Andy en Karolien, TAZ – Oostende –

Nog twee avonden kan je genieten van ” Andy en Karolien “, maar jammer genoeg zijn beide uitverkocht. Misschien nog een waterkansje via de wachtlijst zoals gisteren avond, Woensdag 4 augustus 2021.

Mogelijk dat er enkele plaatsjes vrijkomen.

Een overweldigend applaus kwam hen te beurt met deze schitterende voorstelling over het levensverhaal van een Oostends visserskoppel.

Verslag en beelden laat ik nog even opzij om de volgende twee groepen toeschouwers het plezier niet te ontnemen.

Andy en Karolien keren na 14 jaar terug om in een aangepaste omgeving

hun stuk over dit visserskoppel iets uitgebreider te brengen, na in 2007 de Jong Muziekprijs van TAZ te hebben gewonnen. Een extra figuur werd toegevoegd, in fysieke gedaante. Thierry, … hij werd veel vernoemd, … maar nu is hij aanwezig en dit heeft een extra cachet aan de vertoning. Johannes Verschaeve  ( ex- Jet ) en op de koop toe een rasechte Oostendenaar. Zang en gitaar, maar tevens een acting rol waarmee hij zich volledig integreert in dit stuk. Een nieuwe richting voor hem na zijn succesrijke carrière bij The Van Jets ?

In het verhaal komen typische Oostendese plaatsen voor, altijd leuk voor zij die iets willen weten van de achtergrond. Zoals de Tettenbrug ( De Smet – De Naeyerbrug, bronzen beelden, engelen, die in de volksmond ‘ vele volk vo de staosje stoat ‘ wil zeggen.

Als je Oostende binnenkomt zie je een blok beton ( stadhuis Oostende ), Ik en Karolien zien do getrouwd.

En dan heb je ook nog De Pisser, … in het verhaal  ( monument van de zeelieden ), waar Karolien blommen neerlegt.

En natuurlijk Breninge, Bredene voor zei die het niet verstoan. Een Vlaams, Oostends stuk dat je ontroerd, dat je laat meeleven. En met nummers van Lou Reed, maar dan met een Oostendse tekst aan de hand van Pieter Verbiest en Sebastien Dewaele.

Andy aan het wandelen, aan de overkant ziet hij Karolien. De Tettenbrug, het eerste oogcontact. Was richting Breninge aan het wandelen. Een visser op zee, zien boat noemde Den Engel. Echte liefde kwam hieruit voor. Uitzwaaien en inzwaaien.

Nummer dat gezongen werd “ … plakken aan elkaar met Pritt …”. Toen ze het over een feestje hadden klonk het voor iedereen duidelijk dat Lou Reeds nummer “ Vicious “ het verhaal over dat feestje ondersteunde.

Plotseling werd iedereen opgeschrikt door een harde knal, … zat dit in het spel, nee, want ook de spelers waren verrast,een technisch probleempje. Sebastien zei nog dat er vermoedelijk een meeuw op de plombs gescheten had. “ Mre moe nie benauwd zien …”.

Ook Le Bal Du Rat Mort kwam ter sprake, welke Oostendenaar kent het niet. Een nummer dat ook even rapte. “ … ‘k Zie joen ook, op Bal du Rat Mort ..”. Sebastien en Johannes en tussendoor ook Mieke speelden met het Frans, dialect met een haar op.

Johannes zong even later een pracht nummer, “ … k’ peinze nog veel aan je bleekblauweogen ..”, ietwat gemist want Karolien had groene ogen. Maar hij vond er iets op “ … zeeblauwe ogen …”.

Alles is nooit koek en ei, en drama kwam in het leven van het visserskoppel. Nummer : “ … wat zit er in joen kop ..”.

Het verhaal nam plots een geheel andere wending. Agressie, ziekenhuis, … alles mede door Thierry. Een moment dat aan de kleren plakte.

We waren beland in het drama van dit visserskoppel dat elkaar niet kon missen.  Geleidelijk met de nodige toegevingen en het geerne zien van elkaar groeiden ze weer naar elkaar toe.

Geestig was het nummer over mosselen, en de vergelijkingen. “ … ik zien de schelpe en gie ziet dse mussel …”.

Een huis werd gekocht, …een krot in Mariakerke, … . Andy zou het renoveren, maar het vergde toch een aantal jaren. … naar het publiek toe, …” … bij wie hangen de plinten er al ?

Opnieuw op zee, Den Engel vaart uit maar … het wachten op de kade draait anders uit.

Een kind werd geboren ( Peter ) , storm op zee en Andy kwam niet met zijn Engel toe. (nummer : “ … Men Engeltje …”, de kleine had nog nooit gebleit, een voorbode ? … ). Een hond kwam in huis ( Andy, later Fifi genoemd ).

Karolien legt bloemen neer aan de Pisser. “ …t’Is Ik, t’ Was ik …”.

An de boaren van de zee. 

Een vissersleven is nooit zonder gevaar, liefde, troost, afwachten op een goede thuiskomst, … vissersvrouwen zijn soms lang alleen, en ook al houden ze van hun man, … soms duurt het lang en willen ze zich ook amuseren met alle gevolgen die hieruit soms voortvloeien. Tot het moment dat ze hun schat enkel nog kunnen herdenken aan het vissersmonument.

Een luid applaus kwam hen ter ore voor dit stuk dat na veertien jaar nog niets had ingeboet aan kracht.

Tal van nummers van Lou Reed werden in dit stuk gebruikt, maar moeilijk om ze te vermelden als je niet echt weet welke. Want soms waren het minieme fragmenten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s