Slachtinge – Oostende –

Tom, Lien, Mathias en Maaike tn_IMG_6148van Theatermakerij Het Eenzame Westen schitterden donderdag 16 maart 2018 op het podium van De Grote Post te Oostende met hun West Vlaamse bewerking van het toneelstuk van Yasmina Reza.  Een uitverkochte zaal bezorgde hen een daverende ovatie. De West Vlaamse versie van het veel gelauwerde stuk ‘ Carnage ‘ werd enorm gesmaakt en de hilariteit klonk alom in de zaal.tn_IMG_6154 Het West Vlaams is nog steeds één van de sappigste dialecten, die we moeten koesteren.

Verslag :

Donderdagavond 15 maart 2018, voor een uitverkochte zaal bracht Theatermakerij Het Eenzame Westen ‘ Slachtinge ‘ ( De God van de Slachtinge ), een stuk integraal gebracht in het West Vlaams dialect van Torhout met nuances. Wie reeds vorige producties van dit gezelschap (– Het eenzame westen – en – In volle zee –) gezien had wist dat dit weer een sappig staaltje toneel ging worden met al het moois dat het dialect eigen is. ‘ Slachtinge is een bewerking van het befaamde toneelstuk van Yasmina Reza ( Le Dieu du Carnage uit 2007 ), in 2011 prachtig verfilmd door Roman Polanski. De twee ouder gezinnen die samenkomen om het jammerlijk incident van hun kinders te regelen worden vertolkt door Lien Degraeve ( Annette ) , Tom Ternest ( Alain ), Mathias Sercu ( Michel ) en Maaike Cafmeyer ( Véronique ).

Hun kinderen Ferdinand en Bruno, twee vrienden hebben een akkefietje gehad. Bruno is met een stok geslagen en heeft hierbij twee snijtanden gebroken, Ferdinand toont geen berouw. En Bruno heeft de naam van de dader genoemd. Michel en Véronique nodigen de ouders uit om dit uit te praten en een oplossing te zoeken. Wat eerst op een deftige wijze lijkt te gebeuren escaleert …

Aan de ingang van de zaal kregen we een klein boekje, een leidraad in het dialect, dat ons wegwijs maakte in het taaltje van de vertoning. Terwijl we naar onze plaatsen gingen nog een opmerking gehoord dat er op het scherm een vertaling zou geprojecteerd worden. “ Leuk, want ik ben niet echt thuis in het dialect “ zei de ene vrouw tegen haar vriendin. Dit zou later blijken tijdens het stuk dat dit niet echt klopte. Het podium werd ingenomen door een groot rad, een soort boekenrek en bovenaan een fauteuil. Een salontafeltje op de voorgrond met een bos tulpen geflankeerd met een grote staan lamp. Een apart panterachtig tapijt omcirkelde dit alles.

De acteurs speelden van in dit rad zich richtend naar de zaal,

foto07-f7689e58a9423094165f847149fcb531-fotoboek-m

copyright Els Coppens

zelfs al converseerden ze naar elkaar, de blikken bleven op ons gericht. Vreemd, zijdelings theater. Naarmate het stuk echter vorderde, veranderden ook de blikken. We zaten middenin een aparte huiskamer, de situatie over de beide kinderen proberen te regelen. Alain, advocaat, werd constant opgebeld en was enkele zaken aan het regelen, in het Duits. Deze vertaling werd op het scherm geprojecteerd. Véronique nam het initiatief om alles in goeie banen te leiden en een oplossing te zoeken, nu en dan een kleine reactie van haar man. Enkele beamingen van Annette en aparte uitlatingen van Alain dreven Michel tot meer reactie op de situatie. Annette werd plots onwel, het rad nam steeds meer een prominente plaats in.

de_standaard_2-f7689e58a9423094165f847149fcb531-fotoboek-m

copyright Greet Pattyn

Een duisternis op het podium en een hamster ( Michel ) die doldraaide in zijn rad. Twee voorgaande incidenten die met de hele situatie te maken hadden vormden een mooie intermezzo om de beide ouders weer samen te brengen. Drank werd bovengehaald en het rad draaide meer en meer. Het beschaafde gesprek met alle nevenaspecten escaleerde in een verbaal boks partijtje met de nodige dialogen, humor en gespuug wederzijds.

foto16-f7689e58a9423094165f847149fcb531-fotoboek-m

copyright Els Coppens

Komisch drama, op het randje van beschaafd zijn. Zatte opmerkingen, maar waarheden die pijn deden kwamen naar boven. Hilarische beelden speelden zich af onder onze ogen, maar deden ons ook eens in eigen boezem kijken hoe sommige simpele dingen kunnen escaleren in een wedstrijdje egotripperij en persoonsbeschuldiging. Het sappig dialect met tal van zegswijzen versterkten dit stuk en brachten het op een niveau die velen van ons kennen.

DSCF3213-f7689e58a9423094165f847149fcb531-fotoboek-m

copyright Greet Pattyn

Als de drank is in de man, is de waarheid in de kan. En je eigen kind is nog altijd beter dan …

Het was niet verwonderlijk dat deze vier klasbakken met hun dialect de zaal in hilariteit hadden gezet en een grote ovatie kregen van de uitverkochte zaal. Zij die jammer genoeg geen kaartje konden bemachtigen of dit stuk wilden zien : hou de herneming na de zomer op diverse plaatsen in de gaten.