Is het nu of later, Stef Bos 30 jaar – Oostende –

Zaterdag 11 juni 2022 werden we meegezogen in een poëtische wereld. Een warme stem, prachtige teksten en alles overgoten met sfeervolle klanken en toetsen.

Stef Bos, eindelijk na die lange, lange Corona periode. Opnieuw in een zaal vol publiek te kunnen optreden, alles gevend.

Het Kursaal van Oostende niet uitverkocht maar het scheelde toch niet zo veel. Iedereen genoot van Stef en zijn muzikanten, je vergat echt de tijd. Iets meer dan 2 uur in het kielzog toevend van deze ras muzikant die taal naar een hoger niveau brengt.

Een staande ovatie was onze eer, onze appreciatie naar hen toe.

Verslag van deze enorm schitterende show in het casino Kursaal van Oostende.

Stef opende de avond met “ Zanger Zonder meer ‘, … tel de sterren … sinds Covid. Hij op piano. Zijn muzikanten vielen in , gitaar, accordeon, contrabas, viool, …

Na 2 jaar Corona, een prachtige dag aan zee. Je tickets behouden, … zelfs mijn vrouw was met momenten een stuwende kracht om dit te overleven. “ Zet je aan je piano … en denk aan Oostende “. Na die twee jaar, een prachtige dag aan zee. Denkend, aan Oostende, een rollercoaster die maar bleef gaan. De cijfers, collega’s in de pers en dan die Poetin. Maar we zijn toch uiteindelijk hier geraakt. Weg uit deze tijd, …, vanavond een tijdreis.

In 1991 samengewerkt met Boudewijn de  Groot. Hij zei het gaat niet om jou maar om het liedje “ Tussen de Liefde en het Leven “. Opnieuw kwam Corona ter sprake. Naar 2020, 2 weken voor Corona, een nieuwe Lp ‘ TIJD om te gaan leven ‘, nieuwe LP en tour. Het was een manifestatie, optimisme,… Een solo tour na de vele optredens met zijn vaste band, was het tijd om nog eens iets samen te doen. De solo tour en die zomer van 2019 in Kaapstad werden nieuwe songs geboren. De basis voor deze lp. “ Alles wat Onhoudbaar Lijkt “.  Hij las ons voor uit zijn boek, een soort dagboek.

  Bergetappes waar Eddy Merckx hem toe aanzette toen hij 6-7 jaar was. Een zaadje die geplant werd. Alleen, soms samen, … vechtend …tegen zichzelf. Zoals een lied schrijven. Een vreemde tijd, op je doktersbriefje, je keuze moeten maken M/V, transgender !. Akkoord met het idee, … maar alleen deze keuze ? Aan mijn kinderen gevraagd, meer mogelijkheden. Maar eerst : een mens, dan geboren als M/V en dan hoe je je voelt. Steven heeft het arrangement voor dit nummer geschreven, het was voor hem ook de eerste keer. “ De Klim”, een nummer waarvan het arrangement uit zijn pen voorkwam.  Een tegengewicht met de oorlog in Oekraïne. Want je hoorde het op de radio, in de auto, … overal. “ Ik Heb Je Lief “ ( 2008 ) en opnieuw actueel. Cfr. – … ik zie hoe landen zich verscheuren ….

Tussendoor ook nog even over de connecties met Raymond Van Het  Groenewoud. Zijn ex-leraar. De kroeg in 1987, KIJKEN naar het drinken en zo ontstond “ Nog Eén Glas Wodka “.

Stef had het ook nog over zijn relatie met Antwerpen, na zijn verhuis. Een zelfde taal ? Niet dus ! Nederlanders zijn niet arrogant, soms lomp, ze denken dat iedereen van ons houdt . Jullie Nederlanders willen alles verklaren, wij Belgen niet. Een soort surrealisme steekt de kop op. “ Gelukkig is ze niet mijn schoonmoeder geworden. Over Hertsberge,… maar zij was afkomstig van de Barakken ( Menen ). “ Chicons in hespe. ” Dacht dat ze Vietcon in schijfjes bedoelde.

Nog een lied voor de pauze “ Ik Zie Je graag “. 1ste jaar toneelschool, een meisje zei me : ik zie je graag, maar ik zag het niet, ik begreep het niet. Dit lied was 20 jaar in wording. Een lied over België.

Het was tijd voor een korte pauze.

“ Ik ben gelukkig ook al zie ik het niet “.  Over Zuid Afrika, vader, moeder, leven en dood. Het leven bestaat uit twee helften met pauze. Tijdens die pauze geen pillen pakken, maar wachten op de tweede helft. Dus, nu de 2de helft, op 40 jarige leeftijd op het strand. Onder de sterren, de walvis horend, woorden die uit het zand komen. Daar geworden wie je bent. Nederland, België, Zuid Afrika, min of meer dezelfde woorden.  Het komen op diverse plekken.  “ De Stroom “.

In de spiegel kijken, dezelfde fouten als grootouders ? Te Gemakkelijk. “ De Onderstroom “. In 2 talen gezongen want de titel staat ook voor je voorouders een stem geven.

Een speciaal lied “ Ik Besta “ Na een slechte recensie, bang om opnieuw op te treden. Maar ik doe het voor het publiek.

De jeugdigheid van kinderen. Zijn dochter in gedachte. “ Jij Maakt van Mij Een Beter Mens “. Een sterrenplantje, tussen 2 tegels, reikend naar de zon, gezien door zijn dochter.

Dertig jaar liedjes maken, het zijn eigenlijk foto’s, en heeft maar 1 thema : jezelf een plek geven in de wereld. Het liedje van je leven, dan is dit het refrein. “ Papa “.  “ …ik voel je zo vaak, ook hier in Oostende, want hij hield van de zee “. “ Papa, ik hou steeds meer van jou, en dat proberen we altijd maar te zeggen “.

We eindigen dit met een lied waarmee we 2 jaar geleden wilden beginnen.  “ Ruimte “.

“ Nog één applaus salut, jullie kunnen het niet geven en ik ook niet want ik speel piano. Van mij voor jullie, in stilte, in mijn hoofd voor de afgelopen 30 jaar. Een lied moet geschreven worden, maar moet door jullie gehoord worden. Dank u “.

Tijdens de bis nummers o.a. : “ Door de Wind “, “ ….normaal ging dit nummer niet gespeeld worden, maar speciaal voor Oostende. ( in 1989 een koppel met Ingeborg, een nummer voor het songfestival toen, die nu een tweede leven leid. Een grote Vlaamse klassieker die op nieuw in de hitlijsten prijkt ). Het stond niet op de planning, deze muzikale foto uit 2005 “.

En we eindigen met “Voor Nu “, bijna vergeten. Maar, toch mooi, daarom nu hier , dicht bij elkaar.

Een overdonderend rechtstaand applaus kwam hen te beurt. Stef en band,… en aangevuld met het Vlaamse SUN*SUN*SUN String Orkestra. Yumika, Seraphine, Jeroen en Karel, en ( Tim ?).

Het was echt genieten, niet alleen de songs, maar ook alle verhalen, anekdotes tussendoor gelezen uit dat boek dat wij graag eens in handen zouden hebben om te lezen.

.n.b. : tekst / verslag op basis notities Micheleeuw ( medewerkster )