Hamlet – Abattoir fermé – Brugge

 

Dinsdag 16 januari 2018, nadat we een schitterende adaptatie van ‘ King Lear ‘ hadden gezien, kregen we vanavond die andere grote tragedie van Shakespeare. ‘ Hamlet ‘, deze versie van Abattoir Fermé werd ook naar de hedendaagse tijd omgezet. Maar zij gingen nog een stapje verder met hun adaptatie. De waanzin in deze wraak wordt schitterend geschetst door de acteurs. Mede door het rock’ and roll gehalte. Alles situeert zich in een marginale kroeg, klanten, uitbater. Platvloers, zuipen en roken. Een triestige aanblik van mensen die elkaar begluren, contact proberen te zoeken. Zich afvragend wat te doen : ‘ Doen ik het of doen ik het nie ,? Wa peins je? ‘. “ To be or not to be, that’s the questioin “. Something is rotten in the state of Denmark, en dit is zeker het geval in deze kroeg. De doodskist van Hamlets vader in de kroeg ( net een Ierse wake )

 

doet dienst als kaarttafel. Hamlet gekleed in jeans en een t-shirt van Iron Butterfly ( live in Sweden 1977 ), stopt geld in de jukebox. Loeiharde muziek, bijna het hele integrale 17.02 minuten durende nummer van Iron Butterfly “ A Gadda Da Vida “ schalt de zaal in. We zien de monden bewegen maar verstaan niets, het ganse verhaal van Hamlet vliegt voorbij onze ogen. Als de muziek stopt zegt Hamlet : “ Ik heb sinds kort geen levensvreugd meer “. Zittend aan een koffietafel, sigaretten rokend denkt hij na wanneer hij zal toeslaan. Filmische beelden spelen zich af in de kroeg. Apart, het zombieachtig dansje, de projectie van een ziekenhuisscene, ‘ De Muizenval ‘, een moord. En vooral het uiten van haar liefde naar Hamlet toe op karaoke versie van “ Paradise by the Dashboard Light “. Maar Ophélia krijgt niet het gewenste antwoord. De praatjes van Horatio aan de tafel, boertig maar zeer expliciet.

 

De vrijscene tussen Claudius en Gertrude. De kledij die vuiler en vuiler wordt naarmate het einde nadert. Ophélia, nu en dan haar hoofd in de afwasbak voor de glazen stoppend. De make up vervagend, opnieuw opdoen.

Als het podium is herschapen in een rotzooi ( zelfs al heeft Ophélia moeite gedaan met nu en dan te schrobben ) wordt “ A Gadda Da Vida “ nogmaals gedraait, iets korter nu en we zien Hamlet zijn oom en moeder doden. De bloederige handen worden afgeveegd, de wraak is voltooid.

De stukken van Shakespeare doorstaan alle tijden hoe ze ook geïnterpreteerd worden en naar het publiek gebracht worden.

 

Dit bewees ook het grote applaus dat deze castIMG_4420

 

in ontvangst mocht nemen en meermaals terug op scene werd geroepen.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s