Reckless, Kiefer Sutherland – zaal Zappa Antwerpen –

 

Dinsdag 19 juni 2018 stopte de ‘ Reckless Tour ‘ 636570494518021408-keifersutherlandof moeten we zeggen de ‘ Not Enough Whiskey tour ‘ in België, a 43-city tour. Startend in Amerika en eindigend in Europa met 18 optredens. Na België, het kanaal over naar Engeland, Schotland en Ierland. Het éénmalig optreden voor België viel de eer te beurt aan Zaal Zappa te Antwerpen om Kiefer Sutherland en zijn band te ontvangen. Velen kennen hem als acteur, maar hij is al meer dan 30 jaar bezig met muziek. Tal van nummers geschreven ( diverse onderwerpen uit zijn leven cfr VRT interview ) maar pas in 2016 enkele op plaat gezet voor zijn debuut ‘ Down the Hole ‘. Steeds zijn gitaar mee om gezellig te kunnen tokkelen tijdens de pauzes en de dode momenten op zijn acting jobs.

De Reckless band bestaat uit de gitaristen Austin Vallejo ( lang haar voor de leken ) en Michael Gurley, bassist Joseph de La O en drumster Jess Calcaterra. Leadzang en accoustic guitar Kiefer.

 

We werden verwend met een excellent voorprogramma van Rick Brantley (zoon van een priester opgegroeid met gospel en muzikale legendes ).tn_IMG_1760 copy Hij opende met ‘ 40 days, 40 Nights ‘. “ It’s my first contact with Antwerp and your country. My first time I am in Europe “. “ Kiefer threw me on the plane and took me with “. Rick afkomstig uit Macon Georgia waar o.a. Otis Redding opgroeide. ‘ Try a Little Tenderness ‘ zijn cover van deze grootheid stond op zijn setlist. Nu vertoeft hij in Nashville Tennessee ( waar hij verder zijn carrière uitbouwt ). Als kind was hij gefascineerd van westerns, Bonanza was één van zijn favorieten. He always wanted to be a cowboy. “ After seeing ‘ Lonesome Dove ‘, I was done being cowboy, it broke my heart “. ( Maar eens cowboy altijd cowboy ). “ Now the closest to be a cowboy I saw in New York City, the cops “. ‘ I Still Dream of Tumbleweeds ‘. De setlist bestond vooral uit nummers van de EP’s Lo-Fi en Hi-Fi, warme en eerlijke songs uit het leven gegrepen. Hij had het over een relatie die al uit de tijd van de kleuterschool dateerde. Probeerde het later nog eens maar het mislukte.  Erica Mc Gregor was zo zijn eerste liefde. ‘ Claudette ‘, a lovesong (“ the names have been changed to protect the innocent “ ). “ It’s a love song and it’s my only one “. Eén van zijn vaders favoriete nummers plaatste hij op ( Hi-Fi / Lo-Fi ?), diens reactie was, “ …are you fucking mad …”. Leuk was ook  de anekdote over een verliefd koppel die hij gadesloeg , “ … lighting each others cigarette in a bar ,..”. Tot de barman zei : “ …yeah, because her husband is not here … “. ( the story we tell our selves ). With my next song I need some help, no matter which language you speak, it’s easy, JuHuu ( een soort rodeo juich ). “ It’s a sexy song ‘ Mama’s Red Boots ‘.  “ The last two songs from Hi-Fi ‘ Hurt People ‘, na dit nummer zei hij nog “ Don’t worry I won’t leave you with that sad song “. “ Let’s have some fun “. ‘ Little Bit More ‘. ( het publiek zingt mee : Just a little bit more ).  Met R. Brantley hebben we een nieuwe uitstekende performer leren kennen die hier nog niet zo bekend is. De ideale opwarmer voor de hoofdact, niet verwonderlijk dat Kiefer hem meewou op zijn tournee.

De Recklessband kwam op en zette de eerste tonen van het concert in, Kiefer kwam op, gejuich. “ Let’s raise our glasses to life and have a drink,…”. Zette zijn whiskey glas naast de lampekap en nam de tambourine in zijn hand.

Ook nieuwe nummers op de setlist zoals, “ Reckless and Me “, de titelsong van zijn te verwachten album. Reckless, de naam van zijn paard. Over zijn rodeodagen (rodeo champion : team roping eind jaren tachtig begin negentig en lassoing, hij won tweemaal de national team roping )074, een tiental jaar toerend en luisterend naar country in de bus. De rodeo vaarwel gezegd ( het ijshockey ? 11), enkel nog acteren en intussen songs schrijvend in de ik stijl. Reckless, gaat het over zijn paard of over hem, hij weet het niet meer,…( grappend ). Tussen de nummers door leuke anekdotes hoe de song tot stand kwam of de achtergrond ervan. Alle uit het leven gegrepen. SONG 11 : Hij was nog een tiener toen hij voor de eerste keer in een bar kwam. Na enkele minuten, ruzie. Barstoelen en glazen vlogen door de lucht. Meisjes stonden te dansen op de toog. Hij vond het hemels en dacht dat hij in op een kermis ( carnival ) was. Was dit altijd zo ? En hij was niet bang om terug te gaan. “ Tonight the Bottle Let me Down “, … “ my first experience in a bar “. “ The Bottle “, Een eerbetoon aan Merle Haggard.

Hij had zeer veel uren doorgebracht in een bar, tot aan sluitingstijd. Steeds denkend dat er nog iets interessants zou gebeuren in het laatste kwartier. Maar dit was nooit zo. En één bepaalde nacht , na uren op die barkruk te hebben gezeten, realiseerde hij zich dat en naar zijn hotel terug. Toen schreef hij “ Going Home “ ( SONG 4 ).

( SONG 8 ) “ Can’t Stay Away “, het nummer een 15 jaar geleden geschreven en pas vijf jaar later het gespeeld voor mijn vrienden. Iedereen vroeg over wie dit liefdeslied ging. Hij wilde het wel zeggen. Zijn vrienden naar huis en nog alleen met zijn 12 jarige dochter. Ze zei : “ Dit gaat over een bar om de hoek hier, hé “. Zijn dochter, amper twaalf kende hem beter dan zijn vrienden.

Het tweede bisnummer. Een cover van Bob Dylan, “ Knockin’ on Heavens Door “. “ Six months under supervised eye of dad “. “ The way of the seventies, about him and his twin sister Rachel “. Begin de Jaren zeventig scheidden zijn ouders. Zijn moeder moest voor de woonst in Canada zorgen. Zo bleven hij en zijn zus achter bij hun vader. Moeder was streng en had veel regels, vader geen enkele ! De mooiste tijd van hun leven. Vader had een Ferrari en een cassettespeler, … en één cassette : van Bob Dylan. “ The way of the 70 ‘, this is for the memory of that time “.

Veel muzikale grootheden uit de country wereld hebben zijn bewondering, wat te merken was tijdens het optreden, naast zijn eigen nummers ook enkele covers. ( of hommages : cfr aan Johnny Cash, nummer ‘Shirley Jean’ ).

Tijdens de bisnummers kreeg Kiefer geen whiskey van een fan maar een mooie boeket rozen.

“ All my favourite songs are about Whiskey, now a song about Tequilla ‘ Agave ‘ “.

Na ‘ Agave ‘ het publiek groetend en hier en daar enkele handen schuddend. Een sympathieke wereldster.

Setlist ( cfr : tn_IMG_1798

Kiefers herkenbare stem, rauw en ruw, nu en dan ietwat gelijkenissen met het timbre van Kris Kristofferson. Tijdens enkele van de songs lustig solerend met zijn gitarist en zijn drumster. Nu en dan de gitaar zwaaiend, zich met volle energie in zijn nummers inlevend. Of de gitaar op zijn rug en dansend tijdens de solering van Austin. Met een uitstekende band achter / naast hem kon hij zich volop uitleven als frontman. Joseph de la O op zijn plaats blijvend met heerlijke bastonen, statisch maar zeer belangrijk in de sound. Je kon moeilijk naast Austins gitaarspel kijken en hij verzorgde nu en dan ook de backings. Michael stond vooral in voor de finesses in het gitaargeluid van de band. Hij en Kiefer hadden een klein gitaarduelletje

dat zeer in de smaak van het publiek viel. Mooi was, Kiefer op zijn knieën gitaar spelend, kijkend naar zijn punky energieke drumster.

Jess geselde haar drums met enorme energie en vormde met Joseph de ruggengraat van de sound. Men kan moeilijk naast de artiest als zanger kijken, net zoals in zijn acting heeft hij ook hier alles van zichzelf. Een excellent concert dat ons iets meer leerde uit zijn persoonlijk leven. Nu pas op het podium, één lp en toch al muziek spelend en songs schrijvend vanaf zijn veertiende.

“ This one is for all of you who stuck it out, who put in the work, who are still together in good and bad “ ( SONG vergeten maar dit was mooi gezegd ).

 

Na het optreden bleven velen nog ietwat hangen, om misschien een glimp van hem op te vangen of een eventuele handtekening. Verloren moeite, hij bleef in zijn tour bus, die frontaal voor de ingang stond. Michael en Austin verbroederden in de zaal en buiten hier en daar wel met enkele fans, ze hadden in de namiddag iets van de stad Antwerpen gezien, maar te weinig. Ze genoten van het warme vriendelijke publiek en babbelden volop met hun publiek. Zij die er niet bij waren hadden ongelijk, Zaal Zappa was niet volledig uitverkocht, jammer, zelfs al hou je niet van country muziek, dit was country rock voor zij die het genre beter kenden. Een bedanking aan Bert, één van de organisatoren, om ons, Belgen met hen te laten kennismaken.  tn_IMG_2575

 

( tekst Pat en Miche )

 

Reckless – zaal Zappa Antwerpen –

Dinsdag 19 juni 2018 schitterde de Amerikaanse band ‘ Reckless ‘ tn_IMG_1907in Zaal Zappa te Antwerpen. Een bijna uitverkochte zaal genoot van dit exclusieve optreden met als frontman tn_IMG_2575Kiefer Sutherland.

In het voorprogramma Rik Brantley die ons reeds in de sfeer bracht met enkele heerlijke nummers.tn_IMG_1756

Dit was een avondje country rock van de bovenste plank.

Verder verslag en foto’s volgen.

En Route – Brugge 2018-2019 –

De spiegeltent was zondagmiddag ( 03/06/2018 ) de locatie van de nieuwe brochure voor het cultureel seizoen 2018-2019, “ En Route “.

Rond 14.45 een Frans getint sfeertje in de spiegeltent. ‘ Les Invités ‘, zorgde met een akoestische set voor de opluistering, tn_IMG_1577we zijn op weg. Gitarist zanger Joachim Wannyn, IMG_1608 copycontrabassist Quinten De VlaeminckIMG_1604 copy en accordeoniste tn_IMG_1584Elke De Meester, ontsnapt uit een Frans dorpje naar haar kledij te zien. Het trio bracht enkele Franse pareltjes. O.a. : “Heureusement qu’il y a de l’herbe “ van Georges Moustaki, “ Salade de fruits “ van Bourvil, en Axelle Reds “ Kennedy Boulevard “. Franse musette, en na een nummer of zes deed Peter Roose teken naar de groep. Niet om te stoppen, er kon nog één kort muzikaal nummertje gespeeld worden. “ Charlotte ( ? ) “, eindigend op te tonen van ‘ le jour de gloire est arrivé ‘.

Moderator Nathalie Dewulf tn_IMG_1624stelde haar gasten voor. Mieke Hoste : “ … ik heb nog niks gezegd en krijg al applaus …Mag dus nu al terug naar mijn plaats gaan …”. “ Onderweg met je rugzak, … ontmoetingen met het onbekende. tn_IMG_1626Je wordt er rijker van. Een nieuw cultureel seizoen “. “ Sorry,… “, ze geraakte niet uit haar woorden met de naam van de nieuwe website. “ Nieuw dit seizoen is dat je ook alle tickets online kan bestellen en niet meer hoeft te telefoneren. Check dus site en brochure. Een kompas naar vele oorden “.

Nathalie nam terug het woord en liet in een korte tête a tête haar gasten aan het woord. En tevens hun keuzes, een favoriete drie uit “ En Route “.

Peter Devisch : “ … we vertoefden de laatste jaren een beetje in de woestijn, … nu zijn we echt en route, de digitale snelweg op …”. “ Nog één jaar behouden we ook het oude systeem, de nieuwe website staat sinds vrijdag online “. “ Waarom ‘ En Route ‘, Het ticketsysteem geoogst in Israël, verdere uitwerking in een ander land. ( CHECK DIT !!! ). “ We zijn altijd onderweg, in de maatschappij, de kunstenaars en artiesten die toeren, …de vluchtelingen “.tn_IMG_1633 Zijn keuzes waren : 1/ Carré Curieux , een circusvertoning, … ergens op locatie in Brugge. In een vierkante tent, clownerie, acrobatie en mime. Familiebanden op circusniveau. 2/ Een Spaanse groep uit Chili, ‘ Nomadas ‘, een zeer visueel spektakel. En als derde keus, Ann Teresa De Keersmaeker ( 23 febr. ). Een dans ‘ Slow Walk ‘. Ann neemt ons mee doorheen Brugge als gids, in dans doorheen de poorten om te eindigen op de grote Markt. Een choreografie waaraan je kan deelnemen. ( gratis ).tn_IMG_1629

Steven Van Havere : “ …ik moet tot mijn spijt bekennen dat ik een beetje cultuur barbaar ben. Mijn keuzes betreffen dan ook muziek,…”. Een aanrader is Studebaker John. Ook niet te missen Het Zesde Metaal. Niet direct Wannes Cappelle, maar meer de drummer ( Tim Van Oosten ) en vooral de toetsenist Tom Pintens. De toetsenist vooral bekend van zijn werk met Stef Kamil Carlens ( Zita Swoon 1996-… ).tn_IMG_1638 Excuseerde zich dat hij het ‘ Zesde Metaal ‘ nog niet echt gezien had, de laatste keer op Werchter (2017 ) was ik juist een hamburger gaan eten. Er is een groot verschil tussen een optreden in een zaal of op een festival. Staand of zittend. Andere nummers, andere arrangementen, wat best past bij het optreden. En natuurlijk het Brugotta tribute die dit seizoen ( 16/03/2019 ) Tom Waits als artiest naar voor schuift. Had het ook nog even over Ziggy ( cfr.  Brugotta Madonna tribute ), een zanger die ook een nummer had ingezonden, geen groep of muzikanten, maar begeleid door de Metronoom band. Je moet dus niet echt in een groep spelen om deel te nemen. Dit jaar verwacht hij nog een grotere belangstelling. Madonna ligt nu niet bepaald in de hand maar T. Waits des te meer voor muzikanten.

Nathalie Dumé : werkend voor Stad Brugge en een trouwe bezoekster van de Stadsschouwburg. 1/ Vocal Sampling ,… Cubaanse A Capella. 2/ Serge Aimé Colulibaly,… “ Daar heb je iets bijzonders mee, … niet verkeerd verstaan hé ! ” zei Nathalie Dewulf.tn_IMG_1640 Het betrof een soort samenwerking met 50 plussers. Zij was toen nog geen vijftig maar kon toch meedoen ( iets in Oostende ). Dit jaar over problematiek immigranten Australië en Nieuw-Caledonië. Politiek, cultuur,… ( een dansvoorstelling ). K’ Choice was haar derde keuze.tn_IMG_1642 Altijd door haar muziek geïnspireerd. Vindt haar een top madame.

Matthieu Lobelle : beeldend kunstenaar, geboren in Brugge maar verhuisd naar Oostende. Maar wel les gevend aan de academie te Brugge, de roots blijven dus niet ver weg. Zei iets over een bepaald werk 4 bij 2 meter, in de Biekorfhal. Een tekening, stukken weg stukken erbij doen, een soort concept. Symboliek, de dood het crematorium … “ Hoe ouder je wordt hoe meer je omgaat met tijd “.tn_IMG_1646 Keuzes : 1/ Comp. Cecilia, “ Heilig Hart “. Arne Sierens zijn komedies en drama’s vindt hij prachtig opgezet. Ik vindt ze ook de eerlijkste groep ( toneelgezelschap ) die er bestaat. 2/ Jan Fabre, ‘ The Generosity of Dorcas ‘, architect van de schoonheid, ikzelf ben beeldend kunstenaar, hij ook. Het teruggrijpen naar het verleden, het combineren met de huidige kunst. Bewegende beelden, choreografie.

N.Dewulf, we hebben nog één spreker. tn_IMG_1649Peter Roose. Peters eerste keuze ‘ Drie Zusters ‘. Ik heb er maar één. Zijn hart gaat uit naar theater, zowel nieuw, oud als gevestigd. De manier van bewerking en al wat er uit springt. Verleden jaar schitterde Zuidpool reeds met Edward II. 2/ Jubilee Lanoye van Tom Lanoy. Kadert in samenwerking met andere cultuurcentra . Belangrijke première in de cultuurhuizen. 3/ Theater Malpertuis in Oostende. ( wereldpremière ) en als laatste Stan,’ The Way She dies ‘. Vlaams Portugees gesproken. Vlaams, Engels en het Portugees met Nederlandstalige ondertiteling ). tn_IMG_1652Acteurs hebben hier van ver voor moeten reizen. Letterlijk En Route. Een vrije interpretatie over Anna Karenina.

Ook nog reclame voor Luka Bloom ‘ Refuge ‘ , een graag gezien gast die hier al dikwijls op de planken stond, Peter even over zijn jeugdjaren , protest een 40 tal jaar geleden, kerncentrales ( Borssele ? ) daar naartoe, ook de broer van Luka trad daar op ( Christy Moore ), een man alleen met zijn gitaar en de ondergaande zon. tn_IMG_1654Met Luka is er een band ontstaan en op zijn website veel verwijzingen naar Brugge en de Stadsschouwburg, er is een boek verschenen, die avond ook te koop met tal van beelden en misschien sta jij er ook op.

Buiten amuseerden de kinderen zich met enkele spelletje, ook tal van ouders genoten van de entertainment buiten in de zon.