 4 aces van Sampras, Xavier één ace. Lage ballen gingen heen en weer rakelings het net scherend. 4-5 Malisse, een bal raakte het net en belande jammer juist naast de verkeerde kant van de zijlijn, 5-5. Zelfs een dubbele fout kon Sampras niet van de winst houden. Kort in de 2de set stond het plots 3-0 voor Sampras, de eerste break was een feit. 3-1, … “ …héla zo nie hé … “ riep Xavier plots richting cameraman en pakte deuce. Advantage en de tweede break, nu voor Xavier. Beide zwoegden voort op hun elan met nog tal van schitterende punten. “ …I wear black again ….” zei Sampras tussendoor. De zon knetterde fel en het zweet schitterde. 4-4 en 40-0, Sampras. “ Take your time for the ace ! “ , zei Xavier en een ace was het van Pistol Pete. 5-4, kort daarop ook Malisse zijn opslagspel winnend met een ace. Een nieuwe break en Xavier won de tweede set met 7-5. De bewuste tiebreak tot 10, een dubbele fout, een enkele ace, meerdere spannende rally’s, een nieuw racket voor Xavier en na enkele pareltjes van punten stond het 9-8 in het voordeel van Pete. 9-9, geklap uit het publiek, Xaviers tweede opslag, wou het kort aan het net afmaken met een keiharde smash. In het net, zijn reactie : “ aiai ai “. Het bleef spannend, iedere opslag, ieder punt. Sampras ging even hurken bij een 11-11 stand. 12-11, Malisse en terug het typische geklap voor het matchpunt. Deze keer was het raak, Sampras’ laatste opslag en met 13-11 won Xavier Malisse zo zijn tweede Optima titel, nog mooier dan in 2014. Eindelijk, hier had hij 17 jaar op gewacht, winnen van Pistol Pete, onze X-Man. De bewuste match in Philadelphia toen hij de derde set verloor in een tiebreak met 7-5 tegen de toen nr. 1 van de wereld.tn_IMG_2496 tn_IMG_2500 tn_IMG_2557 tn_IMG_2555 tn_IMG_2505 tn_IMG_2607 tn_IMG_2580 tn_IMG_2570 tn_IMG_2638 tn_IMG_2627 tn_IMG_2610 tn_IMG_2655 tn_IMG_2654 tn_IMG_2642 tn_IMG_2709 tn_IMG_2693 tn_IMG_2684 tn_IMG_2759 tn_IMG_2731 tn_IMG_2721 tn_IMG_2767 tn_IMG_2775 tn_IMG_2774 tn_IMG_2773

De prijsuitreiking, de sponsors, de interviews en dankbetuigingen. De wederzijdse appreciaties van beide spelers. Xavier glunderde met zijn kristallen trofee en … voelde zich klein naast Tomas Van Den Spiegel. Ambassadeur van de vzw Jeronimo die een cheque met recordbedrag van 66.311 euro in ontvangst mocht nemen.tn_IMG_2827 tn_IMG_2821 tn_IMG_2794 tn_IMG_2854 tn_IMG_2848 tn_IMG_2834

Sampras en Malisse werden hierna in de persruimte begroet om de journalisten te woord te staan. Pete als eerste aan het woord had het over zich amuseren, doen wat je wil, een achttal matchen per jaar, basketbal, pokeren, bij de kinders zijn,… Ook over Murray en vooral Federer, chapeau voor iemand van 34 jaar die nog steeds tweede staat gerangschikt. Plots Malisse aan het woord, leukweg zei hij : “ …all is said…”. Iets later was hij serieus en beantwoorde nog tal van vragen.tn_IMG_2855 tn_IMG_2859 tn_IMG_2862 tn_IMG_2866 tn_IMG_2865

Intussen was het dubbelspel reeds gestart. Ik heb de persruimte verlaten om een beetje te verpozen na die spannende tweesetter met tiebreak en te genieten van de capriolen van Leconte/Cash en Noahbarami. Opnieuw winst voor het duo Yannick Noah en Monsour Bahrami. Enkele nieuwe spitsvondigheden tussenin hun heerlijk en subliem technische vaardigheden. Hun rackets zijn echt het verlengde van hun armen. Yannick die er niet beter op vond om de bananen uit de bak het publiek in te werpen. Met Goran Ivanisivic in het achterhoofd, de bal terugspelen beiden zittend op de lijnrechterstoelen. En Yannick maakte zelfs het punt. De slow motion werd ook nog eens bovengehaald. En om de spieren los te maken kun je nog altijd even pompen, dacht Noah terwijl het spel verder ging. Bahrami die de scheidsrechter bestookte met ballen, een vermaning kreeg. Zijn antwoord was het tonen van de gele kaart gevolgd door de rode. Veel applaus van het publiek, gelach en amusement van de bovenste tennisplank. De traditionele handtekeningen en foto’s/ selfies, ze namen er veel tijd voor en met een glimlach en een woordje hier en daar namen ze afscheid van een gelukkige massa.tn_IMG_2872 tn_IMG_2914 tn_IMG_2887 tn_IMG_2878 tn_IMG_2952 tn_IMG_2945 tn_IMG_2917 tn_IMG_2978 tn_IMG_2957 tn_IMG_2994 tn_IMG_2983 tn_IMG_2982 tn_IMG_3018 tn_IMG_3013 tn_IMG_2996 tn_IMG_3044 tn_IMG_3041 tn_IMG_3032 tn_IMG_3065 tn_IMG_3063 tn_IMG_3046 tn_IMG_3080 tn_IMG_3069 tn_IMG_3067 tn_IMG_3095 tn_IMG_3091 tn_IMG_3088 tn_IMG_3100

Thomas Muster en Thomas Enqvist betraden het terrein, even opwarmen en het duel voor de 3de plaats. Eén set tot 8 en een eventuele tiebreak. Het bleef bij die ene set, 5-7 in het voordeel van de Zweed na een klein uur. We waren amper 24’ ver toen het al 3-4 en 15-30 voor Enqvist stond. Zoals altijd, T. E. de koelbloedigheid zelf, zich amuserend, maar niet zo uitbundig als T.M. Muster dansend op de muziek, er een ballenjongen bijhalend, hij zag het toch niet meer zitten om de overwinning te pakken. Zelfs met vier handen was Enqvist niet te pakken. En wat er allemaal uit zijn mond komt, niet te doen : deze Oostenrijker zwijgt geen moment, zelfs tijdens het spel. Enorm amusant, want we konden alles verstaan. Thomas Enqvist won uiteindelijk met 5-8. Thomas Muster had hier vele harten van het publiek gestolen, een aangename sympathieke man, ooit nummer 1 van de wereld, die we graag terug zien. Tijdens het interview met Sabine Appelmans nog enkel grappige uitlatingen : “ …i felt like Forrest Gump,… keep running”, en “ …I thought cnocy was in Sweden, … but it’s Belgium “.tn_IMG_3111 tn_IMG_3120 tn_IMG_3138 tn_IMG_3127 tn_IMG_3122 tn_IMG_3179 tn_IMG_3148 tn_IMG_3142 tn_IMG_3256 tn_IMG_3229 tn_IMG_3207 tn_IMG_3320 tn_IMG_3311 tn_IMG_3271 tn_IMG_3342 tn_IMG_3331 tn_IMG_3325 tn_IMG_3358 tn_IMG_3350 tn_IMG_3349

Meer dan 5000 aanwezigen hebben dit jaar veel volop genoten van deze editie van Optima Open.

Tagad ‘Art

Tagad’ Art 2015

De nieuwe paardenshow in première voor België te Knokke.tn_IMG_0463

Wie kent of heeft nog nooit gehoord van : Apassionata ( sinds 2001 nog steeds op tournee/ Duitse organisatie ) , Cavalia ( 2003 en momenteel te bewonderen in Shangai ) en Odysseo ( 2011 en nu toerend in Canada ), deze laatste een creatie van Benjamin Aillaud ( hij stond ook in voor de choreografie van Cavalia ).

Dit jaar streek er een nieuwe show neer naast het station van Knokke : Tagad’Art, een geheel eigen creatie van deze charmante Franse menner/ruiter. De avondshow van vrijdag 07 augustus werd jammerlijk afgelast wegens te weinig belangstelling, Nacht van Knokke-Zoute was de spelbreker. Een klein oponthoud, even extra rust voor de paarden en artiesten, maar nog tot 16 augustus kan je deze oogstrelende show bijwonen. En onlangs werd zelfs aangekondigd dat er een verlenging is tot 31 augustus, 8 extra shows. Na de grote première in Frankrijk ( Lille ) en het grote succes in België ( Knokke ) staan een reeks shows te wachten in Nederland ( Amsterdam ).

Een onderdompeling in deze wereld van paard en mens, de band, de poëzie tussen beiden. En dit gesteund door ritmische muziek speciaal geschreven op de bewegingen van de paarden. “ Tagata, tagata, … “, het geluid die de paarden maken.

Met sfeervolle belichting en projectie komen enkele paarden de piste in, zonder enige mensenhand zien we ze sierlijk bewegen. Spektakel, grond- en luchtacrobatie , acrobatie met paarden en equestrian stijlen worden afgewisseld met luchtige momenten. Prachtig is het poppentheater, paard en mens aan touwen, levensechte marionetten. Projectie van o.a. orchideeën, een kollibri, het contact, één van de trapezeartiesten balanceert sierlijk met deze imaginaire vogel. Een prachtcombinatie, een poëzie met zelfs een vleugje sensualiteit. Paarden in hun natuur, één met de acrobaten. Zelfs projecties van typische beelden van Knokke. Zo stijlvol en verterend, de rust, de kalmte komt je tegemoet. Je zit er midden in, en voor anderhalf uur wordt je meegezogen in een droomwereld.tn_IMG_0003 tn_IMG_0004 tn_IMG_0022 tn_IMG_0015 tn_IMG_0006 tn_IMG_0038 tn_IMG_0031 tn_IMG_0025 tn_IMG_0052 tn_IMG_0047 tn_IMG_0046 tn_IMG_0064 tn_IMG_0058 tn_IMG_0055 tn_IMG_0077 tn_IMG_0068 tn_IMG_0067 tn_IMG_0106 tn_IMG_0102 tn_IMG_0087 tn_IMG_0140 tn_IMG_0117 tn_IMG_0111 tn_IMG_0160 tn_IMG_0150 tn_IMG_0148 tn_IMG_0171 tn_IMG_0169 tn_IMG_0168 tn_IMG_0187 tn_IMG_0183 tn_IMG_0177 tn_IMG_0213 tn_IMG_0207 tn_IMG_0205 tn_IMG_0238 tn_IMG_0234 tn_IMG_0224 tn_IMG_0259 tn_IMG_0248 tn_IMG_0241 tn_IMG_0274 tn_IMG_0269 tn_IMG_0261 tn_IMG_0292 tn_IMG_0288 tn_IMG_0285 tn_IMG_0310 tn_IMG_0307 tn_IMG_0301 tn_IMG_0324 tn_IMG_0321 tn_IMG_0317 tn_IMG_0345 tn_IMG_0342 tn_IMG_0331 tn_IMG_0368 tn_IMG_0361 tn_IMG_0348 tn_IMG_0377 tn_IMG_0374 tn_IMG_0372 tn_IMG_0386 tn_IMG_0383 tn_IMG_0381 tn_IMG_0396 tn_IMG_0394 tn_IMG_0388 tn_IMG_0415 tn_IMG_0412 tn_IMG_0400 tn_IMG_0425 tn_IMG_0422 tn_IMG_0417 tn_IMG_0441 tn_IMG_0435 tn_IMG_0431 tn_IMG_0453 tn_IMG_0451 tn_IMG_0445 tn_IMG_0456

Dit is een niet te missen show van een man met passie voor paarden en acrobatiek, die eveneens optreedt in zijn gecreëerde show ( De marionet ). Als menner met diverse grote onderscheidingen en prijzen op internationale competities. Maar hier etaleert hij hoe goed hij met paarden omgaat op een lyrische wijze. En hoe hij de eenvoud zelve is gebleven.

Na de show, nog een aangenaam gesprek gehad met Benjamin in de oefenpiste tussen de stallingen. De sfeer, de reuk, en het gezelschap, een ideale omgeving om in alle rust even na te kaarten.tn_IMG_0460

Tagad’Art     ( tekst en interview door een kenner – met dank aan Micheline Rau )

Een voortelling om U tegen te zeggen ! Niet zomaar ‘nog’ een paardenshow. Neen, het is zoveel meer. Een perfecte samensmelting tussen acrobatie en alles wat een paard te bieden heeft : hoge dressuur, voltige, jumping, vrije oefeningen.

Hoe de ‘tuimelaars’ rond de (kleine) piste springen en de menselijke torens die ze maken is ongelooflijk. De lenigheid van haar en kracht van hem, maken hun tot een indrukwekkend geheel. De gratie van de paarden tijdens de dressuuroefeningen of hun kracht tijdens jumping, de kalmte tijdens de vrije oefeningen, de snelheid tijdens voltige en rust tijdens de andere voltige oefeningen. De muzikanten smeden alles tot een perfect geheel samen met de projecties.

Je mag je verwachten aan het bekijken van ‘spelende’ kinderen en paarden, met vele hoogstandjes afgewisseld met een vrolijke noot om daarop opnieuw met je mond open te zitten.

Je moet niet echt een paardenliefhebber zijn of graag circus zien om dit te komen bekijken. Voor zij die het zien/kennen herkennen hoge dressuur wanneer ze het hier te zien krijgen, de anderen zien een paard die ogenschijnlijk alles vanzelf doet, zoals de Marionet of een pas-de-deux met nog 8 paarden extra zonder leidsels. Springen over balken die met de hand vast gehouden worden, is niet gemakkelijk. Om 2 x 4 paarden zonder leidsels te laten doen wat je wil, nadat ze eerst volledig vrij gewandeld/gelopen en zichzelf gerold hebben, zuiver op stem, oogcontact en zachte aanraking met de vingertoppen, is prachtig om te zien. Om tranen in de ogen te krijgen hoe de dieren op 1 lijn, tegen elkaar staan of de ene 4 blijven staan terwijl de andere rond hen galopperen. De souplesse en beheersing tijdens de voltige is indrukwekkend met zo’n snelheid in de kleine piste. Rechtstaan op een galopperend paard is niet simpel, een salto erop maken is moeilijker, rechtstaan op 2 paarden met nog 2 paarden aan elke kant (allen zonder leidsels) is bijna niet te doen, maar toch krijgen we het te zien.

De tuimelaars (zo noem ik ze) zijn een gekke bende die dansen, lopen, springen, rollen, handraden en flic-flac’s doen, zoals wij onze kleren aan doen. Het ziet er zo gemakkelijk en leuk uit dat je de vele uren van oefening vergeet. Zo ook hun piramides. Ze lopen rond en opeens is de toren gebouwd. Voila !

De acrobatie, zowel op de grond als in de lucht, is oogstrelend en ietwat gevaarlijk want ze werken zonder veiligheidslijn. In enkele segmenten perfect met de projectie uitgevoerd.

Gesprek :

  • Het gezelschap is een familie met mensen en paarden. Een ademende ruimte waar mens en dier het goed heeft, rustig kan leven en werken in vriendschap en vertrouwen.
  • De paarden worden vooral gekozen door in hun ogen te kijken. Als ze eerlijke ogen hebben, komt het wel goed. Er kan een relatie opgebouwd worden op vriendschap en vertrouwen. Een eerlijk paard zal je alles geven wat je vraagt zolang je het eerlijk behandeld.
  • Het is niet zo dat 1 iemand verantwoordelijk is voor 1 dier of ding. Iedereen werkt met de paarden, helpt op- en afbouwen, verzorgd de dieren (buiten de dierenarts en hoefsmid), voedert de paarden en kuist de stallen : iedereen doet alles. Zoals in een gemeenschap/familie.
  • Na het ‘werk’ komt het ‘spelen’ : de acrobaten oefenen hun tuimelingen, de ruiters oefenen met de paarden. Voor de paarden is het echt buiten komen en spelen. Allen vinden ze het leuk en dat zie je ook in de piste tijdens de voorstellingen.
  • Het vergt heel wat tijd om alle disciplines onder de knie te krijgen zowel voor ruiter als paard. Omdat het op een speelse manier aangeleerd word, zonder dwang, duurde het 3 jaar. Een paard er gewoon laten worden aan voltige : dat er een persoon op- en af springt, omgekeerd gaat opzitten, er onderdoor kruipt, op zijn kont gaat staan, … in volle galop; is niet evident. De hoge dressuur, de vrije oefeningen, jumping terwijl er mensen rond springen en flic-flac’s doen. Dat sommige paarden rustig moeten blijven staan terwijl er andere rond galopperen, niet evident omdat paarden kudde dieren zijn en als er 1 (weg) galoppeerd, de andere mee lopen. Dit bewijst nog eens hoe de paarden op hun gemak zijn en voelen dat de sfeer rustig is.
  • De dieren zijn zelden ziek omdat ze altijd hooi hebben om te eten (24 op 24 u) zonder veel toevoegingen (geen korrels of krachtvoer), goeie ‘schoenen’ (hoefijzers) onder hun voeten (wat hun comfort verhoogt) en ze in een zeer rustige omgeving leven en werken. Er is geen stress : ze worden niet gepusht tijdens training of voorstelling. Gezond van lichaam en geest.
  • Wanneer er toch eens een paard niet wil of geen zin heeft, het blijven dieren die net als wij soms eens een mindere dag hebben, wordt er naar een manier gezocht om het toch te vragen om het toch te doen, zonder het de dwingen, te slaan, te straffen, stressen. Wat meestal ook lukt. En lukt het niet echt, dan wordt dat deel van de voorstelling ingekort. Geen probleem.
  • Hij doet nog steeds aan competitie (met andere paarden) en daar is ze werkmethode net hetzelfde : goede voeding, goed schoeisel, geen stress. Hij traint enkele uren met zijn paarden maar niet tot op het bot. Steeds zonder agressie en dwang. Wanneer het eens tijdens een wedstrijd of voorstelling niet lukt … ach, de volgende keer beter. Het is niet van ‘moeten’ maar van ‘willen’. Natuurlijk is het euforisch wanneer alles lukt, maar het is geen ramp wanneer het eens niet lukt.
  • De zithouding (zeer onnatuurlijk voor een paard om zo te blijven zitten) van Voltaire is er natuurlijk gekomen : het paard deed het uit zichzelf en ze hebben het geïntegreerd in de voorstellig. Opnieuw : geen dwang of stress.
  • Hij houdt van diversiteit in een hechte groep : verschillende nationaliteiten, paardenrassen, muziek, acrobaten. Maar allen met hetzelfde doel zodat iedereen een leuk leven heeft en het beste van zichzelf geeft tijdens het ‘spelen’ (training en voorstellingen).
  • Zolang je eerlijk bent tegen mens en dier krijg je 200 % terug. Hoe meer je geeft, hoe meer je beloond wordt met hun generositeit. Dit is het een kwestie van geven, geven en nog eens geven. Wat je dan terug krijgt is formidabel !
  • We hebben een doel voor ogen maar om dat te bereiken hebben we meer aan opleiding dan aan domineren. Het duurt iets langer maar we zijn ook meer zeker van het resultaat keer op keer. Iedereen moet gefocust zijn maar het moet ook spelen blijven. Iedereen moet er zin in hebben of het lukt niet.
  • Een paard is weinig jonger dan 3 jaar wanneer het aan de gewenning begint. Na een jaar wordt er met een zadel begonnen. Pas nadien komen de oefeningen aan de beurt.
  • Er zijn nog 3 paarden in opleiding die, wanneer ze er klaar voor zijn, eventueel in de show geïntegreerd kunnen worden. Een show is als het leven : steeds in verandering. Daarom is er geen dvd ( merchandising ) van de show : een toeschouwer moet het zien, beleven, ondergaan, ervan genieten, verbaasd zijn, in ontzag staan. Elke show is uniek. Soms lukt er eens iets niet of is niet perfect, maar zo is het leven en ook de show. Het moet ook elke keer een ietsje anders zijn. Anders zou er een dvd van gemaakt worden met alle perfecte oefeningen die je 1000 keer kan bekijken zonder het gevoel of de beleving te ervaren.
  • De muzikanten weten dat ze soms enkele seconden langer of korter moeten spelen, naargelang de oefening duurt.
    • De prijzen zijn democratisch, ook van de merchandising. Hij werkt zonder sponsering, uitsluitend met eigen geld. Financieel geraken ze er uit. Het is niet de bedoeling om er steenrijk van te worden en dan op het geld te zitten. De paarden krijgen hun eten, de medewerkers worden betaald en wat er over is wordt opnieuw geïnvesteerd in de show. Dat hij sommige bezoekers verliest omdat die denken dat de show niet goed (duur) genoeg is, staat tegenover de bezoekers die wel komen omdat de ingang niet zo duur is. Er zijn verschillende prijzen en ook een VIP-formule. Voor elke portefeuille, dus. Hij zou het jammer vinden dat er iemand niet komt omdat die het zich niet kan permitteren want hij wil iedereen laten kennis maken met de mooie wereld van paarden en acrobatie. Zo verteld hij dat hij vroeger les gaf en er (dik) voor betaald werd, maar om 7 uur ’s morgens gaf hij gratis les aan zij die het zich niet konden veroorloven om voor lessen te betalen. Ze moesten gewoon komen en willen te leren. Zo heeft hij ook zijn vrouw ontmoet.
    • Elke artiest mag ideeën voor de show aangeven en wanneer mogelijk worden ze erin gestopt. Soms, na vele uren oefenen/proberen, komt het niet goed en dan verdwijnt het naar de prullenbak. Maar wanneer het lukt en blijft lukken, komt het er wel in. Waarom niet ? Het is geen dictatuur maar een leefgemeenschap. Dat maakt de show ook steeds anders, spannend en leuk (voor hen en toeschouwer).
    • De ‘marionet’ doet hij zelf. Een prachtige uitvinding om hoge dressuur te tonen aan zij die het herkennen. Voor de anderen is het gewoon leuk om zien.
    • De show is geen demonstratie maar een impressie, beleving, gevoel. Competitie, dat is een demonstratie van het beste wat je op dat moment kan met je paard. Maar ook dan : lukt het eens niet, geen doodgaan of straf. Gewoon meer oefenen en het ‘spel’ er weer in krijgen.
    • De goede feedback van de toeschouwers, groot en klein (met een VIP-formule mag je na de show in de stallen komen, de paarden aaien en praten met de vriendelijke artiesten) en oa.de feedback van Cirque De Soleil, daar doen ze het voor. “That’s what keeps us going !”
    • Benjamin is half Russisch (vader) en half Schots (moeder- lerares Engels). Is geboren in Frankijk en heeft in Luxemburg, Duitsland, de VS , … gewoond. Hij houdt van mensen en dieren ongeacht hun nationaliteit, geloof of ras, zolang ze maar eerlijk zijn.
    • In de namiddagvoorstellingen doet zijn zoontje ook mee met een Welsh pony. Niet ’s avonds, daarvoor is hij nog te jong. In de voormiddag krijgt hij school.
    • Het is opvallend hoe rustig de paarden in hun ruime boxen staan. Ze eten hun hooi, kijken een beetje rond, laten zich strelen door de vreemden en eten weer verder terwijl er (schreeuwende) kinderen rond lopen. Ook hier geen spoortje van angst, ongerustheid of stress. Zo zijn ook zijn competitiepaarden. Hij vind dat dieren (en ook mensen) beter presteren zonder druk. En dat merk je aan alles : de show, de stallen, de medewerkers, de paarden, de duur van ons gesprek. Terwijl de Lippizaners, Lusitaniërs, Spaanse volbloeden, Comtois en Percherons uitrusten in hun stallingen.

Nostalgie Beach

Nostalgie Beachfestival 2015

Zondag 9 augustus 2015, de tweede editie van het Nostalgie Beachfestival.

In 2014 hadden de organisators zo’n opkomst niet verwacht, het terrein van Staf Versluys werd overspoeld en bleek na enkele uren te klein. Ook dit jaar was er reeds een grote de belangstelling voor de aanvang van de eerste artiest op het Marquee podium, de VIP tickets zijn de deur uitgevlogen en ettelijke dagen voor die 9de augustus uitverkocht. In 2014 werd het Paelsteenveld overspoeld door 15.000 toeschouwers. Met de aanpassingen mogen we zeker zeggen dat het dit jaar geëvenaard werd, 15.000 à 20.000 vonden hun weg naar dit gezellig ‘ back in time ‘ festival. Kosten noch moeite werden gespaard, Londonbeat had al toegezegd na de laatste tonen in 2014. Het publiek kon zich dit jaar laten gaan, zeg meezingen, dansen en terugdenken aan heerlijke herinneringen op muziek uit de jaren ’70, ’80 en the Nineties. Op de affiche stonden maar liefst 12 groepen die voor iedereen aanwezig iets hadden betekend in hun jeugd,… of louter appreciatie en erbij zijn om deze namen eens live mee te maken. Limahl ( oftewel Kajagoogoo ), Londonbeat, The Blockheads, Gibson Brothers, Cock Robin, Dr. Alban, Snap, Billy Ocean, Jason Donovan, Nena, Hot Chocolate en The Human League.

Coco Jr., Mr. Marquee entertainde op zijn stage het publiek op zijn manier, al zingend werden de artiesten aangekondigd. Walter Grootaerts hield het sober, op zijn Mainstage met zijn gezellige sfeervolle aankondigingen.

Tijdens het optreden van Limahl kreeg een toeschouwster een gehandtekende poster uit zijn jonge jaren, enorm blij met dit kleinood dat ze koesterde tijdens een uitstekende set. “ Too Shy ”, ‘Very special to me, I love to perform it’, zei Limahl. De hit uit 1983 die je deed terugdenken aan je eerste kus, je eerste liefde. Ook prees hij het publiek, “ Hands up who is looking for love, for sex, for drinks ? “, “ You’re all sex and alcoholic addicts, the best crowd ever ! “ riep hij naar de talrijke handen in de lucht. “ The Never Ending Story” mocht niet ontbreken in de set. En ook bracht hij een tribute naar Duran Duran, “ Rio “. Voor hij begon riep hij nog naar de toetsenman : “ … is it the right one …? ”. Kort maar krachtig sloot hij af.tn_IMG_0465 tn_IMG_0467 tn_IMG_0486 tn_IMG_0471 tn_IMG_0520 tn_IMG_0516 tn_IMG_0507 tn_IMG_0497 tn_IMG_0522

Londenbeat nam het podium in. “ I’ve Been Thinking About You “, “ You Bring on the Sun “, “ Keeping the Memories “, … Frontman Jimmy Helms liet het publiek genieten van hun poppy dancehits en had er zeker een nieuwe schare fans bij. Ook bedankte hij het Belgisch publiek om “ I’ve Been Thinking …” naar de top van de hitlijsten gebracht te hebben.tn_IMG_0528 tn_IMG_0531 tn_IMG_0547 tn_IMG_0541 tn_IMG_0537 tn_IMG_0548 tn_IMG_0557

The Blockheads namen op de Main Stage over. Oudleden aangevuld met een nieuwe generatie brachten ons opnieuw in vervoering met “ Hit me with Your Rhythm stick “, “ Sex and Drugs and Rock & Roll”. Ian Dury gestorven in 2000, maar zijn erfenis leeft voort. “ Thank you and have a nice day “ in plat Engels dialect en eindigden waar ze startten “ Hit me, …”. Het ruwe ietwat getemperd maar The Blockheads “ Spasticus Autisticus “, de rockende oude punkrakkers vergeten we niet.tn_IMG_0565 tn_IMG_0582 tn_IMG_0577 tn_IMG_0576 tn_IMG_0589 tn_IMG_0588 tn_IMG_0586 tn_IMG_0610 tn_IMG_0596 tn_IMG_0593 tn_IMG_0622 tn_IMG_0617 tn_IMG_0615

Daarna kregen we pure zuiders ambiance van drie broers op het Marquee podium, “ Que Sera Mi Vida “, “ Cuba “, “ Latin America “. Iedereen zong en danste mee op die zuiderse rythmes uit hun jeugd. Gibson Brothers, zanger Chris, keyboards Alex en Patrick op drums bijgestaan door een jonger familielid ( ? ), hadden nog niets ingeboet aan zang en danskwaliteiten wat merkbaar was aan het luide applaus van de aanwezigen.tn_IMG_0624 tn_IMG_0631 tn_IMG_0640 tn_IMG_0638 tn_IMG_0635 tn_IMG_0652 tn_IMG_0650 tn_IMG_0645 tn_IMG_0676 tn_IMG_0670 tn_IMG_0667 tn_IMG_0653

Intussen had het volk zich voor de Main Stage verzameld om Cock Robins optreden bij te wonen. Veel respons en nog steeds een publiekstrekker. “ The Promise you Made “, zijn bekendste hit voor velen …” Thought You Were on My Side “,… Met momenten zeer passioneel.tn_IMG_0677 tn_IMG_0697 tn_IMG_0711 tn_IMG_0709 tn_IMG_0702 tn_IMG_0730 tn_IMG_0725 tn_IMG_0718 tn_IMG_0746 tn_IMG_0742

Na dit zeer gesmaakt optreden terug naar Coco Jr., die als geen ander weet hoe hij een reeds feestende massa nog meer de hoogte in krijgt, nam plaats achter de draaitafels bij Dr. Alban. Hij hitste het publiek op om beter te doen dan Holland, het publiek anticipeerde zonder moeite. “ It’s My Life “ van 1992 is nog steeds in het gehoor blijven hangen van de toeschouwers. Vrolijk werd er meegezongen en geroepen. Een kleine set met twee danseressen die het podium opvrolijkten met hun pasjes en een blonde vampachtige zangeres liet iedereen genieten om dan de Marquee over te laten aan Snap.tn_IMG_0757 tn_IMG_0762 tn_IMG_0770 tn_IMG_0764 tn_IMG_0763 tn_IMG_0788 tn_IMG_0784 tn_IMG_0773 tn_IMG_0817 tn_IMG_0813 tn_IMG_0798 tn_IMG_0796

Coco had het weer gevonden : “ Snap your fingers for clap, oh neen, clap your hands for Snap ! “. Penny Ford, één brok dynamiet : “ The Power “.“ … I’m 51, make some noise, … some of you were that big, others a bit larger… hit it Dj “. “ Rythm is a Dancer “, de grote hit omschreef zeer mooi dit explosieve optreden. Rapper Benjamin Lowe kwam nog het podium op en samen eindigden ze met veel enthousiasme.tn_IMG_0841 tn_IMG_0846 tn_IMG_0874 tn_IMG_0872 tn_IMG_0867 tn_IMG_0893 tn_IMG_0883 tn_IMG_0882 tn_IMG_0916 tn_IMG_0908 tn_IMG_0900 tn_IMG_0918

Het was tijd om zich te verplaatsen naar de Main Stage voor de heerlijke R & B nummers van Billy Ocean. Nog steeds even charismatisch en een stem uit de duizend stuurde hij zijn sound het veld in. Bijgestaan door zijn muzikanten en backings kregen we de ene hit na de andere, heeft hij wel andere ? “ No Woman No Cry “, “ Lovetrain “, “ When the Going gets Tough “ … Eén bepaald moment werd het publiek iets stiller toen hij er Christ bijhaalde maar al vlug was iedereen weer volop mee aan het genieten bij één van de hoogtepunten van de dag. “ … I’m gonna take you to a place, … to the beach,… with a pina colada,…” op deze manier kondigde hij “ Carribean Queen “ aan. En met “ Red Light Spells Danger “, zong het publiek het refrein “ …can’t hold out much longer … “, mooi. Billy had iedereen in zijn ban met zijn heerlijke stem. Eerst enige tijd voor de kinderen gezorgd maar nu terug op tournee, en hoe. “ Get into ( his ) Car “ en rijdt mee met de 65- jarige zanger doorheen drie decennia hits.tn_IMG_0919 tn_IMG_0924 tn_IMG_0958 tn_IMG_0955 tn_IMG_0947 tn_IMG_0945 tn_IMG_0939 tn_IMG_0932 tn_IMG_0974 tn_IMG_0972 tn_IMG_0962 tn_IMG_1010 tn_IMG_1006 tn_IMG_0991 tn_IMG_0983 tn_IMG_0980 tn_IMG_0975 tn_IMG_1018 tn_IMG_1015 tn_IMG_1011 tn_IMG_1027 tn_IMG_1026 tn_IMG_1021 tn_IMG_1034 tn_IMG_1032

Voor vele vrouwen en ook mannen, een jeugdidool. Verliefdheden, posters op slaapkamers,… de jonge blonde Aussie die veel harten veroverde. Van “ Two Many Broken Hearts “ over “ Sealed With a Kiss “ tot het duet met de backingzangeres “ Especially For You “ weet hij als geen ander hoe hij het vrouwelijk schoon op de weide kan ontroeren. Jammer, een zeer korte set, slechts één pancarde opgemerkt, een afscherming, … en geen bissen. Coco probeerde nog : “ …Mr. Donovan, they want more, …jullie zullen ondergoed op het podium moeten gooien !”. Het hielp niet, “ … He has left the building …”.tn_IMG_1035 tn_IMG_1059 tn_IMG_1040 tn_IMG_1039 tn_IMG_1072 tn_IMG_1067 tn_IMG_1064 tn_IMG_1082 tn_IMG_1077 tn_IMG_1075 tn_IMG_1100 tn_IMG_1095 tn_IMG_1088 tn_IMG_1113 tn_IMG_1108

Dan maar afzakken voor het Duitse geweld van Nena en haar band. Goed afgeschermd stapten ze uit hun busjes het podium op en de Duitse pletwals brengt iedereen in beweging, 55 reeds maar nog even kwiek als weleer. En we hebben haar gemist hier in Vlaanderen, ettelijke jaren geleden deed ze de grondvesten daveren van menige fuifzaal met “ 99 Luftballons “ en “ Nur Getraümt “. Haar muzikanten rockten, de backings vol swung en Nena beheerste het podium en het publiek. Merkbaar aan de security die hun handen vol hadden nadat de fotografen de frontstage hadden verlaten. Foto’s waren uit den boze. “ Anyplace, Anywere, Anytime “, “ Wir Sind Wahr “,… en enkele nummers uit haar recentste “ Old School “. Een verpletterende krachtige set en tijdens “ 99 Luftballons “ werd de sfeer hoog gehouden door twee grote LOVE ballons. Ze eindigden met “ Ich Weiss Nicht ( was Du Machst )“. tn_IMG_1117 tn_IMG_1132 tn_IMG_1126 tn_IMG_1118 tn_IMG_1167 tn_IMG_1160 tn_IMG_1151 tn_IMG_1176 tn_IMG_1170 tn_IMG_1168 tn_IMG_1200 tn_IMG_1198 tn_IMG_1179 tn_IMG_1230 tn_IMG_1222 tn_IMG_1220 tn_IMG_1217 tn_IMG_1212 tn_IMG_1209 tn_IMG_1261 tn_IMG_1259 tn_IMG_1232 tn_IMG_1287 tn_IMG_1279 tn_IMG_1273 tn_IMG_1299 tn_IMG_1298 tn_IMG_1295 tn_IMG_1319 tn_IMG_1310 tn_IMG_1309 tn_IMG_1328 tn_IMG_1321 tn_IMG_1320 tn_IMG_1333 tn_IMG_1331tn_IMG_0623

Hoe hadden we vroeger genoten van Errol Brown en zijn band. “ Love is Life “, “ You Sexy Thing “, “ It Started with a Kiss “, “ Girl Crazy “,… Hot Chocolat, zonder hem ( de band verlaten in 1986 en overleden in Mei 2015 ), en nu met Kennie Simon als leadzanger deed de disco herleven aan de Marquee. Het is anders, een bepaalde swing is verdwenen maar Hot Chocolat is nog steeds hot.tn_IMG_1338 tn_IMG_1364 tn_IMG_1353 tn_IMG_1346 tn_IMG_1371 tn_IMG_1367 tn_IMG_1366 tn_IMG_1390 tn_IMG_1389 tn_IMG_1377 tn_IMG_1421 tn_IMG_1398 tn_IMG_1392 tn_IMG_1425

De afsluiter van deze uitstekende tweede editie, nog succesvoller dan in 2014 en geen druppeltje regen : het kon niet meer stuk. The Human League had de eer om hun New Wave op het publiek los te laten, Phil Oakey, weg het haar en al veel langer weg die lange zijdelingse sliert werd geflankeerd door zijn twee zangeressen Joann en Susan, pure New Wave / synth pop nostalgie. “ Get Around “, “ Love Action “, “ The Lebanon”, “ Seconds “, … en natuurlijk “ Don’t You Want Me “. Phil en de dames, reeds vijfendertig jaar samen (!) konden rekenen op drie goeie muzikanten om hun hitmachine open te zetten. Niet veel zwart te zien, of aparte kapsels, we zijn ouder geworden maar daarom nog niet vergeten om mee te zingen en te dansen als weleer, zwevend onder die heerlijke synth klanken en drie stemmen die nog niets hebben ingeboet. We kregen zelfs een nieuw nummer : “ Night People “, een nieuwe hit ? Na “ Being Boiled “, de single uit 1978 namen ze afscheid- “ …. Listen to the voice of Budha …”. Naast het podium de vele ongelooflijke kledij wissels niet echt opgemerkt.tn_IMG_1429 tn_IMG_1434 tn_IMG_1433 tn_IMG_1432 tn_IMG_1471 tn_IMG_1452 tn_IMG_1436 tn_IMG_1486 tn_IMG_1481 tn_IMG_1478 tn_IMG_1494 tn_IMG_1492 tn_IMG_1487 tn_IMG_1500 tn_IMG_1495 tn_IMG_1521 tn_IMG_1518 tn_IMG_1511 tn_IMG_1525 tn_IMG_1524tn_IMG_1527tn_IMG_1508

Walter Grootaerts dankte het publiek en “…tot volgend jaar voor een even goeie editie of nog betere…”. Kan dit nog ? En chapeau aan de organisatie die er alles aan gedaan had om het festival ruimer en aantrekkelijker te maken en daar zeer goed in geslaagd is.tn_IMG_0751 tn_IMG_0755tn_IMG_1426