Kookeet – Brugge 2015 –

Kookeet 2015 – jubileumeditie –

Zondag 27 september 2015, tijdens de tweede dag van Kookeet werd het record toeschouwers reeds gebroken. Extra personeel moest die zondag ingezet worden om iedereen een vlotte bediening te geven. Uiteindelijk klokten ze af op 140.000 bezoekers. Een gigantisch succes, en dit op de nieuwe locatie. Het plein aan het station, kant St. Michiels bleek een voltreffer. Ruimer en grootser, en meer volk. Het was iets langer aanschuiven voor één van de hapjes of een drankje. Ook het mooie weer deed er ook iets aan. Maar éénmaal bediend kon je je smaakpapillen loslaten op de diverse schoteltjes. Minpunt was echter de aanduiding van de toiletten, velen wisten niet echt waar en her en der hoorde je de vraag waar ze gesitueerd waren. Niet iedereen kijkt in de folder op het plannetje. Dit is genieten van een hapje en een drankje, een samenzijn, een babbel en voor de rest zien we wel waar alles gesitueerd is.Afb1168 Afb1169 Afb1170 Afb1172 Afb1171 Afb1173 Afb1174

Het kookpaleis, met presentatrice Sabine Goethals, kon rekenen op een grote schare nieuwsgierigen om de chefs bezig te zien, aandachtig alles volgend. Het was tevens het afscheid van Servaas Van Mullem, de patissier uit de Vlamingstraat. En dit deed hij met een’ Brugs Zwaantje’.Servaas+Van+Mullem Als we een prijs zouden moeten geven voor originaliteit, dan ging die zeker naar onze chocolatier Dominique Persoone. Met zijn ‘Kiss from the nightsister’,Afb11580 een geestige uitvoering en aparte aankleding van zijn stand. En nipt op de voet gevolgd door de VIP tent, een taartconstructie, waar je kon tafelen op zes meter hoogte en bediend werd door je persoonlijke butler. Een mooi panoramisch zicht op het plein en het stationsgebouw.Afb1175 Afb1174 Afb1173 Afb1172 Afb1176 Afb1177 Afb1178 Afb1179 Afb1180

Grote namen o.a. De Karmeliet, Hof Van Cleve en L.E.S.S. samen op één evenement , een mooi nazomerweertje, heerlijke geuren en een zeer grote opkomst voor het vijfde jaar Kookeet. Drie dagen lang tal van lekkers proeven, warm of koud

Passions Humaines – Toneelhuis –

Passions Humaines – Toneelhuis –

Vrijdag 25 september 2015 konden we genieten van Lambeaux’s bas reliëf “ Passions Humaines “ in de Brugse Stadsschouwburg.images1 Het Toneelhuis ( Bourla ) had rond dit wit marmeren bas reliëf een stuk geconstrueerd dat de geest van de tijd prachtig in beeld bracht. In een regie van Guy Cassiers en met tekst van Erwin Mortier werden we ondergedompeld in de late 19 de eeuw. Velen kennen het bas reliëf, noch het gebouw van Horta niet. Want het kunstwerk “ Passions Humaines “ werd kort na de voltooiing van de tempel niet meer toegankelijk, meningsverschillen, discussies over lichtinval, … Het verkommerde, tot er een kleine opflakkering in de eind jaren zestig was. Een afspraak tussen Koning Boudewijn en Koning Feisal i.v.m. een 99 jarige leasing. Maar sindsdien enkel toegankelijk als men eerst om een sleutel ging om de deur van de tempel te openen. Tijdens één van de open monumenten dagen kon men het nog eens bewonderen in al zijn glorie, en de opgelopen schade in al die jaren. Momenteel is het in volle restauratie, toch het gebouw, nog geen sprake van de sculptuur. Een punt van discussie, Horta’s werk moet bewaard blijven, maar wanneer Lambeaux’s monumentale bas reliëf. De tijd zal het uitwijzen. Aanschouw Brabo, de Fontein in Antwerpen en je weet welk groot beeldhouwtalent Lambeaux was, onze Belgische Rodin.tn_IMG_7623 tn_IMG_7622 tn_IMG_7621 tn_IMG_7624

Dit werd min of meer gezegd op de inleiding in de foyer door Erwin Jans. Erwin had het verder over Leopold II , die politiek niets te zeggen had, hij gooide het op de kunst . Congo was zijn achtertuin, zijn privé eigendom voor hij het aan de Belgische Staat schonk. En vooral het rubber floreerde. Brussels grandeur, lanen, gebouwen en kunstwerken werden zo verwezenlijkt. Leopold II die niet hoog opliep met de katholieken gooide vuur op de discussie omtrent de schetsen van Lambeaux’s ’Passion Humaines’ en gaf de toestemming en het geld om dit in wit Carasco marmer te verwezenlijken. Brussel, zijn grootsheid , zijn monumentale gebouwen, … heeft zo toch een redelijke donkere achtergrond. Dit gegeven, de sfeer, de politiek, de macht, de verwikkelingen tussen katholieken, liberalen. De blasfemie, het pornografisch karakter van een kunstwerk dat voor zoveel heisa heeft gezorgd. De gewone man, de Koning, kunstcritici, schrijvers,… elk had zijn mening. Een typisch Belgisch verhaal, een tijdsgeest, de gangbare moraal. Dit hebben G. Cassiers en E. Mortier verwerkt in een stuk dat je bij de keel grijpt, je doet nadenken. Erwin Jans vol enthousiasme.

Een koning en zijn maîtresse ietwat neerkijkend uit de hoogte op zijn stad, zijn onderdanen , twee koppels geliefden met een aparte relatie. Het Belgicisme, het Flamigantisme. En mannenliefde, zeker niet conventioneel eind 1800. De teloorgang van kunstwerken, wat is erger, IS die Palmyra vernietigd of wij die onze kunstwerken laten verloederen tot er niets meer te redden valt ?

Erwin had het ook nog over het personage Gilbert Vandecaveye, het enig fictief karakter in het stuk. Een Flamingant avant la lettre, een anarchist, gespeeld door Tom Dewispelaere. Men mag gerust spreken over een antagonist. Het gesprek tussen Leopold II ( Thierry Hellin )en de jonge Victor Horta ( Kevin Janssens ). Ook belangrijk is de tweetaligheid van het stuk. Alles wordt op scene wel vertaald. Pas enkele jaren geleden ettelijke brieven ontdekt van de correspondentie tussen Sander Perron ( Vincent Hennebicq ), de kunstcriticus en Georges Eekhoud (Jorre Vandenbussche ), de schrijver. Nu mogen ze openbaar gemaakt worden. Alle heisa rond dit bas reliëf is tevens een mooi voorbeeld hoe België vorm kreeg.

naamloos2

Foto @ Kurt Vander Elst

imagesD1OZBF9F

foto @ Kurt Vander Elst

images

foto @ Kurt Vander Elst

naamloos1

foto @ Kurt Vander Elst

Het stuk zelf, een apart opgebouwd podium in het halfduister. Gezang, twee figuren zichtbaar boven de grond. Zittend in rieten stoelen. Leopold II en zijn maîtresse Blanche Delacroix (Candy Saulnier ). Het zingen stopt ( aria ? …, geluid en muziek in handen van Diederik De Cock ) en een warme stem start een soort monoloog, nu en dan zijn liefde uitend voor de vrouw. Onder hen op het paneel zijn de vertalingen duidelijk te volgen. Victor Horta doet zijn opwachting. Het gesprek, afwisselend Frans en Nederlands. Het vloeit mooi ineen, en bij momenten volg of lees je zelfs de andere taal die de jouwe niet is. We worden vanaf het eerste moment ondergedompeld in het 19 de eeuwse België. Op de begane grond, het schuiven van paneelelementen. Drama, passie, hartstocht, menigsverschillen, dronkemansgepraat. Een levende chaotische wirwar eigen aan de wirwar van verstrengelde lichamen die het bas reliëf kenmerkt. De onderlinge gesprekken tussen Georges en zijn echtgenote Cornélie van Camp ( een zeer sterke vertolking van Katelijne Damen ) en van Sander en zijn echtgenote Adèle Deforge ( Claire Bodson ). Cornélie tegen de ietwat naïeve Adèle over hun respectievelijke echtgenoten. Het gepruts en gefriemel aan kledij van Georges en Sander. Samen met een weer uitstekende Marc Van Eeghem als Max Sulzberger, kunstkenner en journalist, en tevens een harde Belgicist, en Gilbert Vandecaveye worden we meegesleurd in de wereld van kunst, politiek en … De uitlatingen van Victor naar Lambeaux toe. Een achtergrond van de heersende maatschappij eind 1800, die toch zo (bekend in het oor ligt als we onze tijd bekijken). Een perfecte samenwerking van Frans- en Nederlandstalige acteurs. En met een magistrale apotheose, lichamen die uit de hemel vallen en zich op het reliëf voegen. De projectie die zeer prachtig in elkaar steekt, en op bombastische muziek wordt “ Passions Humaines “ onthuld. Duisternis, het gezang van Lambeaux’s muze, en in de duisternis één figuur. Meer licht en we zien Serge Larivière als Jef Lambeaux, gekleed in hedendaagse tenue. Dit steekt af met de grijs- zwarte pseudo 19de eeuwse kledij, met beeltenissen van …, historische verwijzingen, van de andere acteurs. Prachtige creaties van Tim van Steenbergen. Een eindmonoloog, op de schermen de verdere evolutie van deze Belgische heisa omtrent een kunstwerk te lezen. Lambeaux vlijt zich neer op zijn muze.

Een stuk dat door de acteurs tot een zeer grote hoogte wordt getild, een samenwerking van het Toneelhuis en Théâtre de Mons met , vlijmscherpe replieken, oneliners en geestige vergelijkingen : o.a. vol- au- vent waar de saus van afloopt, Vlamingen zijn witte negers, een uitroepteken is een vraagteken met erectie, Marx-max, achter elke man staat een vrouw met een dweil, journalisten zijn mislukte schrijvers,…tn_IMG_7634 tn_IMG_7631 tn_IMG_7628 tn_IMG_7637 tn_IMG_7639 tn_IMG_7644 tn_IMG_7651 tn_IMG_7655 tn_IMG_7660 tn_IMG_7663 tn_IMG_7672 tn_IMG_7675 tn_IMG_7680 tn_IMG_7681

Het bas reliëf en de tempel, 1889-1899, van tekening naar ontwerp, het magistrale geldbedrag van 136.000 francs, de uitvoering in marmer, het plaatsen in de tempel ( nooit afgewerkt ). Bijna tien jaar heisa omtrent dit bloot gedoe ( !!??), en wie had meer eer de ongeveer 37 jarige Lambeaux van gewone komaf of de gereputeerde Horta ( 28 j. ) ? Elk zijn mening, maar wil je het zien kijk dan naar H. Kümels “ Eline Vere “ of ga door het sleutelgat loeren.Paviljoen_der_menselijke_driften_Jubelparkph_beeld3231687

Autoloze zondag – Brugge 2015 –

Autoloze zondag – Brugge 2015 –

De autoloze zondag bracht weer een massa volk op de been, geen auto’s in het stadscentrum. Toch een paar, nummerplaten die niet Belgisch waren. Verdwaalde toeristen ? Een aangenaam weertje om eens gezellig met de fiets te rijden zonder acht te moeten slaan op de auto’s of bussen. Dit mocht je dus wel vergeten, de straten werden gewoon ingepalmd door wandelaars, je moest afstappen en te voet verder. Je fiets ergens achterlaten, want hier en daar werd je niet bijster mooi bekeken als je op straat doorfietste. Maar je neemt het erbij, die ene dag. Het heeft toch geen zin, want je wil genieten van de sfeer, de evenementen, de optredens, de rommelmarkt,… Je kon het merken dat de weergoden Brugge welgezind waren, op sommige plaatsen was het echt niet doorkomen. De Langestraat tot aan de Kruispoort, een gezellige rommelmarkt met tal van aparte koopjes. Eénmaal zover kon je hier en daar een straattheaterattractie meepikken. Als je meer wilde weten wat er het komende jaar van cultuur te beleven viel, voor het tweede jaar op rij stonden er tal van standjes op de Markt. En moest je per ongeluk nog je fiets laten merken, geen probleem. Dit werd gratis gedaan op de Burg, en het was te merken aan de file van rijwielen. Tussen de Markt en de Burg, enkele kreetjes werden er geslaakt. Een alien in de straat, iets dichter tegen de Burg bedankten Goud en Zilver de toeschouwers voor de gegeven eurocenten. Selfies a volonté. Ik ben hoofdzakelijk blijven hangen op de Markt om van het optreden van “ The Panhandlers “, een pur sang Rock a Billy groep, en Belgisch te genieten. En als ultieme afsluiter, na ons vooraf gezellig gesprek. Pascals “ Pigbag Army “. Onze Belgische geluidsman, Aldis kan nog veel leren van hem. Het zijn geen moeder mooisten, maar des te meer druipt de charisma van hen af. Het is een genot om met hem te praten, hem bezig te zien. Pascal had al enorm veel ervaring als drummer en dj toen hij het lumineus idee had om dit verder uit te bouwen. “ Tussendoor ook nog dank aan één van de cultuurstandjes, een vinyltje ( Lp ) rijker van Diabolo Blvd. En dit voor de luttele som van 2 euro.tn_IMG_7197 tn_IMG_7198 tn_IMG_7206 tn_IMG_7211 tn_IMG_7209 tn_IMG_7208 tn_IMG_7217 tn_IMG_7215 tn_IMG_7212 tn_IMG_7227 tn_IMG_7224 tn_IMG_7220 tn_IMG_7237 tn_IMG_7231 tn_IMG_7230 tn_IMG_7240 tn_IMG_7239 tn_IMG_7238 tn_IMG_7244 tn_IMG_7243 tn_IMG_7241 tn_IMG_7248 tn_IMG_7247 tn_IMG_7245 tn_IMG_7255

The Panhandlers, zang Danny Snauwaert ( wat een Elvisstem heeft die kerel ), Pieter van Stichel ( .. ) en Franck Verhulst ( .. ). Een voor mij weer ondergewaardeerde Belgische band. Ze moeten niet onderdoen voor namen uit de Uk of de USA, hun album uit 2013 “ Big Train “ bewijst het en dit hoorden we aan enkele nummers die ze brachten. Een hint naar de jaarlijkse Brugse Blues optredens, zij horen er tussen en om het even waar ze zullen staan, de zaal of het plein zal te klein zijn.tn_IMG_7264tn_IMG_7135 tn_IMG_7129 tn_IMG_7128 tn_IMG_7159 tn_IMG_7158 tn_IMG_7142 tn_IMG_7176 tn_IMG_7169 tn_IMG_7163 tn_IMG_7190 tn_IMG_7185 tn_IMG_7179

Pigbag Army dan, de afsluiter, compleet anders dan Les Truttes, maar als enig vergelijkingspuntje, covers. De jaren negentig stonden hier centraal, maar met hun eigen touch. Jan Van Eyken, Axl Peleman, Roeland Vandemoortele, Ron Reuman, Howie Dunham aka Buzz. Topmuzikanten en met extra zang van Eline De Munck werden we in the ninties ondergedompeld. (o.a. : PBA 4 DaDaDa, Connected, Marcia Baila ‘TC Woman, …  ). En dit allegaartje werd gedirigeerd door Pascal Braeckman. Vanuit zijn kot met opgebouwde percussie, draaitafels,… dirigeerde hij. Een extra cachet gevend aan de al reeds aanstekelijke show met heerlijk komische interacties en verkleedpartijtjes.tn_IMG_7265tn_IMG_7257 tn_IMG_7260 tn_IMG_7274 tn_IMG_7272 tn_IMG_7271 tn_IMG_7287 tn_IMG_7279 tn_IMG_7277 tn_IMG_7306 tn_IMG_7305 tn_IMG_7299 tn_IMG_7297 tn_IMG_7295 tn_IMG_7291 tn_IMG_7323 tn_IMG_7322 tn_IMG_7317 tn_IMG_7310 tn_IMG_7308 tn_IMG_7331 tn_IMG_7327 tn_IMG_7326 tn_IMG_7340 tn_IMG_7337 tn_IMG_7334 tn_IMG_7348 tn_IMG_7345 tn_IMG_7342 tn_IMG_7360 tn_IMG_7359 tn_IMG_7354 tn_IMG_7364 tn_IMG_7363 tn_IMG_7362 tn_IMG_7382 tn_IMG_7377 tn_IMG_7365 tn_IMG_7396 tn_IMG_7391 tn_IMG_7390 tn_IMG_7416 tn_IMG_7413 tn_IMG_7404 tn_IMG_7428 tn_IMG_7426 tn_IMG_7419 tn_IMG_7435 tn_IMG_7432 tn_IMG_7429 tn_IMG_7445 tn_IMG_7440 tn_IMG_7439 tn_IMG_7456 tn_IMG_7452 tn_IMG_7446 tn_IMG_7469 tn_IMG_7466 tn_IMG_7462 tn_IMG_7494 tn_IMG_7482 tn_IMG_7479 tn_IMG_7505 tn_IMG_7502 tn_IMG_7501 tn_IMG_7520 tn_IMG_7513 tn_IMG_7508 tn_IMG_7537 tn_IMG_7536 tn_IMG_7531 tn_IMG_7543 tn_IMG_7540 tn_IMG_7538 tn_IMG_7550 tn_IMG_7549 tn_IMG_7547 tn_IMG_7557 tn_IMG_7553 tn_IMG_7552

Roeland beschikt niet alleen over subliem gitaarspel, maar ook over een mooie, krachtige stem wat merkbaar was bij het nummer : “ Parklife “. Eline ietwat verfomfaait , dit door haar weddenschap stal met momenten de show met haar interactie : “ Ik sta hier als enige dame tussen deze vette zwijnen. En dit is mijn nummer, ééntje over de liefde : “ Pump up the Volume “, en pompen was het. Qua zang moet ze voor velen niet onderdoen en beweging, dans is haar ook al niet vreemd. Een all round dame, joviaal en sympathiek. Axl, gitaar en de meeste zangpartijen voor zich nemend amuseerde zich met zijn kameraad uit hun dagen van De Kreuners, Jan. Reuman op zijn drums en Howie met zijn samples vervolledigden de sound van dit knettergekke fenomeen ‘Pigbag Army‘. Een extra lid, rap was zijn ding en Six ( ? ) : “ Mirror on the Wall “, iets later nog eens op de voorgrond met “ Say Captain, Say Whot ”. En Pascal ertussen verkleed in wit kapiteinskostuum. Voordien met een dansje samen met Eline, een shrekmasker op zijn kop. Ook nog even de Coca Cola man gespeeld,…

Een stelletje ongeregelden ontsproten uit het brein van Pascal, als dj samen met enkele vrienden deze discobar verder uitgebouwd maar i.p.v. platendraaiers, nu met live muzikanten. Zijn project, dat hij een nieuw leven had ingeblazen. “ Ik noem ze mijn varkens “. Dit was Pigbag Army die de autoloze zondag op de markt eindigde. De bissen “ Eisbar “ en “ Slobobar “ dreunden over de markt en de aanwezigen hadden genoten. Een gezellige en waardige afsluiter van een mooie Brugse zondag.

Stadsschouwburg Brugge – fluitconcert –

Stadsschouwburg Brugge – Feestelijke Opening –

Zaterdag 19 september 2015, afspraak op de markt voor een aparte feestelijke opening van het nieuw seizoen 2015-2016 van de Stadsschouwburg. Rond 10.45 u zou Kurt Defrancq de mensen op de markt lokken om een groot fluitconcert ( het record werd niet gebroken ) te geven. Om 10.30 u waren hier en daar al kleine groepjes aanwezig met allerlei fluitattributen, uitkijkend naar de rattenvanger. Nog enkele flyers werden uitgedeeld met een fragment uit “ Der Vogelfänger …” van Mozart.tn_IMG_6854 tn_IMG_6858 tn_IMG_6862 tn_IMG_6863 tn_IMG_6866 tn_IMG_6868 tn_IMG_6878 tn_IMG_6875 tn_IMG_6870 tn_IMG_6869 tn_IMG_6884 tn_IMG_6882 tn_IMG_6881 tn_IMG_6888 tn_IMG_6887 tn_IMG_6885 tn_IMG_6894 tn_IMG_6893 tn_IMG_6890

Iets later verscheen Kurt, uitgedost in rood versierd pak en nam zijn ‘ratten’ op sleeptouw. tn_IMG_6898 tn_IMG_6896 tn_IMG_6895Hier en daar verdween hij tussen enkele nieuwsgierige toeschouwers en trok ook enkele van hen mee. Zelfs een paar toeristen waren in zijn ban en sloten zich bij de grote groep aan.tn_IMG_6902 tn_IMG_6906 tn_IMG_6904 tn_IMG_6900 tn_IMG_6899 Het gevolg trok door de straat, fluitend, richting Stadsschouwburg.tn_IMG_6907 tn_IMG_6912 tn_IMG_6911 tn_IMG_6909 tn_IMG_6926 tn_IMG_6924 tn_IMG_6922 tn_IMG_6919 tn_IMG_6917 tn_IMG_6915 tn_IMG_6928 Aan de Brugse Stadsschouwburg, rond Papageno stonden nog enkele mensen, fluitend op hun meegebrachte instrumenten, uitkijkend naar de rattenvanger en zijn gevolg. De grote groep verspreidde zich en er werd even door elkaar luid gefloten, niet het verwachtte aantal maar toch enkele honderden lieten zich horen. En ook een paar nieuwsgierigen genoten van deze aparte vertoning.tn_IMG_6931 tn_IMG_6933 tn_IMG_6935 tn_IMG_6939 tn_IMG_6937 tn_IMG_6940 tn_IMG_6942 tn_IMG_6944 tn_IMG_6947 K. Defrancq, de rattenvanger, liet zijn muzikale ratten uitzwermen voor de Stadsschouwburg.tn_IMG_6951 tn_IMG_6959 tn_IMG_6957 tn_IMG_6954 tn_IMG_6966 tn_IMG_6964 tn_IMG_6960

Een gedeelte nam plaats achter enkele muziekstandaarden, een groepje meisjes namen hun plaats in en, onder leiding van dirigente Heidi De Caluwé, werd een aria gespeeld van Mozarts “ Der vogelfänger bin ich ja “.tn_IMG_6967 tn_IMG_6970 tn_IMG_6971 tn_IMG_6976 tn_IMG_6975 tn_IMG_6973 tn_IMG_6980 tn_IMG_6978 tn_IMG_6977 tn_IMG_6989 tn_IMG_6986 tn_IMG_6984 tn_IMG_6992 tn_IMG_6991 tn_IMG_6990 tn_IMG_6996 tn_IMG_6995 tn_IMG_6994 Het Stedelijk Conservatorium Brugge, het kinderkoor Vivo en het Flutechoir zongen en floten dit bekende stuk. Ook enkele dwarsfluiten en blokfluiten tussen de massa deden mooi mee. Hier en daar werd er zelfs mee gezongen. Tekst en noten kon men aflezen op twee grote plakkaten die aan de muur van de Stadsschouwburg hingen.tn_IMG_6973tn_IMG_6998 tn_IMG_7001 tn_IMG_7002 tn_IMG_7007 tn_IMG_7005 tn_IMG_7004 tn_IMG_7026 tn_IMG_7025 tn_IMG_7021 tn_IMG_7020 tn_IMG_7019 tn_IMG_7017 tn_IMG_7012 tn_IMG_7011 tn_IMG_7009

Na dit ochtend concertje nodigde De Rattenvanger allen die hij had meegelokt, met minimale fluittonen, uit om in de foyer een gratis drankje te nuttigen, ook zij die niet hadden gefloten en gewoon maar toekeken. Brugge is immers gastvrij.tn_IMG_7034 tn_IMG_7031 tn_IMG_7029 tn_IMG_7037 tn_IMG_7039 tn_IMG_7041 tn_IMG_7042 Een bijna overbevolkte foyer genietend van hun jubileumdrankje, middenin de massa een rattenvanger pratend met de burgemeester van een middeleeuwse stad, ging het over een beloofde buidel dukaten ?tn_IMG_7043 tn_IMG_7044 tn_IMG_7045 tn_IMG_7046 tn_IMG_7048 tn_IMG_7050 tn_IMG_7052 tn_IMG_7054 tn_IMG_7059 tn_IMG_7057 tn_IMG_7060 tn_IMG_7061 tn_IMG_7062 tn_IMG_7066 tn_IMG_7069

Even later nam Kurt Defrancq het woord, “ … Papageno wordt vandaag van zijn sokkel gehaald, gevierd,… de start van een nieuw seizoen, … het podium geven aan kunst van de amateurs,… aan de Brugse bevolking die van cultuur houdt, … de mensen, toeristen zelfs Japanners die als ratten werden meegelokt en het was niet enkel voor dit gratis drankje (aangeboden door De stad Brugge, Cultuurcentrum Brugge, Stadsschouwburg ), want wij zijn gastvrij …”tn_IMG_7069 tn_IMG_7070 tn_IMG_7072 tn_IMG_7075 tn_IMG_7077

Kurt gaf het woord aan waarnemend-directeur Peter Devish die de aanwezigen bedankte en op een ludieke manier zijn uiteenzetting over het nieuwe seizoen begon. “ Deze vis kan praten, … ik zie dat er hier zelfs enkele voetbalsupporters aanwezig zijn, … over Club en Cercle, en een algemeen fluitconcert … “. “ … hij gaf nog uitleg over de samenwerking met andere theaterhuizen, verenigingen, groepen. Het vele werk en al de contacten die zo belangrijk en nodig zijn om een programma te maken.tn_IMG_7080 tn_IMG_7083 tn_IMG_7085 tn_IMG_7086 tn_IMG_7091 tn_IMG_7092tn_IMG_7105 tn_IMG_7111 tn_IMG_7108tn_IMG_7093 Maakte nog de aanwezigen warm voor de avondvoorstelling : ‘ De Toverfluit ‘, een première van vzw Artbij. Bedankte nog eens iedereen om in grote getallen af te komen, en ik geef nu het eindwoord aan onze burgemeester Renaat Landuyt “.tn_IMG_7094 tn_IMG_7095 tn_IMG_7098 tn_IMG_7099 tn_IMG_7101

Hij zette de Stadsschouwburg, het culturele Brugge en alles wat Brugge buiten onze grenzen zo geliefd maakt nog eens extra in de kijker om dan af te sluiten met een bedanking. Verdween tussen zijn ratten, inwoners, en hier en daar werd nog verder nagepraat. Maar na een tijdje moest de foyer wel vrijgemaakt worden voor de allereerste voorstelling van het nieuw seizoen : “ Gaspard “, twee vertoningen van Compagnie Dyo.tn_IMG_7111 En om 20.00 stond Papageno niet meer buiten maar in de zaal op het groot podium en de dag nadien nog eens in de namiddag om dan terug zijn plaats in te nemen op zijn sokkel aan de ingang van de Stadsschouwburg.tn_IMG_7112IMG_7049