Jan De Wilde en vrienden

 

Zaterdag 21 november 2015 mochten we ‘ Dag meneer De Wilde ‘ zeggen in de Brugse Stadsschouwburg.tn_IMG_0802 Kleinkunsticoon Jan De Wilde, inmiddels 71, maar nog steeds even gevat. tn_IMG_0808Samen met zijn vrienden liet hij ons meer dan anderhalf uur genieten. Zijn vrienden : gitaar/ Eddy Peremans, toetsen/ niemand minder dan Kries Roose, drums/ Jo Soetaert, op bas/contrabas Mario Vermandel, violiste Liesbeth De Lombaert en het koperensemble – trompet en bugel/Bart Coppé, trombone/Wim de Pauw, hoorn/Johan Van Neste en op tuba Geert Van Hassel. De release van zijn laatste schijf, “ Héhé “ is nu al legendarisch. Uitzonderlijk de weinige momenten dat je een optreden van Jan kan mee-pikken beseffen we steeds wat een bijzonder figuur hij is. Jan, niet enkel met zijn nummers, maar ook zijn inleidingen en verwijzingen, zowel oud als nieuw, ernaar doen ons steeds plezier. Echt de moeite hoe hij ietwat hakkelend, stamelend, soms peinzend en bij momenten in het Aalters zijn bindteksten de zaal ingooit. Net een aparte conférence, je kunt er een boek mee schrijven. Hij, was Urbanus’ voorbeeld om een volledige show op te bouwen rond enkele nummers. Deze formule heeft Urbanus gemaakt tot wat hij nu is.

Ietwat na achten namen Jan en zijn muzikanten hun plaats op het podium in, enorme belangstelling qua opkomst en leeftijden. Jan kennende van zijn ietwat sarcastische spitsvondigheden begon de avond dan ook zoals verwacht. “ …de mensen die mij al gehoord hebben mogen nu naar huis gaan. Maar je krijgt je geld niet terug … “. “ …en met onze nieuwe geluidsman horen we nu welke goeie muzikanten ze zijn…”. Nog even zinspelend op het Aalters dialect, wat hij later in de show nog een paar keer zou bovenhalen.tn_IMG_0932tn_IMG_0931 Elk nummer  van hem, heeft hij het nu zelf geschreven, gekregen, geleend of toegestopt. Ze blinken alle uit van prachtige teksten en muzikale finesses. Vol waarheden, de film erbij kan je in je hoofd afspelen. Nog even Zjef Vanuytsel door de molen halen voor hij  “ De luie Naald “ bracht. Commentaar op een re, “… niet veel verschil, dus we spelen het nummer dan maar rapper “. Rook, …hese stem, nog even uithalen naar Urbanus en we kregen het vermomde liefdeslied “ Golden Retriever “. Het volgende nummer, “ Mr. Bont “ dankt zijn ontstaan aan een fotoalbum en zijn vader. Violiste Liesbeth en het koperensemble vervoegden hem op het podium. Nog een prik richting publiek : “ … toen de lichten aangingen zag ik jullie zitten, … ik hoorde jullie niet, dacht dat er geen volk in de zaal zat, maar het komt door al dat pluche …”. “ Wakker naast Jou “, tekst en muziek van  pianist Kries. tn_IMG_0819tn_IMG_0822tn_IMG_0880tn_IMG_0892tn_IMG_0891tn_IMG_0889tn_IMG_0888tn_IMG_0890tn_IMG_0894tn_IMG_0885tn_IMG_0898tn_IMG_0902tn_IMG_0896tn_IMG_0905tn_IMG_0906tn_IMG_0907tn_IMG_0923tn_IMG_0919tn_IMG_0911tn_IMG_0926tn_IMG_0930tn_IMG_0914tn_IMG_0918tn_IMG_0933tn_IMG_0934Vervolgens stamelend peinzend, in het Aalters en met een sneer richting Limburg. “ Ginder zeg ik altijd dat dit een Tsjetjeens volkslied is en speelt “Lieve Loemoemba ”. Iets later een fameuze stek, over oudere en ouder wordende zoogdieren,…”…je zou ze een spuitje moeten geven, … maar ja, ik dan ook zeker…Heb hierover een protestsong geschreven : “ Jan de Grote Griezel “. Waarom niet even Kries zijn piano aanvallen,…” op mijn zeventigste verjaardag heb ik voor mezelf een Yamaha piano gekocht,…”. Kijkt naar Kries, “ …da’s een Korgi “. En “ Hare Krisnah “ werd gespeeld. Nummers gekregen of op één of andere manier aangeboden, soms past het bij hem, zo ook “ De Eerste Sneeuw “. De commentaar kon niet achterwege blijven, “…bijna had Raymond dit nummer, maar ik speel het toch liever zelf…”. Leuke verwijzingen naar Charles Aznavour. “…dat zal wat worden als ik zo oud wordt, dan moet ik ook in Vorst spelen,…”. Zet zich neer op een kruk : “ …zou hij er ook zo één hebben ? …”. Lieven Taverniers naam was al enkele keren gevallen en ontsnapte ook niet aan de uitlatingen, dus nog maar eens. Over Gent, de Graslei, een friture,…” De verdwenen Karavaan “. Tussendoor liet hij ons kennismaken met zijn muzikanten, “ …oh ja hem heb ik nog niet vernoemd “. “ Nu een vertaling van een Amerikaans nummer, ik speel niet mee, meer dan 3 akkoorden. “ Wals met Mathilda “, Tom Waits’ nummer : “ Tom Traubert’s Blues “. Voor we het mochten spelen, zijn toestemming kregen, moesten we eerst een vertaling van de vertaling opzenden. Tijdens dit nummer horen we hoe goed Jans stem tegenwoordig aanleunt bij Tom Waits. Een pracht nummer, een anti oorlogslied, een metafoor voor heroïnespuit. Dus een echte protestsong, zei hij. “ En nu , ..om te eindigen een ietwat opgewekter nummer,…stelt zijn koperensemble voor. Ook nu weer één van die kleine spitsvondigheden : “…hoe heet dat machien waar je je achter wegsteekt ,, een tuba “. “ Je moet niet voor iedereen applaudisseren “ , grapte hij nog. tn_IMG_0963tn_IMG_0936tn_IMG_0950tn_IMG_0945Dankt het publiek, …klank en lichten uit, “…merci om hier te mogen spelen, dit is toch één van de mooiste schouwburgen van het land en jullie waren een dankbaar publiek “. Hij praat nog even verder over Brugge, …vroegere tijden toen er nog geen (t…sten), toeristen waren. Nog iets over een wereldberoemde folksong, die al in het Spaans, Engels en het Duits vertolkt. Heb het dan ook maar eens opgenomen. Als mijn vrienden in het buitenland er iets over vragen zeg ik dat het een oud 13 de eeuws volkslied is.tn_IMG_0977 “ Een Vrolijk Lentelied “. Groeten en applaus, heel normaal dat er nog bissen komen, moeten volgen. “ Wat een mens op zijn oude dag nog moet doen, …overuren maken !” “ Een soort afscheidslied zegt hij en wijdt nog even uit over L.P. Boon, “ … de vrienden van  weleer …“. En eindigen doen ze met hoe kan het ook anders. “ Fanfare van Honger en Dorst “.