LUCrazy Op De Sofa – Brugge, – MAZ –

75 jaar De Valk, als je de aankondiging leest over deze fototentoonstelling, … niet echt zitten uitpluizen of ik een foto tegenkwam uit 1945. Enkele prachtexemplaren met veel expressie sierden de kale grijze muren van de MAZ, … maar zoals ik al enige dagen terug gezegd had, vind ik het nog steeds jammer dat er geen enkel exemplaar in kleur die grauwe muren tot hun recht deden komen. Zelfs al was het maar een kerstboom in dat kapsalon. Maar Marc Van Iseghem had wel voor een mooie compilatie gezorgd met beelden van o.a. Raymond Vandeputte, Nele Deraeve en Colette Debbaut. De vaste bezoekers van de vertoningen weten wel over welk stuk het gaat. We zitten allen in een donkere periode, soms angstig om buiten te komen, … maar Kerst komt eraan, de familie, de closest friends. Nu en dan moeten we toch eens buitenkomen, maar dit wel op een voorzichtige manier.

Deze vertoning van De Valk was al een lichtpuntje om weer eens onbezorgd in een veilige omgeving de kwaliteiten van deze toneel vereniging te ervaren. Ja, we hadden ze gemist vorig jaar. Net alsof we van één van de grote gerenommeerde toneelgezelschappen een voorstelling gingen meepikken. De Valk, ervaring troef, een gedreven regisseur, vrijwilligers  die elke rol tot zich nemen vol passie. En dit op scene nog eens echt tot uiting laten komen. Een groep vrienden, een explosie naar buiten brengend.

De gewone man een aangename avond te bezorgen en dit toch op redelijk hoog niveau. Amateurs, die naast hun passie nog een 9 to 5 job hebben, maar toch nog die schwung hebben om hun gezinsleven even terzijde te laten om de massa, de liefhebbers van krachtige, komische of dramatische stukken een avondje vertier te bieden. Deze groep staat zelfs zo sterk in hun schoenen dat ze een vaste rol, een acteur op het laatste moment kunnen integreren in een stuk waar uren van repetitie aan vooraf gegaan zijn.

Tevens met een regisseur die onze taal zo machtig is dat hij met een simpele vingerknip , of een pennentrek op zijn blad die kleine touch , een allerlaatste veeg op dat tableau aanbrengt dat alles zo in elkaar valt tot een unieke vertoning. Hij stuwt ze, hij hemelt ze op en haalt de kleinste details naar boven uit hun spel. En dit al enkele jaren. Allen kennen hun regisseur en toch haalt hij er die kleine finesses bij hen uit en laat hen uitgroeien op dat podium waar allen schitteren.

We hadden een jaar stilte, … een bepaalde vertoning werd afgelast, geen idee meer welke, … maar vanavond tijdens hun tweede vertoning van “ LUCrazy Op de sOfa ‘ werden we opnieuw overdonderd door hun performance. Allen hadden veel tekst, wat niet evident is maar Marc gelooft in zijn mensen. Zelfs één van zijn hoofdrolspeelsters zei nadien nog dat dit één van de langste teksten was die ze naar het publiek moest brengen. Er kon wel een kleine variatie tussen zitten qua tekst tijdens de verschillende vertoningen, maar het hoofdidee bleef intact. Dit hadden we laatst ook nog gehoord van Peter De Graef toen hij te gast was in het programma ‘ Alleen Elvis blijft bestaan ‘.

De voorstelling Lucy startte met een leeg sober podium, één immens lange sofa en dat was het. Het podium was wel uitgebouwd met een soort catwalk, beide rondom versierd met een sliert gekleurde glazen met theelichtjes. Deze werden één na één aangestoken

terwijl muziek de zaal vulde. “ … wanna be cool, wanna be rich, …”.

Vijf identieke verschijningen, drie op de sofa ( Carlos, Pascale en Gino ), en één voortgeduwd in een soort Harley onder de rolstoelen, Guido en Nico ).

Zwarte kilt, lederen jekker, purperen tijger / poema print t-shirt. En allen met een soort battle boots met rooie nestels. Geen idee waar het Elviskapsel voor stond. Al rockend werden we het verhaal, was het wel een verhaal, of waren het slechts hersenspinsels, binnen gesleurd. Guido en Nico uitbundig, sober en erdoor heen kijkend de drie figuren op die immense sofa.

We werden meegesleept in een soort verhaal, … die rond ene Lucrece draaide. Een vrouw, een oudere vrouw, … of was het toch een mooie jonge deerne die iedereen in zijn bed wou hebben. Allen hangen aan elkaar, … of zijn ze één, … ( cfr. de identieke outfit ). Een pastoor, een Portugese gids, een toverdrank ( Mandracoca ). Guido werd in het gat gestoken om Lucrece binnen te draaien. Jong, onervaren, … op papier geen probleem, maar de realiteit is nog steeds iets anders.

Uitbundig, elkaar afvragend, elkaar uitdagend, simpele conversaties met nu en dan toch enkele uitbarstingen, bijna ruzie makend over dag dagelijkse dingen.

Verwijtingen naar elkaars hoofd gooiend. Elk op zijn manier. Guido, gespeeld door Amadeo Dierickx ( vervanger in laatste instantie voor Ben Henau die wegens privé omstandigheden zijn rol niet kon opnemen ). Carlos met zijn to the point opmerkingen en voor alles zorgt ( Michèle Mosar ), Mario schitterend neergezet door Pascale Chavatte, die met dat heerlijk accent en tongval soms cru en onverwacht uit de hoek kwam.

Nico ( Martin Brouckaert ) een zeer uitbundige verschijning die voor alles de oplossing weet, maar afhankelijk is van zijn monster rolstoel. Hierdoor misschien die grote mond als compensatie ? Zoals de uitlating tijdens het stuk “ … zonder grote Nico, geen kleine Nico … ?” En dan hadden we ook nog Gino ( Koenraad Vernieuwe ), … een sul, een goedzak die makkelijk te manipuleren was, hij aanvaarde min of meer alles wat er gezegd werd, liet het binnenkomen maar verzette zich niet echt.

Er werd veel met rijm en spot gewerkt en ook ietwat seksistische opmerkingen. De ongemakkelijke stijfheid van je lid, “ Boem, boem, je weet toch wat dat wil zeggen,…”, de variatie in tekst op het nummer ‘ De Allereerste keer ‘,… het klonk sexy. Ook het fragment “ … éénmaal trekken, éénmaal schieten, … net zoals op de kermis, altijd prijs“. Chinese vrijwilligers die met vuur in hun gat jouw gat dicht rijden. Of wat er uit de mond kwam van Mario – ik laat dit achterwege, de vertoning was 16+, dus geen idee wie dit leest. Alle tekst, de uitdrukkingen, de verwijzingen waren met zoveel taalgevoel en finesse gebracht dat dit stuk niet in een ordinaire pornografische uitvoering escaleerde. Net zoals bepaalde films de dieperik ingaan in handen van de verkeerde scenarist of regisseur. “ Je ne sais quo “, is misschien wel een mooie uitdrukking voor deze excellente uitvoering.

Toch een kleine teaser, … dit indien het stuk toch nog eens boven de oppervlakte komt. 22.00, l’heure du crime,…

 De beschrijving van Guido tijdens het eerste contact met Lucrece, … de bijna poëtische beschrijving van de kamer toen ze hem binnenliet. De aankleding, het bed,.. De manier hoe elkaar aanrakend, futiel de handen aan dat kleed, vormen die zich zinne prikkelend tentoon stelden. Theekopjes, nee cup cakes met als toetje een heerlijk donkerrode kers. Maar de po was spelbreker. Terug naar de intimiteit. De klok wilde luiden, maar de klepel zat gevangen. Een bel, … één uur – dat duurt lang, twee, … tot vier uur later. Het was mislukt, er was niks gebeurt. Zelfs Nico sprong uit zijn rolstoel. “ … voelde je de klok niet onder je rok …”, had hij zelfs nog tegen Guido gezegd.

De vrijwillige chinees kwam ook in dit stuk ter sprake maar Carlos, altijd qui vive, zei nog dat ze het zelf wel zouden flikken.

En wat met dat uitheems wortelding, Mandracoca, iets dat je laat brobbelen als een drankje. Een straf drankje, ja sterk spul als je weet dat je kleine geboren kan worden zonder benen. En dat ook de eerste man die bij de vrouw slaapt zijn dood tegemoet kijkt.

Velen in de zaal hadden al diverse keren goed gelachen, maar toen ze met de Franse taal jongleerden werd er aan bepaalde tafeltjes nog hilarischer gelachen. Het klonk mooi, maar toch was dit Frans met een hoek af.

Prachtig was de zwanendans van Guido.

De acting tijdens het nummer “ Plaisir d’Amour “. Chesterfield, geen natuur of toch een pseudo natuurlijk product ( sigaret ).

Op het einde van het stuk schitterde dat extra stukje podium nog, een soort aanhangsel om het met brave woorden te zeggen, verlicht, en zij die ballen hadden, toch wat ze tijdens de vertoning naar buiten brachten, keken toe vanop hun immense sofa.

We hadden Lucrece nog niet gezien, … en ook de paster niet.

Diverse figuren, gekleed in de soms onmogelijkste combinaties, duister of disco glinsterend gaven zich bloot op die catwalk, … dat aanhangsel. Dit is wie ik ben, dit is wat ik voel, dit is hoe ik gezien wil worden, Lucrese kan om het even wie zijn. Of om het met een ander woord te omschrijven wat één van onze Elvis- achtige non seksuele verschijningen al had gezegd en tevens duidelijk uitgelegd had aan Nico. “ LGTBQA “.

Dank aan deze mensen op de catwalk.

Donald Allary, Zilan Cankaya, Anita Declercq, Rita Dedeyne, Ian Demeulenaere, Winrik Soetens, Renée Vanhoenacker, Jan Van Nieuwkerke, Angelica Zarate, … dit in de diverse voorstellingen.

LUCrazy, een hersenspinsel geboren in volle Corona periode heeft ons voor een heerlijk uurtje vertier bezorgt.

Eén opmerking van een toeschouwer :
Toneelvereniging De Valk Sint-Andries Brugge

5 uur · 

Zaterdagavond sloten wij ons toneelweekend succesvol af. Hieronder een reactie die wij vandaag hebben ontvangen;
Beste
Ik ben gisterenavond komen kijken naar LUCrazY OP DE SOFA.

Zelden een amateurgezelschap zo een topprestatie zien leveren (wetende dat jullie vorig weekend alles hebben moeten afgelasten en dat jullie één van de 5 hoofdrolspelers hebben moeten vervangen wegens ‘c’ op 3 dagen(!)). Wat een indrukwekkende veerkracht!

Het stuk was niet mijn ding maar de acteerprestaties waren om duimen en vingers af te likken, waardoor ik toch meeging in het verhaal…

Ik ben zelf al tien jaar amateurspeler in Loppem en al 2 jaar bestuurslid aldaar, maar ik was dik jaloers met wat jullie realiseerden in deze ongelooflijk crazy tijden.

Kortom: hoedje af voor heel het team voor en achter de schermen!

Met vriendelijke groet

Dank u wel aan alle toneelliefhebbers die ons hebben gesteund bij deze productie in deze heel moeilijke cultuurtijden.
Toneelvereniging De Valk

Dit zegt veel.

( nog enkele beelden catwalk )

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s