Kleinkunstfestival : Miek en Roel, De Vaganten, Ed Kooyman, Della Bosiers en Ben Van Der Linden.

Kleinkunstfestival Brugge : Miek & Roel, Dimitri Van Toren, De Vaganten en Della Bosiers & Ben Van der Linden.tn_IMG_9341

Zaterdag 24 januari 2015, een tot de nok ( kiekenkot ) gevulde Stadsschouwburg. “ Hé, kom aan, blijf niet staan en loop me achterna … DIEDIEDAMDAMDAMDIELEDIELEDAMDAM …. “. De loop naar een ticket bewees de belangstelling voor Dimitri en de andere kleinkunstartiesten. Peter Roose, kwam uitzonderlijk op het podium. Aankondiging, bedanking voor de opgekomen massa ? Neen, hij kwam met het spijtige nieuws dat Dimitri geveld was door griep. Maar hij had een waardige vervanger gevonden. Wannes Van de Velde himself had ooit tegen hem gezegd dat hij een muziekcarrière moest uitbouwen. “ Ed Kooyman en groep “, een authentieke Antwerpse folkzanger.tn_IMG_9344 tn_IMG_9345 tn_IMG_9348 tn_IMG_9349 tn_IMG_9352 tn_IMG_9357

Ed startte met “ Op een Antwerps terras “, en vanaf het eerste moment had hij het publiek mee toen hij de laatste strofe over “ …op een Brugs terras zong…”.  Al vlug wisten we dat dit een volkszanger was en met de nodige knipoogjes zich doorheen zijn nummers bewoog. Stelde zijn muzikanten voor. Zijn dochter Lien, de gitarist Bart Van Peteghem, een West Vlaming. De vriend van Lien, hij mocht enkel langskomen als hij gitaar kon spelen en “ En ik heb nog nooit iemand zo vlug zien leren spelen”, grapte Ed. En op contrabas Frank Bierque. Samen brachten ze enkele mooie Antwerpse cultuurpareltjes : “ Zeven Poppemies “, “ Kongee “, “ Sneeuwwitje “, “ Het bed van ons MoeMoe “ en “ Cafe “. Tussen de nrs. werd er voluit gegrapt. Over Sneeuwwitje en de zeven geiten, over Moemoes in de zaal. Op het einde konden we zelfs meedansen, nodigde ons uit voor een walsje. “ Het is simpel, 1-2-3, verder dan drie gaat het niet, zelfs een rijkswachter kan het ”. Het refrein, …cafe, cafe, cafe …konden we meezingen. Ed eindigde met de mededeling dat er beneden op een tafeltje Cd’s lagen, “ …vroeger niet, dachten dat ’t allemoal van ons was  … “.” Als je nog geen kerstcadeau hebt,…, en een cd kopen is nog altijd goedkoper dan ons in je huiskamer te laten spelen “.  Nog een lange interactie naar het publiek om het allerlaatste nummer goed mee te kunnen zingen. “ ‘t-is-niet-meer-wat-‘t-geweest-is “, … “ Ja, ’t is Antwerps maar als je da niet kan, kan t’altied nog in ’t West Vloams “. Bert, de gitarist herhaalde het titelnummer in het West Vlaams, platter kon het niet meer. Eds schoonzoon kon ook enorm geestig uit de hoek komen, we hadden het al gemerkt.

Ed !, nog iets vergeten ?

Ed !, nog iets vergeten ?

Tijd voor De Vaganten, alom gekend en altijd een grote publiekstrekker geweest in de loop der jaren.

Paul

Paul

Veerle

Veerle

Herwig

Herwig

Chris

Chris

In 1952 startten vier broers met een groep,” The Dockx Brothers “ zes jaar later bleven er twee over en werden de andere 2 vervangen door o.a. Paul Heyninck. Anderen vervoegden hen en in 1966 veranderden ze hun naam in  De Vaganten. Vanaf 1963 stonden ze her en der op de planken en sinds de eerste Nekka nacht in 1971 ( Kazuno 1970 ) waren ze niet meer weg te denken. Momenteel meer dan vijftig jaar later bestaat de groep uit Paul Vagant, Herwig Vagant ( Van Hoorenbeeck ) sinds 1965, Chris Vagant ( Dewinter ), bas en dwarsfluit en Veerle Vagant ( Dierckx ) op viool. Herwig zei dat ze een tijdje hadden stilgelegen, metaalmoeheid. Maar dan terug opnieuw gestart onder dezelfde naam. “ We zijn niet zoals sommige bankinstellingen “. Een schalkse opmerking richting Poetin, “ Wij hebben ook een tegenzet naar hem gedaan en al onze cd’s van de Russische markt gehaald “. Nog een commentaar richting publiek dat meezong met Ed, … “ in het Antwerps ?”tn_IMG_9373. Hun eerste nummer, “ Voor Lily en Mij “, een liefdesliedje. Nederlandstalige tekst op “ Me and Bobby McGee “. Een mededeling voor het publiek, “ Onze vriend is ziek, maar ook wij hebben nog een slecht nieuwsje, dit is ons allerlaatste optreden. Wij houden er mee op “.  Ons testament, gebaseerd op “ Testament ” van Boudewijn De Groot. Ze zijn verre van versleten maar dit is dus het einde. Een eerbetoon aan artiesten, nrs. uit hun laatste cd “ Onverwacht “-2012. Eigen creaties en covers. “ Wie zingt blijft langer jong “, met fragmenten van Tante Julia – ’t Is weer voorbij die mooie zomer – ’s Avonds is het goed – Joke – Lat mie moar lopen – … Een geestige opmerking over Brugge, “ Ze zeggen Brugge die schone, maar als je met de auto komt en door de straten naar het centrum rijdt moet je toch even bekomen “.  Gelach en applaus in de zaal, net zoals bij Ed worden de kwinkslagen enorm goed onthaald en lokken veel respons. Volgde, een muzikale bewerking van het gedicht van Karel van den Oever,…” hij had zijn naam niet gestolen, woonde aan de oever. Van 1871 tot 1935 hadden velen de overtocht gemaakt naar het nieuwe continent met de Red Star Line. Een mooi museum tevens in Antwerpen ”. Het mooie nummer over een Pools meisje, dat op een almanak laast der Red Star Line … “ Dinska Bronska “.  Hun eerste vinyl singeltje vijftig jaar geleden, “ Blowing in the Wind “, de allereerste cover van dit nummer. Vandaag brengen ze een ander nummer van Bob Dylan, toestemming gekregen via e-mail. “ Ik Min je Meer en Meer “, hun versie van “ To Make You Feel my Love “. Momenteel ook gekend van Adéle. “ Sjansen “, een nummer uit hun laatste cd. “ Onze geluidstechnicus Lieven heeft er ook aan meegeschreven “. Een nummer van Augus Barandira, dat via een vriend uit Spanje werd meegebracht en waarop een Nederlandstalige tekst werd gezet. De Vaganten, kort maar krachtig, we zullen ze missen. Van Engelstalige folksongs naar een Nederlandstalig repertoire. Vlaanderen zal ze missen. Het eerste deel van 70’ zat erop.

Na de pauze, pianotoetsen en het prachtige nummer “ L’âme des Poètes “ van Charles Trenet. Della Bosiers en Ben Van der Linden. Waar is de tijd van “ Mensen van 18 “, het duet met Wim de Craene uit 1975. Della heeft al tal van watertjes doorzwommen, opgemerkt door Thijs Van Leer, meegenomen naar Nederland door Ramses Shaffy. Regie-assistente bij de BRT tn_IMG_9377 tn_IMG_9381 tn_IMG_9385 tn_IMG_9388 tn_IMG_9394televisie. Jurylid, een kookprogramma, haar medewerking met enkele singles voor Kom op tegen kanker.  Samen met Ben van der Linden bracht ze nog :  “ Haren-Buda “, “ Roosje, mijn roosje “ van haar oud collega Connie van den Bosch, een ode aan de beiaardiers. Voor Jean Pierre Hautekiet en Frank Deleu, de Brugse beiaardiers,  “  Beiaard “. “ Toen ik in Brugge toekwam,… zag ik het goed een dakloze in de Biekorf ?” Nummer, “ Op weg naar huis ”. Gevolgd door de meezinger “ Jefke “. “  We zullen elkaar ooit nog wel eens tegenkomen “, “ Un Jour tu Verras “ . Della, kort en krachtig met het verfijnde pianospel van Ben. Nog steeds die fijne verschijning met een heerlijke stem  bezorgde het publiek een trip doorheen de jaren.tn_IMG_9397 tn_IMG_9400

Plots kwam Della terug op het podium, “ Dames en Heren, ik ben nog iets vergeten, en het kwam door die mooie bloemen “. “ Mijn anarchistische collega’s : Miek en Roel “ .

Miek en Roel starten hun set met “ De Titanic Achterna “. Roel : “ Ettelijke jaren geleden stonden we hier ook, omringd door Boudewijn De Groot, Bart Van den Bossche en Walter de Buck. Dit is een nummer uit onze eerste elpee, vermoedelijk hebben wij die toen ook wel gespeeld, alles is al zo lang geleden. “ Niet Slecht Bedoeld “. “ En een applaus voor onze gitarist Stef Wouters “.tn_IMG_9444 tn_IMG_9447 tn_IMG_9449 tn_IMG_9452 “ Twee studenten ( o.a. Miel Swillens ) vroegen ons ooit , waarom zingen in het Engels ?, ja, nrs. van Bob Dylan, want wij hadden geen eigen nummers. We hadden zelfs geen eigen teksten tot die twee in het  Nederlands teksten voor ons schreven “ . Het volgend nummer gaat over een begrafenis van een fabriek in Kortrijk, “ Jan met de Pet “.   Miek had het even later over het ouderlijk huis verlatend van hun twee zonen. Een aanpassing, en via Hugo Raspoet ontstond een nummer voor hen. “ Dag mijn Zoon “. Even later een uitweiding over het laatste natuurreservaat (  als het nog zo is  ), “ Het Verdronken Land van Saeftinghe “. “ 14-18 is nog steeds actueel “ , zei Roel.  “ Koop een Geweer “.  We zijn bijna aan het einde, ons laatste en vrij recent nummer van Richard Thompson, onze vertaling van “ Shoot out the Lights ”. “ Als de dag het Licht Uitdoet “.  “ Ooit toerden we rond naar aanleiding van de  Kleinkunstcollectie cd’s “. “ We zongen onze nummers maar kregen ook de opdracht een nummer van iemand anders te brengen “ . “ Dus ik maar in mijn platenbak gedoken en na drie maanden had ik het “. Mieke : “ Ja, onder ’t stof “.  “ Adem mijn Adem “. ( Peter Schaap ). Roel en Miek bedankten nog eens Stef voor zijn gitaarspel, de  extra muzikale tinten en solo’s. Applaus, en  “ De Grote Revolutie “ werd ingezet. Er volgden nog twee bisnummers. En wat dacht je “ Jij en Ik “ mocht zeker niet ontbreken,tn_IMG_9415 tn_IMG_9426 de allerlaatste song “ Je Kan Nooit Weten “.

Geestige opmerking nog van Roel op het einde, als jullie nog op zoek zijn naar een Paascadeau beneden in de hall liggen er Cd’s te koop. Miek en Roel samen  140 jaar, maar onze oudste anarchistische zangers staan er toch nog steeds en beiden waren vanavond goed bij stem en keken elkaar appreciërend in de ogen, de vonk is er nog steeds en chapeau voor de extra invulling van Stef.tn_IMG_9417 tn_IMG_9420 tn_IMG_9437

Jammer dat Dimitri er niet bij was, maar de avond was zeer geslaagd en liep zelfs met een halfuur uit.

tn_IMG_9439De 70 – pauze – 70, werd 70 – pauze – 100.