Kneistival 2018 dag 4 – Knokke-Heist

Vrijdag 20 juli 2018, de derde dag van Kneistival. Enkele druppels en toch een minieme dreiging tot regenen. Maar het was te verwaarlozen, de weergoden zijn nog steeds Kneist welgezind. En het publiek valt niet meer over flessen of blikken die verspreid in de Put liggen. De security ziet er dit jaar nauwlettend op dat er niets vreemds aan dranken binnengesmokkeld wordt. Geen blikje , geen flesje of grote fles komt erdoorheen. Rond 19.05, een enkeling die toch probeerde, het was nog vroeg, moet wel lukken. Een six pack blikjes onderin de plastiek zak en gecamoufleerd met een zitkussen. Het hielp niet, uitdrinken of weggooien, anders kom je er niet in. Een excellente en minitieuze controle van deze mensen die het voortbestaan van een gratis Kneistival helpen. De groepen zijn al niet goedkoop en de bar is slechts een deeltje die de kosten moet helpen drukken.

Hoofd act deze avond, na 5 jaar terug uit Oostende langs de kuststrook naar Heist om er een schitterende set neer te zetten. The Van Jets.tn_IMG_5510 tn_IMG_5642 tn_IMG_5661 tn_IMG_5690 tn_IMG_5737 tn_IMG_5846 Ietwat minder volk, was het de minieme regen of hadden er velen geopteerd voor de Triple feesten in Brugge ( o.a. Les Truttes ). The Van Jets toonden nog maar eens dat ze een vaste waarde zijn in Belgïe en een excellente performance neerzetten met ijzersterke nummers en een enorm charismatische zanger.

Opener ‘ King Hiss ‘ vlogen er vanaf het eerste nummer in, een stel West Vlaamse Vikings.tn_IMG_5110 tn_IMG_5129 tn_IMG_5161 tn_IMG_5213 tn_IMG_5220 tn_IMG_5259 Rauwe schreeuwende stem, een dreunende bas, een donderende drum en schreeuwende gitaar. Ze speelden alsof de put vol zat. Zanger Jan Coudron bedankte het publiek met een buiging.

En het podium werd doorgegeven aan de Nederlandse ‘ Navarone ‘. Retie Rockt, hun Belgische kennismaking op 9 juni en hier in Kneist. Hun tweede optreden op Belgische bodem. Een groep om te onthouden.tn_IMG_5266 tn_IMG_5336 tn_IMG_5406 tn_IMG_5426 tn_IMG_5430 tn_IMG_5496 Ijzersterke nummers en een stel ras muzikanten. Slechts één fan in het publiek, euh twee, opa ook. Oja vier handen de lucht in. Verre reis vanuit Nederland voor jullie, bedankt zei zanger Merijn Van Haren. De terugkeer naar Nederland zal hen toch een groot gedeelte Belgische fans opgeleverd hebben.

Extra :

Ça va, het stokpaardje van zanger J. Caudron, mochten we nu en dan horen tijdens de nummers. Dat ze uit West Vlaanderen komen was te merken. “ ‘Kgoan tzeggen int T’West Vlams “. “ Gasten, winder koamen van verre , we wille junder horen, zien jullie wakker, …”. “ ’t Is begun van tweekend,…”. Loeiharde nummers die het jaar voordien over de wei van Graspop zweefden deden vanavond de put opschrikken. ‘ Satisfy Me ‘, ‘ Snakeskin ‘, stoner music en metal rock n’ roll . Vettige riffs, dreunende drum, het gierend gitaargeweld en met Caudron zijn hese schreeuwende stemtimbre. Vikings die de zee temden.

“ We zitten wel an de see, d’as ne boat da jullie op da doek zien,…”. Op de achtergrond klonk ‘ …gently down the stream, merrily merrily,…’ een leuke intermezzo. Met hun nieuwe lp ‘Mastosaurus’ bewijzen ze momenteel dat ze er nog zijn op vooruitgegaan. ‘ Homeland ’, een knaller van een song. En ook ‘ Killer Hand ‘ en ‘ Stuck in a Hole ‘ hebben veel potentieel. King Hiss mag zich bij een rijtje groten van dit genre vervoegen. Jammer dat er bij de opener vandaag nog niet zo veel volk aanwezig was, maar zij die met dit enorm zonnige weer lui op hun handdoeken lagen op het strand of pootje badend in de zee moeten toch wel dit geluid boven de branding gehoord hebben.

 

Even na 21.00 konden we kennismaken met voor ons nieuw Nederlands talent. Navarone, na Retie Rockt, verleden maand in juni. Pas hun tweede optreden hier in België en Kneistival had de eer om on nog beter met hen te laten kennismaken. Nederlandse rock die ons doet terugdenken aan de groepen uit de seventies. Klasse muzikanten aangevuld met een hoge zangstem van Merijn van Haren. Barry Hay, leadzanger van de Golden Earring ontdoopte hen. Opgericht in 2008 als ‘ Overthrow’ werd de naam gewijzigd in ‘ Navarone ’ ( cfr gelijknamige film, maar verkort ).

Nederland met een resem optredens in het voorprogramma van de Golden Earring werd geleidelijk aan veroverd. Nu is België aan de beurt om deze alternatieve rockband te ontdekken. “ … eenzaam of alleen, …maakt niet uit,…”, zei Merijn. En met scherp trillende snaren van Kees Lewiszong een subliem nummer, ‘ Lonely Nights ‘. Met nog nummers uit hun lp’s ‘ a Darker Shade of White ‘ en ‘ Oscillation ‘ is dit een groep om te onthouden en te herontdekken ergens in onze contreien. Eindigen deden ze met een song over een driekoppige hond ( ? ). ‘ ….? ‘. Merijn bedankte nog de uitstekende organisatie en het aangename publiek om hier te mogen spelen. Geen retro bands dit jaar, maar Navarone mag zich zeker één van hun volgelingen noemen. En ja de vier fans vanavond aanwezig, samen met de band mogen terugkeren naar Nederland wetend dat ze er honderden nieuwe bijhebben.

Leuke opmerking : maar wij hebben liever -Belgium- of -Jupiler- als biertje en geen ‘ Grolsch ’Kornuit ( cfr. “ Kickin My Can “ reclame ).

 

In december 2017 mochten ze hun nieuweling voorstellen in een volle AB, en vanavond was het aan ons, de Oostendse Jets een soort thuis match ( onze kust ). Na een vorig wel gesmaakt optreden hier in de Put was het opnieuw een zeer grote aanwezigheid qua publiek om hen te zien. En te genieten van Wolfgang, Frederik, Michael en natuurlijk broer Johannes Verschaeve. Tijdens één van de nummers had Johannes had zelfs nog een mooie  poëtische metafoor voor één van zijn muzikanten. Een fragment ervan. “ …de zee en een zwarte vlekke,… uit die vlekke schiet ne … en ut die vlekke komt Wolfgang Amadeus Mozart, ..” en wees naar zijn gitarist die soleerde. The Van Jets al 14 jaar een gevestigde waarde in België die ons sinds 2004 in de ban houdt met hun glamrock, garagerock en poppy tunes mix.

Bissen volgden na een excellente set, “ voor ons wast bère,…nog één voor de stoere venten,… zitten die hier ?”. “ Joooaaa “ klonk het. “ Wieder woaren de Van Jets, toe de volgende ke,..”.

En met ‘ The Future ‘ namen ze afscheid. Nog steeds vol enthousiasme spelend, nog steeds evenveel gevend aan het publiek, en nog steeds die charme die hen zo geliefd maakt. The Van Jets groots, maar nooit the feeling met hun publiek verliezend. Ook vanavond niet, Johannes meermaals het publiek ( tussendoor wandelend, is hij het crowdsurfing afgeleerd of werd het te gevaarlijk ? ) in zingend, of met gitaar ( die dan wel in de handen van een achtjarige gestopt, heerlijk charmant ).

Het optreden was bère, ze goaven sjette en nrs opnoemen e gin belang, we kennen ze en we houden van ze.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s