The History of Country – histrylogie – Brugge –

Vier muzikanten en verteller Christophe Vekeman dompelden ons, op donderdag 25 november 2021 in de Brugse Stads schouwburg, onder in de historie van de Country muziek. Een genre dat volgens Christophe aan het uitsterven is. Samen met zijn muzikale kompanen doorliepen we tientallen jaren en diverse sub genres. Voor de leek onder ons was dit een hoogstaande show. Een soort docu, met fragmentjes ( o.a Patsy Cline’s “ Sweet Dreams “ ) van de originele artiesten die off screen, of moet je zeggen off podium gespeeld werden. Tussenin zijn verhaal nam de band ook enkele fragmenten voor hun rekening. Bepaalde riffs van klassiekers uit het country genre kregen we voorgeschoteld. Met momenten toch enkele nummers die bijna integraal vertolkt werden door deze excellente muzikanten. Gitaar, contrabas, zang en drum door niemand minder dan Bjorn Eriksson,

Walter Broes,

Tomas De Smet en Frederik Van den Berghe.

Bjorn hoeft geen commentaar meer ( zang, gitaarspel – denk maar aan die prachtige soundtrack van ‘ The Broken Circle Breakdown ‘,

of de optredens samen met zijn echtgenote Nathalie Delcroix – cfr.  The Partchesz -. Tevens was hij ook gitarist bij Zita Swoon en Admiral Freebee.  Dat hij en ook Nathalie het country genre alle eer bewijzen kon je in 2014 ervaren tijdens de diverse shows van ‘ Eriksson Delcroix ‘. Walter vooral bekend van zijn rockabbily samen met zijn Mercenaries nam grotendeels de zang voor zijn rekening.

Tomas de contra bassist is voor insiders zeker niet onbekend. Vooral door zijn samenwerkingen met Stef Kamil Carlens, Laïs, Moondog Jr., … en als lid van The Broken Circle Bluegrass Band. En old style drummer Frederik die samenwerkte met PJDS, Admiral Freebee en Arno. Jazz en Blues is zijn favoriete stek maar je mag er ook zeker country bijrekenen.

Het laatste belsignaal voor de vertoning weerklonk terwijl “ You’re Looking at Country “ van Loretta Lynn in de zaal klonk. Plots een kleine duisternis en … “ Waar is uw paard ?, … maar wat vindt je dan zo goed aan Country ?, …”. Een vraag die nooit gesteld wordt aan liefhebbers van Bleus, Jazz, R & B, Hip Hop, … Verteller C. Vekeman nam ons op sleeptouw, de figuurlijke lasso rond de nek van het paard, doorheen tientallen jaren en dit vanaf de jaren ’20.

Meer dan 100 jaar, een keuze moest gemaakt worden zelfs al kwamen diverse namen of nummers niet ter sprake. Nu en dan een verwijzing in het verslag wat in dit genre niet aan bod kwam, hierbij ook denkend aan The Kingston Trio uit de jaren vijftig. Het nummer dat velen wel herkennen ” Tom Dooley ” ( 1958 ). graag gehoord.

Een aangename verschijning die Vekeman, en vol enthousiasme ons meeslepend in zijn verhaal, zijn historie van dit genre.

“ Country, 2 goeie dingen, muziek en tekst, … het meest gebruikte woord is authenticiteit qua tekst, o.a. de emoties”. Om dit even aan te duiden hoorden we een fragment van “ Heart of a Clown “, van o.a. Willie Nelson. “ Wie denkt niet te huilen mag na het optreden een sleutelhanger bij mij komen halen met een hartje, één van steen …”. En nog andere voorbeelden werden aangehaald om duidelijk te maken hoe authentiek en emotioneel veel van die country nummers zijn. Denk hierbij ook maar aan “ A Boy Named Sue “. Of de zin … ‘get your tongue out of my mouth, …’ John Denvers’ “ Kissing You Goodbye “.

Soms heeft die emotie ook een ietwat komische kant. Luister maar naar “ Bubba Shot the Jukebox “ van Mark Chesnutt, “ … I hit just where I was aimin’ …”.

Ietwat jammer tijdens deze verhaallijn dat de band er niet méér bij betrokken werd, buiten enkele riffs. Later in de voorstelling van de histrylogie kregen ze meer ruimte wat ook een grote respons teweeg bracht in het publiek, meezingen, meedansen … zelfs al was het vanop een stoel. Je voelde de parterre tot leven komen. Eén van de prachtigste weetjes vond ik de samenwerking van Johnny Cash samen met Louis Armstrong “ Blue Jodel No. 9 “

( show 28 oktober 1970, een jaar later kreeg Louis Armstrong een hartaanval ). Maar Country en Jazz klikte en blijft een unicum in de muziekwereld.

  Tijdens muziekfragmenten, riffs wiegde hij op de achtergrond mee.

Weinig vrouwen in die begin periode, maar The Carter Family ( gekend voor de harmonieuze zang ) was één van de grote uitzonderingen, … later werd June Carter ook de echtgenote van J. Cash.

Ook de vele sub genres kwamen aan bod. Western Swing, Blue Grass, Country Rock, Rockabilly, The Nashville Sound, Cowboy Western Music, … teveel op op te noemen, … anders hadden we de nacht moeten doorsteken in de stadsschouwburg. Denk hierbij ook maar aan Southern Rock, Outlaw Country ( kwam ter sprake tijdens ‘ Wanted ‘, een compilatie album – met onder meer Waylon’s echtgenote ( toen ) Jessie Colter ), … en Americana.

Vele grootheden en hier en daar een anekdote werden in de kijker gebracht, … met of zonder muzikaal fragment. Hank Williams, Patsy Cline, Johnny Cash, Waylon Jennings, Tammy Wynette, Willie Nelson, Dolly Parton, Bill Monroe, Roy Rogers,( onze eigenste Bobbejaan Schoepen hield al contact met deze artiest en de swing country legende Tex Williams – zelf zong hij talloze country songs in zijn pretpark ), Gene Autry, The Byrds,… tot zelfs Jerry Lee Lewis en Elvis Presley. Hoe Hank Williams gestorven was, zijn podiumexploten, … Tammy Wynette haar echtgenotes en kinderen ( op zeer vroege leeftijd ). Met “ Stand By Your Man “ kwam een soort ommekeer in haar leven, zelfs Hillary Clinton gebruikte het in de presidentscampagne van ’92. De B- kant van Elvis eerste single was “ Blue Moon of Kentucky “.  Veel weetjes, soms gekend soms voor de eerste maal horend. Een extraatje : indien Waylon Jennings zijn zitje op het vliegtuig niet had afgestaan aan The Big Bopper, … hoe zou de muziekgeschiedenis van beide er uitgezien hebben. Zou er dan sprake geweest zijn van The Highwaymen. ( Vreemd dat Kris Kristofferson niet genoemd werd in The Historie, … ook geen Kenny Rogers, The Bellamy Brothers, Keith Urban, Linda Ronstadt, Jim Reeves, John Anderson, Tony Joe White, … om nog enkele grootheden van het genre op te noemen ).

Live bracht de band, tijdens Christophes zijn verhaal doorheen de jaren van de Country, Clint Blacks “ Are You Sure Waylon Done It This Way “, “ Jolene “ van Dolly Parton, “ Blue Moon of Kentucky “ – Bill Monroe, H. Williams’ “ Mind Your Own Business “, “ Shame On You “ van Spade Cooley, … fragmenten en iets uitgebreidere songs. Een impressie naar ons toe en naar de Country in al die jaren.

Christophe stelde nog de bandleden voor, op zeer originele cowboy ( ? ) wijze. Gelukkig moesten ze hier niet achter kippengaas zitten, … voor alle glazen projectielen die er gegooid werden zoal vroeger in die Kentucky bars. De bezem wilde zeggen, een rustige avond, de schop, het had geëscaleerd. Voor hij afscheid nam van het publiek zei hij ook nog dat de Country aan het uitsterven was. Enkel nog prille zestigers, niet echt een nieuwe generatie. Er zou weer eens een film zoals Deliverance of Urban Cowboy moeten gemaakt worden om er nieuw leven in te blazen, want op bepaalde country zenders is het soms huilen qua kwaliteit.

Met “ … waar is je paard …” werd de cirkel van de histrylogie gesloten.

De band mocht af sluiten, ditmaal integrale nummers en zonder enige geschiedenis erbij.

“ Honkey Tonk Man “, “ Blue Moon Of Kentucky “, “ Mama Tried “, “ High On A Mountain “, “ I Never Cared For You “ ( een niet zo bekend nummer van Willie Nelson ),… en nog drie ander songs, enorme ambiance van het beperkte publiek, maar zeker niet stil tijdens deze eind set. Je zag en hoorde zo dat er vele countryfans aanwezig waren. De gitaren aan de kant en een kleine groet. Het zat erop.

Toch nog één bis nummer “ … “. Nog even alles gevend, de steel guitar even omgeruild voor een klassieke

( de titel ontsnapt me, .. iets met show of Jump, excuser countryliefhebbers ). Dit was , “White Lichtning ” van George Jones. Maar met dank aan Bjorn, het juiste nummer. Ook toen we de zaal verlieten nog een zeer bekend nummer die ons met een goed gevoel huiswaarts deed gaan. Was het deze ? ” There Won’t Be No Country Music … “. Ik moet ook hier jammer genoeg in gebreke gaan qua titel.

Maar we weten weer waar Country voor staat, een genre dat ietwat aan het uitsterven was, maar her en der wordt het weer in de etalage geplaatst. Country clubs en line dancing zijn er nog steeds. Check ook maar eens het tweede seizoen van Undercover, een Belgische serie. Wel iets minder in aantal maar de gegadigden kunnen zelfs hier in België nog altijd ergens terecht. Een prachtige soundtrack is ook ‘ Paint Your Wagon ‘, Clint Eastwood, de oude knar uit Rawhide weet ook hoe te zingen of een gitaar te hanteren.  En ‘ Wandering Star ‘, … smoke can burn your eyes, but only people make you cry … tranen, emoties, ja … zoals Christophe ons ook duidelijk had gemaakt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s