Corona Brugse artiesten in de kijker – 63

Grote festivals waar meer dan tienduizend man op af komt, en soms een Brugse artiest op het podium. Dit was normaal gezien ook zo op het Nostalgie Beach festival te Middelkerke dit jaar. Een extra festival dag werd aan het programma toegevoegd. Zondag 8 augustus, nieuw, Belgische artiesten in de kijker. Clouseau had zich in 2019 enorm geamuseerd op dit ongelooflijk open lucht festival. IMG_7314 copyVerse zeelucht inademend, in plaats van het zweet in het Sportpaleis. Dit vraagt naar meer en het kwam er ook. Zestig geworden en zeventig geworden, dit zou een unicum worden op Belgische podia. Wie ?, ja , Bart Peeters

en Raymond Van Het Groenewoud ( met een schalks knipoogje ) IMG_8252 en Milow, jij bent ook uit genodigd. ” Walter, excuseer, maar wij willen met deze sublieme artiesten op het podium staan, en … breken we misschien het record aan zee van Belgische groep ( lachje ). IMG_7284 Hou wel rekening met de Nostalgie All Stars.

Jammer, Covid-19 gooide roet in het eten, maar het excellente programma wordt integraal overgeheveld naar 2021. Zij die hun tickets hielden zijn de grote gelukkigen, … want er resten nog een kleine hoeveelheid tickets voor 7 & 8 augustus 2021 om deze eerste tweedaagse Nostalgiedag te Middelkerke mee te beleven. Hopelijk is alles dan achter de rug en mogen we weer als vroeger uitbundig de vele artiesten naar zonnige perioden zonder zorgen toejuichen.

Jammer genoeg zullen we een excellent lid van The Stranglers moeten missen, … dit zal voor hen een moeilijk optreden zijn maar ook een afscheid aan al hun fans.

 

Ashes to Ashes, Zomer in O – Oostende –

Uitzonderlijk Brugge had op 28 augustus dit stuk geprogrammeerd. Maar op een bepaalde dag werd beslist om alle resterende vertoningen van dit mooi initiatief te annuleren.  Enige dagen later het vervangprogramma van TAZ te Oostende onder ogen gekregen. IMG_0266

Dit stuk stond ook op hun programma, … onmiddellijk twee tickets gekocht, want dit stuk beloofde.

Maandag 10 augustus 2020 had de cultuursector nog een noodkreet geplaatst. Meer dan 80.000 mensen actief in de branche, meer dan 70.000 evenementen verspreid over zalen en open weides. Dit werd duidelijk met een oranje kruis met opschrift die tal van beelden sierden. IMG_0289bis

O.666, zaterdag 15 augustus om 18.00 uur te Oostende was het genieten in een fris weertje van de éénakter van Harold Pinter ( in 2005 winnaar van de Nobelprijs voor literatuur ). Zijn ‘ Ashes To Ashes ‘ van 1996 werd door Stefaan Degand bewerkt, en samen met Evelien Hanselaer spelen ze het koppel Devlin en Rebecca.  ( hij had haar ergens opgemerkt, en later opgebeld, … sinds Maart had hij niet meer op een podium kunnen staan, er moet gespeeld worden en we zien wel hoe ).

Plotseling lost ze een schot (startschot ?) om de meeuwen te verjagen (?) maar het heeft het averechts effect want tientallen vogels scheren over het speelterrein en ons, de toeschouwers.

Een dramatisch en beklemmend gezinsdrama speelt zich voor onze ogen af. Zijn ze man en vrouw, of is hij haar therapeut ? Rebecca leeft in haar eigen droomwereldje, en ééntje met geweld, ze draagt de sado – masochistische ervaringen van haar ex-vriend nog steeds mee. Devlin gefascineerd door die periode wil er alles van weten. Samen, afgesloten van de buitenwereld, in hun huiskamer, net een lockdown in deze Corona periode. Gedachten en gevoelens zweven door de kamer. Hij wil doordringen in haar apart wereldje van geweld. Met momenten is hij echt meedogenloos, er wordt geruzied en gesnauwd naar elkaar. Hij in een chic jasje en wit hemd, net een gentleman, zij in het zwart met rooie schoenen en …

een jachtgeweer bij de hand. Zal dit met een moord uit de hand lopen ?

Normale gesprekken en bevragingen worden gemixt met deportaties, fabrieken en mondkapjes. Het kussen van een vuist, de handen rond haar keel, het hoofd achterover gedrukt. De gewelddadige relatie met haar vorige vriend. Devlin rauwer vragend, deze agressief seksuele handelingen toepassend op haar. Zij overstuur, richt het geweer, IMG_0280 … Beide worden even later onderbroken door een politiesirene, … die wegebt.  ” De politie heeft het druk “, zegt Devlin. Het leven buiten gaat zijn normale gang. Devlin vliegt plots uit over een pen. “ … een pen is dat een ding, een persoon ?, … schuldig of onschuldig, … beide elkaar plots aan het af grommen, net twee  wilde beesten.

De pen, situeert zich als een metafoor. Zijn geschiedenis, zijn ouders, … “ …een pen heeft geen ouders “ zegt ze.

De lockdown situatie wordt nog eens aangesneden met het vacuüm van spelen in een stadion, … geen ziel, enkel het fluitje van de scheidsrechter. Geen mens, … een wereld zonder winnaars. Devlin wil het iets intiemers zien, “ … uit je subjectieve leefwereld “. “ … denk aan je kapper, ogen toe, masseren, … je geliefde zijn hand aan je keel, … deed hij je toen denken aan de kapper ? “. “ … nee, hij wilde me niet vermoorden, hij aanbad me “, zei Rebecca.

Hij verdwijnt even in de tuin, onkruid plukkend. Dan stilletjes, “ Liefje, liefje, … liefje liefje, … “  meerdere keren herhalend,

“ wat gebeurt er ? “, komt dichter en kust haar. “ kweeekweekwee, ..” ( knijpt in haar borst ) beide lachend, een moment van geluk en plagerijen ? IMG_0289 Devlin zet zich terug neer en begint plots te zingen  stil en  ingetogen “ Morgen Früh , …”.

Rebecca vertoeft opnieuw in haar droomwereldje. Staat recht op haar stoel en vertelt over een film uit de cinema. Devlin vraagt haar om opnieuw te beginnen. Heeft het over zijn zus en de kinderen, … “ jij bent tante “. Zijn zus heeft een mooie tuin, “ …jij hebt groene vingers, je houdt ervan “. Devlin strooit met complimentjes maar zij kan niet meer. Zelfs al hielden ze vroeger van dezelfde liedjes.

Hij met zijn vuist voor haar mond, “ … kus mijn vuist …, leg je hand op mijn keel “. Hij beide handen rond haar keel. Zij begint terug over baby’s ( hebben ze een kind gehad samen of met wie ? ), het bundeltje, de trein , de vrouw, het bundeltje wordt afgenomen. Droom of werkelijkheid, nergens ben je nog zeker van. Dromen visioenen en werkelijkheid worden prachtig dooreen geweven.

“ He’s nobody’s baby now  “.

Evelien echt uitbundig in haar vertolking, nu en dan met een oneindige blik richting publiek, wezenloos, dromerig. Stefaan gezapiger, afwachtend, maar toch met enkele stemverheffingen die de sfeer doen oplaaien.

Twee muzieknummers gaven nog een extraatje om deze schitterende vertoning van twee mensen die naast, zijdelings en op elkaar leefden. De realiteit is hard, … je kunt je beschermen in een soort droomwereld, maar altijd wordt je terug geroepen naar de werkelijkheid. Hoe cru ze soms ook is. Ook al is ze soms hard, er is en er zal altijd plaats zijn voor liefde. IMG_0274

Beide kregen een daverend applaus van de ongeveer 100 toeschouwers.

Ze werden ook teruggeroepen,

wat niet verwonderlijk was na zo’n sterke prestatie.

Sit-down comedy – Oude meesters – Compagnie Marius , Oostende

Je kan iets zodanig analyseren tot je het kapot analyseert. Analyseren om te analyseren. Betreft het nu een schilderij, een boek, een muziekstuk, … of zelfs een persoon.

Compagnie Marius nam het boek van Thomas Bernhard ( ‘ Alte Meister ‘ – 1985 ) onder handen en op hun eigenste sublieme manier creëerden ze een monoloog die door twee acteurs gespeeld werd. Anderhalf uur werden schilderijen, schrijvers, filosofen, muziek, ouders, school, … kunst en cultuur op het rooster gelegd en werd er de draak mee gestoken. Kritiek gevend tot er toch maar een fout of een punt van kritiek werd gevonden.

Wegens de Corona werden diverse optredens van deze Compagnie ( o.a. tournee in Frankrijk ) afgelast, na meer dan 100 dagen geen vertoning kunnen gevend, een klein lichtpuntje. Her en der werden kleinschalige optredens geprogrammeerd in een Corona veilige omgeving. Social distance, beperkt publiek, de nodige hygiëne en mondmaskers En in open lucht, waar Marius al voor bekend was. Bepaalde gemeenten annuleerden ook deze kleinschalige evenementen door een tweede opflakkering. Maar Zomer- O, in Oostende, een vervangprogramma voor TAZ laat nog alle optredens doorgaan.

Nadat Compagnie Marius hun première ( uitgeregend, paraplus en regenkledij waren nodig ) begin Juli in het Middelheimpark ( 10 dagen twee optredens per dag ) gaf werd er gekeken waar ze deze vertoning  nog konden laten doorgaan. Oostende was zo bij de gelukkigen om dit stuk  op 8 en 9 augustus ( twee vertoningen per dag ) aan een klein publiek te kunnen aanbieden. Plaats van het gebeuren O.666, in de tuin van een voormalige visserscoöperatie langs de Hendrik Baelskaai. De tribune van Comp. Marius moesten we missen maar iedereen zat op kussentjes op de geïnstalleerde vaste tribune. In bubbels anderhalve meter van elkaar.

Namen van de aanwezigen werden genoteerd.

Terwijl we plaatsnamen speelde er een stuk van Beethoven. Beide acteurs ietwat wachtend op die rode canapé, nu en dan op het uurwerk kijkend of aan het publiek vragend hoe laat het was. Ja, ze waren een beetje te vroeg. Afspraak was om 22.00 uur. De sonate nog spelend op de achtergrond. Een goei moment om aan ons te vragen of we het klassiek muziekje kenden. Geen antwoord, … tot toch iemand zei : “‘ Beethoven “ ?  Kris : “ Ja, maar wat ? Niemand kon er een antwoord op geven. Het zou nog enkele keren weerkomen in de vertoning. Voor de kenners : het betrof de pianosonate Nr. 17 in D- mineur Opus 31 nr. 2 van Ludwig Von Beethoven. Of beter gekend bij sommigen onder de naam ‘ Stormsonate ‘. Nog een vijftiental toeschouwers te kort. Kwamen binnen en namen plaats, intussen was het al 21.12, … “ … moeten we nog even herhalen ?, beide acteurs waren echt om 21.00 begonnen aan hun monoloog. Het viel niet echt op, maar dit is ook één van de sterke punten van deze compagnie. Inspelen op het publiek, zelfs te midden van de vertoning.

Vanavond kon het publiek hen goed horen, maar zij konden ons vanavond minder horen, … interactie is ook één van hun sterke punten. Zij die vroegere vertoningen hebben gezien weten waar dit op slaat.

We zitten aan zee, en ja, meeuwen vliegen boven onze hoofden en krijsen. Kris vouwt zijn hand tot een pistool en … IMG_0212 we zullen ze de ganse vertoning moeten tolereren. Beide : “ O ja, een uur te vroeg voor de afspraak, wachten voor we hem kunnen ontmoeten “. Dus dan maar even vragen aan het publiek, o.a. over dat kunst historisch museum in Wenen. Of iemand het kent. Toch een paar toeschouwers.

Een beetje uitleg over de zaal, de bank in de Bordone zaal met zicht op ‘ Man met witte baard ‘ van Tintoretto . 2020-08-08_140423

Vanaf dat moment gaat het vliegensvlug, Er wordt geleuterd om te leuteren, … leuteren tot de kunst dood geleuterd wordt.

Op die bank, zesendertig jaar starend naar dat schilderij. Suppoost een vriend geworden, … was er smeergeld bij bemoeid om die bank aan te slaan jaren geleden. Op deze bank kon je boeken lezen. Wat je thuis niet kon. IMG_0225 Maar lees niet het hele boek maar lees een paar tientallen bladzijden meerdere keren, je onthoudt meer over het boek. Intussen krijgen schrijvers, filosofen en andere mensen ervan langs.

De paus, grotesk, Bach en Mozart, horen / zien falen. A. Stifter en M. Heidegger worden op één lijn geplaatst. Beide worden geanalyseerd tot op de laatste miniscule pixel en wat blijkt : … dit is gemakkelijk leesbare pudding … kort samengevat. IMG_0236

De ouders in het publiek kregen ook nog wat opvattingen mee. De kilte van het opgroeien. De kindertijd is een donker gat. Je moet je er maar zelf uitgraven. Ouders begaan twee misdaden : Verwekking en onderdrukking. Ouders maken dus kinderen op een onverantwoorde wijze. De kilte van het opgroeien, kindertijd is een hel.

Je kunt dus van alles een karikatuur maken, … en op die manier ben je er tegen bestand.

Ook gidsen kregen ervan langs, of toch hun manier in het overbrengen naar hun groep.

De befaamde bank in de Bordonezaal IMG_0253 van het kunst historisch museum van Wenen kan in die zes en dertig jaar dat Reger naar ‘  De man met de witte baard ‘ zat te kijken ( uitgezonderd de maandag ) boekdelen spreken, ook met het contact daar met zijn vriend Atzbacher. Eén van die anekdotes betrof de Engelsman uit Wales met zijn chique schots jasje. Normaal geen fan van Engelsen maar die kon hij wel pruimen. Met zijn aqua brava geur. En hij had dat schilderij boven zijn bed hangen …, en erfstuk, … vervalsing, … wie ? Liever zo’n persoon dan die stinkende toeristen op zaterdagen, wat het vandaag was. Russen en knoflookgeur. Ook regeringen en parlementen kregen ervan langs : Staatsvuilnis. En  leraren zijn levensvernietigers, Ze verkleinen de kunst tot een blokfluit les. Europa of zijn inwoners, op alles hadden ze een grondige reden voor analyse. Een grote vraag was, waar gaat het naartoe met de cultuur. In het geval van Wenen met zijn erbarmelijke sanitair blijft er na enkele jaren niets meer over van cultuur. “ Ja, ik wordt ook ouder, meer wc bezoek, maar ik heb mijn angsten moeten overwinnen “.

Nog even op de kap van drukkers en het Prato museum. En ja dle genante vraag, waarom ik hier vandaag met je afgesproken had. De ganse vertoning vroegen we ons af waarom hij hier op een zaterdag had afgesproken en pas op het einde kregen we het antwoord..

Kris Van Trier en zijn Nederlandse collega, Vincent van den Berg schitterden in deze monoloog, apart, samen, door elkaar, elkaar aanvullend, verschillende intonaties. Twee en net één. Stil en beraden of luidruchtig en uitbundig. Kris : “ … iets minder kan ook …”.

Beide acteurs werden meerdere malen terug geroepen om hun applaus van het publiek in ontvangst te nemen, zelfs enkele gaven hen een zeer gesmaakt staand applaus.

Wat tegenwoordig met de cultuur, vallen we in een zwart gat ? Als het zo doorgaat hebben we binnen enkele jaren