Vielfalt – Brugge –

Zaterdagavond 10 oktober 2020 werden we in een magie meegesleurd, dat zelfs tot een een magisch duel uitmondde. De toegestane capaciteit in de zaal tijdens deze nog steeds heersende virus periode heeft zeker genoten van de Jakop Ahlborn Company uit Nederland.

Magie en acrobatiek wisselden elkaar vliegensvlug af in een soort restaurant. Opdiensters, restaurantpersoneel, bijna een soort femme fatale, moedigden beide maar al te graag aan. Uitdagingen, verdwijningen her en der in het decor, je had soms ogen te kort hoe ze te werk gingen. De Brugse Stadsschouwburg had vanavond nog meer onbekende hoekjes.

gsm beeld , … hier en daar werd er toch een smartphone bovengehaald …

Het stuk ‘ Vielfalt ‘ dateert reeds van 2006 en was de grote doorbraak bij het publiek van Jakop Ahlbom ( Zweedse origine ). Nu wordt dit hernomen en houdt het publiek nog steeds in de ban. Een soort vaudeville bar is het decor van een machtsstrijd tussen twee goochelaars, … en een geliefde. Alles begint met enkele kleine typische goochelaarstrucs voor het rode gordijn ( Reinier Schimmel ). Tot hij een vrouw uit het publiek kiest om deel te nemen met één van zijn trucs. Haar vriend of echtgenoot vindt het leuk, zij wil hem mee, een extra steuntje in de rug, je weet nooit. In het verleden zijn er al kleine probleempjes geweest met diverse soorten van illusies en hypnose. Ze verdwijnt in zo’n typische goochelaarskist.

Hij nog niet onder de indruk tot dat hij toch ietwat begint te panikeren, waar is ze, wanneer komt ze weer tevoorschijn en waar ? Hij gaat op zoek, … alles loopt goed af, … maar intussen zitten wij gefocust op wat zich afspeelt op dat podium, in die bar. Twee geliefden aan een tafeltje, een barvrouw en een lange kerel, die de barvrouw probeert te verleiden. Verdwijningen, illusie wisselen elkaar af, het komt zelfs tot een machtsstrijd tussen beide heren, alle twee goochelaars zo blijkt. Concurrentie, wie is de beste ? , of concurrentie voor de vrouw ? We hebben niet echt een idee maar het escaleert tussen beide mannen. Trucs, acrobatie en vecht scenes wisselen elkaar af.

Op een bepaald moment hebben we zelfs ogen te kort, verleidingen aan de bar, verdwijningen in de gootsteen, een tv speelt. Plots kruipt iemand het scherm in, … doet een beetje denken aan ‘ Poltergeist ‘.

 Een geliefde die aan een tafel verdwijnt, terugkomt in groene jurk en in vijfvoud ? Alle vijf ( Gwen Langenberg – Sofieke de Kater – Silke Hundertmark – Merette van Hijfteen en Pleuni Veen )

één van de goochelaars ( R. S. ) tegen de muur drukkend, een verleidingsact ? Alle ogen van de toeschouwers erop gericht en plots blijft er maar één van de vrouwen in groen jurk over.

Even later zijn we getuige van een aparte geboorte, personages kruipen uit de buik van de andere goochelaar (  Freek Nieuwdorp ). Het terugvinden van zijn geliefde, een weder opstand van zijn concurrent ? We worden meer echt in de ban gehouden van de intieme sfeer die heen en weer zweeft tussen realiteit en illusie. Het verhaal komt secundair.

Leuk is de silly walk, die doet denken aan John Cleese. Als je lange benen hebt kan je ze op allerlei manieren gebruiken, en dit wordt duidelijk tot uiting gebracht.  

Gans de show doet mij denken aan een uitgebreide vertoning van de internationale acts in Chassepierre, straattheater die je op magische wijze onderdompelt in bepaalde mystiek. Het doet je letterlijk in je haar scharten , euh, krabben.

Een soort wervelwind van humor, mime, acrobatie, illusie en goocheltrucs heeft ons gans de voorstelling in de ban gehouden. Gootstenen, tafels, tv, kasten tot divans, … geen enkel object in de bar bleek veilig, … of was een uitweg, een soort ontsnapping van een concurrent of een zoektocht naar zijn geliefde.

Of de ongenaakbaarheid.

Een schitterend staaltje magie gespekt met diverse ingrediënten werd met het nodige zittend applaus onthaald door de kleine 200 aanwezigen in de zaal. Het is jammer maar diverse companies moeten het tegenwoordig stellen met een beperkt publiek. Heb je ergens de kans als je er niet bij kon zijn, het loont de moeite om dit schitterend spektakel te zien.

Foto’s in het verslag zijn ter beschikking gesteld door Jakop met copyright Bart Grietens. Dank hiervoor want momenteel is het nog steeds afwachten voor toestemming van het nemen van beelden ( wegens de coronamaatregelen ) vanop de aangekochte zitplaats, zoals toen er nog iets aan de hand was.

Roots 66 – Günther Neefs en Guy Depré – Brugge –

De Nostalgie vertoning van ‘ Roots 66 ‘

op zondagmiddag ( 15.00 ) kon op veel bijval rekenen. Genieten en meezingen en even terug naar die oude nummers uit de jeugdjaren waar velen op gedanst , gevierd en gedronken hebben. Sommigen met hun eerste lief ? Zelfs al hadden we de route 66 nooit afgereden, ( geen idee of er in de zaal aanwezigen waren die deze route ooit zelf gemaakt hebben ) de muziek zat zeker in ons hoofd. Dit was toch te merken aan de ongeveer 200 bewegende toeschouwers, neerzittend met mondmasker. En op het einde hier en daar enkelen headbangend, en ja neerzittend op ” Born To Be Wild “.

Günther en Guy hebben echt een pracht van een vertoning in elkaar gestopt die je laat genieten van landschappen, geschiedenis en muziek op deze iconische trip. Afwisselend met videoclips op het scherm en de heerlijke warme zang van G. Neefs was dit nu al een hoogtepunt in het sobere cultuurlandschap.

Velen waren ook aanwezig in 2017, toen alles nog normaal verliep voor iedereen. Maar wat we op het podium zagen en hoorden moest vanmiddag zeker niet onderdoen.

Request G. Neefs – 2017

Verder verslag volgt. Jammer genoeg zonder beeldmateriaal, geen toestemming wegens de heersende maatregelen i.v.m. dat Corona virus. Maar toch, zelfs al werd het tot tweemaal toe gezegd, geen foto, film, gsm opnames, flitst het meer dan 15 maal ( fototoestel ) in de zaal, zowel parterre als loges en balkons. En ook met diverse smartphones ( zeker 12 man ) hadden ook een beeld vastgelegd van deze sublieme show.

Een welverdiend applaus kwam Günther en Guy ( op scherm ) en de Lou Roman band dan ook te beurt.

abominabel gsm beeld )