Histoire d’ Amour – MAZ Brugge

Dinsdag 01 december 2015, de graphic novel van Régis Jauffret “ Histoire d’Amour “

image4

foto Compagnie Teatro Cinema

werd onder handen genomen door het gezelschap ‘ Compagnie Teatrocinema ‘in een regie van Zagal. De Magdalenazaal was spijtig genoeg maar voor driekwart gevuld voor dit apart theaterstuk. Een combinatie van theater, strip, cinema, fotografie en muziek.

 

Om 19:15 ( tien minuutjes later, hopend op nog meer volk ? )was er een inleiding voor de aanwezige geïnteresseerden. Peter Roose nam het woordtn_IMG_1361 en dook met ons onder in de geschiedenis van dit gezelschap, hun manier van theater maken en producties. De reden waarom we dit op het programma gezet hebben was dat we allen vonden dat dit een heel aparte manier van theater maken was, we vonden het apart en ook de verweven Zuid Amerikaanse symboliek, bij ons minder bekend. De groep ontstond ongeveer rond 1987, opgericht door enkele studenten. ‘ La Tropa ‘, figuur en masker theater, acteurs in combinatie met poppen/maskers. Een eigen stijl die ze overal in Chili konden spelen, toegankelijk en op deze manier niet echt politiek tegen de schenen stampend. Met hun aparte montage, fantasierijk zonder grenzen namen ze wel een politiek standpunt in en was het maatschappij kritisch, maar door hun manier van spelen veroorzaakten ze minder schade dan anderen. De inhoud was redelijk beladen en de naam La Tropa was tevens de naam van de groep verzetstrijders tegen het regime van Pinochet. Er kwam een langzame overgang van poppen naar nieuwe media. En in 2005 werd ook de nieuwe naam in gebruik genomen. Het theater cinema was geboren. Theateracteurs die bewegen in een filmisch decor. Het werken met twee schermen, schoonheid en poëzie via beeld en muziek. Een geavanceerde vernieuwende techniek die enorm aansloeg in Madrid, Edinburgh, Napels, Buenos Airos,…”.

“ Histoire d’Amour “, een verbreding van het boek, een nieuwe adaptatie, de fantasie er op los laten. Met flashbacks, chronologisch door elkaar, het in en uitzoomen en zelfde scenes uit andere hoeken brengend. Twee en drie dimensies ( en dit zonder brilletje ) elkaar harmonieus laten afwisselen met gebruik van trucages. Als je dit met film vergelijkt leunt het dicht aan bij ‘Sin City’.

“ Hun producties zijn zeer intelligent, filmhelden in hun theatrale setting. Eén van hun vroegere producties ‘ Sin Sangre ‘, een gangsterachtige toestand, een groot kijkavontuur. Vanavond wel ietwat statischer “.tn_IMG_1363

Dit theater, een mise en scene van een graphic novel, een soort liefdesverhaal met stalking en verkrachting. Dramatiek ten volle. Een slotstuk van een trilogie : Sin Sangre, El hombre que daba de beber a las mariposas en Historia de Amor. Het vertrekpunt van het verhaal, getroebleerde geesten, het machtsmisbruik. Hoe benader je geweld, wat je ziet is niet waar wij achter staan  – wij klagen dit aan. In dit magisch universum zitten er ook komische elementen.

“ Ondertussen hebben ze al een nieuwe voorstelling die reeds in Doornik te zien was. Hopelijk kunnen we ook deze naar Brugge brengen,… maar dat hangt van jullie af. Het stuk vanavond is in het Chileens, Spaans gesproken, maar met ondertiteling “. ( De ondertiteling hebben ze door iemand laten vertalen ).

Foto’s Compagnie Theatro Cinema

Juliàn Marras ( sublieme vertolking, neemt ook bijna de volledige tekst voor zijn rekening, het verhaal vertellend, de gesprekken, nu eens stil dan uitgelaten schreeuwend en dit terwijl hij in een decor beweegt dat je mag vergelijken met een soort green screen. Je moet het maar doen.) en Bernardita Montero ( weinig tekst maar acterend met veel expressie in dit zwart wit landschap ) vertolken de twee protagonisten in dit eenvoudig liefdesverhaal met psychologische ondergrond.

Dramatiek, spanning, achtervolgingen, de sfeer met momenten grillig en grimmig. Aangrijpend, van de eerste tot de laatste minuut zit je op het topje van je stoel in het verhaal. Een aparte liefdesschreeuw van beide spelers.tn_IMG_1365  tn_IMG_1368

Zagal en Montserrat Quezada hebben de roman van Jauffret prima bewerkt. Evenveel appreciatie voor de

grafische vormgevers, techniek, beeld en geluid : Luis Alcaide, Cristiàn Mayorga, Laura Pizarro, Lucio Gonzàlez en Juan Ignacio Morales.tn_IMG_1376tn_IMG_1373tn_IMG_1385

Het was dan ook niet te verwonderen dat ze tot meermaals toe het toneel opgeroepen werden onder het daverend staande applaus. Dit is echt uniek om te zien en te beleven. En je mag zeggen dat dit stuk ook een plaats verdiend bij de beste vertoningen van het seizoen 2015 – 2016.tn_IMG_1395tn_IMG_1398

Een gedachte over “Histoire d’ Amour – MAZ Brugge

  1. Een stripverhaal als inspiratie voor een toneelstuk: dat moet toch redelijk uniek zijn. Verfilmingen zijn er in overvloed tegenwoordig maar een grafische novelle naar toneel brengen is toch straf. De manier waarop is duidelijk even uniek. Schitterend!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s