Waterdragers-Het Zuidelijk Toneel- Brugge

“ Waterdragers “,

67ab8241-109c-4634-b32d-f983b752462e

Foto : Het Zuidelijk Toneel

een toneelstuk met als onderwerp : administratie, ambtenarij. Wie iets verwachtte in de trend van ‘ de collegas ‘ ( met o.a. : Marc Van Eeghem,… ), gebaseerd op de alom gekende tv reeks, of de spitsvondigheden op kantoor van ‘ Blam ‘, kwam bedrogen uit. “ Waterdragers “ bekijkt het gegeven vanuit een totaal andere hoek.
De voorstelling vond plaats dinsdag 19 januari 2016 in de Biekorf. Ietwat later gestart (-: , maar ja, het gaat immers over ambtenarij. De acteurs stonden nog gezellig samen te praten met een glas wijn in de hand toen het publiek de zaal binnenkwam. Het decor waar ze tussen stonden was vrij sober, een verhoogd podium geflankeerd met links en rechts enkele stoelen. Tussenin een tafeltje aan weerszijden met links enkele flessen water en koffiekopjes, rechts flessen wijn. tn_IMG_2549   Het stuk startte met een korte uiteenzetting door één van de acteurs ( bril op ! ). Hij legde het verschil uit qua benamingen en tijdsduur , o.a : wij spreken over schepenen, in Nederland noemen ze dit wethouders. Bij ons om de zes jaar verkiezing, in Nederland om de vier jaar,… Ook de verkiezing van de burgemeester gebeurt op een andere manier. “ … voor de rest is alles hetzelfde zoals bij jullie…” eindigde hij. De bril werd afgezet en hij vervoegde zich met de drie andere acteurs op het podium.
We bevinden ons in een huis, bewoond door drie mensen, en er moeten verbeteringen, herstellingen gebeuren. Het dak, het druppelt binnen, de keuken, formaat te klein,… Maar wat is het belangrijkst ? Er wordt geruzied onderling, en een externe ( soort adviseur ) wordt aangesteld. Hij moet voor een oplossing zorgen of toch ten minste na het aanhoren en bekijken tot een compromis komen.
Bij momenten richtten de spelers zich naar het publiek en spreken Marcel Osterop aan ( deze heeft plaatsgenomen tussen de toeschouwers ). De regisseur die een drietal maanden heeft gewerkt bij een gemeentedienst in Eindhoven. We krijgen zeer leuke interactie tussen regisseur en spelers. Apart, want hij heeft zwijgplicht, maar hij heeft het stuk geschreven. Zij zijn spelers, figuranten die zijn woorden gebruiken. Geen echte mensen, ze bestaan slechts op papier, dus … zij hebben geen zwijgplicht. Zodoende kunnen ze alles zeggen en niet verantwoordelijk gesteld worden voor de uitlatingen. Bij hen kan er niet op de vingers getikt worden, echt een ideale manier om iets aan te klagen.
Het stuk werd in twee delen gesplitst, de uiteenzettingen en verwikkelingen op politiek gemeentelijk vlak en de heisa tussen de bewoners in het huis.

Waterdragers 3-vlnr  Dennis  Coenen-Carola Arons-Michiel Nooter - fotograaf Phile Deprez - kopie

Foto : Het Zuidelijk Toneel

Veranderende belichting en een geluid uit de boxen waren het teken van de speloverschakelingen. De heftige knal van een lamp was niet voorzien ! Zoals beschreven in het programmablaadje : het tumult van het stadhuis, de vergaderingen, het samenspannen, de eenling,… en de ambtenaar werkt verder om burgemeester en inwoners van de stad te dienen. Dit alles met het oog op een transparanter beleid naar de buitenwereld toe. Communicatie en miscommunicatie, realisaties soms onbegrijpelijk, andere keren wordt er iets moois gecreëerd.
Zoals gezegd bij de aanvang zijn de gelijkenissen tussen Nederland en België ,niet zo verschillend. Er werd lustig gezinspeeld op de werking van het ambtelijk apparaat. Wethouders en Raadkamer, externe adviseurs. Wie is baas, bezuinigingen, verhuringen en uitbestedingen. Positie, hiërarchie en verantwoordelijkheid. De eerlijkheid, het samenwerken, de druk om te presteren, doelstellingen, matrix en positioneringsgesprekken. Incapabel zijn, partijen tegen elkaar opzetten, een eigen mening hebben. Dit alles zeer herkenbaar voor mensen die er werken, maar toch wordt dit alles aan de kaak gesteld op een anonieme manier.
Tijdens het spel zeer leuke uitlatingen, vergelijkingen en commentaar richting regisseur. De kaasschaafmethode, hier en daar een beetje eraf, niemand verantwoordelijk. “ Het zijn niet mijn woorden, het zijn die van hem. Ik heb het geschreven, ik speel niet mee, anders wordt het te ingewikkeld. Jullie zijn personages, ik heb het zo geschreven “. “ Kan je me volgen Marcel, kon je het niet simpeler schrijven ? “.  tn_IMG_2547     tn_IMG_2540  Ook het podium speelt een rol, waar de macht ligt of wie de bovenhand heeft,… Het podium kantelt naar links, naar rechts, naar voor en naar achter via een ingenieus systeem. Wat zich afspeelt in het huis tussen de drie inwoners, bijgestaan door een luisterend oor ( de externe ) staat symbolisch voor de werkvloer van de ambtenaar. De beslissingen die genomen worden, wie er de baas is, het opereren op eigen houtje. Er onderdoor gaan en niet meer kunnen functioneren of weten wat te doen. ( Jasmijn die terugkomt op het podium, emotioneel gebroken, stress ).

Waterdragers 1- Carola Arons -  fotograaf Phile Deprez - kopie

Foto : Het Zuidelijk Toneel

Een aparte visie op de ambtenarij of ambetanttenarij. De lange termijnvisie, zoals op scene gezegd werd, Jasmijn : “ Mijn vader wil een scene “. Iets tastbaars verwezenlijken, een indruk nalaten op de buitenwereld, dit kan van alles zijn. Denk in Brugge aan beslissingen van het stadsbestuur, de vernieuwing van het Zand,… En op bepaalde momenten kan een onafhankelijke soms iets meer.
Het stuk eindigt met de uitspraken : Politiek afhankelijk gemaakt van de onderbuik van de kiezer, de bevolking enkel nog gevoelig voor de buitenkant, verantwoordelijkheid van de stad. Fouten richting media en pers. Woorden die soms in de mond gelegd worden, de metafoor, wethouder – ambtenaar ruzie over het stuk. Een slotconclusie.

Waterdragers 2-vlnr Carola  Arons-Dennis Coenen-Michiel Nooter-Juul Vrijdag - fotograaf Phile Deprez -  kopie

Foto : Het Zuidelijk toneel

Alle spelers van het podium en terug samen rond de stoelen nippend van een glas wijn. Bij de start de vraag : “…waarom heb ik al een halve fles wijn binnen…”, Marcel zei dat enkele glazen wijn een opener gesprek zou geven, gemakkelijker zou zijn.
( Waterdragers staan voor : het kleine radarwerk dat werkt voor de overheid )    tn_IMG_2546

 

tn_IMG_2544  tn_IMG_2543  tn_IMG_2539

HetZuidelijkToneel_Mark-Engelen_022-1393x2000

Foto : Het Zuidelijk Toneel

Regie : Teunkie van der Sluijs
Concept : Marcel Osterop ( tekst ) en Matthijs Rümke
Acteurs : Carola Arons – Jasmijn –
Dennis Coenen – de keukenman –
Michiel Nooter – de bemiddelaar –
Juul Vrijdag – de tweekamerdame –
Marcel Osterop -spelend vanuit het publiek –                                                                                        –  tn_IMG_2561   tn_IMG_2558tn_IMG_2559tn_IMG_2556tn_IMG_2557tn_IMG_2555tn_IMG_2554tn_IMG_2553tn_IMG_2551

 

Les Costumés de Venice

Zaterdag 17 en zondag 18 januari 2016 was de Brugse binnenstad het decor voor ‘ Les Costumés de Venice ‘. Een vijftigtal figuranten flaneerden door de straten in kleurrijke kostuums, de typische carnaval kledij die we kennen van het Venetiaans carnaval. Brugge, het Venetië van het Noorden was zo een stukje Italiaans getint, met dank aan de vzw Hoteliers die dit aanboden. Enkel onze bootjes op de reitjes hadden geen gedaanteverwisseling ondergaan ( geen gondels ). Deze Franse theatergroep kon op veel bijval genieten van de toeristen, Bruggelingen en aangelanden. De massa genoot van de pracht en nam naar hartenlust foto’s, video opnames, en selfie’s. Het Middeleeuws uitzicht van Brugge was een welgekomen decor om deze bonte groep op beeld te zetten.   tn_IMG_1656

Les Costumés poseerden her en der voor het talrijke publiek op het binnenplein van het Gruuthuse, om hun tocht vervolgens verder te zetten langs de Dijver. Iedereen probeerde om toch maar dat ideale beeld te nemen in deze kleine mierenhoop van mensen en Costumés.  tn_IMG_1714

Zelfs vanuit de bootjes werden de toestellen op dit apart tafereel gericht. Auto’s en koetsen vervolgden stapsvoets hun weg tussen het volk, die enkel oog had voor het kleurige ensemble in hun prachtige toiletten.  tn_IMG_1825

Ook de Rozenhoedkaai bood een aangenaam decor, een typisch Brugs beeld, al tal van keren gefotografeerd, maar nu met een extraatje. Niets was hen teveel om diverse poses aan te nemen en nu en dan werd er zelfs een stukje theater/acting aan toegevoegd.

Het was even wachten voor ze de Burg bereikten. Van de Vismarkt door het smalle straatje, bijna opstopping, naar de eerste grote stop op de Burg. Sommige passanten keken even verwonderd op naar deze kleurrijke figuren die voorbij flaneerden en hun pad kruisten.  tn_IMG_1832

 

Uiteindelijk waren allen op de burg neergestreken. Hier verspreidde de groep zich rond portalen en gebouwen. De eerste grote fotosessie waar veel tijd werd uitgetrokken om te poseren, solo of met toeristen samen.  De tweede grote stop was gepland op de Markt, om dan langs diverse straten, pleintjes terug naar de Katelijnestraat te keren.  tn_IMG_1948

tn_IMG_1950Zaterdag was het ietwat wisselvallig maar zondag was het een aangename dag met een zonnetje die voor licht en een redelijk aangename temperatuur zorgde.