T.A.Z. – Orde van de Dag- Oostende

De satirische actualiteiten show van Arsenaal / Lazarus, ‘ Orde van de dag ‘ kreeg zaterdag 3 augustus 2019 na drie jaar een vervolg op Theater aan zee te Oostende. Rode draad van de avond was Hoop.

De vertoning in de loods van de NMBS was uitverkocht. Een twee uur durend avontuur doorheen de actualiteit van de dag, de week, en voorbije maanden. Allen speelden met de tekst in de hand, want er wordt ter plaatse nog geïmproviseerd en geschreven. Zelfs het publiek kreeg de kans om enkele opmerkelijke hoopvolle nieuwsitems door te spelen. Het Interactief toneelspel en live muziek zorgden voor een sterk staaltje acteerwerk samen met het enthousiasme van het publiek.

Arsenaal / Lazarus werkte vanavond met gasten van Het Nieuw Utrechts Toneel en Toneelgroep Maastricht. En samen met de live band Lilli Grace ( de zussen Nelle en Dienne Bogaerts ) geflankeerd met gitarist Frank Van Kasteren. Tijdens het binnenkomen waren Günther Lesage en Pieter Genard tussenin de plaatsnemende toeschouwers bezig over koersberichten en voetbaluitslagen.tn_IMG_6369-001 copy Greg Nottrot mengde zich in de gesprekken.

Ongeveer een 15 tal minuutjes later startte de vertoning echt. Greg introduceerde en profileerde zich ook als publieksopwarmer. Intussen werden er diverse nieuws berichten doorgespeeld vanuit het publiek.

De groene mars, de protesten in Hong Kong, de wipplank aan de muur tussen Amerika en Mexico. En de renner Dylan Teuns ( Nl – rit 6 in de Tour ). Op ludieke manier gaf Greg respons aan deze berichten. “ … moeten we hier in Vlaanderen ook in opstand komen ?, … spijbelen en wat doen grootouders tegen het klimaat ?, Trump?,Trut ( ah Teuns ),… zijn er hier mensen die graag wippen ?, … “ Er waren er ! De sfeer was gezet en we wisten ook wanneer we moesten applaudisseren, vragen stellen, … Met “ Indien de voorstelling een succes wordt ligt het ons, indien niet ligt het aan jullie “, eindigde G. Nottrot.

Ook diversiteit kwam aan bod, er was slechts één vrouw, en er waren ook geen gekleurde mensen bij de spelers. Günther legde even uit dat er ene gemist was van dag en op een trouwfeest zat en een ander was bezig met verbouwingen. Maar we hebben een sterke vervangster. ( naam vergeten, sorry, Greta, euh,…? ).

Jibbe Willems nam het woord met een soort definitie wat hoop is, kan tot wanhoop leiden, teleurstelling,… cfr. een imaginair begraven kind. Ook God kwam ter sprake, “… we hebben hem opgebeld, …”. God is de uitvinder van de Hoop. En Günter werd in een zetel het podium opgedragen. Op het einde van zijn monoloog lag hij en de zetel neer, een verwijzing naar Marie die zes dagen gekneld in haar wrak zat diep in een gracht.

Ook projecties werden gebruikt van de diverse nieuwsartikelen die ter sprake kwamen. Greta Tunberg, de zestienjarige Deense milieuactiviste werd neergezet, gekruisigd. Mark Kraan interviewde haar. Via een meniscus, kwamen we terecht in het dorpje Frome ( UK – Somerset ), waar de burgers het bestuur zelf in handen hebben. Somers, Sommers, Willy Thomas jongleerde met de namen. Mark Kraan vervoegde hem in de zetel om met Oma te praten.

Alle verhaallijnen en teksten werden op subtiele manier ondersteunt door de muzikanten op synth, cello en gitaar, met of zonder zang. Zeer uitbundig was het onderwerp over vlees en vleesvervangers ‘ Barbecue ‘, Koen De Graeve kon hier op zijn manier uit de bol gaan. “ … gentechnologie, …is het lekker ? “. Het wordt in het absurde getrokken en met de hypothetische vraag “ Stel dat …”. Allen amuseerden zich met het onderwerp en de vele vervangers van vlees. Hilarisch was het interview van Joris Van den Brande met Mark Kraan als een Nederlandse rockster die maar niet kon stoppen met zijn verhaal. “ … nog twee alinea’s “. Maar hij haalde intussen nog een papiertje uit zijn pak. Met een afschuwelijke articulatie, en even onverstaanbaar of toch grote stukken ervan begon hij te zingen na zijn relaas. Een excellente vertolking en persiflage van bepaalde aparte figuren. “ Koffie verkeerd “, werd lustig meegezongen vanuit het publiek. Ook veel hilariteit kregen we tijdens een intiem gesprek tussen een taxichauffeur en een non. God is liefde, allen zijn mannen, God, de Vader, de Heilige Geest amen, … A-men ! Het liefdevolle gesprek eindigde met een knuffel nadat beide achter hen het geprojecteerde nieuwsbericht zagen.

Een teder lied over een jongen die lang in coma lag in 2001 na een zwaar ongeluk. Intiem gespeeld en gezongen door de band. Eindigen deden ze met de verwerking van de aangehaalde nieuwsitems die waren aangereikt door enkelen uit het publiek. En Marcel Osterop mocht het laatste item presenteren. Hij deed dit zingend.

Een daveren rechtstaande ovatie was de appreciatie van het publiek voor dit apart stukje toneel.

Orde van de dag, volg je hart en hoop.