‘T Pleintje – Stadsschouwburg – Brugge

Na anderhalf jaar Covid konden er weer een aantal mensen lijfelijk aanwezig zijn voor de inhuldiging van het ’t Pleintje. Een zestigtal genodigden konden de inhuldiging live meemaken. Drie vaste camera’s en één lopende zorgden dat iedereen deze zesde inhuldiging livestream in de huiskamer mee konden volgen. Een overgangsfase tot het nieuwe normaal. Foto’s op de ramen van de gast.

Alles was strikt getimed, speeches, uitreikingen, … maar een klein beetje misrekend met Sam, hij weet altijd wat te zeggen en het toch binnen deze timing te houden.

Filip Strobbe, de directeur van de Stadsschouwburg,

opende met iedereen te verwelkomen op deze zondagmorgen. “ Vrijdagavond hadden we reeds de opening van één van onze huiskunstenaars voor dit jaar, Sylvie Crutelle “.

Zaterdag avond was er ook al een aparte voorstelling, maar vandaag, zondagmorgen is het de Hoogmis ”.  “ Sam Louwyck  die in de kijker wordt gesteld “

. “ Hij volgt Anna Vercammen op “. “ Verleden jaar was geen gewoon jaar en Anna wordt dit jaar dan ook opnieuw in de kijker gesteld “. “ Vele programmaties zijn dan ook doorgeschoven naar dit nieuw seizoen “.

Het nieuwe jaar is gestart, maar een nieuw jaar betekent ook een nieuwe naam aan de muur.

Dirk De Fauw, geflankeerd door schepen van cultuur Nico Blontrock { geen tekst ?, … de rechterhand  van onze Burgemeester stond naast hem als een soort bodyguard ( ? … uitzonderlijk dat hij niks zegde… ) } nam dan het  woord.

De Burgemeester heette iedereen welkom op deze zesde inhuldiging. Hij had het ook nog even over de eerste naam van het ’t Pleintje : Jacqueline Compernolle. En verwees nog even naar de aanwezigen die hun naam al aan dit pleintje hadden gegeven.

Sam werd op het podium geroepen. Nonchalant, maar toch ietwat onder de indruk stapte hij het podium op. Enkele seconden later kwam hij los, de Louwyck zoals de meeste hem kennen. Oneliners, opmerkingen, verwijzingen, spelend met dat heerlijk West Vlaams accent. Uitweidend naar standbeelden in Brugge, pleinen, … naar Willy Lustenhouwer die Brugge op de kaart zette en via Benny Scott uitgroeide tot ons volkslied.. “ ‘k En Brugge in m’en Erte “. Sam had echt zin in een spaghetti, verwijzend naar bepaalde zaken uit het verleden zoals t’ Volkstje ( ? ) vroeger, of nu, de place to be, De Estaminet.

Leuk was zijn verwijzingen naar de standbeelden in Brugge, :  Van Acker, Simon Stevin, Memling, Jan Breydel en Pieter de Coninck, … Memling woonde dichtbij het St. Jans Hospitaal ( nu het Memling Museum ). Sam  : “ … ik ben geboren in een bed daar … “. Plakkaat naam te lang voor Jan en Pieter, dus De Grote Markt. Walpleintje, … ook zo’n naam, als je te lang blijven plakken hebt heb je wallen onder je ogen.

Hij had het ook nog even over zijn fotograaf Kris De Witte en één aparte foto genomen in het Tillegem bos. Te zien aan één van de ramen. Sam als de heilige Sebastiaan. Ze was nie gevaarlijk maar ze schiet er ook niet nevens.

Nog even iets over zijn vertoningen dit cultuurjaar, ontmoetingen die kunnen uitdraaien op aparte gesprekken, zoals Axel Red en Dave, een Nederlandstalige zanger. Beide enorm geapprecieerd in Frankrijk.

Dirk De Fauw onderbrak hem, want Anna was net aangekomen. Ze zat nog in de Stadsschouwburg. Haar naambord werd haar overhandigd, het zou een leuke plaats kunnen krijgen boven haar bed.

Alles was strikt getimed !

Anna bedankte nog iedereen voor de steun in het voorbije, moeilijke jaar. Maar wij mogen haar zeker nog enkele keren live bezig zien. Het Pleinbord verdwenen, maar zij blijft dit jaar ook één van de huiskunstenaars.  Naast Sam en Sylvie Crutelle, die een mooie bloemenruiker kreeg overhandigd van onze Dirk.

Anna, terug naar de Stadsschouwburg waar ze vandaag nog op het podium staat met haar  “ The Future Is Ours “ ( 17.30 ).

Sam zal nog wel een stapje zetten, … maar nog even terug op het podium. De microstandaard iets hoger geplaatst, hij heeft nog een verrassing.

Een nummer van Danny Bossaert, de verrassing die hij voor ons in petto had.

Danny had het nummer zelf geschreven, kijkend naar films, kijkend naar die danspasjes van koppeltjes op trouwpartijen. Een wals in 3/4, die hij samen met onze beiaardier Wim Berteloot uitgewerkt heeft en speelt.

Danny en Wim Berteloot, onze Beiaardier.. ” The Dance Of Love “.

Er komen nog verrassingen gedurende het cultuurjaar wanneer Sam op het podium staat. Momenteel wordt Sylvie bedolven onder vraagjes, haar mooie ruiker in de handen..

Naast dit evenement speelde op de markt een harmonie en op de burg en onder de bomen werden de standjes opgezet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s